😈 Music Is Life 🦁🔮

Θέλω να μοιραστώ κάτι προσωπικό, αν και δεν ήμουν σίγουρη αν μπορούσα να το κάνω. Αυτό το ποστ όμως ίσως δώσει δύναμη σε κάποιον που αυτή τη στιγμή παλεύει σιωπηλά όπως εγώ. Έχω δρόμο ακόμα, αλλά είναι μια σημαντική περίοδος αυτή για εμένα. Τα τελευταία 5-6 χρόνια προσπαθώ να συνέλθω ψυχικά, συναισθηματικά και σωματικά. Η καραντίνα δεν μου επηρέασε μόνο την ψυχολογία, μου δημιούργησε και προβλήματα υγείας που δεν περίμενα ποτέ ότι θα αντιμετωπίσω. Μαζί με αυτά, ήρθαν στην επιφάνεια και όλα όσα έκρυβα μέσα μου για χρόνια και τα έβαζα κάτω από το χαλί (τραύματα από τη παιδική ηλικία, από την σεξουαλική κακοποίηση που μπλόκαρα για χρόνια από την μνήμη μου, διατροφική διαταραχή και άλλα που δεν χρειάζεται να πω με λεπτομέρειες). Όλα μαζί έσκασαν δωράκι με φιόγκο: βαριά κατάθλιψη. Δεν ήταν εύκολο, και ακόμα δεν είναι. Υπάρχουν μέρες που νιώθω δυνατή και λέω οκ όλα μπαίνουν στη θέση τους. Υπάρχουν όμως και μέρες που είναι αρκετά δύσκολες, γεμάτες πισωγυρίσματα. Μέρες που ακόμα μισώ τον εαυτό μου, λέω «αυτή την εβδομάδα τα παρατάω». Και όμως.... κάπως, βρίσκω τον τρόπο να κρατηθώ και να συνεχίσω. Αυτός ο αγώνας παιδιά είναι μαραθώνιος και είναι δύσκολος. Θέλει υπομονή και κυρίως δουλειά με τον εαυτό σου. Δεν έχει σημασία αν θα κάνεις 2 βήματα πίσω ή αν θα πέσεις. Σημασία έχει ότι θα σηκωθείς και θα κάνεις 3 μπροστά. Σήμερα: -20 κιλά Έχω αρκετό δρόμο ακόμα από πολλές πλευρές, ωστόσο άλλο είναι το πιο σημαντικό. Η πολύ καλύτερη ψυχική και σωματική υγεία μου. Αν κάνετε κ εσείς τον δικό σας αγώνα, μην τα παρατήσετε και ας είναι δύσκολο. Σας στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά. Ίσως λίγο πιο μεγάλη, θα μου επιτρέψετε να στείλω, στα άτομα κ ειδικά στις γυναίκες, που έχουν βιώσει έστω και κάποια από αυτά που αντιμετώπισα. Να θυμάστε, ακόμα κι αν προχωράς αργά, προχωράς 🩷🤍❤️‍🩹