Hildebrand Bijleveld's banner
Hildebrand Bijleveld's profile picture

Hildebrand Bijleveld

@BijleveldHil9,590 subscribers

Hoofd publieksonderzoek en data bij @EOnl.

Shorts

De media waren verrast door de overwinning van Pim Fortuyn (2002). Daarna waren ze verrast doordat Nederland tegen de Europese Grondwet stemde (2005). Ze waren weer verrast toen Wilders groot werd en ging meeregeren (2010). In 2016 werden ze opnieuw overvallen door de Brexit en de overwinning van Donald Trump, en vervolgens door de grote overwinning van Boris Johnson in het Lagerhuis (2019). Na al die verkiezingen begon het langzaam te dagen dat het ‘populisme’ geen tijdelijk verschijnsel was. Toch moesten we ons geen zorgen maken: in Nederland haalden ‘de populisten’ nooit meer dan 20 procent van de stemmen. Het zou gaan om een granieten bestand van kiezers, waaraan we niet te veel aandacht moesten geven. Forum voor Democratie kwam daarna op bij de Provinciale Statenverkiezingen (2019) en daarna de BBB (2023). Vervolgens won Wilders (2023) weer en werd het verhaal dat nooit meer dan 20 procent van de kiezers populistisch stemde, verbrijzeld. De golf was groter geworden: 30 procent begon structureel ‘populistisch’ te stemmen, blijkens ook de verkiezingen van 2025. Er moest een nieuwe theorie komen die rust gaf aan de afbrokkelende establishmentpartijen, en die werd gevonden. Het verhaal werd dat na iedere populistische golf na lange tijd een stabiele leider opstaat. Fortuyn zou hebben gezorgd voor de lange regeertijd van Balkenende, het minderheidskabinet met Wilders zou hebben geleid tot Rutte en het mislukte buitenparlementaire kabinet met Schoof zou nu een lange regeerperiode voor Jetten inluiden. We konden dus weer rustig ademhalen. Het blijft moeilijk om onder ogen te komen dat een groot deel van Nederland een radicaal andere afslag wil nemen. Het nummer-één-thema waarop men verandering wil, is migratie. Dat is niet iets tijdelijks, maar iets dat blijft groeien totdat de veranderingen die mensen willen daadwerkelijk worden geadresseerd. Hopen op een lange regeerperiode voor Jetten gaat niets oplossen: als er niets verandert, wordt de volgende populistische golf gewoon weer hoger, totdat ons land onbestuurbaar is of daadwerkelijk in actie komt.

De media waren verrast door de overwinning van Pim Fortuyn (2002). Daarna waren ze verrast doordat Nederland tegen de Europese Grondwet stemde (2005). Ze waren weer verrast toen Wilders groot werd en ging meeregeren (2010). In 2016 werden ze opnieuw overvallen door de Brexit en de overwinning van Donald Trump, en vervolgens door de grote overwinning van Boris Johnson in het Lagerhuis (2019). Na al die verkiezingen begon het langzaam te dagen dat het ‘populisme’ geen tijdelijk verschijnsel was. Toch moesten we ons geen zorgen maken: in Nederland haalden ‘de populisten’ nooit meer dan 20 procent van de stemmen. Het zou gaan om een granieten bestand van kiezers, waaraan we niet te veel aandacht moesten geven. Forum voor Democratie kwam daarna op bij de Provinciale Statenverkiezingen (2019) en daarna de BBB (2023). Vervolgens won Wilders (2023) weer en werd het verhaal dat nooit meer dan 20 procent van de kiezers populistisch stemde, verbrijzeld. De golf was groter geworden: 30 procent begon structureel ‘populistisch’ te stemmen, blijkens ook de verkiezingen van 2025. Er moest een nieuwe theorie komen die rust gaf aan de afbrokkelende establishmentpartijen, en die werd gevonden. Het verhaal werd dat na iedere populistische golf na lange tijd een stabiele leider opstaat. Fortuyn zou hebben gezorgd voor de lange regeertijd van Balkenende, het minderheidskabinet met Wilders zou hebben geleid tot Rutte en het mislukte buitenparlementaire kabinet met Schoof zou nu een lange regeerperiode voor Jetten inluiden. We konden dus weer rustig ademhalen. Het blijft moeilijk om onder ogen te komen dat een groot deel van Nederland een radicaal andere afslag wil nemen. Het nummer-één-thema waarop men verandering wil, is migratie. Dat is niet iets tijdelijks, maar iets dat blijft groeien totdat de veranderingen die mensen willen daadwerkelijk worden geadresseerd. Hopen op een lange regeerperiode voor Jetten gaat niets oplossen: als er niets verandert, wordt de volgende populistische golf gewoon weer hoger, totdat ons land onbestuurbaar is of daadwerkelijk in actie komt.

48,028 views

Videos

BijleveldHil's profile picture

Heftig geëmotioneerd op het ChristenUnie-congres zeggen dat je je niet veilig voelt, omdat het interne migratiedebat voor het eerst niet jouw kant op rolt: we konden het vandaag meemaken. Het was op zichzelf al een vrij bizarre vertoning, maar voor mij persoonlijk was het al helemaal vervreemdend. Dit ChristenUnie-lid kreeg jarenlang de rode loper voor zich uitgerold binnen de partij. Hij diende motie na motie in, waarvan meerdere een positief preadvies kregen van het landelijk bestuur. Moties als “Overplaatsing van vluchtelingen uit Lesbos” (2018) en “Verbetering asielbeleid coalitie” (2017) van dit lid haalden ook meerderheden op congressen en hadden daarmee invloed op de koers ( Toen ik vervolgens voor het eerst in decennia een migratiekritisch amendement indiende op een congres, kreeg ik niet alleen een negatief preadvies van het landelijk bestuur, maar het was nota bene dit ChristenUnie-lid dat al mijn ondertekenaars mailde met de boodschap dat mijn amendement nergens op sloeg. Hij verzocht ons ook het amendement in te trekken. Pure politieke intimidatie, waarop de partijvoorzitter zich genoodzaakt voelde in te grijpen. Het was ook deze asielactivist die volgens het Reformatorisch Dagblad medeverantwoordelijk was voor de politieke druk op Gert-Jan Segers, wat mede leidde tot zijn vertrek uit de politiek. Segers zei destijds: “De suggestie die ik soms proefde – dat onze opstelling bij asiel en migratie een indicatie was voor de mate van ons geloof, onze moraal en onze persoonlijke integriteit – raakte me misschien nog wel het meest.” ( Het was ook dit ChristenUnie-lid dat beweerde dat mensenrechten bij de ChristenUnie niet in goede handen waren ( en dat er in de migratievisie van de ChristenUnie een “islamofobe grondtoon” zat ( Dat zo’n asielactivist zich niet meer ‘veilig’ voelt omdat zijn invloed afneemt en gewone middenchristenen inmiddels de moed hebben gevonden om zich uit te spreken tegen zijn morele kielhalen, lijkt mij eerlijk gezegd een gezonde ontwikkeling. Wie de bal kaatst, kan hem terugverwachten.

Hildebrand Bijleveld

115,374 views • 1 month ago

No more content to load