Aref Yaqubi's banner
Aref Yaqubi's profile picture

Aref Yaqubi

@arefyaqubi20,779 subscribers

Journalist | Views personal

Shorts

امرالله صالح و جبهه مقاومت؛ انشعاب یا اخراج؟ در یک مصاحبه تازه، یکی از نزدیکان امرالله صالح و جبهه مقاومت، از وجود دو جریان جداگانه «مقاومت» سخن می‌گوید: یکی به رهبری احمد مسعود و دیگری به رهبری امرالله صالح. به گفته او، امرالله صالح رئیس‌جمهور افغانستان است و رهبری «روند سبز» را بر عهده دارد؛ جریانی که به ادعای او، «بیش از هر گروه دیگر مقاومت» در کشور فعالیت‌های اطلاعاتی و استخباراتی دارد. این در حالی‌ست که «جبهه مقاومت ملی» قبلا گفته بود که امرالله صالح یکی از اعضای این جبهه است. حال این پرسش مطرح است: آیا صالح از جبهه مقاومت اخراج شده یا با تصمیم شخصی، مسیر جداگانه‌ای در «مبارزه» علیه طالبان در پیش گرفته است.

امرالله صالح و جبهه مقاومت؛ انشعاب یا اخراج؟ در یک مصاحبه تازه، یکی از نزدیکان امرالله صالح و جبهه مقاومت، از وجود دو جریان جداگانه «مقاومت» سخن می‌گوید: یکی به رهبری احمد مسعود و دیگری به رهبری امرالله صالح. به گفته او، امرالله صالح رئیس‌جمهور افغانستان است و رهبری «روند سبز» را بر عهده دارد؛ جریانی که به ادعای او، «بیش از هر گروه دیگر مقاومت» در کشور فعالیت‌های اطلاعاتی و استخباراتی دارد. این در حالی‌ست که «جبهه مقاومت ملی» قبلا گفته بود که امرالله صالح یکی از اعضای این جبهه است. حال این پرسش مطرح است: آیا صالح از جبهه مقاومت اخراج شده یا با تصمیم شخصی، مسیر جداگانه‌ای در «مبارزه» علیه طالبان در پیش گرفته است.

45,721 Aufrufe

وحید عمر شاهد است.

وحید عمر شاهد است.

34,647 Aufrufe

Videos

arefyaqubi's profile picture

شاه‌محمود میاخیل، سرپرست و معاون پیشین وزارت دفاع افغانستان بود. می‌گوید جنگ طالبان با پاکستان «به نمایندگی از مردم افغانستان» است و «پیروزی» طالبان در برابر پاکستان، «پیروزی مردم افغانستان» محسوب می‌شود. به بیان دیگر، او دست‌کم در جنگ با پاکستان، طالبان را «نماینده» مردم و «حاکمیت ملی» افغانستان می‌داند؛ همان گروهی که با زور اسلحه، حکومت و وزارت دفاع را از آقای میاخیل و همکارانش گرفت. در مقابل، عمر صدر معتقد است طالبان «هرگز نماینده مردم افغانستان نیستند» و جنگ آنان با پاکستان نیز به نمایندگی از مردم افغانستان صورت نمی‌گیرد. این شاید صرفاً یک اختلاف نظر ساده نباشد و البته موردی استثنایی هم نیست. این تفاوت دیدگاه، شکافی عمیق در جامعه افغانستان را بازتاب می‌دهد؛ شکافی که به باور بسیاری، ریشه در نگاه‌های قومی، «منافع قومی» و برداشت‌های متفاوت از «ارزش‌های ملی» دارد. در بسیاری از موارد، موضع‌گیری نسبت به پاکستان، سرنوشت طالبان و آینده افغانستان، تحت تأثیر خطوط و ملاحظات قومی قرار گرفته است. پس از حملات پاکستان، شماری از جنرال‌ها و چهره‌های نسبتاً شناخته‌شده حکومت پیشین آشکارا در کنار طالبان ایستادند و از آنان حمایت کردند، در حالی که گروهی دیگر تأکید کردند این جنگ، جنگ مردم افغانستان نیست. در این موضع‌گیری‌ها، خطوط و منافع قومی، به‌گونه‌ای برجسته خود را نشان می‌دهد؛ واقعیتی که به دشواری می‌توان آن را انکار کرد. پرسش این است: آیا منافع و ملاحظات قومی، ارزش‌های مشترک ملی را تحت‌الشعاع قرار داده است؟

Aref Yaqubi

17,732 Aufrufe • vor 24 Tagen

arefyaqubi's profile picture

دونالد ترامپ به طالبان: رژه نظامی‌تان خشمگینم می‌کند؛ اگر پول می‌خواهید تجهیزات را پس بدهید دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، روز شنبه در یک سخنرانی در نشست جمهوری‌خواهان گفت: «در دوره اول ریاست‌جمهوری خود، من ارتش کشورمان را به‌طور کامل بازسازی کردم. بخش زیادی از تجهیزات نظامی را در افغانستان جا گذاشتیم، که البته در مقایسه با کل امکانات نظامی امریکا مقدار نسبتاً کمی بود. اما اکنون طالبان آن تجهیزات را در اختیار دارد. آن‌ها هر ساله یک رژه نظامی برگزار می‌کنند و در خیابان‌ها با تجهیزات ما رژه می‌روند. وقتی این صحنه را می‌بینم، عصبانی می‌شوم. واقعاً عصبانی. بسیاری نمی‌دانند که ما سالانه حدود ۲ تا ۲.۵ میلیارد دالر به افغانستان کمک مالی ارائه می‌دهیم. آیا این را می‌دانستید؟ برای کمک! درحالی‌که خود ما به کمک نیاز داریم. دیروز گفتم که می‌خواهم این مسئله را بررسی کنم. اگر قرار است این مقدار پول به آن‌ها بدهیم، مشکلی ندارد، اما در عوض می‌خواهم تجهیزات نظامی‌مان را که در اختیار دارند، پس بگیرم. آن‌ها این تجهیزات را می‌فروشند! من می‌خواهم این روند را تغییر دهم. داگ (اسم یک عضو دولت ترامپ)، لطفاً این موضوع را بررسی کن. باید راهی برای جبران این مسئله پیدا کنیم. من می‌خواهم آن تجهیزات را بازگردانیم. آن‌ها تانک، کامیون، اسلحه و عینک‌های دید در شب دارند؛ عینک‌هایی که از نظر کیفیت حتی بهتر از آن چیزی است که ما در اختیار داریم. این تجهیزات کاملاً نو هستند، تازه از جعبه بیرون آمده‌اند. باورکردنی نیست. بنابراین، اگر قرار است به آن‌ها کمک مالی بدهیم، در مقابل باید تجهیزات نظامی‌مان را پس بگیریم. داگ می‌تواند این کار را انجام دهد؛ او یک تاجر است و این مسائل را درک می‌کند. من فقط نمی‌توانم باور کنم که چنین اتفاقی رخ داده است. ما میلیاردها دالر به آن‌ها کمک مالی می‌کنیم، درحالی‌که تجهیزات نظامی خود را نیز در اختیارشان گذاشته‌ایم. حجم این دارایی‌ها سرسام‌آور است؛ میلیاردها و میلیاردها دالر.»

Aref Yaqubi | عارف یعقوبی

114,222 Aufrufe • vor 1 Jahr

arefyaqubi's profile picture

برای «دکتر سیما» شدن، هزینه‌های سنگین پرداخت. راهش باریک و خطرناک و پرسنگلاخ بود. گونه‌های مختلف تبعیض را تجربه کرد و عده‌ای «هزاره موش‌خور» خطابش کردند تا تحقیر نژاد پرستانه کنند. با دشواری مکتب رفت وبا سختی آموخت که متفاوت بودن در افغانستان هزینه بالا دارد. ازدواج کرد اما شوهر جوانش را کمونیست‌ها برد و تا امروز هرگز صورتش را ندید. روزهای زیاد بجای رسیدگی به کتاب و درس و کار خانگی دانشگاه، در راه زندان پلچرخی رفت و آمد کرد تا نشانی از عزیزش بیابد. تنهایی کشید. از کودک دلبند و یگانه یادگار عشق اول زندگی‌اش دور شد و گاه‌گاهی هق‌هق گریه کرد. اما تسلیم نشد. رویاهایش پایان نیافت. امید به آینده را از دست نداد. معاون رئیس‌جمهور شد. وزیر امور زنان شد و برای سال‌ها کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان را رهبری کرد. بلی، اشتباه نیز کرد. گاهی انتظارات مردم را نتوانست یا نخواست برآورده کند، تصمیم‌های متفاوت گرفت و شماری را به هر دلیلی از خود ناراحت کرد. اما تصویر کلان یادمان نرود. او بارها در وضعیتی قرار گرفت که ممکن بود دیگر هرگز نباشد. این مصاحبه با دکتر سیما سمر، اگر یک نکته ساده در این روزگار دشوار داشته باشد این است: در سخت‌ترین شرایط راهی برای تغییر وجود دارد. امید به آینده‌ی بهتر، قدرت است. مقاومت و پشتکار کلید دروازه‌های قفل شده زندگی است. در روزگاری‌‌که چراغ‌‌های شهر و کوچه و روستا خاموش است؛ چراغ ذهن خود را روشن نگه‌داریم. رویا داشته باشیم؛ آفتاب طلوع خواهد کرد.

Aref Yaqubi

36,679 Aufrufe • vor 2 Jahren

arefyaqubi's profile picture

فارسی، زبان مردم افغانستان است؛ نه زبان یک قوم خاص. نگریستن به جایگاه این زبان از دریچه تنگ ناسیونالیسم قومی، نه‌ تنها نادرست، بلکه مایه تأسف است. کسانی که در خیال‌ خام و پوچ قومی‌سازی زبان اسیر مانده‌ و با تنگ‌نظری به تلاش برای انحصار آن بر می‌خیزند، در حقیقت هیچ نسبتی معناداری با ریشه‌های زبان فارسی ندارند. چگونه می‌توان میان این افراد‌ و بزرگان فرهنگ و اندیشه زبان فارسی چون مولانا، سنایی، عطار، رابعه بلخی، ناصر خسرو و دیگران پیوندی یافت؟ هیچ. فارسی، زبان کسانی است که در آن می‌اندیشند، سخن می‌گویند، می‌نویسند، قصه می‌گویند، رؤیا می‌بافند، تخیل می‌کنند و زندگی می‌کنند. فارسی هرگز به قوم خاصی تعلق نداشته است و ادعای انحصار آن، چیزی جز سستی و مضحکه نیست. اگر مولانا، سنایی، عطار و دیگر دانشمندان زبان فارسی، زنده شوند و این جدل‌های تنگ‌نظرانه و موهوم درباره زبان فارسی را ببینند، از اندوه سکته خواهند کرد. فارسی در افغانستان همیشه زبانی فراگیر و فراملیتی بوده‌ است. شاهان پشتون، همین زبان را برای اداره دیوان و حکمرانی برگزیدند. فرمانروایان ترک‌تبار با زبان فارسی فرمان راندند و دیوان‌های ادبی فارسی را شکوفا کردند. شاعران و اندیشمندان ازبیک، ترکمن، ایماق، بلوچ، نورستانی و دیگر اقوام با فارسی شعر گفتند، اندیشیدند و زندگی کردند. این زبان، پلی است میان گروه‌ها و اقوام گوناگون در افغانستان، نه دیواری برای جدایی. یادداشت: ویدیو، تکه‌ای از مصاحبه توماس بارفیلد، مردم شناس امریکایی است.

Aref Yaqubi

17,999 Aufrufe • vor 1 Jahr