Doğukan Yüce

Aslantepe Vadisi projesinin gündeme gelmesiyle birlikte, Rams Park’ın dış cephesi ve yıllardır süregelen "bitmemiş inşaat" tartışmalarının yeniden alevlendiğini görüyorum. Bir Galatasaray Spor Kulübü Üyesi olarak, taraftarımızın "sarı-kırmızı kabuk" hassasiyetini çok iyi anlıyor ancak bu konuya farklı bir perspektiften bakmak istiyorum. Başlangıçta kulübün en temel beklentisi 50.000 kapasiteli ve çatısı tam kapanabilir bir stadyumdu. Bugün Rams Park’a baktığınızda oldukça ağır ve kalabalık bir çatı karkası görürsünüz. Kapanabilir çatı sistemin yük beklentisi o kadar fazlaydı ki, çatı yükünün yarısı dört köşedeki devasa süper kolonlara kirişler aracılığıyla iletildi. Deprem yükleri de hesaba katılınca neredeyse köprü ayağı kalınlığında kesitler ortaya çıktı. Yükün diğer yarısı ise tribünlerin arkasındaki ayaklarla toprağa aktarıldı. Mevcut mimari temayı bu devasa taşıyıcı şema oluşturdu. Fakat o taşımak için devasa hazırlıklar yapılan çatı hiçbir zaman yapılmadı. Belki de en başından "açılır-kapanır çatı" beklentisi olmasaydı, mimari ve mühendislik bambaşka şekillenecek ve o hep hayal edilen kabuklu tasarıma gidilecekti. Cephede bir eksik veya "bitmemişlik" söz konusu değil; bu, taşıyıcı şemayı çıplak gösteren bilinçli bir tasarım kararı. Ve şahsen ben bu çıplak yaklaşımı çirkin bulmuyor, aksine şık ve estetik buluyorum. Aslantepe Vadisi projesi tamamlandığında, o yeşillikler dokusunun üzerinden yükselen beton ve çelik dilinin görsel olarak hepimize çok daha tatmin edici bir sahne sunacağına inanıyorum.