Asif Ashna's banner
Asif Ashna's profile picture

Asif Ashna

@AsifAshnaa9,357 subscribers

#ForFreedom #ForAfghanistan

Videos

AsifAshnaa's profile picture

آنچه در ویدوو می‌بینید، کوچه اونچی در ناحیه۱۳ غرب کابل است. پنج روز پیش جنگجویان طالب دو‌ جوان را ین‌جا متوقف می‌کنند. پس از برسی جیب‌ها، وقتی یکی از آن دو جوان با این استدلال که گوشی تلیفون حریم خصوصی اش می‌باشد در مقابل دستور جنگجویان طالب برای باز کردن رمز گوشی مقاومت می‌کند، طالبی به نام خاکسار همان‌جا با تفنگ‌چه به سر هر دو شلیک می‌کند. آن دو‌ جوان افراد عادی جامعه بوده اند. طالبان مستقر در حوزه13 در غرب کابل، جنازه‌ها را به حوزه می‌برند. بعد خانواده‌ها شان خبر می‌دهند که برای تحویل گیری جنازه‌ها به حوزه حاضر شوند. بعد خانواده‌های آن جوان را با تهدید، به سکوت وادار می‌کنند. *** مشت نمونه‌ای خروار، این یکی از هزاران مورد جنایت و محکمه‌صحرایی است که در دو سال گذشته از سوی جنگجویان طالب رقم خورده و با سکوت به فراموشی سپرده شده‌است. وقتی چنین جنایت‌های از سوی طالبان رقم می‌خورد، به هیچ کسی اجازه تصویر برداری نمی‌دهند. این ویدوو ظاهرن یک‌ روز بعد از وقوع جنایت برداشته شده‌است. اما هنوز خون آن دو جوان در جوی‌چه وسط کوچه دیده می‌شود. *** سرکوب، تحقیر و حاکم ساختن جو ترس و خفقان بر روان جمعی، سیاست رسمی طالب برای اعمال سلطه است.

Asif Ashna

45,007 views • 2 years ago

AsifAshnaa's profile picture

چهره واقعی کرزی...! هشت سال پیش، حامد کرزی ـ کسی که سیزده سال عالی‌ترین مقام کشور و فرمانده علی قوای مسلح افغانستان بود ـ در مصاحبه با بی‌بی‌سی فارسی با صراحت گفت: «نباید علیه طالبان حملات هوایی صورت گیرد، حتی اگر این گروه چندین ولایت را تصرف کنند. چه فرق می‌کند که بخش خاک را طالبان تصرف کنند و ما چه حق داریم که اعتراض کنیم و علیه تصرف خاک توسط طالبان ایستاد شویم». چنین سخن از زبان کسی که سیزده سال حاکم ران ارگ ریاست جمهوری بوده، ساده نیست. وقتی رییس‌ و حاکم یک نظام مشروع، که نیروهای مسلح آن بر اساس قانون اساسی و اراده‌ی مردم مشروعیت داشتند، آشکارا مشروعیت جنگ جمهوری علیه طالبان را زیر سوال ببرد و گروه تروریستی طالبان را هم‌سطح با نیروهای ملی و قانونی کشور معرفی کند، معنای چنین سخن چه می شود؟ چنین سخن چه پیامد برای یک سرزمین رقم می‌زند؟ چنین موضع‌گیری نشان می‌دهد که کرزی نه تنها هیچ‌گاه دشمن واقعی طالبان نبوده، بلکه در تمام این سال‌ها با مواضع و تصمیم‌های سیاسی‌اش زمینه تقویت طالبان را فراهم کرده است. وقتی رئیس‌جمهور یک کشور بگوید که نباید جلو تصرف خاک توسط طالبان ایستاد شد و نباید مانع سقوط ولایت‌ها توسط طالب شد، معنایش این است که او تصرف ولایت‌ها و کشتار مردم توسط طالبان را امری عادی و قابل‌قبول می‌داند. این دیدگاه، در حقیقت قسم‌خوردگی کرزی برای حمایت از طالبان را برملا می‌سازد. او عملاً با سلب مشروعیت از نظام جمهوری و هم‌ترازی طالبان با نیروهای ملی، راه سقوط افغانستان به دست طالبان را هموار کرد. روز گذشته یکی دو نفر از دوستان دوران جمهوریت تماس گرفتند که به صلاح نیست که علیه کرزی گپ بزنی. کرزی تنها امید در میان گروهای اپوزیسیونی است. با یکی از این حضرات صحبت ما به درازا کشید و با ناراحتی تمام شد. چون مجبورم کرد او را از کرسی تذکر و نصحیت پایین بکشم و ازش بخواهم حافظه‌تاریخی را جعل نکند. در پست های بعدی شرح می‌دهم که چرا و چگونه کرزی عملن برای مشروعیت بخشی با امارت طالبانی تلاش می‌کند.

Asif Ashna

21,562 views • 11 months ago

AsifAshnaa's profile picture

این ویدوو ما را با چه پرسش‌های مواجه می‌سازد؟ مردی از شدت غیرت مردانه و از شدت نگاه و ذهنیت ناموس انگارانه به زن، غیرت اش برنداشته که خواهرش با مردی دیگر ازدواج کند. برای همین خواهرش را مثلن به «عقد و نکاح» خودش در آورده و به همسری گرفته است. حالا پرسش این است که چه چیزی سبب شده‌است جامعه تا این حد جاهل و ناآگاه باقی‌بماند؟ این فقر آگاهی و این سطح از عقب‌ماندگی در یک جامعه، پیامد کدامین وضعیت اجتماعی، فرهنگی و سیاسی است؟ واقعن چه چیزی سبب شده‌است که بخش بسیار قابل ملاحظه‌ای از جامعه پشتون کشور به تفکر و فرهنگ طالبانی سقوط کرده و بدل شده به بستر اجتماعی برای تولید ارزانترین جنگجو و ارزانترین انتحاری؟ چگونه باید در این خصوص گفتگو کنیم تا قبل از تاپه زدن‌های سیاه و سفید به همدیگر، بتوانیم عوامل اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و تاریخی چنین وضعیت را با عقل سردتر ارزیابی و تحلیل کنیم؟ اگر در همین مورد مشخص ما نتوانیم وضعیت قربانی بودن این مرد را ببینیم، مشکل در نگاه ما است. آری که او خواهرش را قربانی ذهنیت عقب‌مانده و جاهلانه ای خودش کرده‌است. ولی چه چیزی سبب شده انسانی در عصر تکنولوژی و AI تا این حد دچار عقب ماندگی باشد. پرسش سخت‌تر، این سطح از عقب ماندگی تا کجا‌ها فراگیر است؟ *** سال 2015 گزارشی را دیدم که یک بخش از کشور چیزی شبیه جمعه‌بازار را نشان می‌داد. چند مرد، چند زن جوان و میان‌سال را به سیاق جمعه‌بازار به فروش گذاشته بودند. یکی از زنان در آن ویدوو می‌گفت بعد از مرگ شوهر اولی اش، خانواده شوهرش او را به مردی دیگری فروخته است. بعداش او در این چرخه خرید و فروش دوازده بار چنان کالای خریده و فروخته شده بود. *** حالا با دیدن این ویدوو صحنه‌ای از همان گزارش یادم آمد.

Asif Ashna

36,760 views • 2 years ago

AsifAshnaa's profile picture

«هرچه تبر زدی مرا زخم نشد جوانه شد». این وحیده‌امیری است. یکی از بانوان آزاده که نخستین جرقه‌های اعتراض خیابانی علیه طالبان در کابل را کلید زدند. وحید و همراهانش در همان نخستین روزها از شمال کابل، از غرب کابل، از شرق کابل با قبول در خطرهای بسیار به خیابان زدند. پرچم اعتراض بلند کردند. با منطق بلند به طالب، نه گفتند. ایستادگی این #کابل‌کوبانی‌ها در مقابل گروره‌ترویستی از همان روزهای نخست به یکی از ارزشمندترین و تاثیرگذارترین جریان‌های مبارزه‌ای مدنی در کشور بدل شد. ایستادگی این بانوان در خط نخست اعتراض مدنی، یک‌سو جدی‌ترین و سنگین‌ترین ضربه‌های ممکن را به برنامه‌ی گروره‌ترویستی برای به رسمیت شناخته شدن شان به عنوان دولت در افغانستان زد. در سوی دیگر متاسفانه، این ایستادگی سبب شد که اکثریت از بانوان آزاده و مبارز کشور، سنگین تاوان‌ها را نیز در قبال ایستادگی شأن بپردازند. درد و رنج‌های وحشتناک را متحمل شوند. طالبان با اعمال خشونت و‌ جنایت، اعتراض‌های خیابانی بانوان را سرکوب کردند. فکر کردند زنان متوقف شدند. زنان اما این‌بار روش جدیدی از مبارزه را کلید زدند. اعتراض در فضاهای سربسته و درون خانه‌ها. روندی که با وجود اختطاف هر از گاهی بانوان مبارزه، هم‌چنان ادامه دارد. *** آن شمار از بانوان مبارز که در یک مرحله توسط تروریستان طالب اختطاف شدند، شکنجه و آزار دیدند و قربانی وحشت و جنایت طالبانی شدند، پس از بیرون شدن از زندان‌های مخوف همچنان تحت تعقیب قرار گرفتند. هستند بانوانی که به دلیل ادامه دادن به اعتراض، بار دوم و سوم اختطاف شدند و زندان و شکنجه دیدند. تهدیدهای پس از رهایی از زندان‌های مخوف بانوان مبارز را مجبور به ترک کشور ساخت. همچنان سایر بانوان پیشگام و تاثیر‌گذار در این مبارزه‌ای دشوار را مجبور به ترک سرزمین ساخت. طالبان فکر می‌کنند با سرکوب، شکنجه و تحقیر زنان را بصورت ویژه و افغانستان را بصورت کل، خاموش می‌سازند. اما نمی‌دانند افغانستان امروز، به دلیل رشد آگاهی دیگر آن افغانستان 30سال قبل نیست. *** اینک وحیده امیری با این اقدام، روش‌تازه‌ی از مبارزه را کلید زده است. وحیدی با ثبت این ویدوو از محل کارش همزمان که شرایط سخت و دشوار زندگی در مهاجرت را به نمایش گذاشته، دارد به چندین گروه از مخاطبان را به چالش می‌کشد. اول، به طالبان نشان می‌دهد که زنان افغانستان متوقف شدنی نیستند. در هر حالت و در شرایط در مقابل تان ایستاده‌اند. دوم، به آن عده از وطندارانش که مبارزه ارزشمند زنان را به کیس سازی برای خارج رفتن تقلیل می‌دهند، می‌فهماند که واقعیت امر چیست. سوم، به گروه‌های از زنان و مردان تحصیل کرده که دیروز در جمهوریت به عنوان مافیایی پروژه عمل می‌کردند و امروز در یک فصل درگیر به دلیل پروژه‌های دهان پرکن با تمام سواد و ظرفیت به لابی‌گران طالب بدل شده‌اند، نهیب می‌زند که مبارزه را به پروژه نفروشید. با کار و حساب کردن به توان بازو نیز می‌شود غم نان را خورد و مبارزه کرد. چهارم، وحیده می‌خواهد اعلام کند، آن‌های که با آزادی میانه دارند و با ارزش‌های آزادی‌بنیاد تعهد، در هر حالتش مبارزه می‌کنند. *** پ.ن: اگر تمام این متن را خوانده‌اید، این پست را هنرستانی کنید. یا ویدوو را دانلود کنید و بازنشر کنید.

Asif Ashna

34,975 views • 2 years ago

AsifAshnaa's profile picture

این «مشت نمونه‌ای خروار» از روزگار تلخ مردم است. پیرمرد خطاب با طالبان می‌گوید: «خود را اصلاح کنید، اصلاح کنید و اصلاح کنید. شب و روز بر جان و مال مردم تعرض می‌کنید. ما ساکت بودیم. ولی دیگر سکوت نمی‌کنیم». وقتی مردم با وجود آنکه می‌دانند در بی‌پناهی مطلق قرار دارند، با چنین لحن و بیان به تعرض تروریستان طالب به جان و مال شان اعتراض می‌کنند و فریاد می‌زنند، پرسش این است که طالبان چه سطح از دشمنی و جنایت را علیه جان، مال، عزت، هویت، فرهنگ و علیه کلیت هست و بود مردم به اجرا گذاشته اند؟ چنین سطح از دشمنی و ظلم را مگر می‌شود با عذر و زاری با بیعت و سرسپردن به استبداد و هویت زدایی، جلوگیری کرد؟ آیا در چنین حال و روزی می‌شود بی‌خیال مبارزات مسلحانه و دفاع‌مشروع شد؟ آیا در چنین روزگار که تروریستان طالب گذشته از دشمنی با جان و مال، گذشته از دشمنی با هویت و ارزش‌های انسانی و حقوق‌بشری، هزاران زن را در مرحله پس از اختطاف مورد شکنجه، آزار و حتی مورد تجاوز جنسی قرار داده‌اند و این روند همچنان ادامه دارد، با چه منطقی می‌شود بی‌خیال حمایت از دفاع‌مشروع شد؟ آیا در چنین وضعیتی بجای رسیدگی به امر مبارزه علیه دشمن مشترک، با چه منطق و شعور انرژی را صرف اختلافات درونی کنیم؟ آیا این همه فاجعه هنوز نتوانسته است ما را بیدار کند و بخود بیاورد؟

Asif Ashna

26,963 views • 2 years ago

AsifAshnaa's profile picture

از جعل پوتین تا تقلب تاجیکستان...! در عصر هوش‌مصنوعی جعل و دروغ در فضای سیاسی، تف سربالا است. آینده ندارد. دروغ، جعل و تقلب یک تدبیر کوتاه‌مدت است. تدبیری از سر درماندگی و کوته‌فکری. اما وقتی جعل و تقلب برای یک مجموعه بدل به فرهنگ و سبک زندگی می‌شود، اسم چنین وضعیتی را چه باید گذاشت؟ من ریشه و منبع اصلی این جعل و تقلب را پیدا کردم. یک حساب توییتری ویریفای‌شده با تیک آبی. کاربری که خودش را مدافع عدالت، فعال حقوق بشر، مدافع حقوق زنان و کودکان افغانستان و پاسدار آزادی برای افغانستان تعریف می‌کند. چند کلیپ فالور دارد. هم حامی و دنبال‌کننده اشرف غنی است و هم اکثریت حامیان طالبان و روایت‌پردازان «طالب اتلان» را فالو می‌کند. به حامیان گروه تروریستی طالبان و جعل‌کاران توصیه می‌شود این ویدیو را ببینند تا یاد بگیرند جنگ روایت بدون جعل و دروغ هم پیش برده می‌شود. البته اگر روایت ما مشروع باشد و با ارزش‌های انسانی قابل جمع و قابل دفاع. Zalmay Khalilzad @ReelWahidaAFG #AfghanistanAndPakistan #Afghanistan #Kabul #Islamabad Najiba Faiz

Asif Ashna

11,022 views • 9 months ago

AsifAshnaa's profile picture

طالب انتهای لجاجت بر ناسیونالیسم قومی! لجاجت بر ناسیونالیسمِ قومی و تقلا برای سلطه و حاکمیتِ هژمونیکِ قومی، انتهایش عصبیت و وحشی‌گری به‌نامِ «طالب» است. آنچه امروز گروه تروریستیِ طالبان در معادلهٔ قدرت و سیاست افغانستان به اجرا گذاشته، از نظر محتوا همان رؤیاهایی است که حامد کرزی می‌خواست عملی کند، اما به دلیل حضور جامعهٔ جهانی و الزام‌های قانون اساسی دست‌شان بسته بود و توان اجرای کامل سلطهٔ هژمونیکِ قومی را نداشتند. آنچه امروز گروه تروریسی طالبان در عرصه قدرت و سیاست به اجرا گذاشته، بی هیچ تعارفی همان رویاهای ‌هژمونیک است که غنی می‌خواست اعمال کند. اما بازهم همانند کرزی به دلیل حضور جامعه جهانی و دست و پاگیری الزام‌های دموکراتیک، نمی‌توانسیت آنگونه که در سر داشت به اجرا بگذارد. عصبیتِ لجام‌گسیخته‌ای به‌نام «طالب» در معادلهٔ قدرت و سیاست افغانستان، عصارهٔ یک روایت هژمونیک است؛ نهایتِ سودای سلطه و انحصار، و عریان‌ترین شکل دشمنی با دموکراسی، حقوق مدنی–سیاسی و حق تعیین سرنوشت بر مبنای «یک شهروند، یک رأی». تأکید و پافشاری بر چنین لجاجتی، هرچقدر ادامه یابد، جز وحشی‌گری، جنایت، غارت‌گری و نابودیِ همه، نتیجهٔ دیگری نمی‌تواند در پی داشته باشد. این‌که پاکستان حریم هوایی و زمینی افغانستان را نقض می‌کند و کشوری با تمام طول و عرضش و با تمام ادعاهای چند هزار سال تاریخ، عملاً درمانده و زمین‌گیر است، بخشی کوچک از یک ویرانی بزرگ است؛ ویرانی‌ای که ریشه‌اش به انحصارطلبی و سلطه‌خواهی می‌رسد.

Asif Ashna

10,046 views • 8 months ago

AsifAshnaa's profile picture

دعوت، موعظه و تذکر به سکوت! در دوره جمهوریت، جنگ طالب برای قدرت، هژمونی و ایدئولوژی بود. در چهار سالی که دوباره حاکم شده، اهداف ایدئولوژیک و هژمونیکش را بی‌هیچ تعارفی به اجرا گذاشته است. نه در اعمال نسخه اسلامِ طالبانی و ضدّ انسانی‌اش تعارف دارد، نه در اعمال سلطه هژمونیکیِ قومی‌تباری‌اش. با آن‌که طالبان افغانستان را از نگاه جغرافیایی به‌عنوان یک غنیمت جنگی تحت حاکمیت استبدادی‌اش درآورده است، اما جنگِ او برای تحقق کامل اهدافش هنوز تمام نشده است. در تمام این چهار سال گذشته جنگ طالب در هر دو سنگر با تمام قوت و بدون هیچ تعارفی ادامه داشته و بیشتر از پیش قدرت گرفته است. سطح و میدان جنگ ایدئولوژیک و هژمونیکِ طالب در چهار سال گذشته بیشتر از هر زمان دیگر عریان شده و هرچه زمان بیشتر می‌گذرد بی‌تعارف‌تر می‌شود. طالب، همان‌گونه که در جنگ ایدئولوژیک از میان اقوام غیرِ پشتون نیرو جذب کرده و لشکری از جنگجویان ایدئولوژیک را در شاخه‌های قاری فصیح‌الدین و مخدوم‌عالم بسیج کرده است، در میدان جنگ قدرت برای سودای هژمونیک نیز نیرو جذب کرده است. بخشِ زیادی از تکنوکرات‌هایی که در بیست سال گذشته میدان‌دارِ داعیهٔ سلطه و هژمونی قومی بودند، امروز بی‌هیچ تعارفی به حامیان و لابی‌گرانِ یک گروه تروریستی در قد و قامتِ طالبان بدل شده‌اند. این یک واقعیتِ عریان است. فاجعهٔ بزرگ‌تر اما این است که ما این وضعیت را نبینیم و در موردش گپ نزنیم. چشم بستن و سکوت در قبال وضعیت جاری در افغانستان، گذشته از این‌که کمکی به بهبود وضعیت نمی‌کند، بلکه میدان را بیشتر از پیش برای روایتِ استبدادِ طالبانی خالی می‌کند . در چند روز گذشته پیام‌های بسیاری دریافت کردم که جانِ گپِ همه‌شان یکی است: گپ نزن. سکوت کن. گپ زدن به صلاح نیست. آیا واقعاً با سکوت و دعوت به سکوت و پس زدنِ گفتگو می‌توانیم شمشیرِ سلاخیِ ایدئولوژیکِ طالبان را کُندتر کنیم و سرنیزهٔ استبدادِ هژمونیکش را با مصلحتِ سکوت از استخوان‌مان دور نگه‌داریم؟ مساله فقط طالب نیست. آیا همهٔ ما کور هستیم و نمی‌بینیم که سودازدگانِ سلطه، همان‌ها که دیروز روندهای دموکراتیک و ارزش‌های دموکراتیک را ترور کردند، امروز با چه عریانی از سیاستِ ابقایِ سلطه و سودایِ هژمونیکِ طالبان حمایت می‌کنند؟ دعوت به سکوت، گذشته از اینکه راه به‌جایی نمی‌برد، یک حماقت است.

Asif Ashna

10,673 views • 9 months ago

AsifAshnaa's profile picture

رسمیت شناسی نسل‌کشی علیه هزاره‌ها...! #StopHazaraGenocide دیر یا زود ما هزاره‌ها باید این راه را برویم. جنایت نسل‌کشی علیه هزاره‌ها، زخم‌ناسور و تاریخی است. درست همان گونه منازعه قدرت در افغانستان یک زخم ناسور و تاریخی است. آری که در سال‌های اخیر در نتیجه بازی‌های استخباراتی و‌ جنگ‌های نیابتی، چاشنی ایدولوژیک نیز بر انگیزه‌‌های جنایت نسل‌کشی علیه هزاره‌ها افزوده شده‌است. اما، بنیاد ظلم، سرکوب، انکار، حذف و نسل‌کشی علیه هزاره‌ها سیاسی است و ریشه در منازعه تاریخی قدرت در افغانستان دارد. از همین رو تا زمانی که جنایت‌ نسل‌کشی علیه هزاره‌ها در بیرون از افغانستان، از سوی نهادهای حقوق‌بشری، نهادهای حکومتی و دولتی به رسمیت شناخته نشود، حذف‌گران هزاره، با دست باز و بی هیچ هراس از مسوولیت تاریخی و مسوولیت قانونی به کشتار، سلاخی و نسل کشی هزاره‌ها ادامه می‌دهند. دست یافتن به این مهم، ساده نیست. از انسان هزاره به ویژه از ما نیروهای دایسپورای هزاره‌، تعهد برای کار جمعی درازمدت و خستگی‌ناپذیر می‌خواهد. دادخواهی می‌خواهد. تظاهرات ‌‌حضور خیابانی می‌خواهد. راه اندازی کمپانی‌های میلیونی در شبکه‌های اجتماعی می‌خواهد. رایزنی و تلاش برای ایجاد رابطه با نهادهای حقوق‌بشری و نهادهای حکومتی دولت‌ها در جهان غرب را می‌خواهد. پرداختن به مستندسازی و‌ ایجاد کارگروه‌های حرفه‌ای می‌خواهد. گفتگوهای سازنده و ارزشمدار با نسل جوان اهل فکر و ظرفیت سایر اقوام افغانستان را می‌خواهد. فراست سیاسی برای درست دیدن و‌ درست پرداختن به وضعیت را می‌خواهد. دیر یا زود، ما هزاره‌ها باید این راه را برویم. #StopHazaraGenocide

Asif Ashna

18,954 views • 1 year ago

AsifAshnaa's profile picture

هزاره‌های جهان، درد مان را فریاد بزنیم! هشتگ #StopHazaraGenocide یکی از ابزارهای تأثیرگذار و قدرتمند برای دادخواهی در برابر ستم، سرکوب، و کشتار تاریخی ما است. بهترین پاسخ به سخنان امرالله صالح، ترند کردن این هشتگ است. دادخواهی کنیم. درد مان را فریاد بزنیم. درد مان را بفهمیم و اهمیت بیشتری به درک جمعی از این درد تاریخی بدهیم. با استفاده از فرصت‌های بزرگ جهانی، با رویکردی عملی و مؤثر، دادخواهی و لابی‌گری کنیم. توقف جنایت نسل‌کشی راهی طولانی است، اما ممکن. این امر نیازمند بیداری و کار جمعی، توجه به وضعیت کنونی، و حضور فعال و هوشیار سیاسی ما است. باید وضعیت و فرصت‌های عملی موجود را بهتر بشناسیم. تلاش برای به رسمیت شناختن جنایت نسل‌کشی علیه هزاره‌ها یکی از گام‌های مهم است. در این راستا، هشتگ بزنیم، #StopHazaraGenocide. برای برگزاری تظاهرات جهانی وقت بگذاریم و تلاش کنیم. در استرالیا، کانادا، آمریکا و دیگر کشورهای اروپایی با نهادهای حقوق‌بشری و دولتی گفتگو و لابی کنیم. از تمام اسناد و قوانین بین‌المللی حقوق‌بشر بهره بگیریم. به خیابان‌ها برویم و با حضور میلیونی توجه جهانی را جلب کنیم. این حق ما است و نباید آن را دست‌کم بگیریم. در این دادخواهی، با هموطنان غیرهزاره با آرامش و بر مبنای ارزش‌های حقوق‌بشری گفتگو کنیم. همچنین، از تلاش‌های ارزشمندی که توسط نهادها و ظرفیت‌های خودمان انجام می‌شود، حمایت کنیم. راه توقف نسل‌کشی طولانی است، اما گام اول دادخواهی هوشمندانه و درست است. ما بسیاریم. ما تأثیرگذاریم، پس دادخواهی کنیم. زیرا رسمیت‌شناسی نسل‌کشی علیه هزاره‌ها توسط نهادهای حقوق‌بشری و دولتی، راه را برای توقف و جلوگیری از این جنایت هموار می‌کند. #StopHazaraGenocide نوت: از بابت تکرار احسن، بهترین پاسخ به انکار هتاکانه‌ی امرالله‌صالح، الزامی‌ترین گام برای رسمیت‌شناسی جنایت نسل‌کشی، دادخواهی درست، دقیق و گسترده است. پس وقت آن است که بسیج شویم.

Asif Ashna

17,195 views • 1 year ago

No more content to load