
Een ex-woke docent
@EenExWokeDocent • 25,991 subscribers
Vrouw. Ex-proglinks. Onderwijs en beleid. VvMU-junkie. Zélfs anoniem op persoonlijke titel. Tokkielectuele straatdenker 🤓😎. Mijn Pen is mijn Zwaard. 🖊️🗡️
Shorts
Videos

Dit land is zo, zó ontzettend kapot: “Miljarden worden lukraak uitgegeven aan nieuwkomers, mensen die niets voor dit land betekend hebben. En voor miljarden wordt er lukraak gesneden in de zorg aan onze ouderen, terwijl zij ons mooie land hebben opgebouwd. Het is schandalig. Wekelijks belanden er verwaarloosde ouderen in het ziekenhuis, onderkoeld of soms in hun eigen ontlasting. Onze ouderen huilen letterlijk om het eten wat ze voorgeschoteld krijgen, terwijl asielzoekers dagelijks getrakteerd worden op een lopend buffetje.” - Tamara ten Hove, DNA/Groep Markuszower Het is gekmakend!
Een ex-woke docent53,356 views • 8 days ago

Oh Nederlanders, wat hebben we toch een gigantisch probleem met geïnstitutionaliseerde Jodenhaat. Wat hebben we toch een schrijnend gebrek aan historisch inzicht en lerend vermogen. De podcast met de auteurs van de absolute must-read ‘Het 7 oktober-effect’, dr. Amanda Kluveld en dr. Eliyahu Sapir, biedt belangrijke inzichten. De positie van Joodse studenten en medewerkers binnen de Nederlandse universiteiten is sinds de gruwelijke pogrom van Hamas op Israëlische Joden ernstig verslechterd. In ieder ontwikkeld westers land, in iedere vrije samenleving, zou ieder weldenkend mens natuurlijk precies het omgekeerde hebben verwacht, namelijk steun voor de beschaving en afschuw voor het genocidale neofascisme dat zich vermomt als Palestinisme. Maar helaas: er woedt een oorlog die gericht is op de vernietiging van Israël, op de uitroeiing van de Joden van de rivier tot de zee. En precies die oorlog wordt óók uitgevochten op de Nederlandse campus. De onderliggende mechanismen zijn niet nieuw: Joodse studenten en medewerkers trekken zich terug, verbergen hun identiteit en verliezen ieder vertrouwen in juist de instituties die hen zouden moeten beschermen. Oók binnen de Joodse gemeenschap zelf leidt de huidige situatie tot spanningen. Een deel van het Nederlandse Joodse leiderschap zucht onder de druk van bestuurders, politici en de heersende deugdynamiek binnen de gevestigde orde. De groepsdruk om je uit te spreken vóór Palestina blijkt enorm. Zo beschrijft Sapir hoe studenten werden geacht hun handen in rode verf te dompelen als uiting van solidariteit. Wie daar niet aan meedeed, liep het risico op sociale uitsluiting en op vijandigheid. Het meest schrijnende is misschien nog wel de vanzelfsprekendheid waarmee dit alles plaatsvindt. Joodse studenten die hun studie opgeven, zonder dat iemand vraagt waarom. Medewerkers die collega’s en vrienden verliezen. Joden die opnieuw gedwongen worden om zichzelf onzichtbaar te maken. Het wordt de hoogste tijd dat iedere gezond verstand-Nederlander, hoog opgeleid of niet, opstaat en onvoorwaardelijk vóór, achter en naast de Joodse gemeenschap gaat staan. We moeten duidelijk maken dat de huidige zio-gaschamberlighting onaanvaardbaar is en dat geen énkele Jood gedwongen mag worden zich uit te spreken vóór of tegen wat dan ook, waar dan ook en door wie dan ook. Want wanneer Joden zich niet meer veilig voelen, is dat altijd een teken dat er iets fundamenteel mis is met de samenleving waarin zij leven. Link: Fragment:
Een ex-woke docent10,609 views • 4 days ago

Na het veelbesproken tv-optreden van oud-minister Gouke Moes duidt Jelle van Baardenwijk bij De Nieuwe Wereld wat de stichting Democratische Vernieuwing beoogt met het beschermen van de Nederlandse cultuur. We hebben anno 2026 te maken met een lange periode waarin letterlijk alles en iedereen moest wijken voor diversiteit, om uiteindelijk te komen tot een superdiverse utopie. Nederlanderschap wordt in het superdiverse kader opgevat als een volkomen vrijblijvende identiteit, waarin iedereen vooral eindeloos ‘zichzelf’ moet kunnen zijn, zonder enige verwachtingen over gedeelde normen of maatschappelijke betrokkenheid. Tegelijkertijd groeide de bevolking in tien jaar tijd met ongeveer een miljoen nieuwe mensen. Daardoor ontstaat de terechte vraag wat mensen in Nederland eigenlijk nog met elkaar delen en wat Nederlanderschap concreet betekent, of zou moeten betekenen. De discussie gaat over een redelijke mate van betrokkenheid bij de samenleving. Culturele diversiteit staat op zichzelf helemaal niet ter discussie, zolang mensen bijdragen en deelnemen aan een enigszins wederkerig sociaal bestaan. Een probleem ontstaat wanneer iedere gedeelde basis verdwijnt, wanneer groepen zich steeds meer in hun eigen parallelle samenlevingen bewegen en helemaal niets hebben met Nederland. In dit licht is een stevig debat over nationale verbondenheid een volkomen logische stap. Politiek en samenleving zouden zich minder moeten richten op het beschermen van allerlei afzonderlijke identiteiten en veel meer op de vraag welke gedeelde cultuur, taal en verantwoordelijkheden mensen met elkaar verbinden. Die discussie wordt te snel weggezet als racisme, terwijl het juist gaat over verbinding en sociale cohesie. En juist omdat ieder debat onmogelijk wordt gemaakt door de Carola’s, Henri’s en Sylvana’s van dit weggegeven deugland, is het interessant te onderzoeken hoe het recht zich verhoudt tot de bovenstaande kwestie. Link: Fragment:
Een ex-woke docent109,528 views • 3 months ago

Wie nog steeds niet wil zien dat de antisemitische geest volledig bezit heeft genomen van Subsidiestad in NGO-land op Planeet Postcodeloterij: ontmoet Katrien Coppens, directeur van de Mukwege Foundation. De Mukwege Foundation komt op voor slachtoffers van conflictgerelateerd seksueel geweld. Behálve natuurlijk wanneer die slachtoffers Joods zijn en op 7 oktober 2023 te maken kregen met massaverkrachtingen en de meest onvoorstelbaar sadistische seksuele martelingen. Luister naar de beantwoording van de vraag van de geweldige Annabel Nanninga, waarbij Coppens het simpelweg niet voor elkaar krijgt om ook maar één seconde onvoorwaardelijke empathie op te brengen voor de slachtoffers van de genocidale oerdemonen van Hamas. Het deugdwangmatige ‘ja-maarrrrr-Israël’ is het eerste dat mevrouw uit haar gepalestiniseerde keel weet te persen. Het is niet te harden. Het is niet te doen:
Een ex-woke docent30,880 views • 22 days ago

Vorige week nog deed een hoogleraar aan de VU tijdens een symposium over Israël aan keiharde verkrachtingsapologetiek: de ronduit satanische orgie van gruwelen op 7 oktober was voor hem kennelijk ‘business as usual’. Dezelfde morele aftakeling zagen we terug in bizarre palliewappiepropaganda over honden en ratten die op Gazanen zouden worden losgelaten. Dit is het niveau van middeleeuwse bloedsprookjes, omgekat tot hip mensenrechtenactivisme. Dit is doelbewuste laster vanuit een antisemitische gevestigde orde die zichzelf schaamteloos verheven acht boven iedere vorm van waarheidsvinding en gezond verstand. Vandaag nemen we kennis van de volle omvang van het seksuele geweld door Hamas en Gazanen op en na 7 oktober. Iedereen die niet wegkeek wist meteen wat er gebeurd was. Nu ligt er een onafhankelijk rapport van bijna 300 pagina’s*, gebaseerd op honderden getuigenissen en duizenden beelden. De conclusies zijn volstrekt helder: het seksuele geweld gepleegd door de demonische beesten uit Gaza was systematisch, georganiseerd en een integraal onderdeel van de massaslachting. Het ging om verkrachting, groepsverkrachting, seksuele martelingen, opzettelijke verminking van genitaliën, executies tijdens en na seksueel geweld, gedwongen naaktheid, ontering van lichamen en seksueel geweld tijdens gijzeling in Gaza. Het rapport beschrijft hoe vrouwen en meisjes halfnaakt en bebloed werden teruggevonden met vastgebonden handen. Er zijn getuigenissen over lichamen met schotwonden in gezicht en genitaliën, over verbrande en ernstig verminkte lichamen, over vrouwen die tijdens de aanval publiekelijk werden tentoongesteld en vernederd. Ook mannen en jongens werden slachtoffer van seksueel geweld. Gijzelaars verklaarden dat het seksueel geweld doorging in Gaza. Het tunnelgebroed filmde de eigen misdaden. Het verspreidde de beelden via Telegram, telefoons van slachtoffers en social media om zo maximale psychologische terreur te veroorzaken. Families zagen de laatste momenten van hun geliefden online verschijnen. Het geweld was niet alleen fysiek. Het werd bewust ingezet als spektakel en voor collectieve intimidatie. Het rapport benoemt tevens expliciet een patroon van kinocide: geweld dat bewust wordt ingezet om families als sociale en emotionele eenheid kapot te maken. Seksueel geweld vond plaats terwijl familieleden gedwongen moesten toekijken of zelfs onder dwang betrokken werden. Het doel was de vernietiging van menselijke banden, vertrouwen en iedere vorm van waardigheid. Ondanks dat ieder beschaafd mens begreep wat er gaande was, waren er academici, activisten en zelfverklaarde feministen die vanaf het allereerste moment probeerden de gruwelijkheden te verdoezelen. Alles werd in het werk gesteld om het daderschap van de antisemitische monsters te verkopen als gelegitimeerd geweld. Deze medeplichtigen zijn inmiddels al jaren bezig met het opwerpen van semantische en juridische rookgordijnen en het relativeren van de absolute oerhaat. Eerst framede men de seksuele terreur als zionistische propaganda. Daarna hield men stug vol dat de misdaden “onvoldoende bewezen” waren of plaatsvonden in een “context van verzet”. De morele keuze om slachtoffers serieus te nemen verdween zodra die slachtoffers Joods waren. 7 oktober en het duistere tijdperk dat erop volgde legden het complete morele failliet bloot van een westers milieu dat seksueel geweld onderhandelbaar maakte zodra het politiek onhandig werd om ook maar enige medemenselijkheid te tonen. Laten we hopen dat er alsnog consequenties volgen en dat iedereen krijgt wat hij of zij verdient, zónder uitzondering. *Link naar het rapport in onderstaande tweet
Een ex-woke docent41,132 views • 1 month ago

Gazacide, het script: Dus je bent een doodgewone Gazaan en in 2005 vertrekken alle Joden ook op jouw dringend verzoek uit Gaza. ‘Land for peace’, zo hoopten de Joden. In 2006 kies je hoopvol voor genocidale terroristen in je nieuwe bestuur, met als doel de Joden geheel uit hun land te verdrijven. Vervolgens accepteer je bijna twintig jaar lang dat deze terroristen de democratie afschaffen en een totalitair bewind voeren. Bijna twintig jaar lang werk je mee aan de creatie van een onderaards terreurnetwerk onder je huis, de school van je kinderen en het ziekenhuis van jouw stad. Bijna twintig jaar lang help je enthousiast met raketten afschieten op je Joodse buren, omdat zij jou de vrijheid gunden om te kiezen voor een eigen staat met zelfbestuur. Vervolgens juich je wanneer de door jou gesteunde terroristen het land van de Joden binnenvallen en daar 1200 mensen afslachten, martelen, verbranden, verkrachten en verminken. Ook jouw zonen en kleinzonen doen eraan mee en delen beelden van de vrouwen die ze verkrachten en de kinderen die ze vermoorden. Je had werkelijk niet trotser kunnen zijn! Vervolgens prijs je hysterisch Allah wanneer de Joodse lichamen door jouw straat worden gereden. Vervolgens begin je te jammeren om diezelfde Allah wanneer de buren hun ontvoerde burgers komen bevrijden. Vanaf dag één begin je woest te krijsen over genocide. Je zou zeggen dat geen weldenkend mens hierin trapt. Maar helaas is de ijdele westerse deugmens zó verslaafd aan de eigen morele verhevenheid dat jouw genocide-narratief bestand blijkt tegen ieder feit, ieder argument en iedere logica. Gazacide is uniek. Gazacide is een aanhoudende poging tot genocide op Joden, waarbij de levens van Gazanen met plezier worden opgeofferd door de Gazanen zelf. Gazacide is daarmee een poging tot auto-genocide, gedreven door intense Jodenhaat, Arabisch nationalisme, religieus fascisme, een door Iran gesteund islamitisch schrikbewind en vrijwillig martelaarschap. Gazacide wordt verkocht aan de westerse deugmens door middel van de meest doorzichtige en veelal krankzinnige propaganda. Oorlog is vreselijk, maar een oorlog zó framen dat daders gezien worden als slachtoffers en slachtoffers als daders, is ronduit kwaadaardig. Zolang dit narratief van inversie niet doorbroken wordt, zullen de vijanden van Israël oorlogen blijven voeren.
Een ex-woke docent28,770 views • 26 days ago

Demonstreren is een grondrecht, zegt onze minister van Justitie en Veiligheid. Demonstreren is een grondrecht wanneer je de rode lijn loopt namens Hamas. Demonstreren is een grondrecht wanneer je jezelf vastplakt op een snelweg. Demonstreren is een grondrecht wanneer je een universiteit kort en klein slaat. Demonstreren is een grondrecht als je Joden en christenen intimideert, bedreigt en vernedert. Demonstreren is een grondrecht wanneer je oproept tot intifada en jihad. In al deze gevallen worden demonstraties gefaciliteerd door onze bestuurders en hun geweldsmonopolie. Van kopjes thee tot baklava: de agressie van dit type grondrechtgebruikers zal en moet op een laagdrempelige wijze gede-escaleerd worden. Demonstreren is géén grondrecht wanneer je opstaat tegen een derdewereldinvasie in je straat. Demonstreren is géén grondrecht wanneer je jouw kans op overlast, verkrachtingen en geweld niet wenst te vergroten. Demonstreren is géén grondrecht wanneer je als vrouw opkomt voor de veiligheid van je dochters, zussen en die van jezelf. Demonstreren is géén grondrecht wanneer je wordt bedreigd door links tuig en aanhang. Demonstreren is géén grondrecht in Loosdrecht. Daar gaat de geplande vrouwenmars niet door. Daar wordt vandaag niemand beschermd door de minister. Integendeel: in Loosdrecht keerde het geweldsmonopolie van de minister zich tegen de demonstranten en hun kinderen. In Loosdrecht is het vertrouwen in de rechtsstaat weg. Hieronder de minister en Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ die de uitvoerende macht aanspoort tot het nemen van verantwoordelijkheid:
Een ex-woke docent42,101 views • 1 month ago

Gisteren werd er gedebatteerd over de diepe rot die ons land, en in het bijzonder onze universiteiten, overspoelt: antisemitisme. Het is en blijft onwerkelijk dat de verantwoordelijk minister van OCW, D66’er Rianne Letschert, haar eigen driehoek heeft ontwikkeld om haar doe-het-zelfschande weg te bermuda’en: bestuurder van de beruchte Pallie-Universiteit Maastricht, Taskforce Antisemitisme-lid én verantwoordelijk bewindspersoon in één. Mona Keijzer wist er wel raad mee en legde Letschert het vuur aan de schenen. Mona rukte het deksel genadeloos van de beerput en de bruine walm was niet te harden: we zien antisemitisme dat stap voor stap is genormaliseerd binnen een academische cultuur vol bestuurders die zichzelf moreel superieur achten, maar die in de praktijk gewoon wegkijken terwijl Joodse studenten en docenten de rekening betalen voor alle deugdrang en de-escalatiefetisjisme. Dat netwerken in je uppie ook zo zijn nadelen heeft, dáár kwam Letschert gisteren wél achter. In haar reactie op Mona’s forse kritiek belandde zij in een nogal gênante spagaat. Waar zij begon met de loftrompet te steken over zichzelf (kijk mij toch eens mijn nek uitsteken!), dook zij enkele zinnen later al noodgedwongen weg achter haar bordkartonnen ministerskarakter. Prof. dr. Letschert uit Maastricht was niet thuis! Kijk en oordeel zelf:
Een ex-woke docent50,093 views • 1 month ago

Ik ben een Nederlander die best wil uitleggen wat het betekent wanneer het land waarin je geboren en opgegroeid bent om je heen verandert in een volstrekt onbekend gebied en wanneer het land waar jouw voorouders aan hebben bijgedragen stukje bij beetje wordt weggegeven door bestuurders die ieder besef van historische continuïteit kwijt zijn. Wie niet snapt wat er precies behouden moet worden aan Nederland, moet een paar dagen doorbrengen in een wijk waar alle oorspronkelijke omgangsvormen, vanzelfsprekendheden en verhoudingen zijn verdrongen door tribaal gedrag, middeleeuwse opvattingen en waarden die met Nederland niets meer te maken hebben. Precies hier raakt Wierd Duk in zijn podcast de kern. We moeten het eerst hebben over de elementaire vraag of Nederlanders überhaupt nog mogen benoemen dat hun land een eigen cultuur heeft, een eigen publieke moraal, een eigen manier van samenleven, en of die unieke eigenschappen bescherming verdienen. De werkelijkheid: alleen al het uitspreken van woorden als inheems, geworteld of cultuur is inmiddels voldoende om door talkshowtafels, beroepsverontwaardigden en moraalridders te worden weggezet als ‘verdacht’. Dit is bijzonder veelzeggend: een samenleving die het eigen karakter niet meer onder woorden mag brengen, heeft de capitulatie feitelijk al voltooid. Het optreden van Gouke Moes toonde maar weer eens aan hoe dit mechanisme werkt. Moes probeerde een vraag op tafel te leggen die in een gezond land volkomen legitiem zou zijn: wat betekent het nog om Nederlander te zijn wanneer de staat decennialang beleid voert dat ontworteling, massale asielinstroom en culturele vervaging normaliseert? Meteen schoot de hele tafel in de deugstuip, waarna het bekende ritueel volgde waarbij de vraagsteller zelf tot probleem wordt verklaard. Wat we zagen was triest poortwachtersgedrag, waarbij het debat niet gevoerd wordt om feiten boven tafel te krijgen, maar om de grenzen van het zegbare te bepalen. Wat het betekent als Nederland verdwijnt, voel je in de omgedemografiseerde delen van de grote stad. Je voelt het in de manier waarop groepen jongens de openbare ruimte claimen. Je merkt het aan het permanente, onaangepaste en respectloze gedrag. Je ziet het in de agressieve vanzelfsprekendheid waarmee jouw aanwezigheid, jouw gewoonten, jouw vrijmoedigheid en jouw manier van leven als hinderlijk of aanstootgevend worden behandeld. Je merkt het aan de sfeer van intimidatie, aan vervuiling, lawaai, normloosheid en sociale druk die zich meester maakt van straten waar vroeger wederkerigheid bestond. Dan zie je ineens haarscherp wat Nederlandse cultuur óók is: afstand kunnen houden, anderen met rust laten, publieke ruimte delen zonder die te domineren, vrouwen vrij laten bewegen, kinderen leren zich te gedragen, gezag erkennen, de taal spreken, tradities erkennen en de omgeving netjes houden. Een land leer je vaak pas echt kennen zodra je ziet hoe het wordt afgebroken. Pas wanneer jouw buurt verandert in een plek waar jij jezelf moet inhouden en aanpassen, besef je hoe kostbaar een beschaving is waarin vrijheid, rust, veiligheid en onderlinge herkenning vanzelfsprekend waren. Link: Fragment:
Een ex-woke docent79,738 views • 3 months ago

Het Westen is zó failliet. Onze rechtsstatelijke en democratische ziel is verkocht aan totalitaire oerbarbaren door pro-fascistisch links. Luister. Huiver. “Ik wil mij rechtstreeks richten tot de mensen in Europa. In de afgelopen twee weken heb ik twee persconferenties gegeven: één in Stockholm en één in Berlijn. Samen brachten die meer dan 150 journalisten op de been. We spraken meer dan twee uur met elkaar. In die twee uur stelde geen enkele van die 150 journalisten mij een vraag over de 40.000 Iraniërs die op 8 en 9 januari op straat zijn afgeslacht. Geen enkele van die 150 journalisten vroeg naar de 19 politieke gevangenen die in de afgelopen twee weken zijn geëxecuteerd. Toen ik ze vertelde dat er op dit moment 20 politieke gevangenen ter dood veroordeeld zijn, stelde geen enkele van die 150 journalisten daar een vraag over. Toen ik naast een moeder stond wier zoon was vermoord en een vader wiens zoon was vermoord op 8 en 9 januari, en ze vroeg deze verhalen aan te horen, stelde geen enkele van de 150 Europese journalisten een vraag. Hier, in het hart van een continent dat beweert te staan voor mensenrechten, rechtvaardigheid en waardigheid, hebben de journalisten hun professionele verantwoordelijkheid en zelfs hun morele objectiviteit volledig opgegeven. Het is mij duidelijk dat mijn 40.000 dappere, onschuldige landgenoten die zijn afgeslacht in de strijd voor vrijheid, voor deze journalisten van weinig belang zijn. Zij lijken meer geïnteresseerd in het bekritiseren van Amerika en in het stellen van vragen waarom de Verenigde Staten en Israël de dictator hebben gedood die ons volk al 47 jaar afslacht, dan in het bekritiseren van het regime dat verantwoordelijk is voor het bloedvergieten. Zij lijken meer geïnteresseerd in vragen over het verleden en de geschiedenis van Iran dan over wat er vandaag in Iran gebeurt, of over de democratische toekomst waar Iraniërs naar streven. Een parlementslid vertelde mij zelfs dat men niet dacht dat Iraniërs klaar waren voor democratie. Tegen dat parlementslid en tegen de journalisten zeg ik dit: Iraniërs zijn niet alleen klaar voor democratie, 40.000 mensen hebben er zojuist hun leven voor gegeven, en ik zal niet toestaan dat dat tevergeefs is geweest. Weet dus dit: of Europa ons nu steunt of niet, of uw journalisten hun werk doen of niet, of uw politici de moed tonen om te handelen of niet, ik zal blijven vechten voor mijn volk en mijn land. Zélfs als wij dit alleen moeten doen, zullen wij blijven vechten totdat Iran vrij is” - Reza Pahlavi
Een ex-woke docent39,882 views • 1 month ago

Solo-tennis: Rianne Letschert kan het! Het is wrang maar tekenend voor de contemporaine bestuurscultuur dat Letschert zich vandaag als minister uitspreekt over de palestinisering van de universiteit waarvan zij tot voor kort bestuursvoorzitter was. Cynischer dan de D66-pettenparade, die individuele netwerkcorruptie mogelijk maakt, wordt het niet. De leiderschapsstijl die Letschert ontwikkelde en perfectioneerde in Maastricht geldt inmiddels niet alleen als blauwdruk voor de hedendaagse academische wereld, maar voor álle pluche-prutsers binnen de gevestigde orde. In Maastricht serveerde Letschert de van antisemitisme doordrenkte bal richting de overheid; vandaag slaat zij diezelfde bal genadeloos terug naar het CvB van de universiteit. We kunnen er lang of kort over praten, maar Letschert heeft het unieke talent om zélfs antisemitisme te institutionaliseren onder het mom van verbinding en de-escalatie. Natuurlijk is Letschert zélf de grote winnaar: zij profileerde zich als de dappere bruggenbouwer en pleitbezorger van De Eeuwige Dialoog. Dat daarvoor Joodse studenten en medewerkers opgeofferd moesten worden, was van ondergeschikt belang:
Een ex-woke docent54,540 views • 2 months ago

Ieder woord! Maak Ton van Haperen in godsnaam minister van OCW. NU! Bij De Nieuwe Wereld sprak de ultieme gezondverstandman over de kostbare clusterfuck van wanprestatie en bureaucratie die het Nederlandse onderwijs is. Elk jaar publiceert de inspectie ‘De Staat van het Onderwijs’. Elk jaar lezen we dezelfde deprimerende shitshow: kinderen lezen slechter, rekenen slechter, weten minder en kunnen minder. Vervolgens drinken de lumpsumslurpende bestuurders, tandeloze inspecteurs, betweterige beleidsmakers en zakkenvullende onderwijspruttelaars weer een glaasje witte wijn op elkaars bezorgdheid. En daarna gebeurt er om precies te zijn he-le-maal niets. De inspectie babbelt met besturen en temt papieren tijgers, maar het primair proces vindt toch echt plaats in de klas. En helaas: daar vinden wij regelmatig een volwassene in een ruimte met kinderen waar niets plaatsvindt dat lijkt op onderwijs. Dit mag men eigenlijk niet hardop zeggen, want de leraar is heilig verklaard en de bestuurder verschuilt zich achter excuusproceduralisme. En de overheid? Die pompt doodleuk nóg meer belastingflappen in de veredelde dagopvang die cosplayt als 21e eeuwse school. Het onderwijs heeft zichzelf uitgeleverd aan allerlei flauwekul over zelfstandig leren, leerpleinen, flexroosters, eigen verantwoordelijkheid en vaag pedagogisch geneuzel. Kinderen die juist structuur, directe instructie, herhaling en diepgaande kennis nodig hebben, worden aan hun lot overgelaten onder het mom van autonomie. De leerlingen uit sterke gezinnen redden zich nog wel. De leerlingen zonder cultureel en onderwijskundig vangnet glijden genadeloos af. In plaats van de kansengelijkheid waar alle linkse Moormannen en -vrouwen de kansenklep van vol hebben, zien we dankzij juist hun suïcidale deugeritis en obsessieve verspillingsdrang méér kansenongelijkheid. Ondertussen slaagt ruim 95 procent van de kandidaten voor hun eindexamens, terwijl PISA-onderzoek laat zien dat een derde van onze vijftienjarigen onvoldoende kan lezen en schrijven. Deze discrepantie duidt op ernstige systeemfraude die de samenleving als geheel ernstige schade berokkent . Van Haperen zegt het: er moet weer centraal gestuurd worden op basis van opbrengsten en kwaliteit. Besturen moeten verantwoordelijk worden gehouden voor resultaten. Nu is de enige verantwoordelijkheid die genomen wordt het ophalen van de zak vrijblijvende centjes in Den Haag. Ex-minister Wiersma begreep dat. Daarom moest hij weg. Wie aan de onderwijsbureaucratie komt, komt namelijk aan de belangen binnen deze lucratieve graaikorst. Verplicht luistervoer: Fragment:
Een ex-woke docent36,548 views • 1 month ago

Godzijdank is er Nieuws van de Dag, waar helder werd uitgelegd wat er tijdens de uit de hand gelopen demonstratie van Els Rechts precies gebeurde. Er waren drie groepen op het Malieveld: duizenden vreedzame burgers die hun zorgen wilden uiten over het asielbeleid en huisvesting, voetbalsupporters die aanvankelijk afspraken hadden gemaakt om geen geweld te gebruiken en een gewelddadige groep van zo’n honderd opruiers die de hooligans aanjoeg en die de rampzalige gang richting de A12 initieerde. Des te kwalijker en schandaliger is het dat Rob Jetten van D66 en Frans Timmermans van GroenLinks-PvdA deze nachtmerrie hebben misbruikt om het hele protest weg te zetten als extreemrechts: de zoveelste perfide poging om de groeiende en terechte frustratie over massamigratie, de voorrang van statushouders op huurwoningen en het uithollen van onze verzorgingsstaat en veiligheid te bagatelliseren. Het is onder de streep ronduit schandalig dat deze demonstratie überhaupt nodig was. Er is in dit land nóóit een democratische meerderheid geweest voor het binnenhalen van random migranten. Geen dag! En toch wordt dit fenomeen ons al ruim een halve eeuw door de strot geduwd. Burgers die nu opkomen voor hun inmiddels verdwenen grondrechten en die rouwen om het verlies van hun cultuur en gemeenschap, worden nog steeds weggezet en gestigmatiseerd als fascist of racist. Juist het pathologische getreiter vanuit progressief links vergroot de polarisatie die men nota bene zélf heeft veroorzaakt. Dit protest had nóóit hoeven plaatsvinden als politiek Den Haag er daadwerkelijk voor onze samenleving was geweest.
Een ex-woke docent157,898 views • 8 months ago

Pasen 2025 Wie denkt dat het toeval is dat moskeeën uitgerekend tijdens Pasen een “protestmars voor Gaza” organiseerden, is óf volkomen naïef, óf ernstig onthecht, óf gewoon dom. Voor de imams is onze christelijke feestdag, de herdenking van de verrijzenis van Jezus, geen detail. Voor hen was dit een boodschap: twee vliegen in één klap. Jihad tegen de zaterdagmensen. Jihad tegen de zondagmensen. Dit is geen solidariteit met Palestijnen. Het leed in Gaza is slechts een alibi, een excuus dat exáct wordt aangewend waarvoor het gecreëerd is én waarvoor het zorgvuldig in stand gehouden wordt. Dit is tribale intimidatie. Georganiseerde dreiging. Een collectivistisch-identitaire jurkenmars. Wij mogen dan een geseculariseerd modern land zijn, losgezongen van onze wortels, onze cultuur, van het geloof- zij zijn dat niet. Zij willen álles onderwerpen dat aan onze God, de God van Israël, doet denken: De Jood. De christen. De kafir. Iedereen buiten de reli-fascistische totalitaire veroveringssekte. Wie denkt dat hij gespaard blijft, omdat hij “neutraal” is, of meebuigt, of zwijgt - think again. Ook jij staat op de lijst. Want deze middeleeuwse haat stopt niet bij Israël. Die stopt pas bij totale onderwerping. Al 1400 jaar. Ook de nazi’s keerden zich tegen Zijn volk. Tegen de God van Israël. Het oerkwaad kwam aan de oppervlakte en scheurde eeuwen beschaving moeiteloos aan flarden. En nu gebeurt het opnieuw. Voor onze ogen. In onze straten. We zeiden ‘nooit weer’ maar ‘nooit weer’ blijkt ‘nooit nooit’. Slaap rustig verder, Nederland. Zwijg. Buig. Kijk toe. En wens elkaar vrolijk Pasen. Eet een ei. Kauw op een stol. Neem nog een glaasje. Nu kan het nog! Een compilatie van Palliepasen:
Een ex-woke docent211,900 views • 1 year ago

Voor wie zich nog steeds afvraagt hoe het toch kan dat de huidige generatie westerse studenten brullend met Hamas-vlaggen rondloopt: luister vooral naar Mansur Ashkar, een Druzische Israëli die de hoax rond de Palestijnse identiteit met feiten fileert. “We zijn allemaal deel van één volk: de Arabische natie,” zei PLO-commandant Zuhir Muhsen al in 1977. “Er is geen verschil tussen Jordaniërs, Palestijnen, Syriërs en Libanezen. Uitsluitend vanwege politieke redenen identificeren wij ons met de Palestijnse identiteit. Het bestaan van deze identiteit dient uitsluitend tactische doeleinden: het bestrijden van het zionisme.” De voormalige PLO-terrorist en latere klokkenluider Walid Shoebat verwoordde het zo: “Op 4 juni 1967 was ik Jordaniër. Op 5 juni 1967 was ik opeens Palestijn. We voelden ons Jordaniër tot de Joden terugkeerden naar Jeruzalem. Toen plotseling waren we Palestijnen. We haalden de ster van de Jordaanse vlag en hadden opeens een Palestijnse vlag.” Ook Hamas maakte bepaald geen geheim van de ware bedoelingen. Woordvoerder Fawzi Barhoum verklaarde in juli 2014: “Iedereen die een mes, een wapen of een auto heeft en géén settlers of Joden aanvalt, géén tientallen zionisten doodt, hoort niet bij Palestina.” De Jordanese sjeik Ahmed al-Adwan, een moslim die de Koran kent en wél serieus neemt, zei: “Waar halen jullie de naam Palestina vandaan? Jullie zijn leugenaars. Allah heeft dit land het Heilige Land genoemd en het aan de kinderen van Israël geschonken. Er bestaat geen Palestina in de Koran.” De leugens stapelden zich op. De kaffiyeh komt uit Irak, de vlag uit Jordanië, de naam “Palestina” uit het Romeinse Rijk. Syrië-Palaestina was een Romeinse provincie die in het jaar 135 werd gesticht door keizer Hadrianus, die het voormalige Judea bewust hernoemde om de historische band tussen het Joodse volk en hun thuisland te verbreken. Overigens hebben de oorspronkelijke Filistijnen natuurlijk niets met de Arabieren te maken. De grondlegger van de zogenaamde Palestijnse identiteit en kolonisatie-fantast Arafat werd in Egypte geboren. Zijn verzinsels werden enthousiast gesteund door de moslimbroederschap en de KGB. Jeruzalem is nooit een Arabische of islamitische hoofdstad geweest. De Al-Aqsa-moskee staat letterlijk op de ruïnes van de Joodse Tempel uit de tijd van Jezus. Het Joodse kerkhof op de Olijfberg bestaat al meer dan 3000 jaar. Wie zijn hier dus de bezetters? Meer dan 60 miljard dollar aan internationale hulpgelden verdween in de zakken van Arafat, de PLO en Hamas, terwijl “vluchtelingen” al generaties lang slechts als inwisselbare pionnen dienen in de genocidale strijd tegen Joden. Mansur Ashkar kent beide werelden. Hij waarschuwt ons voor een generatie die is opgegroeid met figuren die 9/11 goedpraten, Hamas verheerlijken, het Westen intens haten en dromen van een Amerika dat meer lijkt op Iran of China dan op de Verenigde Staten. Die jongeren studeren nu en maken binnenkort de dienst uit. We hebben te lang weggekeken. We hebben te lang gedacht dat het vanzelf wel weer goed zou komen. Maar het komt niet vanzelf goed. Onze taak is nu om het Westen te denazificeren. Want nooit weer is nu en antisemitisme stopt niet vanzelf:
Een ex-woke docent34,621 views • 1 month ago

In Het Land van Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ werd gelukkig aandacht besteed aan het rapport over het ondenkbare seksuele geweld dat Hamas en delen van de Gazaanse bevolking op 7 oktober 2023 pleegden. Wierd Duk beschrijft hoe het rapport, gebaseerd op duizenden foto’s, video’s en getuigenverklaringen, minutieus vastlegt wat er die dag gebeurde. Het bevestigt alles wat al zichtbaar was in de beelden die Hamas zelf online zette: systematische verkrachtingen, martelingen, verminkingen en executies. Terroristen kregen zelfs vooraf Hebreeuwse instructies mee om vrouwen bevelen te geven als: “spreid je benen” en “kleed je uit”. Vrouwen werden tijdens of na de verkrachtingen doodgeschoten. Ook werden lichamen daarna nog seksueel misbruikt en gruwelijk verminkt. Wierd wijst erop dat Hamas deze gruwelijkheden niet verborgen hield, maar juist filmde en trots verspreidde. In Gaza werden de beelden met gejuich ontvangen. Toen Joodse lichamen door de Gazaanse straten werden geparadeerd, stonden grote menigten te joelen in extatische toestand. De meeste Palestijnen waren dolblij met deze pogrom. Er stak niemand een hand uit om Joodse gijzelaars te beschermen of te helpen ontsnappen. Hier in het Westen zijn wij beland in een grotesk parallel universum waarin men nauwelijks nog hardop durft te zeggen dat men deze Palestijnse oerdemonen niet binnen onze landsgrenzen wil hebben. Dat men wil dat onze grens wordt verdedigd tegen barbarij en sadistisch geweld. Het is de omgekeerde wereld. Het is niet te doen. Link: Fragment:
Een ex-woke docent19,360 views • 27 days ago

Hieronder een fragment van Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ bij Nieuws van de Dag, over de onmogelijke spagaat op links tussen Gaza en Iran. Het linkse morele kader slaat inmiddels compleet op tilt. Ruim twee jaar lang werd Israël geframed als dader en werd gruwelijk islamitisch antisemitisch geweld omgekat tot legitiem verzet. De huidige situatie in Iran maakt dat frame onhoudbaar. Het gaat hier immers om de grootste sponsor van Hamas, die opnieuw het ware gezicht toont. De situatie in Gaza werd onmiddellijk opgeblazen tot epische proporties. Pleinen, straten, stations en universiteiten vulden zich met Palestijnse vlaggen. Politici stonden permanent op scherp en verkeerden in een staat van hoge emotie. Iran daarentegen, waar vrouwen worden doodgeslagen, demonstranten worden opgehangen en de islamitische theocratie zich steevast keert tegen de eigen burgers, tegen vrijheid en tegen iedere vorm van menselijkheid, roept amper reacties op. Die selectieve verontwaardiging komt voort uit ideologisch opportunisme. Iran functioneert al decennialang als uitlaatklep voor antiwesterse sentimenten. Afkeer van liberalisme, van kapitalisme én van bondgenoot Israël vormden de voornaamste verbindende factoren. Die houding gaat terug tot eind jaren zeventig, toen links ayatollah Khomeini omarmde als een spirituele, antiwesterse goeroe. Een en ander leidt nu tot een onhoudbaar probleem. Solidariteit van links met de dappere demonstranten in Iran dwingt immers tot erkenning van de islam als een onderdrukkende, totalitaire ideologie. Solidariteit met de demonstranten plaatst daarnaast Donald Trump in de rol van bondgenoot. En Trump staat symbool voor álles wat binnen het proglinkse universum als verwerpelijk geldt. Daarom blijven rodelijndemonstraties uit. Daarom ontbreken massale campagnes, emotionele oproepen en oprechte verontwaardiging. Laten we hopen dat er een einde komt aan de uitwissingscultus die het Westen in de greep houdt. Laten we hopen op een terugkeer naar het pad van welvaart, beschaving en vooruitgang. Dat pad ligt in het verlengde van leiderschap dat realiteit boven ideologie plaatst, leiderschap zoals Trump en Netanyahu dat laten zien. Figuren als Piri en Klaver horen thuis in het tijdperk van weg-met-ons-regressie, dat nu hopelijk snel definitief achter ons ligt.
Een ex-woke docent77,466 views • 5 months ago

Gisteren in #vandaaginside: Een vlekkeloos betoog van Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ over de onmogelijke situatie waarin Israël zich bevindt: een land dat vecht voor zijn voortbestaan, tegen vijanden die niets minder dan de totale vernietiging van het Joodse volk ambiëren. Vanaf de veilige driezitsbank begrijpt men hier maar niet dat Israël niet uitsluitend tegen Hamas vecht, maar op vijf fronten tegelijk strijdt tegen een netwerk van Iraanse proxy’s: Hezbollah, de Houthi’s en shia-milities in Irak. Dit is een existentiële strijd, waarin Israël gedwongen wordt om brute kracht te tonen om te overleven. In het Midden-Oosten is dit de énige taal die telt en gehoord wordt! Wat velen bovendien niet zien, is dat Israël ook een essentiële grenspost is voor het Westen. Hun strijd tegen het islamitisch extremisme beschermt immers óók onze beschaving tegen de vijandige, destabiliserende invloed van Iran. Zonder Israël zou het Westen veel kwetsbaarder zijn voor de terreur en de chaos die deze radicale, destructieve krachten zo graag verspreiden. Ook een compliment voor Raymond Mens. Twee heren met gezond verstand en realiteitszin. Waar vinden we ze nog?
Een ex-woke docent250,800 views • 1 year ago