Badiko
@Badiko_ • 13,046 subscribers
Animal Rescue | ♿ Special-needs animals | Turning broken stories into new beginnings ✨✨
Shorts
Videos
***HERKES PAYLAŞABİLİR Mİ? NEFİS BİR HAREKAT BAŞLATTIK ** Biliyorum ki ; bir cana geçici/kalıcı yuva olmak isteyen insanların önündeki en büyük engel sevgisizlik değil; korku. “Ya masrafları karşılayamazsam?” “Ya bir şey olursa?” “Ya yeterince iyi bakamazsam?” Bu kaygıların ne kadar haklı olduğunu biliyoruz. İşte bu yüzden, en sevdiğimiz işletmelerin sorgusuz sualsiz destek verdiği o modeli bugün Çiko ile hayata geçirdik. Artık o yolu tek başınıza yürümek zorunda değilsiniz. 🐾 Siz sadece kapınızı ve kalbinizi açın, sistemin geri kalanını bizde.. Nasıl mı? benimle ve sosiskopek hesabına ulaşarak geçici/kalıcı yuva olacağınız her canda; 🐾 Göktürk Dr. Pets Veteriner Kliniği: İlk muayene, iç-dış parazit ve banyosunu ve bakımını ücretsiz üstleniyor . 🐾 Kahu Naturals: Yeni dostumuzun ihtiyaçlarına göre belirleyeceğiniz 3 üründen oluşan “hoşgeldin paketini” ücretsiz gönderip, ilk yıl alışverişlerinizde %50 indirim sağlıyor.. 🐾 Göktürk Conker Pet Shop: Ömür boyu mamalarda %30 , diğer aksesuarlarda %50 indirim sağlıyor. 🐾 Sevgili dostum köpek eğitmeni Volkan (northerner Volkan ) ve ekibi: Ne zaman bir sorunuz olsa, bir telefon uzağınızda rehberlik desteği. Biz inanıyoruz ki; bir canın tüm dünyası tek bir “evet” ile baştan aşağı değişebilir. Belki de yuva olmanın önündeki son engel, bu sorumluluğu tek başına omuzlamak zorunda olduğunuzu düşünmekti. Artık değil. Siz sadece o ilk adımı atın, geri kalanında hep beraber yürüyelim. 🤍 📢 Bu iyilik hareketine güç katmak isteyen; marka ve işletmeler.. Kapımız her zaman açık. Birlikte daha çok cana dokunabiliriz, lütfen bizimle iletişime geçin.. Bu iyilik harekatını beraber büyütelim .. Ve sevgili takipçilerimiz... Lütfen paylaşın ki; sesimizi duyurup daha da çok kurtaralım ❤️
Badiko289,658 Aufrufe • vor 1 Tag
Hamiyet anne biliyorsunuz 6 yıl önce kimsenin sahiplenmek istemediği Dede’yi aldı. Dede yaşlıydı, 50 kiloydu, şiddet görmüş, terk edilmişti. Ama Hamiyet anne “Ben bakarım” dedi. Bir kaç yıl sonra hayat Hamiyet anneyi çok zorladı… 8 yaşındaki torununu kanserden kaybetti. Ardından eşini. Sonra iki kez beynine pıhtı attı. Sol tarafı felç kaldı. Artık konuşmakta da yürümekte de zorlanıyor. Ama Dede hep onun yanındaydı ve Hamiyet anne bir kere bile Dede’yi terk etmeyi düşünmedi . Şimdi Dede de çok yaşlı. Merdiven çıkamıyor. Çıkarsa geri inemiyor, inmese olduğu yerde kalıyor. Hamiyet anne, bu felçli haliyle, emekli maaşıyla ona bakmaya devam ediyor. Fakat tek bir ricası var: “Bahçede bir kulübe olsa… Dede merdivenlerde zorlanmadan kulübesinde yatsa, ıslanmasa, üşümese..” Onca şeye rağmen Dede’yi terk etmeyen Hamiyet annemin ricasını yerine getirebilecek var mıdır?
Badiko141,232 Aufrufe • vor 2 Monaten
Onu yıllardır tanırım. Arada bir bahçemizde belirir, yemeğini yer, bir hafta kadar görünür, sonra o meşhur sokak sessizliğine geri dönerdi. Özgürdü, mesafeliydi, gerçek bir sokak beyefendisiydi. Ama son üç gündür bir şeyler değişti. Her gün tam saat 15:30’da kapımda belirmeye başladı. Bu kez yemek istemiyordu; incinmiş patisini bana doğru uzatıyor, sanki ‘Artık bitti, beni kurtar’ diyordu. Üç gün boyunca aynı saatte gelip o kapıda öylece bekleyince, çağrısını cevapsız bırakamadım ve kliniğe doğru yola çıktık. Veteriner masasına yattığında, o 15 yılın izleri birer birer döküldü önümüze... Patisi incinmişti evet, ama sadece o değil; kulaklarındaki kıkırdaklar erimiş, ağzında tek bir dişi bile kalmamıştı. Yüzündeki her bir yara, sokaklarda hayatta kalmaya çalışırken aldığı bir nişaneydi. Peki o ne mi yaptı? Bunca acıya, dişsiz bir ağza ve eriyen kulaklarına rağmen klinikte herkese kendini sevdirmeye çalıştı. O kadar yorulmuş ki sokaklardan, bir süre sonra veterinerin kucağında güvenle huzurlu bir uykuya daldı. Meğer bunca yıl sadece başını yaslayabileceği, ‘artık güvendesin’ diyecek bir kalp beklemiş. Şu an İstanbul’da klinikte ama zamanımız tükeniyor. Tedavisi bitince ve sokağa tekrar dönünce onu bir daha kapımda görür müyüm meçhul; çünkü öyle yaşlı ve yorgun ki, sokaklar artık onun için çok ağır... Dayı için bir mucize arıyorum. 15 yılın yükünü ve tozunu üzerinden silecek, kalan ömründe ona sadece yumuşak bir minder ve sıcak bir sevgi verecek ömürlük yuvayı bulabilir miyiz? Dayı’nın hikayesi lütfen o kucakta uyuduğu huzurla devam etsin, bu bir veda olmasın…
Badiko125,295 Aufrufe • vor 3 Monaten
İnanılmaz üzgünüm şu an.. Çok sevgili Eyüpsultan Belediyesi saldırı ihbarı ile gidip dünyanın en sakin, en ürkek ve sevgi dolu kızını, yani prensesi almış bugün. Elinde delil, rapor olmadan sen nasıl böyle bir şey yaparsın Eyüpsultan Belediyesi, Deniz Köken? Cidden bıktım kanun tanımazlığından..Sabah tependeyim, kork benden!!!!!!!
Badiko702,304 Aufrufe • vor 3 Jahren
"Tam 2 aydır Bursa'da çöken bir çatıya sıkıştım ben, içebildiğim tek su yağmur suyu, yiyebildiğim tek yemek eğer boşluğa düşmezse kuru ekmek. Ne muhtar, ne itfaiye hiç kimse ilgilenmedi benimle, 1 kere geldiler "yapacak bir şey yok" diyip gittiler. Oysa itfaiye amcalar elinde sopa ile yanaşmasa korkup kaçmazdım ki içeri. Şimdi öylece bir umut bekliyorum görülmeyi, kurtarılmayı, yeşil çayırlarda koşup doya doya su içip yemek yiyebilmeyi...."
Badiko561,604 Aufrufe • vor 2 Jahren
1 ay kadar önce bir kadın terk etmiş mahalleye, o günden beri şu kovada yaşıyormuş. Bu sabah özellikle gidip baktım, kovasında uyuyordu 🥹 Sokakta, daha doğrusu kovasında nasıl yapsın şimdi bu kış? Hep evde yaşamış, dış dünya bilmiyor. Haydi lütfen geçici ya da kalıcı yuva çıksın 🥹
Badiko544,978 Aufrufe • vor 2 Jahren
Bazı kediler dışarıdan “yaşıyor” gibi görünür. Ama biraz yaklaşınca anlarsınız…o bakışların arkasında sessiz, yorgun, uzun bir savaş vardır. Hulusi de onlardan birisi.. Kendisi dün benim kapıma sığındı ve bugün perişanlığını fark edip hemen kliniğe götürdüm. 5-6 yaşlarındaymış, ama ağırlığı sadece 2,5 kilo. Kimseye sesini duyuramadan ne kadar süre böyle dolaştı, bilemiyorum. Arka dişleri tamamen çürümüş, günlerdir düzgün beslenememiş. Yüzü yara içinde, muhtemelen kısır olmadığı için diğer erkek kedilerle bolca kavga etmek zorunda kalmış.. Ve pireler o kadar sarmış ki vücudunu bazı yerlerde tüy bile bırakmamış. Ateşi 39,5. Ama bütün bunlara rağmen elinizi uzatınca başını hemen avucunuza gömüyor. Hâlâ hayattan vazgeçmemiş Hulusi . Şimdi önce enfeksiyonu ve ateşi kontrol altına alacağız. Sonra da kısırlaştırılacak ve çürümüş dişleri çekilecek. Uzun, sabır isteyen bir süreç. Hulusi direniyor. Ben de tabii ki onun yanındayım. Ama şu an ikimizin de en çok ihtiyacı olan bir diğer şey ne kadar süreceğini bilmediğimiz yolda sizlerin desteği. Eğer destek olmak isterseniz DM’den benimle iletişime geçebilirsiniz..
Badiko18,584 Aufrufe • vor 22 Tagen
“Biz Leyla ile tam 10 yıl boyunca birbirimizin yoldaşı olduk. O tam duymuyordu, ben onun kulakları oldum; o tam görmüyordu, ben onun gözleri... En buz kesen gecelerde o daracık kulübede birbirimizin nefesiyle ısındık. Yılların yükünü beraber taşıdık. Şimdi o gitti... Ben ise hala o yolun ortasında, aynı kimsesizliğin içindeyim. Kulübelere tek tek bakıyorum; 'Leyla buradadır' diyorum, 'şimdi çıkacak' diyorum... Ama yok. Leyla'nın gittiği o bilinmez boşluğa bakarken, aslında kendi yalnızlığımı seyrediyorum. Ben Mocha, beni yalnız bırakmayın”
Badiko80,331 Aufrufe • vor 4 Monaten
Ailelerinin ölmesi, ortada kalmaları ve gidecek bir yerlerinin olmayışı beni hep en çok üzen olaylardan . Bu 2 kardeş ailesini bir trafik kazasında kaybetmiş ve evleri 1 hafta içinde boşaltılacak. Kimseleri yok, hâlâ sevilme derdindeler ve çok şaşkınlar. Ankara'da ikisini ayırmadan onlara evini açacak güzel insan var mıdır? Lütfen olsun 🥹🥹 Bonnie : Norveç orman kedisi, 1,5 yaşında, erkek ve kısır Clyde: Mix calico, 1,5 yaşında, dişi ve kısır. İkisinin de bütün aşıları tam. İletişim : 0 507 846 78 01 (whatsapp 'dan İletişim önce)
Badiko371,928 Aufrufe • vor 2 Jahren
1:09
Sensitive content
This media may contain sensitive content.
Ülkece yıllardır bir “Kış Güneşi” sessizliğine gömülmüş, yorgun ve dertlerimizle “Kuzu Kuzu” beklerken; Tarkan son bir aydır sahnelerden hepimize “Kır Zincirlerini” demedi mi sanki? Bitmek bilmeyen enerjisiyle içimizdeki karanlığı “Hüp” diye çekip aldı. Yerine saf bir neşe bıraktı. Hepimiz ona bakarken sadece bir sanatçıyı değil; “Unutmamalı” dediğimiz o eski, huzurlu günleri gördük. Kalbimizde “Sevdanın Son Vuruşu” gibi sızlayan ne varsa, sahneye çıktığında “Geççek” diyerek hafifletmedi mi? Ve belki de en güzeli… O sahnedeyken, içimizde saklı kalmış o gençlik ve saflık yeniden “Dön Bebeğim” dedi. Sanki koca bir ülke el ele vermiş, her türlü hüzne karşı “Şıkıdım şıkıdım” bir direnişe geçmiş gibiydik. Bize “İnci Tanem” gibi kıymetli olduğumuzu hatırlattı. En karanlık anlarda bile “Yolla” deyip dertleri savurabileceğimizi gösterdi. Haftalardır hepimiz onun o eşsiz gülümsemesine bakıp, “Adımı Kalbine Yaz” diyen sese aynı inançla eşlik ediyoruz. Çünkü biliyoruz ki; o bize “Beni Çok Sev” dedikçe, bu toprakların payına düşen hüzün değil, sadece sevgi ve kocaman bir umut oluyor. Şimdi her birimiz yarınlara gülümsüyoruz. Ve artık biliyoruz: Başımızı ne zaman kaldırsak, içimizde bir umut “Gülümse Kaderine” diyor. Unuttuğumuz bir nefesi bize yeniden hatırlattığın için teşekkürler Tarkan. Şimdi müsaadenle… iki kıvırtıp geliyoruz
Badiko59,059 Aufrufe • vor 3 Monaten
Bobo’yu 2 yıl önce bir ahırdan kurtarmıştım hatırlarsanız. Araba çarpmış, “artık iş göremez” deyip oraya kapatmışlardı. O günden beri klinikler, pansiyonlar, tedaviler arasında geçti zamanımız. Gençlik hastalığı atlattı, arka bacaklarını kaybetti ama hep direndi, hep denedi… Hiç pes etmedik. Ama bugün Bobo’nun tedavisi yarıda kaldı çünkü ben ilk defa tek başıma taşıyamaz hale geldim. Arka planda bir çare bulmak için aylarca çırpındım, kapılar çaldım. Destek olacağız diyenlere yazdım , ses çıkmadı. Büyük büyük firmalara yazdım, “6 -7 ay daha, lütfen yürüyebilmesi için destek olun” dedim. Ama onların da ilgisi hep büyük derneklere, büyük kampanyalara, çok takipçili sayfalara idi.. Evet, ben bir dernek değilim. Ama yıllardır kendi imkânımla yüzlerce hayvanın tedavisini üstlendim, kliniklere taşıdım, sayamayacağım kadar çok sayıda hayvan sahiplendirdim, yaşama tutundurdum. Belki dernekler kadar görünmeyebiliriz, ama birçok hayat benimle ve benim gibi bir çok bireysel gönüllü ile yeniden başladı. Şimdi Bobo’nun da hikâyesi yarıda kalıyor. Kırgınım… Çünkü bazen en çok çabalayan, en çok seven, en sessiz kalandır. “Özür dilerim Bobo, o söz verdiğim baharları getiremedim ve hayatımda ilk defa birisini yarı yolda bıraktım”
Badiko100,921 Aufrufe • vor 8 Monaten
Bu canım kuzumun kafasını sıkıştırdığı plastik bidonla 5. günü. Bu ne demek biliyor musunuz? 5 gündür ne yemek yiyebiliyor ne su içebiliyor , ölmek üzere . Sevgili Beste günlerdir çırpınıyor ama sesini duyuramadı, ne kadar çok kişi olursa o kadar çabuk kurtarabiliriz, etrafını sarmamız gerekiyor. Ben ve sevgili northerner Volkan saat 13’de Aydos Ormanı 6. kapıda bir şeyler yapabilmek için orada olacağız . Gelebilenlere de ihtiyacımız var, son saatleri 🥹🥹🥹Lütfen paylaşıp sesinin duyurulmasına yardımcı olun
Badiko115,309 Aufrufe • vor 9 Monaten
Fikrimin ince gülü... Pamuk.. Kimi diyor ki ön patisini madde bağımlıları kesti, kimi diyor ki trafik kazası sonrası böyle oldu. Geçmişinde ne oldu bir türlü emin olamıyorum ama geleceğinden, sıcacık bir yuvada olacağından, öndeki tek patinle bir kuvvet seni çok sevecek ailene doğru koşacağından emin olmak istiyorum artık. Biliyorum, yapamazsın böyle..😢 Haydi bu akşam hep beraber Pamuğu paylaşıp, son bir kuvvet ailesine doğru koşturalım❤️
Badiko326,943 Aufrufe • vor 3 Jahren