Een ex-woke docent's banner
Een ex-woke docent's profile picture

Een ex-woke docent

@EenExWokeDocent • 25,981 subscribers

Vrouw. Ex-proglinks. Onderwijs en beleid. VvMU-junkie. Zélfs anoniem op persoonlijke titel. Tokkielectuele straatdenker 🤓😎. Mijn Pen is mijn Zwaard. 🖊️🗡️

Shorts

Van de Duinen tot de Zee, Katwijk is er klaar mee! 👊🏻

Van de Duinen tot de Zee, Katwijk is er klaar mee! 👊🏻

519,765 次观看

Historische eenheid: links en rechts omarmen ‘Mauro-doctrine’ na voetbalrellen DEN HAAG - Een opmerkelijke oproep van X-gebruiker Mauro om jongeren die tijdens voetbalfeesten vuurwerk afsteken, vernielingen plegen en agenten bekogelen vooral “niet lastig te vallen”, heeft geleid tot een zeldzaam moment van politieke eensgezindheid. Zowel linkse als rechtse partijen willen dit idee uitwerken tot een wetsvoorstel onder de naam ‘Mauro’s Law’. De ongeregeldheden na de overwinning van Marokko op Canada tijdens het WK, waarbij tientallen aanhoudingen werden verricht, vormden daarvoor de directe inspiratie. Progressieve partijen noemen Mauro’s gedachtegoed “een verfrissend dekoloniaal perspectief op de openbare orde”. Volgens een gezamenlijk initiatief van PRO, DENK en D66 moet de overheid zich afvragen wat jongeren nodig hebben om hun festiviteiten optimaal te kunnen beleven. “Misschien zijn sloopcoaches nodig,” aldus een woordvoerder. “Of gesubsidieerd vuurwerk. We onderzoeken ook gratis fysiotherapie voor jongeren die door extreem langdurig toeteren last krijgen van hun schouders.” De universiteiten reageren eveneens enthousiast. Volgens prof. dr. Annemarre Verheul, hoogleraar Antigratieve Parallellisatie, is het debat volledig verkeerd ingestoken. “We spreken nog steeds over een Marokkanenprobleem, terwijl wetenschappelijk al heel lang vaststaat dat Nederland kampt met een ernstig tekort aan Mocromanagement. De samenleving verwacht voortdurend dat jongeren zich aanpassen aan de openbare orde, terwijl de openbare orde zich véél inclusiever zou moeten aanpassen aan jongeren.” Volgens de hoogleraar ontstaat overlast uitsluitend doordat de Nederlandse infrastructuur “nog onvoldoende is gedekoloniseerd”. “Bushokjes, verharde straten en vaste speeltoestellen zijn bijvoorbeeld ontworpen vanuit een statisch Westers perspectief en houden onvoldoende rekening met de intensievere interculturele expressiebehoefte.” Ook rechtse partijen reageerden geïnteresseerd, al kiest men voor een wat pragmatischere invulling. In het rechtse conceptvoorstel worden wijken waarin bewoners aangeven liever zonder politie, handhaving of overheidsbemoeienis te functioneren, officieel aangewezen als ‘autonome enclave’. “Als de overheid niet welkom is, moeten we dat respecteren,” aldus een rechts Kamerlid. “Vanaf dat moment vervallen vanzelfsprekend óók de collectieve voorzieningen. Geen belastingplicht, maar ook geen belastinggeld. Wegen, ziekenhuizen, scholen, openbaar vervoer en uitkeringen kunnen buiten de enclave gewoon per pin tegen kostprijs worden afgerekend. Dat voorkomt wederzijdse frustratie.” Een uiterst conservatieve partij ging nog een stap verder en stelde voor de bewoners administratief niet langer als Nederlanders te registreren, maar als Diaspomocro’s. “Dat voorkomt identiteitsverwarring,” licht de indiener toe. Mauro zelf noemt het voorstel “interessant”, maar ziet één belangrijk bezwaar: “Dat moeten betalen voor zorg, wegen en onderwijs is natuurlijk keihard racisme. Nederlandse voorzieningen zijn gewoon een internationaal mensenrecht. Als je daarvoor moet betalen zodra je geen Nederlander wilt zijn, bevestigt dat precies het koloniale systeem waartegen ik strijd. Aan diversiteit hangt nu eenmaal een prijskaartje.” Volgens staatsrechtgeleerden is het voorstel juridisch “ongeveer even houdbaar als een stoeptegel na een Marokkaanse WK-overwinning”, maar zij prijzen de politiek wél voor het feit dat links en rechts na jaren van polarisatie eindelijk weer eens gezamenlijk aan een volstrekt onuitvoerbaar plan werken. Disclaimer: satire

Historische eenheid: links en rechts omarmen ‘Mauro-doctrine’ na voetbalrellen DEN HAAG - Een opmerkelijke oproep van X-gebruiker Mauro om jongeren die tijdens voetbalfeesten vuurwerk afsteken, vernielingen plegen en agenten bekogelen vooral “niet lastig te vallen”, heeft geleid tot een zeldzaam moment van politieke eensgezindheid. Zowel linkse als rechtse partijen willen dit idee uitwerken tot een wetsvoorstel onder de naam ‘Mauro’s Law’. De ongeregeldheden na de overwinning van Marokko op Canada tijdens het WK, waarbij tientallen aanhoudingen werden verricht, vormden daarvoor de directe inspiratie. Progressieve partijen noemen Mauro’s gedachtegoed “een verfrissend dekoloniaal perspectief op de openbare orde”. Volgens een gezamenlijk initiatief van PRO, DENK en D66 moet de overheid zich afvragen wat jongeren nodig hebben om hun festiviteiten optimaal te kunnen beleven. “Misschien zijn sloopcoaches nodig,” aldus een woordvoerder. “Of gesubsidieerd vuurwerk. We onderzoeken ook gratis fysiotherapie voor jongeren die door extreem langdurig toeteren last krijgen van hun schouders.” De universiteiten reageren eveneens enthousiast. Volgens prof. dr. Annemarre Verheul, hoogleraar Antigratieve Parallellisatie, is het debat volledig verkeerd ingestoken. “We spreken nog steeds over een Marokkanenprobleem, terwijl wetenschappelijk al heel lang vaststaat dat Nederland kampt met een ernstig tekort aan Mocromanagement. De samenleving verwacht voortdurend dat jongeren zich aanpassen aan de openbare orde, terwijl de openbare orde zich véél inclusiever zou moeten aanpassen aan jongeren.” Volgens de hoogleraar ontstaat overlast uitsluitend doordat de Nederlandse infrastructuur “nog onvoldoende is gedekoloniseerd”. “Bushokjes, verharde straten en vaste speeltoestellen zijn bijvoorbeeld ontworpen vanuit een statisch Westers perspectief en houden onvoldoende rekening met de intensievere interculturele expressiebehoefte.” Ook rechtse partijen reageerden geïnteresseerd, al kiest men voor een wat pragmatischere invulling. In het rechtse conceptvoorstel worden wijken waarin bewoners aangeven liever zonder politie, handhaving of overheidsbemoeienis te functioneren, officieel aangewezen als ‘autonome enclave’. “Als de overheid niet welkom is, moeten we dat respecteren,” aldus een rechts Kamerlid. “Vanaf dat moment vervallen vanzelfsprekend óók de collectieve voorzieningen. Geen belastingplicht, maar ook geen belastinggeld. Wegen, ziekenhuizen, scholen, openbaar vervoer en uitkeringen kunnen buiten de enclave gewoon per pin tegen kostprijs worden afgerekend. Dat voorkomt wederzijdse frustratie.” Een uiterst conservatieve partij ging nog een stap verder en stelde voor de bewoners administratief niet langer als Nederlanders te registreren, maar als Diaspomocro’s. “Dat voorkomt identiteitsverwarring,” licht de indiener toe. Mauro zelf noemt het voorstel “interessant”, maar ziet één belangrijk bezwaar: “Dat moeten betalen voor zorg, wegen en onderwijs is natuurlijk keihard racisme. Nederlandse voorzieningen zijn gewoon een internationaal mensenrecht. Als je daarvoor moet betalen zodra je geen Nederlander wilt zijn, bevestigt dat precies het koloniale systeem waartegen ik strijd. Aan diversiteit hangt nu eenmaal een prijskaartje.” Volgens staatsrechtgeleerden is het voorstel juridisch “ongeveer even houdbaar als een stoeptegel na een Marokkaanse WK-overwinning”, maar zij prijzen de politiek wél voor het feit dat links en rechts na jaren van polarisatie eindelijk weer eens gezamenlijk aan een volstrekt onuitvoerbaar plan werken. Disclaimer: satire

20,397 次观看

Kijk, daar gaan ze: de tribaalbarbaarden voor Gaza. Veilig in het land dat ze haten. Veilig relschoppen bij de bondgenoot van het land dat ze nóg meer haten. Wat doen ze hier nog, hè? #GaMetAllahMaarGa(za)

Kijk, daar gaan ze: de tribaalbarbaarden voor Gaza. Veilig in het land dat ze haten. Veilig relschoppen bij de bondgenoot van het land dat ze nóg meer haten. Wat doen ze hier nog, hè? #GaMetAllahMaarGa(za)

153,277 次观看

Voordeel islamisering: als je met de kids gezellig naar de indoor-speeltuin gaat, krijg je het spookhuis er gratis bij. Maar nu serieus… Wanneer hebben we er eindelijk genoeg van? We hebben het vijf decennia met liefde geprobeerd maar halalaas, het links-islamitische experiment is grandioos mislukt. Het is en blijft een middeleeuwse totalitaire doodscultus. Mijn hele volwassen leven ben ik gegaslight over de islam en heb ik gedaan aan zelfcensuur en auto-gaslighting. En nu? Nu ben ik er wel klaar mee.

Voordeel islamisering: als je met de kids gezellig naar de indoor-speeltuin gaat, krijg je het spookhuis er gratis bij. Maar nu serieus… Wanneer hebben we er eindelijk genoeg van? We hebben het vijf decennia met liefde geprobeerd maar halalaas, het links-islamitische experiment is grandioos mislukt. Het is en blijft een middeleeuwse totalitaire doodscultus. Mijn hele volwassen leven ben ik gegaslight over de islam en heb ik gedaan aan zelfcensuur en auto-gaslighting. En nu? Nu ben ik er wel klaar mee.

41,256 次观看

Wanneer verlaat Allah ons land? “Dus je krijgt alle ruimte je geloof te belijden, gigantische moskeeën te bouwen, eigen scholen op te richten, eigen politieke partijen op te tuigen (en de Tweede Kamer te bereiken), eigen voetbalclubs te beginnen. Je krijgt alle kansen en mogelijkheden, onvoorwaardelijke steun van vrijwel alle politieke partijen (okee van eentje niet), de kranten staan vol met geleuter over de ramadan, de ex-burgemeester van je stad is salafist, de gemeente communiceert met je in het Arabisch, als de kolen heet worden grijpt de rechter wel in over een komma, je hoeft je theehuis niet uit en je kan godbetert hoofdagent worden en voorgaan in een islamitisch gebed en dan vragen wij ons daarbij af: hoe inclusief moet een samenleving dan zijn als het geloof dat jammert om een inclusieve samenleving zelf een aparte ingang heeft voor vrouwen? Hoe inclusief moet een samenleving dan zijn als het geloof dat jammert om een inclusieve samenleving op z'n zachtst gezegd weinig tolerant is?” - Geenstijl

Wanneer verlaat Allah ons land? “Dus je krijgt alle ruimte je geloof te belijden, gigantische moskeeën te bouwen, eigen scholen op te richten, eigen politieke partijen op te tuigen (en de Tweede Kamer te bereiken), eigen voetbalclubs te beginnen. Je krijgt alle kansen en mogelijkheden, onvoorwaardelijke steun van vrijwel alle politieke partijen (okee van eentje niet), de kranten staan vol met geleuter over de ramadan, de ex-burgemeester van je stad is salafist, de gemeente communiceert met je in het Arabisch, als de kolen heet worden grijpt de rechter wel in over een komma, je hoeft je theehuis niet uit en je kan godbetert hoofdagent worden en voorgaan in een islamitisch gebed en dan vragen wij ons daarbij af: hoe inclusief moet een samenleving dan zijn als het geloof dat jammert om een inclusieve samenleving zelf een aparte ingang heeft voor vrouwen? Hoe inclusief moet een samenleving dan zijn als het geloof dat jammert om een inclusieve samenleving op z'n zachtst gezegd weinig tolerant is?” - Geenstijl

66,114 次观看

“Aannemer, gebruik een kar!”, in combinatie met dat neerbuigende, doodenge lachje. Het treiterdedain van wereldvreemde machtsmarxistische ideologriezel Sacha Schneiders van @GroenLinksH is werkelijk niet te hachelen. Álles om het gepeupel te knechten in de Groene Heilstaat. Let op, mevrouw is tevens advocaat-generaal bij het Gerechtshof Amsterdam. En wij gezondverstandmensen ons maar afvragen wáár het toch zo misgaat in dit godvergeten land. 🤡

“Aannemer, gebruik een kar!”, in combinatie met dat neerbuigende, doodenge lachje. Het treiterdedain van wereldvreemde machtsmarxistische ideologriezel Sacha Schneiders van @GroenLinksH is werkelijk niet te hachelen. Álles om het gepeupel te knechten in de Groene Heilstaat. Let op, mevrouw is tevens advocaat-generaal bij het Gerechtshof Amsterdam. En wij gezondverstandmensen ons maar afvragen wáár het toch zo misgaat in dit godvergeten land. 🤡

71,271 次观看

Tja… Natuurlijk weer tuig dat ieder normaal kritisch geluid meesleurt in de afvoerput. Fijn dat mensen als ik hier ook weer op aangekeken zullen worden. Alvast een disclaimer: terroristen begrijpen helemaal niets van het échte rechts, het Gematigd Rechts van de Vrede. Joe! (Beeld: Marlou Visser)

Tja… Natuurlijk weer tuig dat ieder normaal kritisch geluid meesleurt in de afvoerput. Fijn dat mensen als ik hier ook weer op aangekeken zullen worden. Alvast een disclaimer: terroristen begrijpen helemaal niets van het échte rechts, het Gematigd Rechts van de Vrede. Joe! (Beeld: Marlou Visser)

40,735 次观看

Vandaag eindigt én begint er een nieuw tijdperk. In Israël, in het Midden-Oosten, maar óók in het Westen. Sinds 7 oktober 2023 werden wij onafgebroken gebasht, getreiterd, gedemoniseerd en vernederd door vijandige, progressieve duiders. Twee jaar lang werden wij, bondgenoten van het Joodse volk, geframed en gehaat. Twee jaar lang gijzelden extremisten onze straten, scholen, universiteiten en stationshallen. Overal wapperden hun fascistische PLO-vlaggen. Twee jaar lang zagen we het postmoderne moreel verval op steroïden om zich heen grijpen. We liggen aan het infuus van onze eigen zwakte. Op sterven na dood, verlamd door gemakzucht en gehersenspoeld door een gevestigde orde van incompetente, corrupte, totalitaire zeloten. Wie de westerse wereld verdedigt, wordt gecanceld. Wie terreur vergoelijkt, krijgt promotie. Wie islamisme en cultuurmarxisme prijst, mag toetreden tot de elite. Een nieuw tijdperk komt geen seconde te vroeg. Wat we nodig hebben is een grote schoonmaak. Israël geeft ons daarin het voorbeeld: niks slachtoffercultus, maar ‘peace through strength’. Niks cultuurrelativisme, maar overlevingsdrang en geloof in de eigen geschiedenis en beschaving. Hard times create strong men. Strong men create good times. Good times create weak men. Weak men create hard times. Wij bevinden ons in die laatste fase. Tijd om ons te herpakken, voordat het definitief te laat is. Het begint hier:

Vandaag eindigt én begint er een nieuw tijdperk. In Israël, in het Midden-Oosten, maar óók in het Westen. Sinds 7 oktober 2023 werden wij onafgebroken gebasht, getreiterd, gedemoniseerd en vernederd door vijandige, progressieve duiders. Twee jaar lang werden wij, bondgenoten van het Joodse volk, geframed en gehaat. Twee jaar lang gijzelden extremisten onze straten, scholen, universiteiten en stationshallen. Overal wapperden hun fascistische PLO-vlaggen. Twee jaar lang zagen we het postmoderne moreel verval op steroïden om zich heen grijpen. We liggen aan het infuus van onze eigen zwakte. Op sterven na dood, verlamd door gemakzucht en gehersenspoeld door een gevestigde orde van incompetente, corrupte, totalitaire zeloten. Wie de westerse wereld verdedigt, wordt gecanceld. Wie terreur vergoelijkt, krijgt promotie. Wie islamisme en cultuurmarxisme prijst, mag toetreden tot de elite. Een nieuw tijdperk komt geen seconde te vroeg. Wat we nodig hebben is een grote schoonmaak. Israël geeft ons daarin het voorbeeld: niks slachtoffercultus, maar ‘peace through strength’. Niks cultuurrelativisme, maar overlevingsdrang en geloof in de eigen geschiedenis en beschaving. Hard times create strong men. Strong men create good times. Good times create weak men. Weak men create hard times. Wij bevinden ons in die laatste fase. Tijd om ons te herpakken, voordat het definitief te laat is. Het begint hier:

29,406 次观看

Heel even dan nog over het wetsvoorstel van Mona Keijzer dat door de Raad voor Statushoude.. eh.. de Raad van State werd getorpedeerd. In het advies stelt de Raad dat statushouders een ‘ongelijke positie hebben op de woningmarkt’. Joh! Statushouders hebben géén jaren op een wachtlijst gestaan, geen bestaand netwerk opgebouwd, meestal geen zelfstandig inkomen én ze verblijven doorgaans in een opvanglocatie. Niet zo vreemd: ze zijn namelijk op moment X komen binnenwandelen in dit land, dus tja… Deze fictieve ‘achterstand’ van de nieuwkomer zou in theorie gecompenseerd kunnen worden via de bestaande voorrangsregelingen van gemeenten. En dit is dus exact wat er nú gebeurt. Het klinkt sociaal en wenselijk, maar onder de streep zorgt het voor de ultieme omkering van álles wat onze Grondwet beoogt en (dus) voor een gruwelijke vorm van rechtsongelijkheid. Vandaar dus het wetsvoorstel van Mona Keijzer. Zucht… Een praktijkvoorbeeld! Een vriendin van mij werkt vanaf haar zestiende, is inmiddels dik in de vijftig en probeerde samen met haar dochter weg te komen bij haar gewelddadige echtgenoot. Zij kon echter geen kant op, want statushouders gingen steeds voor op huurwoningen. Jaar in, jaar uit. De situatie werd compleet onhoudbaar en inmiddels betaalt zij al jarenlang de hoofdprijs aan particuliere huur, waardoor zij nauwelijks rondkomt. Bizar. Deze perverse omkering van gezond verstand en van elementaire rechtvaardigheid is helaas precies wat de Raad van State in stand wil houden. Krankzinnig! Het klassieke gelijkheidsbeginsel is zeer eenvoudig en was nóóit bedoeld voor een situatie waarin men massaal ongelijke gevallen binnenhaalt. Wat moet er dus gebeuren? Precies hetzelfde als altijd: gelijke gevallen behandel je gelijk en ongelijke gevallen niet. De Raad van State probeert dit beginsel te vervangen door een uitkomstbeginsel, waardoor ongelijke gevallen (de statushouders) eerst fictief gelijk worden gemaakt, waarna ze doodleuk als gelijke gevallen worden behandeld. Zo wordt artikel 1 van onze prachtige Grondwet misbruikt als politiek instrument om gewortelde burgers, Nederlanders die hier hun hele leven wonen en bijdragen, structureel te benadelen. Statushouders zijn na aankomst logischerwijs geen ‘gelijk geval’ én zullen dat ook nooit bij voorbaat worden. Als je al in de buurt wilt komen van daadwerkelijke gelijkheid, zou je hen ook twaalf jaar laten wachten op een sleutel. Gelijke behandeling zou tevens vereisen dat zij eerst decennialang moeten meedraaien op de arbeidsmarkt en moeten bijdragen. Zij zouden hun ‘achterstand’ materieel moeten compenseren om überhaupt ooit in een vergelijkbare positie te komen, niet andersom. Nu wordt juist van de mensen die hun positie hebben opgebouwd verwacht dat zij hun verworvenheden inleveren. Zo ontstaat er een dystopische werkelijkheid, een hellend vlak. De rekening wordt betaald door hardwerkende en loyale mensen zoals mijn vriendin, die altijd precies hebben gedaan wat er van hen werd verwacht. Zij vertrouwden op de rechtsstaat, maar hun positie en bijdragen worden inmiddels opgeofferd op het altaar van politiek correct activisme. Activisme dat uitkomsten nivelleert en tegelijk de asielindustrie in stand houdt en bevordert. En natuurlijk doet deugdandy Kustaw Bessems er in de Volkskrant nog een schepje bovenop door Keijzer weg te zetten volgens dezelfde anti-rechtsstatelijke progdrog. Keiharde propaganda. De feiten zijn simpel: wie ongelijke gevallen fictief gelijkmaakt, ondermijnt de Grondwet, vernietigt de rechtsstaat, heeft lak aan rechtsgelijkheid en beschadigt het democratisch draagvlak. All animals will no longer be equal. New animals will be more equal than existing animals.

Heel even dan nog over het wetsvoorstel van Mona Keijzer dat door de Raad voor Statushoude.. eh.. de Raad van State werd getorpedeerd. In het advies stelt de Raad dat statushouders een ‘ongelijke positie hebben op de woningmarkt’. Joh! Statushouders hebben géén jaren op een wachtlijst gestaan, geen bestaand netwerk opgebouwd, meestal geen zelfstandig inkomen én ze verblijven doorgaans in een opvanglocatie. Niet zo vreemd: ze zijn namelijk op moment X komen binnenwandelen in dit land, dus tja… Deze fictieve ‘achterstand’ van de nieuwkomer zou in theorie gecompenseerd kunnen worden via de bestaande voorrangsregelingen van gemeenten. En dit is dus exact wat er nú gebeurt. Het klinkt sociaal en wenselijk, maar onder de streep zorgt het voor de ultieme omkering van álles wat onze Grondwet beoogt en (dus) voor een gruwelijke vorm van rechtsongelijkheid. Vandaar dus het wetsvoorstel van Mona Keijzer. Zucht… Een praktijkvoorbeeld! Een vriendin van mij werkt vanaf haar zestiende, is inmiddels dik in de vijftig en probeerde samen met haar dochter weg te komen bij haar gewelddadige echtgenoot. Zij kon echter geen kant op, want statushouders gingen steeds voor op huurwoningen. Jaar in, jaar uit. De situatie werd compleet onhoudbaar en inmiddels betaalt zij al jarenlang de hoofdprijs aan particuliere huur, waardoor zij nauwelijks rondkomt. Bizar. Deze perverse omkering van gezond verstand en van elementaire rechtvaardigheid is helaas precies wat de Raad van State in stand wil houden. Krankzinnig! Het klassieke gelijkheidsbeginsel is zeer eenvoudig en was nóóit bedoeld voor een situatie waarin men massaal ongelijke gevallen binnenhaalt. Wat moet er dus gebeuren? Precies hetzelfde als altijd: gelijke gevallen behandel je gelijk en ongelijke gevallen niet. De Raad van State probeert dit beginsel te vervangen door een uitkomstbeginsel, waardoor ongelijke gevallen (de statushouders) eerst fictief gelijk worden gemaakt, waarna ze doodleuk als gelijke gevallen worden behandeld. Zo wordt artikel 1 van onze prachtige Grondwet misbruikt als politiek instrument om gewortelde burgers, Nederlanders die hier hun hele leven wonen en bijdragen, structureel te benadelen. Statushouders zijn na aankomst logischerwijs geen ‘gelijk geval’ én zullen dat ook nooit bij voorbaat worden. Als je al in de buurt wilt komen van daadwerkelijke gelijkheid, zou je hen ook twaalf jaar laten wachten op een sleutel. Gelijke behandeling zou tevens vereisen dat zij eerst decennialang moeten meedraaien op de arbeidsmarkt en moeten bijdragen. Zij zouden hun ‘achterstand’ materieel moeten compenseren om überhaupt ooit in een vergelijkbare positie te komen, niet andersom. Nu wordt juist van de mensen die hun positie hebben opgebouwd verwacht dat zij hun verworvenheden inleveren. Zo ontstaat er een dystopische werkelijkheid, een hellend vlak. De rekening wordt betaald door hardwerkende en loyale mensen zoals mijn vriendin, die altijd precies hebben gedaan wat er van hen werd verwacht. Zij vertrouwden op de rechtsstaat, maar hun positie en bijdragen worden inmiddels opgeofferd op het altaar van politiek correct activisme. Activisme dat uitkomsten nivelleert en tegelijk de asielindustrie in stand houdt en bevordert. En natuurlijk doet deugdandy Kustaw Bessems er in de Volkskrant nog een schepje bovenop door Keijzer weg te zetten volgens dezelfde anti-rechtsstatelijke progdrog. Keiharde propaganda. De feiten zijn simpel: wie ongelijke gevallen fictief gelijkmaakt, ondermijnt de Grondwet, vernietigt de rechtsstaat, heeft lak aan rechtsgelijkheid en beschadigt het democratisch draagvlak. All animals will no longer be equal. New animals will be more equal than existing animals.

30,386 次观看

Daar sta je dan, steun te betuigen aan onze bondgenoot Israël. Daar sta je dan, om aandacht te vragen voor Shiri, Ariel en Kfir Bibas, die op gruwelijke wijze zijn afgeslacht door onze gemeenschappelijke vijand. Daar sta je dan, in je beschaafde land, waarin je anno 2025 bruut wordt aangevallen door diezelfde vijand, die vooral dankzij de luie babyboomers hier voet aan de grond kreeg. Nóóit zal ik de generatie van mijn ouders vergeven voor het binnenhalen van de islam. Nóóit zal ik de Joden verraden. Alles zal ik doen om deze nazi’s te bestrijden. Alles! Want nooit weer is nu.

Daar sta je dan, steun te betuigen aan onze bondgenoot Israël. Daar sta je dan, om aandacht te vragen voor Shiri, Ariel en Kfir Bibas, die op gruwelijke wijze zijn afgeslacht door onze gemeenschappelijke vijand. Daar sta je dan, in je beschaafde land, waarin je anno 2025 bruut wordt aangevallen door diezelfde vijand, die vooral dankzij de luie babyboomers hier voet aan de grond kreeg. Nóóit zal ik de generatie van mijn ouders vergeven voor het binnenhalen van de islam. Nóóit zal ik de Joden verraden. Alles zal ik doen om deze nazi’s te bestrijden. Alles! Want nooit weer is nu.

16,164 次观看

Videos

LIVE
1.2k

Anya Rossi

sweetdream.ai

SweetDream.aiSponsored•Livecam
Streaming Now

Watch Anya Live

Anya is streaming live right now! Join her private show and enjoy exclusive content.

HD live stream
Exclusive private shows
1.2k viewers online

Free preview available • Premium content

Nooit vergeten: Romy en Marloes. Nooit vergeven: satansbroedsel Fouad L. Ooit was ik principieel tegen de doodstraf. We leefden in een high trust society met bijpassende rechtsstaat. Tegenwoordig ben ik principieel vóór de doodstraf. We leven op de ruïnes van de high trust society en de rechtsstaat. Barbaren verdienen passende straffen. De rechtsstaat is ontstaan vanuit beschaving en is onverenigbaar met de barbarij. “Ik ga tot jou spreken als vader van Marloes en opa van Romy. Op 28 september 2023 heb jij op duivelse, barbaarse wijze mijn dochter en kleindochter vermoord. Afgeslacht, letterlijk afgeslacht. Je hebt je maanden voorbereid op deze barbaarse daad. En waarom? Omdat Marloes niet wegkeek. Omdat Marloes mensen niet zwart-wit zag. Omdat Marloes altijd opkwam voor mens en dier. Marloes, een van de liefste mensen op aarde. Bij jouw onmenselijke daad heb je niets, maar dan ook niets, over het hoofd gezien. Zelfs mijn kleindochter, die gewoon de deur opendeed, heb je nietsontziend in haar borst geschoten. En alsof dat nog niet genoeg was, ook nog in haar hoofd. Romy, mijn prachtige kleinkind. Ze zal nooit meer verliefd worden, kinderen krijgen, werken en volop genieten van het leven dat ze zo verdiende. Door jouw daad heb je ook mijn leven verwoest. Voor jou, voor mij, heeft jouw leven geen enkele waarde. Voor mij ben jij het wrakhout van de maatschappij. Weet je hoe het voelt om in een kamertje van een mortuarium bij twee kisten te staan? Met daarin de lichamen van je dochter en je kleindochter. Te zien hoe de kogelgaten zijn weggeschminkt. Ik vraag me dan ook af hoe jij de rest van je armzalige leven jezelf in de spiegel kunt aankijken. Ik heb jou op de uitvaart van Marloes en Romy de duivel in zijn smerigste gedaante genoemd. Dat ben je en dat zul je de rest van je leven blijven. Ik hoop dan ook, al krijg ik Marloes en Romy niet meer terug, dat jij nooit meer in deze samenleving zult rondlopen. Ik loop nu zelf 64 jaar op deze aarde rond. Gelukkig heb ik nog nooit haat gekend. Maar jou haat ik. Ik haat jou tot in de kleinste vezels van mijn lijf. Die haat zal nooit meer overgaan. Nooit meer. Twee prachtige, lieve mensen weg. Waarom? Om je gelijk te halen heb je nooit gedacht aan wat dit voor ons zou betekenen. Hoe wij nu verder moeten met ons leven. Verder moeten met het gemis van mijn prachtige dochter en beeldschone kleindochter. Waarschijnlijk niet. Mijn prachtige, lieve dochter. Een schitterende kleindochter. Die in de loop van jouw wapens hebben moeten kijken, in al hun doodsangst. Gedwongen om in de loop van jouw vuurwapens te kijken, in het zwarte gat van jouw ziel. Mijn kleinkind vermoord. Mijn dochter door zeven kogels doorzeefd. Sta je weleens bij stil hoe dat is? De wanhoop van dat zwarte gat van het vuurwapen dat jij vasthield om te moorden. Door jouw daad heb je ook je eigen leven weggevaagd. De maximale hypocrisie is dat je een eed wilde afleggen om mensenlevens te redden, en er vervolgens drie moedwillig wegneemt. Ondanks dit hele helse gebeuren moeten wij verder. En daar zullen wij als hele familie voor knokken. Ik wil hoop uitspreken. Hoop voor ons als familie. Hoop voor al hun vrienden en vriendinnen. Hoop voor de directe buren. Hoop voor alle mensen die hetzelfde lot moeten ondergaan dat ons is beschoren. Hoop dat men hier op termijn mee leert omgaan en dat zij verder kunnen met hun leven. Als laatste wil ik ook hoop uitspreken naar jou. Eerst dacht ik dat de enige straf die mij genoegdoening zou geven helaas uit het wetboek is geschrapt. Maar dat is te makkelijk. Ik hoop nu dat jij heel oud wordt. En dat je de rest van je zielige leven zult doorbrengen in een of ander instituut, met altijd tralies voor je neus. Als er zoiets bestaat als de hemel en de hel, weten wij waar Marloes en Romy zijn: op een gouden troon in de hemel. Als jij ooit je laatste adem uitblaast, zal de duivel op je wachten. Omdat hij nog heel wat van jou kan leren. De namen van Romy en Marloes zullen elke dag met alle liefde genoemd worden. Die van jou zal eeuwig vervloekt zijn.” - vader Marloes, opa van Romy Fouad L. kreeg levenslang van een rechter met enig gezond verstand. De eis van het laffe OM was 30 jaar met TBS. Het hoger beroep van demon Fouad loopt nog.
5:20
EenExWokeDocent's profile picture

Nooit vergeten: Romy en Marloes. Nooit vergeven: satansbroedsel Fouad L. Ooit was ik principieel tegen de doodstraf. We leefden in een high trust society met bijpassende rechtsstaat. Tegenwoordig ben ik principieel vóór de doodstraf. We leven op de ruïnes van de high trust society en de rechtsstaat. Barbaren verdienen passende straffen. De rechtsstaat is ontstaan vanuit beschaving en is onverenigbaar met de barbarij. “Ik ga tot jou spreken als vader van Marloes en opa van Romy. Op 28 september 2023 heb jij op duivelse, barbaarse wijze mijn dochter en kleindochter vermoord. Afgeslacht, letterlijk afgeslacht. Je hebt je maanden voorbereid op deze barbaarse daad. En waarom? Omdat Marloes niet wegkeek. Omdat Marloes mensen niet zwart-wit zag. Omdat Marloes altijd opkwam voor mens en dier. Marloes, een van de liefste mensen op aarde. Bij jouw onmenselijke daad heb je niets, maar dan ook niets, over het hoofd gezien. Zelfs mijn kleindochter, die gewoon de deur opendeed, heb je nietsontziend in haar borst geschoten. En alsof dat nog niet genoeg was, ook nog in haar hoofd. Romy, mijn prachtige kleinkind. Ze zal nooit meer verliefd worden, kinderen krijgen, werken en volop genieten van het leven dat ze zo verdiende. Door jouw daad heb je ook mijn leven verwoest. Voor jou, voor mij, heeft jouw leven geen enkele waarde. Voor mij ben jij het wrakhout van de maatschappij. Weet je hoe het voelt om in een kamertje van een mortuarium bij twee kisten te staan? Met daarin de lichamen van je dochter en je kleindochter. Te zien hoe de kogelgaten zijn weggeschminkt. Ik vraag me dan ook af hoe jij de rest van je armzalige leven jezelf in de spiegel kunt aankijken. Ik heb jou op de uitvaart van Marloes en Romy de duivel in zijn smerigste gedaante genoemd. Dat ben je en dat zul je de rest van je leven blijven. Ik hoop dan ook, al krijg ik Marloes en Romy niet meer terug, dat jij nooit meer in deze samenleving zult rondlopen. Ik loop nu zelf 64 jaar op deze aarde rond. Gelukkig heb ik nog nooit haat gekend. Maar jou haat ik. Ik haat jou tot in de kleinste vezels van mijn lijf. Die haat zal nooit meer overgaan. Nooit meer. Twee prachtige, lieve mensen weg. Waarom? Om je gelijk te halen heb je nooit gedacht aan wat dit voor ons zou betekenen. Hoe wij nu verder moeten met ons leven. Verder moeten met het gemis van mijn prachtige dochter en beeldschone kleindochter. Waarschijnlijk niet. Mijn prachtige, lieve dochter. Een schitterende kleindochter. Die in de loop van jouw wapens hebben moeten kijken, in al hun doodsangst. Gedwongen om in de loop van jouw vuurwapens te kijken, in het zwarte gat van jouw ziel. Mijn kleinkind vermoord. Mijn dochter door zeven kogels doorzeefd. Sta je weleens bij stil hoe dat is? De wanhoop van dat zwarte gat van het vuurwapen dat jij vasthield om te moorden. Door jouw daad heb je ook je eigen leven weggevaagd. De maximale hypocrisie is dat je een eed wilde afleggen om mensenlevens te redden, en er vervolgens drie moedwillig wegneemt. Ondanks dit hele helse gebeuren moeten wij verder. En daar zullen wij als hele familie voor knokken. Ik wil hoop uitspreken. Hoop voor ons als familie. Hoop voor al hun vrienden en vriendinnen. Hoop voor de directe buren. Hoop voor alle mensen die hetzelfde lot moeten ondergaan dat ons is beschoren. Hoop dat men hier op termijn mee leert omgaan en dat zij verder kunnen met hun leven. Als laatste wil ik ook hoop uitspreken naar jou. Eerst dacht ik dat de enige straf die mij genoegdoening zou geven helaas uit het wetboek is geschrapt. Maar dat is te makkelijk. Ik hoop nu dat jij heel oud wordt. En dat je de rest van je zielige leven zult doorbrengen in een of ander instituut, met altijd tralies voor je neus. Als er zoiets bestaat als de hemel en de hel, weten wij waar Marloes en Romy zijn: op een gouden troon in de hemel. Als jij ooit je laatste adem uitblaast, zal de duivel op je wachten. Omdat hij nog heel wat van jou kan leren. De namen van Romy en Marloes zullen elke dag met alle liefde genoemd worden. Die van jou zal eeuwig vervloekt zijn.” - vader Marloes, opa van Romy Fouad L. kreeg levenslang van een rechter met enig gezond verstand. De eis van het laffe OM was 30 jaar met TBS. Het hoger beroep van demon Fouad loopt nog.

Een ex-woke docent

26,330 次观看 • 11 天前

Even over slavernij en zo! Vanaf de zestiende eeuw ontwikkelden de Barbarijse staten (Algiers, Tunis, Tripoli en Marokko) zich tot centra van grootschalige islamitische zeeroversactiviteiten. Hun aanvallen worden beschreven als een voortzetting van de eeuwenoude ghazwa-traditie: rooftochten waarbij christelijke schepen en kustgebieden werden geplunderd en gevangenen als slaven werden verkocht. De Nederlandse Republiek werd zwaar getroffen, omdat wij in de zeventiende eeuw de grootste handelsvloot van Europa bezaten. Historicus Robert Davis schat dat in Noord-Afrika ongeveer 1,25 miljoen Europeanen tot slaaf werden gemaakt. Inclusief Marokko zou dit aantal boven de 1,5 miljoen uitkomen. Het exacte aantal Nederlandse slachtoffers is onbekend. De onderstaande documentaire plaatst deze geschiedenis in een bredere Europese context. Daarbij staat de middeleeuwse legende van Adeodatus centraal, waarin Sint Nicolaas een christelijke slaaf uit islamitische gevangenschap bevrijdt. Deze legende is eeuwenlang blijven voortleven in volksverhalen, afbeeldingen en in religieuze tradities. De conclusie is dat de eeuwenlange islamitische slavenjachten niet alleen een belangrijke plaats innemen in de Europese geschiedenis, maar tevens herkenbare sporen hebben achtergelaten in de beeldtaal en overlevering rond Sint Nicolaas. De Nederlandse Sinterklaastraditie is één van de culturele uitwerkingen van deze historische ontwikkelingen. Link: Short:
0:45
EenExWokeDocent's profile picture

Even over slavernij en zo! Vanaf de zestiende eeuw ontwikkelden de Barbarijse staten (Algiers, Tunis, Tripoli en Marokko) zich tot centra van grootschalige islamitische zeeroversactiviteiten. Hun aanvallen worden beschreven als een voortzetting van de eeuwenoude ghazwa-traditie: rooftochten waarbij christelijke schepen en kustgebieden werden geplunderd en gevangenen als slaven werden verkocht. De Nederlandse Republiek werd zwaar getroffen, omdat wij in de zeventiende eeuw de grootste handelsvloot van Europa bezaten. Historicus Robert Davis schat dat in Noord-Afrika ongeveer 1,25 miljoen Europeanen tot slaaf werden gemaakt. Inclusief Marokko zou dit aantal boven de 1,5 miljoen uitkomen. Het exacte aantal Nederlandse slachtoffers is onbekend. De onderstaande documentaire plaatst deze geschiedenis in een bredere Europese context. Daarbij staat de middeleeuwse legende van Adeodatus centraal, waarin Sint Nicolaas een christelijke slaaf uit islamitische gevangenschap bevrijdt. Deze legende is eeuwenlang blijven voortleven in volksverhalen, afbeeldingen en in religieuze tradities. De conclusie is dat de eeuwenlange islamitische slavenjachten niet alleen een belangrijke plaats innemen in de Europese geschiedenis, maar tevens herkenbare sporen hebben achtergelaten in de beeldtaal en overlevering rond Sint Nicolaas. De Nederlandse Sinterklaastraditie is één van de culturele uitwerkingen van deze historische ontwikkelingen. Link: Short:

Een ex-woke docent

33,941 次观看 • 22 天前

Van de Duinen tot de Zee, Katwijk is er klaar mee! 👊🏻
0:08
EenExWokeDocent's profile picture

Van de Duinen tot de Zee, Katwijk is er klaar mee! 👊🏻

Een ex-woke docent

519,765 次观看 • 1 年前

Luister naar de altijd briljante Katherine Birbalsingh, oprichter van de zeer succesvolle Michaela School in Londen. Haar concept biedt dé oplossing voor het verwoeste multiculturele grootstedelijk onderwijs, maar links wil er niets van weten. Logisch: links is gericht op het genereren van nieuwe generaties staatsinfuusstemmers en elitegraaiers onder het mom van kansengelijkheid. Al jaren is Birbalsingh, die laat zien wat échte kansengelijkheid is, mijn absolute onderwijsgoeroe. Birbalsingh begint haar speech met de moord op de 18-jarige Henry Novak. Nadat hij was neergestoken, boeiden politieagenten hem terwijl hij herhaaldelijk riep dat hij hulp nodig had. Zijn moordenaar-van-kleur beschuldigde hem valselijk van racisme, waarna de agenten zich meteen volle bak op Henry stortten, in plaats van op zijn moordenaar. Pas veel later ontdekten zij dat Henry toch écht een levensbedreigende steekwond had. Maar toen was het al te laat. Birbalsinghs boodschap is dat de eindeloze stroom ‘incidenten’ die we vandaag zien natuurlijk helemaal geen willekeurige incidenten zijn, maar symptomen van een fatale beschavingscrisis. De politieagenten die Henry Novak lieten sterven zijn niet eens per se kwaadaardig, gewetenloos of onbekwaam: ze zijn het product van een generatie die is opgevoed met een door ideologie gesloopt moreel kompas. Birbalsingh wijst op het gruwelijke moment waarop Henry Novak, geboeid op de grond en zwaargewond, de politie smeekte om hulp. Tóch was voor de agenten niet het beschermen van Henry de hoogste prioriteit, maar de angst om als racist te worden gezien. Wanneer die angst sterker is dan het instinct om een stervende jongeman te helpen, is er geen sprake meer van een individuele fout, maar van een ernstige beschavingsbreuk. De huidige breuk begint bij het verdwijnen van gezonde karaktervorming. Kinderen worden experts in ‘juiste meningen’, maar leren niets over plichtsbesef, zelfbeheersing, moed, dankbaarheid en morele verantwoordelijkheid. Daardoor ontstaan er generaties die nauwelijks nog in staat zijn tot het nemen van enige persoonlijke verantwoordelijkheid. Via scholen, media, musea en de socials leren kinderen de samenleving te zien als een strijd tussen onderdrukkers en onderdrukten. Onze geschiedenis wordt gereduceerd tot één groot huilverhaal over kolonialisme, racisme, seksisme en machtsverhoudingen. De complexiteit van de menselijke geschiedenis verdwijnt in een intersectionele grabbelton waarin groepsidentiteit individueel handelen ondergeschikt maakt. Hierdoor leren jongeren steeds minder om mensen te beoordelen op hun karakter, keuzes en daden. In plaats daarvan leren zij uitsluitend te kijken tot welke groep iemand behoort. Niet de vraag “wat is juist?” staat centraal, maar “wie is de vermeende onderdrukker en wie is het vermeende slachtoffer?” Wanneer dat denken diep verankerd raakt, wordt moreel handelen ondergeschikt aan de angst om aan de ideologisch ongewenste kant van het schema terecht te komen. De verantwoordelijkheid ligt bij de volwassen generaties. Ouders, docenten, bestuurders en culturele instituties hebben te vanzelfsprekend aangenomen dat de waarden waarop de westerse beschaving rust zichzelf wel zouden doorgeven. Maar beschaving is geen vanzelfsprekendheid. Elke generatie moet opnieuw leren waarom plicht, discipline, dienstbaarheid, liefde voor het land en oprecht respect voor het verleden ertoe doen. De conclusie: het herstel van de samenleving begint niet in de politiek, maar thuis en op school. Kinderen moeten opnieuw leren dat ieder mens, ongeacht afkomst, huidskleur of religie, verantwoordelijk is voor zijn of haar eigen handelen. Morele volwassenheid moet weer centraal staan. Wie kinderen opvoedt met plichtsbesef, hard werken, dankbaarheid, vergevingsgezindheid en dienstbaarheid, herstelt niet alleen het onderwijs, maar uiteindelijk ook de beschaving. Good times have created weak men en we hebben geen tijd meer te verliezen.
14:18
EenExWokeDocent's profile picture

Luister naar de altijd briljante Katherine Birbalsingh, oprichter van de zeer succesvolle Michaela School in Londen. Haar concept biedt dé oplossing voor het verwoeste multiculturele grootstedelijk onderwijs, maar links wil er niets van weten. Logisch: links is gericht op het genereren van nieuwe generaties staatsinfuusstemmers en elitegraaiers onder het mom van kansengelijkheid. Al jaren is Birbalsingh, die laat zien wat échte kansengelijkheid is, mijn absolute onderwijsgoeroe. Birbalsingh begint haar speech met de moord op de 18-jarige Henry Novak. Nadat hij was neergestoken, boeiden politieagenten hem terwijl hij herhaaldelijk riep dat hij hulp nodig had. Zijn moordenaar-van-kleur beschuldigde hem valselijk van racisme, waarna de agenten zich meteen volle bak op Henry stortten, in plaats van op zijn moordenaar. Pas veel later ontdekten zij dat Henry toch écht een levensbedreigende steekwond had. Maar toen was het al te laat. Birbalsinghs boodschap is dat de eindeloze stroom ‘incidenten’ die we vandaag zien natuurlijk helemaal geen willekeurige incidenten zijn, maar symptomen van een fatale beschavingscrisis. De politieagenten die Henry Novak lieten sterven zijn niet eens per se kwaadaardig, gewetenloos of onbekwaam: ze zijn het product van een generatie die is opgevoed met een door ideologie gesloopt moreel kompas. Birbalsingh wijst op het gruwelijke moment waarop Henry Novak, geboeid op de grond en zwaargewond, de politie smeekte om hulp. Tóch was voor de agenten niet het beschermen van Henry de hoogste prioriteit, maar de angst om als racist te worden gezien. Wanneer die angst sterker is dan het instinct om een stervende jongeman te helpen, is er geen sprake meer van een individuele fout, maar van een ernstige beschavingsbreuk. De huidige breuk begint bij het verdwijnen van gezonde karaktervorming. Kinderen worden experts in ‘juiste meningen’, maar leren niets over plichtsbesef, zelfbeheersing, moed, dankbaarheid en morele verantwoordelijkheid. Daardoor ontstaan er generaties die nauwelijks nog in staat zijn tot het nemen van enige persoonlijke verantwoordelijkheid. Via scholen, media, musea en de socials leren kinderen de samenleving te zien als een strijd tussen onderdrukkers en onderdrukten. Onze geschiedenis wordt gereduceerd tot één groot huilverhaal over kolonialisme, racisme, seksisme en machtsverhoudingen. De complexiteit van de menselijke geschiedenis verdwijnt in een intersectionele grabbelton waarin groepsidentiteit individueel handelen ondergeschikt maakt. Hierdoor leren jongeren steeds minder om mensen te beoordelen op hun karakter, keuzes en daden. In plaats daarvan leren zij uitsluitend te kijken tot welke groep iemand behoort. Niet de vraag “wat is juist?” staat centraal, maar “wie is de vermeende onderdrukker en wie is het vermeende slachtoffer?” Wanneer dat denken diep verankerd raakt, wordt moreel handelen ondergeschikt aan de angst om aan de ideologisch ongewenste kant van het schema terecht te komen. De verantwoordelijkheid ligt bij de volwassen generaties. Ouders, docenten, bestuurders en culturele instituties hebben te vanzelfsprekend aangenomen dat de waarden waarop de westerse beschaving rust zichzelf wel zouden doorgeven. Maar beschaving is geen vanzelfsprekendheid. Elke generatie moet opnieuw leren waarom plicht, discipline, dienstbaarheid, liefde voor het land en oprecht respect voor het verleden ertoe doen. De conclusie: het herstel van de samenleving begint niet in de politiek, maar thuis en op school. Kinderen moeten opnieuw leren dat ieder mens, ongeacht afkomst, huidskleur of religie, verantwoordelijk is voor zijn of haar eigen handelen. Morele volwassenheid moet weer centraal staan. Wie kinderen opvoedt met plichtsbesef, hard werken, dankbaarheid, vergevingsgezindheid en dienstbaarheid, herstelt niet alleen het onderwijs, maar uiteindelijk ook de beschaving. Good times have created weak men en we hebben geen tijd meer te verliezen.

Een ex-woke docent

32,424 次观看 • 1 个月前

Dit land is zo, zó ontzettend kapot: “Miljarden worden lukraak uitgegeven aan nieuwkomers, mensen die niets voor dit land betekend hebben. En voor miljarden wordt er lukraak gesneden in de zorg aan onze ouderen, terwijl zij ons mooie land hebben opgebouwd. Het is schandalig. Wekelijks belanden er verwaarloosde ouderen in het ziekenhuis, onderkoeld of soms in hun eigen ontlasting. Onze ouderen huilen letterlijk om het eten wat ze voorgeschoteld krijgen, terwijl asielzoekers dagelijks getrakteerd worden op een lopend buffetje.” - Tamara ten Hove, DNA/Groep Markuszower Het is gekmakend!
4:22
EenExWokeDocent's profile picture

Dit land is zo, zó ontzettend kapot: “Miljarden worden lukraak uitgegeven aan nieuwkomers, mensen die niets voor dit land betekend hebben. En voor miljarden wordt er lukraak gesneden in de zorg aan onze ouderen, terwijl zij ons mooie land hebben opgebouwd. Het is schandalig. Wekelijks belanden er verwaarloosde ouderen in het ziekenhuis, onderkoeld of soms in hun eigen ontlasting. Onze ouderen huilen letterlijk om het eten wat ze voorgeschoteld krijgen, terwijl asielzoekers dagelijks getrakteerd worden op een lopend buffetje.” - Tamara ten Hove, DNA/Groep Markuszower Het is gekmakend!

Een ex-woke docent

53,905 次观看 • 1 个月前

Gisteren had ik de eer Itay Shabi te ontmoeten. Hij en zijn gezin overleefden de pogrom van 7 oktober 2023. Iedereen met gezond verstand begrijpt dat die zwarte dag méér was dan een terroristische daad. Het was een breuk met de beschaving zélf, een gebeurtenis die ons morele kompas op de proef stelde. Het was óók het moment waarop voor eens en voor altijd zichtbaar werd waar Hamas nooit een geheim van maakte: het enige doel van dit satansgebroed is het op zo sadistisch mogelijke wijze vernietigen van het Joodse volk. Itay vertelde hoe die dag begon met raketten en hoe de dreiging snel veranderde in een gevecht om te overleven. Samen met zijn vrouw en kinderen trok hij zich terug in de schuilkamer. Urenlang hield hij de deur gesloten terwijl terroristen door hun huis trokken. Uiteindelijk probeerden de monsters het gezin uit te roken. Buiten klonken schoten, explosies en geschreeuw. Toch restte slechts één mogelijkheid: via het raam ontsnappen. Daarna lag het gezin urenlang verscholen onder palmbladeren. Toen zij uiteindelijk werden gered, bleek een groot deel van hun gemeenschap te zijn afgeslacht. Vrienden en buren waren er niet meer. Itay benadrukt dat ingrijpen van God zijn gezin heeft gespaard. Zijn opvattingen veranderden op die dag volledig. Vóór 7 oktober was Itay een kibboetsbewoner die geloofde in vreedzame co-existentie met Gazanen. Zoals veel bewoners van zijn gemeenschap zag hij samenwerking en wederzijds begrip als weg naar de toekomst. Vandaag wordt zijn wereldbeeld niet langer vervormd door idealen en wensdenken, maar door de rauwe werkelijkheid: samenleven met een genocidale doodscultus is onmogelijk. Wat Itay beschrijft leidt tot vragen: waarom wordt van Israëli’s verwacht dat zij hun veiligheid baseren op de veronderstelling dat een destructieve vijand tóch stiekem naar vrede zou verlangen? Geen enkele staat zou de verdediging inrichten op basis van ijdele hoop. Dat deze waanzin aan Israël wordt opgelegd, zegt álles over de morele crisis van de internationale gemeenschap. Wat ook niet helpt, is dat de geschiedenis wordt geframed alsof Israël in 1948 uit het niets is ontstaan. Men gebruikt de gebeurtenissen als historische grabbelton. De band tussen het Joodse volk en Eretz Israël gaat duizenden jaren terug en is geworteld in de Bijbel, bevestigd door talloze archeologische vondsten én door onafgebroken Joodse aanwezigheid in het land. Wie de geschiedenis pas in ’48 laat beginnen, kiest dit punt als retorisch wapen. Geen historicus begint de geschiedenis van Nederland in 1945, die van Frankrijk in 1789 of die van Rusland in 1917. Het is een bewuste strategie om een inheemse beschaving om te katten tot koloniaal project, om die beschaving vervolgens te demoniseren. Itay gelooft niet meer in de onzinnige tweestatenmythe die in westerse hoofden nog altijd beschouwd wordt als dé oplossing. Dat de Palestijnen helemaal geen tweestatenoplossing wensen, maar slechts genoegen nemen met de volledige uitroeiing van Joden, wil men nog steeds niet serieus nemen. Staten zijn er bovendien niet primair om vrede te stichten, maar om het leven en vrijheid van hun burgers te beschermen. Vrede is een doel, veiligheid een plicht. Israël wordt paradoxaal genoeg veroordeeld omdat het zich precies zo gedraagt als iedere andere natie zou doen wanneer men met een existentiële dreiging wordt geconfronteerd. Wat mij ook zorgen baart, is de positie van de Joodse diaspora. Van Joden in Europa wordt verwacht dat zij zich distantiëren van Israëlisch beleid om geaccepteerd te worden door de maatschappelijke elite. De staat Israël is in feite de collectieve Jood geworden op het wereldtoneel. Voor ieder normaal mens is echter helder dat het Joodse volk exact hetzelfde onvervreemdbare recht heeft op zelfbeschikking en soevereiniteit in het historische thuisland als ieder ander volk. De ervaring van Itay is een krachtig pleidooi tegen ideologisch wensdenken. Het dwingt ons te breken met westerse projecties en achter Israël te staan.
8:12
EenExWokeDocent's profile picture

Gisteren had ik de eer Itay Shabi te ontmoeten. Hij en zijn gezin overleefden de pogrom van 7 oktober 2023. Iedereen met gezond verstand begrijpt dat die zwarte dag méér was dan een terroristische daad. Het was een breuk met de beschaving zélf, een gebeurtenis die ons morele kompas op de proef stelde. Het was óók het moment waarop voor eens en voor altijd zichtbaar werd waar Hamas nooit een geheim van maakte: het enige doel van dit satansgebroed is het op zo sadistisch mogelijke wijze vernietigen van het Joodse volk. Itay vertelde hoe die dag begon met raketten en hoe de dreiging snel veranderde in een gevecht om te overleven. Samen met zijn vrouw en kinderen trok hij zich terug in de schuilkamer. Urenlang hield hij de deur gesloten terwijl terroristen door hun huis trokken. Uiteindelijk probeerden de monsters het gezin uit te roken. Buiten klonken schoten, explosies en geschreeuw. Toch restte slechts één mogelijkheid: via het raam ontsnappen. Daarna lag het gezin urenlang verscholen onder palmbladeren. Toen zij uiteindelijk werden gered, bleek een groot deel van hun gemeenschap te zijn afgeslacht. Vrienden en buren waren er niet meer. Itay benadrukt dat ingrijpen van God zijn gezin heeft gespaard. Zijn opvattingen veranderden op die dag volledig. Vóór 7 oktober was Itay een kibboetsbewoner die geloofde in vreedzame co-existentie met Gazanen. Zoals veel bewoners van zijn gemeenschap zag hij samenwerking en wederzijds begrip als weg naar de toekomst. Vandaag wordt zijn wereldbeeld niet langer vervormd door idealen en wensdenken, maar door de rauwe werkelijkheid: samenleven met een genocidale doodscultus is onmogelijk. Wat Itay beschrijft leidt tot vragen: waarom wordt van Israëli’s verwacht dat zij hun veiligheid baseren op de veronderstelling dat een destructieve vijand tóch stiekem naar vrede zou verlangen? Geen enkele staat zou de verdediging inrichten op basis van ijdele hoop. Dat deze waanzin aan Israël wordt opgelegd, zegt álles over de morele crisis van de internationale gemeenschap. Wat ook niet helpt, is dat de geschiedenis wordt geframed alsof Israël in 1948 uit het niets is ontstaan. Men gebruikt de gebeurtenissen als historische grabbelton. De band tussen het Joodse volk en Eretz Israël gaat duizenden jaren terug en is geworteld in de Bijbel, bevestigd door talloze archeologische vondsten én door onafgebroken Joodse aanwezigheid in het land. Wie de geschiedenis pas in ’48 laat beginnen, kiest dit punt als retorisch wapen. Geen historicus begint de geschiedenis van Nederland in 1945, die van Frankrijk in 1789 of die van Rusland in 1917. Het is een bewuste strategie om een inheemse beschaving om te katten tot koloniaal project, om die beschaving vervolgens te demoniseren. Itay gelooft niet meer in de onzinnige tweestatenmythe die in westerse hoofden nog altijd beschouwd wordt als dé oplossing. Dat de Palestijnen helemaal geen tweestatenoplossing wensen, maar slechts genoegen nemen met de volledige uitroeiing van Joden, wil men nog steeds niet serieus nemen. Staten zijn er bovendien niet primair om vrede te stichten, maar om het leven en vrijheid van hun burgers te beschermen. Vrede is een doel, veiligheid een plicht. Israël wordt paradoxaal genoeg veroordeeld omdat het zich precies zo gedraagt als iedere andere natie zou doen wanneer men met een existentiële dreiging wordt geconfronteerd. Wat mij ook zorgen baart, is de positie van de Joodse diaspora. Van Joden in Europa wordt verwacht dat zij zich distantiëren van Israëlisch beleid om geaccepteerd te worden door de maatschappelijke elite. De staat Israël is in feite de collectieve Jood geworden op het wereldtoneel. Voor ieder normaal mens is echter helder dat het Joodse volk exact hetzelfde onvervreemdbare recht heeft op zelfbeschikking en soevereiniteit in het historische thuisland als ieder ander volk. De ervaring van Itay is een krachtig pleidooi tegen ideologisch wensdenken. Het dwingt ons te breken met westerse projecties en achter Israël te staan.

Een ex-woke docent

13,711 次观看 • 12 天前

Na het veelbesproken tv-optreden van oud-minister Gouke Moes duidt Jelle van Baardenwijk bij De Nieuwe Wereld wat de stichting Democratische Vernieuwing beoogt met het beschermen van de Nederlandse cultuur. We hebben anno 2026 te maken met een lange periode waarin letterlijk alles en iedereen moest wijken voor diversiteit, om uiteindelijk te komen tot een superdiverse utopie. Nederlanderschap wordt in het superdiverse kader opgevat als een volkomen vrijblijvende identiteit, waarin iedereen vooral eindeloos ‘zichzelf’ moet kunnen zijn, zonder enige verwachtingen over gedeelde normen of maatschappelijke betrokkenheid. Tegelijkertijd groeide de bevolking in tien jaar tijd met ongeveer een miljoen nieuwe mensen. Daardoor ontstaat de terechte vraag wat mensen in Nederland eigenlijk nog met elkaar delen en wat Nederlanderschap concreet betekent, of zou moeten betekenen. De discussie gaat over een redelijke mate van betrokkenheid bij de samenleving. Culturele diversiteit staat op zichzelf helemaal niet ter discussie, zolang mensen bijdragen en deelnemen aan een enigszins wederkerig sociaal bestaan. Een probleem ontstaat wanneer iedere gedeelde basis verdwijnt, wanneer groepen zich steeds meer in hun eigen parallelle samenlevingen bewegen en helemaal niets hebben met Nederland. In dit licht is een stevig debat over nationale verbondenheid een volkomen logische stap. Politiek en samenleving zouden zich minder moeten richten op het beschermen van allerlei afzonderlijke identiteiten en veel meer op de vraag welke gedeelde cultuur, taal en verantwoordelijkheden mensen met elkaar verbinden. Die discussie wordt te snel weggezet als racisme, terwijl het juist gaat over verbinding en sociale cohesie. En juist omdat ieder debat onmogelijk wordt gemaakt door de Carola’s, Henri’s en Sylvana’s van dit weggegeven deugland, is het interessant te onderzoeken hoe het recht zich verhoudt tot de bovenstaande kwestie. Link: Fragment:
3:05
EenExWokeDocent's profile picture

Na het veelbesproken tv-optreden van oud-minister Gouke Moes duidt Jelle van Baardenwijk bij De Nieuwe Wereld wat de stichting Democratische Vernieuwing beoogt met het beschermen van de Nederlandse cultuur. We hebben anno 2026 te maken met een lange periode waarin letterlijk alles en iedereen moest wijken voor diversiteit, om uiteindelijk te komen tot een superdiverse utopie. Nederlanderschap wordt in het superdiverse kader opgevat als een volkomen vrijblijvende identiteit, waarin iedereen vooral eindeloos ‘zichzelf’ moet kunnen zijn, zonder enige verwachtingen over gedeelde normen of maatschappelijke betrokkenheid. Tegelijkertijd groeide de bevolking in tien jaar tijd met ongeveer een miljoen nieuwe mensen. Daardoor ontstaat de terechte vraag wat mensen in Nederland eigenlijk nog met elkaar delen en wat Nederlanderschap concreet betekent, of zou moeten betekenen. De discussie gaat over een redelijke mate van betrokkenheid bij de samenleving. Culturele diversiteit staat op zichzelf helemaal niet ter discussie, zolang mensen bijdragen en deelnemen aan een enigszins wederkerig sociaal bestaan. Een probleem ontstaat wanneer iedere gedeelde basis verdwijnt, wanneer groepen zich steeds meer in hun eigen parallelle samenlevingen bewegen en helemaal niets hebben met Nederland. In dit licht is een stevig debat over nationale verbondenheid een volkomen logische stap. Politiek en samenleving zouden zich minder moeten richten op het beschermen van allerlei afzonderlijke identiteiten en veel meer op de vraag welke gedeelde cultuur, taal en verantwoordelijkheden mensen met elkaar verbinden. Die discussie wordt te snel weggezet als racisme, terwijl het juist gaat over verbinding en sociale cohesie. En juist omdat ieder debat onmogelijk wordt gemaakt door de Carola’s, Henri’s en Sylvana’s van dit weggegeven deugland, is het interessant te onderzoeken hoe het recht zich verhoudt tot de bovenstaande kwestie. Link: Fragment:

Een ex-woke docent

109,626 次观看 • 4 个月前

Ik ben een Nederlander die best wil uitleggen wat het betekent wanneer het land waarin je geboren en opgegroeid bent om je heen verandert in een volstrekt onbekend gebied en wanneer het land waar jouw voorouders aan hebben bijgedragen stukje bij beetje wordt weggegeven door bestuurders die ieder besef van historische continuïteit kwijt zijn. Wie niet snapt wat er precies behouden moet worden aan Nederland, moet een paar dagen doorbrengen in een wijk waar alle oorspronkelijke omgangsvormen, vanzelfsprekendheden en verhoudingen zijn verdrongen door tribaal gedrag, middeleeuwse opvattingen en waarden die met Nederland niets meer te maken hebben. Precies hier raakt Wierd Duk in zijn podcast de kern. We moeten het eerst hebben over de elementaire vraag of Nederlanders überhaupt nog mogen benoemen dat hun land een eigen cultuur heeft, een eigen publieke moraal, een eigen manier van samenleven, en of die unieke eigenschappen bescherming verdienen. De werkelijkheid: alleen al het uitspreken van woorden als inheems, geworteld of cultuur is inmiddels voldoende om door talkshowtafels, beroepsverontwaardigden en moraalridders te worden weggezet als ‘verdacht’. Dit is bijzonder veelzeggend: een samenleving die het eigen karakter niet meer onder woorden mag brengen, heeft de capitulatie feitelijk al voltooid. Het optreden van Gouke Moes toonde maar weer eens aan hoe dit mechanisme werkt. Moes probeerde een vraag op tafel te leggen die in een gezond land volkomen legitiem zou zijn: wat betekent het nog om Nederlander te zijn wanneer de staat decennialang beleid voert dat ontworteling, massale asielinstroom en culturele vervaging normaliseert? Meteen schoot de hele tafel in de deugstuip, waarna het bekende ritueel volgde waarbij de vraagsteller zelf tot probleem wordt verklaard. Wat we zagen was triest poortwachtersgedrag, waarbij het debat niet gevoerd wordt om feiten boven tafel te krijgen, maar om de grenzen van het zegbare te bepalen. Wat het betekent als Nederland verdwijnt, voel je in de omgedemografiseerde delen van de grote stad. Je voelt het in de manier waarop groepen jongens de openbare ruimte claimen. Je merkt het aan het permanente, onaangepaste en respectloze gedrag. Je ziet het in de agressieve vanzelfsprekendheid waarmee jouw aanwezigheid, jouw gewoonten, jouw vrijmoedigheid en jouw manier van leven als hinderlijk of aanstootgevend worden behandeld. Je merkt het aan de sfeer van intimidatie, aan vervuiling, lawaai, normloosheid en sociale druk die zich meester maakt van straten waar vroeger wederkerigheid bestond. Dan zie je ineens haarscherp wat Nederlandse cultuur óók is: afstand kunnen houden, anderen met rust laten, publieke ruimte delen zonder die te domineren, vrouwen vrij laten bewegen, kinderen leren zich te gedragen, gezag erkennen, de taal spreken, tradities erkennen en de omgeving netjes houden. Een land leer je vaak pas echt kennen zodra je ziet hoe het wordt afgebroken. Pas wanneer jouw buurt verandert in een plek waar jij jezelf moet inhouden en aanpassen, besef je hoe kostbaar een beschaving is waarin vrijheid, rust, veiligheid en onderlinge herkenning vanzelfsprekend waren. Link: Fragment:
12:32
EenExWokeDocent's profile picture

Ik ben een Nederlander die best wil uitleggen wat het betekent wanneer het land waarin je geboren en opgegroeid bent om je heen verandert in een volstrekt onbekend gebied en wanneer het land waar jouw voorouders aan hebben bijgedragen stukje bij beetje wordt weggegeven door bestuurders die ieder besef van historische continuïteit kwijt zijn. Wie niet snapt wat er precies behouden moet worden aan Nederland, moet een paar dagen doorbrengen in een wijk waar alle oorspronkelijke omgangsvormen, vanzelfsprekendheden en verhoudingen zijn verdrongen door tribaal gedrag, middeleeuwse opvattingen en waarden die met Nederland niets meer te maken hebben. Precies hier raakt Wierd Duk in zijn podcast de kern. We moeten het eerst hebben over de elementaire vraag of Nederlanders überhaupt nog mogen benoemen dat hun land een eigen cultuur heeft, een eigen publieke moraal, een eigen manier van samenleven, en of die unieke eigenschappen bescherming verdienen. De werkelijkheid: alleen al het uitspreken van woorden als inheems, geworteld of cultuur is inmiddels voldoende om door talkshowtafels, beroepsverontwaardigden en moraalridders te worden weggezet als ‘verdacht’. Dit is bijzonder veelzeggend: een samenleving die het eigen karakter niet meer onder woorden mag brengen, heeft de capitulatie feitelijk al voltooid. Het optreden van Gouke Moes toonde maar weer eens aan hoe dit mechanisme werkt. Moes probeerde een vraag op tafel te leggen die in een gezond land volkomen legitiem zou zijn: wat betekent het nog om Nederlander te zijn wanneer de staat decennialang beleid voert dat ontworteling, massale asielinstroom en culturele vervaging normaliseert? Meteen schoot de hele tafel in de deugstuip, waarna het bekende ritueel volgde waarbij de vraagsteller zelf tot probleem wordt verklaard. Wat we zagen was triest poortwachtersgedrag, waarbij het debat niet gevoerd wordt om feiten boven tafel te krijgen, maar om de grenzen van het zegbare te bepalen. Wat het betekent als Nederland verdwijnt, voel je in de omgedemografiseerde delen van de grote stad. Je voelt het in de manier waarop groepen jongens de openbare ruimte claimen. Je merkt het aan het permanente, onaangepaste en respectloze gedrag. Je ziet het in de agressieve vanzelfsprekendheid waarmee jouw aanwezigheid, jouw gewoonten, jouw vrijmoedigheid en jouw manier van leven als hinderlijk of aanstootgevend worden behandeld. Je merkt het aan de sfeer van intimidatie, aan vervuiling, lawaai, normloosheid en sociale druk die zich meester maakt van straten waar vroeger wederkerigheid bestond. Dan zie je ineens haarscherp wat Nederlandse cultuur óók is: afstand kunnen houden, anderen met rust laten, publieke ruimte delen zonder die te domineren, vrouwen vrij laten bewegen, kinderen leren zich te gedragen, gezag erkennen, de taal spreken, tradities erkennen en de omgeving netjes houden. Een land leer je vaak pas echt kennen zodra je ziet hoe het wordt afgebroken. Pas wanneer jouw buurt verandert in een plek waar jij jezelf moet inhouden en aanpassen, besef je hoe kostbaar een beschaving is waarin vrijheid, rust, veiligheid en onderlinge herkenning vanzelfsprekend waren. Link: Fragment:

Een ex-woke docent

88,100 次观看 • 4 个月前

The Exorcism of Kati Piri:
1:02
EenExWokeDocent's profile picture

The Exorcism of Kati Piri:

Een ex-woke docent

301,330 次观看 • 1 年前

Godzijdank is er Nieuws van de Dag, waar helder werd uitgelegd wat er tijdens de uit de hand gelopen demonstratie van Els Rechts precies gebeurde. Er waren drie groepen op het Malieveld: duizenden vreedzame burgers die hun zorgen wilden uiten over het asielbeleid en huisvesting, voetbalsupporters die aanvankelijk afspraken hadden gemaakt om geen geweld te gebruiken en een gewelddadige groep van zo’n honderd opruiers die de hooligans aanjoeg en die de rampzalige gang richting de A12 initieerde. Des te kwalijker en schandaliger is het dat Rob Jetten van D66 en Frans Timmermans van GroenLinks-PvdA deze nachtmerrie hebben misbruikt om het hele protest weg te zetten als extreemrechts: de zoveelste perfide poging om de groeiende en terechte frustratie over massamigratie, de voorrang van statushouders op huurwoningen en het uithollen van onze verzorgingsstaat en veiligheid te bagatelliseren. Het is onder de streep ronduit schandalig dat deze demonstratie überhaupt nodig was. Er is in dit land nóóit een democratische meerderheid geweest voor het binnenhalen van random migranten. Geen dag! En toch wordt dit fenomeen ons al ruim een halve eeuw door de strot geduwd. Burgers die nu opkomen voor hun inmiddels verdwenen grondrechten en die rouwen om het verlies van hun cultuur en gemeenschap, worden nog steeds weggezet en gestigmatiseerd als fascist of racist. Juist het pathologische getreiter vanuit progressief links vergroot de polarisatie die men nota bene zélf heeft veroorzaakt. Dit protest had nóóit hoeven plaatsvinden als politiek Den Haag er daadwerkelijk voor onze samenleving was geweest.
8:21
EenExWokeDocent's profile picture

Godzijdank is er Nieuws van de Dag, waar helder werd uitgelegd wat er tijdens de uit de hand gelopen demonstratie van Els Rechts precies gebeurde. Er waren drie groepen op het Malieveld: duizenden vreedzame burgers die hun zorgen wilden uiten over het asielbeleid en huisvesting, voetbalsupporters die aanvankelijk afspraken hadden gemaakt om geen geweld te gebruiken en een gewelddadige groep van zo’n honderd opruiers die de hooligans aanjoeg en die de rampzalige gang richting de A12 initieerde. Des te kwalijker en schandaliger is het dat Rob Jetten van D66 en Frans Timmermans van GroenLinks-PvdA deze nachtmerrie hebben misbruikt om het hele protest weg te zetten als extreemrechts: de zoveelste perfide poging om de groeiende en terechte frustratie over massamigratie, de voorrang van statushouders op huurwoningen en het uithollen van onze verzorgingsstaat en veiligheid te bagatelliseren. Het is onder de streep ronduit schandalig dat deze demonstratie überhaupt nodig was. Er is in dit land nóóit een democratische meerderheid geweest voor het binnenhalen van random migranten. Geen dag! En toch wordt dit fenomeen ons al ruim een halve eeuw door de strot geduwd. Burgers die nu opkomen voor hun inmiddels verdwenen grondrechten en die rouwen om het verlies van hun cultuur en gemeenschap, worden nog steeds weggezet en gestigmatiseerd als fascist of racist. Juist het pathologische getreiter vanuit progressief links vergroot de polarisatie die men nota bene zélf heeft veroorzaakt. Dit protest had nóóit hoeven plaatsvinden als politiek Den Haag er daadwerkelijk voor onze samenleving was geweest.

Een ex-woke docent

157,967 次观看 • 10 个月前

Pasen 2025 Wie denkt dat het toeval is dat moskeeën uitgerekend tijdens Pasen een “protestmars voor Gaza” organiseerden, is óf volkomen naïef, óf ernstig onthecht, óf gewoon dom. Voor de imams is onze christelijke feestdag, de herdenking van de verrijzenis van Jezus, geen detail. Voor hen was dit een boodschap: twee vliegen in één klap. Jihad tegen de zaterdagmensen. Jihad tegen de zondagmensen. Dit is geen solidariteit met Palestijnen. Het leed in Gaza is slechts een alibi, een excuus dat exáct wordt aangewend waarvoor het gecreëerd is én waarvoor het zorgvuldig in stand gehouden wordt. Dit is tribale intimidatie. Georganiseerde dreiging. Een collectivistisch-identitaire jurkenmars. Wij mogen dan een geseculariseerd modern land zijn, losgezongen van onze wortels, onze cultuur, van het geloof- zij zijn dat niet. Zij willen álles onderwerpen dat aan onze God, de God van Israël, doet denken: De Jood. De christen. De kafir. Iedereen buiten de reli-fascistische totalitaire veroveringssekte. Wie denkt dat hij gespaard blijft, omdat hij “neutraal” is, of meebuigt, of zwijgt - think again. Ook jij staat op de lijst. Want deze middeleeuwse haat stopt niet bij Israël. Die stopt pas bij totale onderwerping. Al 1400 jaar. Ook de nazi’s keerden zich tegen Zijn volk. Tegen de God van Israël. Het oerkwaad kwam aan de oppervlakte en scheurde eeuwen beschaving moeiteloos aan flarden. En nu gebeurt het opnieuw. Voor onze ogen. In onze straten. We zeiden ‘nooit weer’ maar ‘nooit weer’ blijkt ‘nooit nooit’. Slaap rustig verder, Nederland. Zwijg. Buig. Kijk toe. En wens elkaar vrolijk Pasen. Eet een ei. Kauw op een stol. Neem nog een glaasje. Nu kan het nog! Een compilatie van Palliepasen:
2:07
EenExWokeDocent's profile picture

Pasen 2025 Wie denkt dat het toeval is dat moskeeën uitgerekend tijdens Pasen een “protestmars voor Gaza” organiseerden, is óf volkomen naïef, óf ernstig onthecht, óf gewoon dom. Voor de imams is onze christelijke feestdag, de herdenking van de verrijzenis van Jezus, geen detail. Voor hen was dit een boodschap: twee vliegen in één klap. Jihad tegen de zaterdagmensen. Jihad tegen de zondagmensen. Dit is geen solidariteit met Palestijnen. Het leed in Gaza is slechts een alibi, een excuus dat exáct wordt aangewend waarvoor het gecreëerd is én waarvoor het zorgvuldig in stand gehouden wordt. Dit is tribale intimidatie. Georganiseerde dreiging. Een collectivistisch-identitaire jurkenmars. Wij mogen dan een geseculariseerd modern land zijn, losgezongen van onze wortels, onze cultuur, van het geloof- zij zijn dat niet. Zij willen álles onderwerpen dat aan onze God, de God van Israël, doet denken: De Jood. De christen. De kafir. Iedereen buiten de reli-fascistische totalitaire veroveringssekte. Wie denkt dat hij gespaard blijft, omdat hij “neutraal” is, of meebuigt, of zwijgt - think again. Ook jij staat op de lijst. Want deze middeleeuwse haat stopt niet bij Israël. Die stopt pas bij totale onderwerping. Al 1400 jaar. Ook de nazi’s keerden zich tegen Zijn volk. Tegen de God van Israël. Het oerkwaad kwam aan de oppervlakte en scheurde eeuwen beschaving moeiteloos aan flarden. En nu gebeurt het opnieuw. Voor onze ogen. In onze straten. We zeiden ‘nooit weer’ maar ‘nooit weer’ blijkt ‘nooit nooit’. Slaap rustig verder, Nederland. Zwijg. Buig. Kijk toe. En wens elkaar vrolijk Pasen. Eet een ei. Kauw op een stol. Neem nog een glaasje. Nu kan het nog! Een compilatie van Palliepasen:

Een ex-woke docent

212,167 次观看 • 1 年前

Gisteren in #vandaaginside: Een vlekkeloos betoog van Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ over de onmogelijke situatie waarin Israël zich bevindt: een land dat vecht voor zijn voortbestaan, tegen vijanden die niets minder dan de totale vernietiging van het Joodse volk ambiëren. Vanaf de veilige driezitsbank begrijpt men hier maar niet dat Israël niet uitsluitend tegen Hamas vecht, maar op vijf fronten tegelijk strijdt tegen een netwerk van Iraanse proxy’s: Hezbollah, de Houthi’s en shia-milities in Irak. Dit is een existentiële strijd, waarin Israël gedwongen wordt om brute kracht te tonen om te overleven. In het Midden-Oosten is dit de énige taal die telt en gehoord wordt! Wat velen bovendien niet zien, is dat Israël ook een essentiële grenspost is voor het Westen. Hun strijd tegen het islamitisch extremisme beschermt immers óók onze beschaving tegen de vijandige, destabiliserende invloed van Iran. Zonder Israël zou het Westen veel kwetsbaarder zijn voor de terreur en de chaos die deze radicale, destructieve krachten zo graag verspreiden. Ook een compliment voor Raymond Mens. Twee heren met gezond verstand en realiteitszin. Waar vinden we ze nog?
6:11
EenExWokeDocent's profile picture

Gisteren in #vandaaginside: Een vlekkeloos betoog van Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ over de onmogelijke situatie waarin Israël zich bevindt: een land dat vecht voor zijn voortbestaan, tegen vijanden die niets minder dan de totale vernietiging van het Joodse volk ambiëren. Vanaf de veilige driezitsbank begrijpt men hier maar niet dat Israël niet uitsluitend tegen Hamas vecht, maar op vijf fronten tegelijk strijdt tegen een netwerk van Iraanse proxy’s: Hezbollah, de Houthi’s en shia-milities in Irak. Dit is een existentiële strijd, waarin Israël gedwongen wordt om brute kracht te tonen om te overleven. In het Midden-Oosten is dit de énige taal die telt en gehoord wordt! Wat velen bovendien niet zien, is dat Israël ook een essentiële grenspost is voor het Westen. Hun strijd tegen het islamitisch extremisme beschermt immers óók onze beschaving tegen de vijandige, destabiliserende invloed van Iran. Zonder Israël zou het Westen veel kwetsbaarder zijn voor de terreur en de chaos die deze radicale, destructieve krachten zo graag verspreiden. Ook een compliment voor Raymond Mens. Twee heren met gezond verstand en realiteitszin. Waar vinden we ze nog?

Een ex-woke docent

257,249 次观看 • 1 年前

Toen dit nog een piepklein X-accountje was, sprak ik Marjolein Moorman, PvdA- onderwijswethouder in #Amsterdam, aan op haar neerbuigende, niet-luisterende en stronteigenwijze houding in haar eigen egodocument/ gelijkekansenglijmiddel, de serie #Klassen uit 2020, waarin ze op bezoek is bij een Londense zwarte school, waar men overduidelijk wél weet hoe je kwalitatief uitstekend grootstedelijk multicultonderwijs verzorgt. Maar mevrouw Links wist het natuurlijk allemaal véél beter dan de Britse experts met de aantoonbare best practices. Logisch: stel je toch ook eens voor dat je met al dat holle gelijke kansengeleuter per ongeluk ook daadwerkelijk een kansarme leerling zou verheffen en emanciperen! DAT kan toch zeker niet de bedoeling zijn, het probleem ook echt oplossen? Want wat moet links nou zónder problemen en projectjes? Kijk mee en wees zelf getuige van Moormans ziekelijk regressieve obsessie met ras en segregatie, een diepgewortelde vorm van reddertjesracisme en lage verwachtingen. Hoewel Marjolein door de Britse onderwijsprofessionals genadeloos gewezen wordt op haar kwalijke blinde vlekken, landt de boodschap totaal niet. Voor Marjolein zijn dogma’s als gemengde scholen (behalve voor haar kinderen én die van Femke uiteraard) en het behoud van een ‘eigen karakter’ van de in haar ogen ongetwijfeld exotische wilden, nu eenmaal belangrijker dan een succesvolle voorbereiding van deze leerlingen op hun toekomst. Deze vrouw is een vloek voor het onderwijs, de vleesgeworden vloek van de soft bigotry of low expectations. Wat deze jongeren nodig hebben is namelijk precies wat we zien: vertrouwen, hoge verwachtingen, orde, rust, regelmaat, discipline en leraren die uitstekend les geven. Het alternatief is een leven lang kansloos ‘jezelf zijn’ als arme staatsafhankelijke bankhanger (of erger).
3:23
EenExWokeDocent's profile picture

Toen dit nog een piepklein X-accountje was, sprak ik Marjolein Moorman, PvdA- onderwijswethouder in #Amsterdam, aan op haar neerbuigende, niet-luisterende en stronteigenwijze houding in haar eigen egodocument/ gelijkekansenglijmiddel, de serie #Klassen uit 2020, waarin ze op bezoek is bij een Londense zwarte school, waar men overduidelijk wél weet hoe je kwalitatief uitstekend grootstedelijk multicultonderwijs verzorgt. Maar mevrouw Links wist het natuurlijk allemaal véél beter dan de Britse experts met de aantoonbare best practices. Logisch: stel je toch ook eens voor dat je met al dat holle gelijke kansengeleuter per ongeluk ook daadwerkelijk een kansarme leerling zou verheffen en emanciperen! DAT kan toch zeker niet de bedoeling zijn, het probleem ook echt oplossen? Want wat moet links nou zónder problemen en projectjes? Kijk mee en wees zelf getuige van Moormans ziekelijk regressieve obsessie met ras en segregatie, een diepgewortelde vorm van reddertjesracisme en lage verwachtingen. Hoewel Marjolein door de Britse onderwijsprofessionals genadeloos gewezen wordt op haar kwalijke blinde vlekken, landt de boodschap totaal niet. Voor Marjolein zijn dogma’s als gemengde scholen (behalve voor haar kinderen én die van Femke uiteraard) en het behoud van een ‘eigen karakter’ van de in haar ogen ongetwijfeld exotische wilden, nu eenmaal belangrijker dan een succesvolle voorbereiding van deze leerlingen op hun toekomst. Deze vrouw is een vloek voor het onderwijs, de vleesgeworden vloek van de soft bigotry of low expectations. Wat deze jongeren nodig hebben is namelijk precies wat we zien: vertrouwen, hoge verwachtingen, orde, rust, regelmaat, discipline en leraren die uitstekend les geven. Het alternatief is een leven lang kansloos ‘jezelf zijn’ als arme staatsafhankelijke bankhanger (of erger).

Een ex-woke docent

245,090 次观看 • 1 年前

Gisteren werd er gedebatteerd over de diepe rot die ons land, en in het bijzonder onze universiteiten, overspoelt: antisemitisme. Het is en blijft onwerkelijk dat de verantwoordelijk minister van OCW, D66’er Rianne Letschert, haar eigen driehoek heeft ontwikkeld om haar doe-het-zelfschande weg te bermuda’en: bestuurder van de beruchte Pallie-Universiteit Maastricht, Taskforce Antisemitisme-lid én verantwoordelijk bewindspersoon in één. Mona Keijzer wist er wel raad mee en legde Letschert het vuur aan de schenen. Mona rukte het deksel genadeloos van de beerput en de bruine walm was niet te harden: we zien antisemitisme dat stap voor stap is genormaliseerd binnen een academische cultuur vol bestuurders die zichzelf moreel superieur achten, maar die in de praktijk gewoon wegkijken terwijl Joodse studenten en docenten de rekening betalen voor alle deugdrang en de-escalatiefetisjisme. Dat netwerken in je uppie ook zo zijn nadelen heeft, dáár kwam Letschert gisteren wél achter. In haar reactie op Mona’s forse kritiek belandde zij in een nogal gênante spagaat. Waar zij begon met de loftrompet te steken over zichzelf (kijk mij toch eens mijn nek uitsteken!), dook zij enkele zinnen later al noodgedwongen weg achter haar bordkartonnen ministerskarakter. Prof. dr. Letschert uit Maastricht was niet thuis! Kijk en oordeel zelf:
12:33
EenExWokeDocent's profile picture

Gisteren werd er gedebatteerd over de diepe rot die ons land, en in het bijzonder onze universiteiten, overspoelt: antisemitisme. Het is en blijft onwerkelijk dat de verantwoordelijk minister van OCW, D66’er Rianne Letschert, haar eigen driehoek heeft ontwikkeld om haar doe-het-zelfschande weg te bermuda’en: bestuurder van de beruchte Pallie-Universiteit Maastricht, Taskforce Antisemitisme-lid én verantwoordelijk bewindspersoon in één. Mona Keijzer wist er wel raad mee en legde Letschert het vuur aan de schenen. Mona rukte het deksel genadeloos van de beerput en de bruine walm was niet te harden: we zien antisemitisme dat stap voor stap is genormaliseerd binnen een academische cultuur vol bestuurders die zichzelf moreel superieur achten, maar die in de praktijk gewoon wegkijken terwijl Joodse studenten en docenten de rekening betalen voor alle deugdrang en de-escalatiefetisjisme. Dat netwerken in je uppie ook zo zijn nadelen heeft, dáár kwam Letschert gisteren wél achter. In haar reactie op Mona’s forse kritiek belandde zij in een nogal gênante spagaat. Waar zij begon met de loftrompet te steken over zichzelf (kijk mij toch eens mijn nek uitsteken!), dook zij enkele zinnen later al noodgedwongen weg achter haar bordkartonnen ministerskarakter. Prof. dr. Letschert uit Maastricht was niet thuis! Kijk en oordeel zelf:

Een ex-woke docent

50,093 次观看 • 3 个月前

“Alles gaat kapot!” Klopt, en dat is dan meteen het enige waar we het over eens zijn. Een halve eeuw links cultuurrelativisme in volle glorie:
0:47
EenExWokeDocent's profile picture

“Alles gaat kapot!” Klopt, en dat is dan meteen het enige waar we het over eens zijn. Een halve eeuw links cultuurrelativisme in volle glorie:

Een ex-woke docent

239,063 次观看 • 1 年前

Vorige week nog deed een hoogleraar aan de VU tijdens een symposium over Israël aan keiharde verkrachtingsapologetiek: de ronduit satanische orgie van gruwelen op 7 oktober was voor hem kennelijk ‘business as usual’. Dezelfde morele aftakeling zagen we terug in bizarre palliewappiepropaganda over honden en ratten die op Gazanen zouden worden losgelaten. Dit is het niveau van middeleeuwse bloedsprookjes, omgekat tot hip mensenrechtenactivisme. Dit is doelbewuste laster vanuit een antisemitische gevestigde orde die zichzelf schaamteloos verheven acht boven iedere vorm van waarheidsvinding en gezond verstand. Vandaag nemen we kennis van de volle omvang van het seksuele geweld door Hamas en Gazanen op en na 7 oktober. Iedereen die niet wegkeek wist meteen wat er gebeurd was. Nu ligt er een onafhankelijk rapport van bijna 300 pagina’s*, gebaseerd op honderden getuigenissen en duizenden beelden. De conclusies zijn volstrekt helder: het seksuele geweld gepleegd door de demonische beesten uit Gaza was systematisch, georganiseerd en een integraal onderdeel van de massaslachting. Het ging om verkrachting, groepsverkrachting, seksuele martelingen, opzettelijke verminking van genitaliën, executies tijdens en na seksueel geweld, gedwongen naaktheid, ontering van lichamen en seksueel geweld tijdens gijzeling in Gaza. Het rapport beschrijft hoe vrouwen en meisjes halfnaakt en bebloed werden teruggevonden met vastgebonden handen. Er zijn getuigenissen over lichamen met schotwonden in gezicht en genitaliën, over verbrande en ernstig verminkte lichamen, over vrouwen die tijdens de aanval publiekelijk werden tentoongesteld en vernederd. Ook mannen en jongens werden slachtoffer van seksueel geweld. Gijzelaars verklaarden dat het seksueel geweld doorging in Gaza. Het tunnelgebroed filmde de eigen misdaden. Het verspreidde de beelden via Telegram, telefoons van slachtoffers en social media om zo maximale psychologische terreur te veroorzaken. Families zagen de laatste momenten van hun geliefden online verschijnen. Het geweld was niet alleen fysiek. Het werd bewust ingezet als spektakel en voor collectieve intimidatie. Het rapport benoemt tevens expliciet een patroon van kinocide: geweld dat bewust wordt ingezet om families als sociale en emotionele eenheid kapot te maken. Seksueel geweld vond plaats terwijl familieleden gedwongen moesten toekijken of zelfs onder dwang betrokken werden. Het doel was de vernietiging van menselijke banden, vertrouwen en iedere vorm van waardigheid. Ondanks dat ieder beschaafd mens begreep wat er gaande was, waren er academici, activisten en zelfverklaarde feministen die vanaf het allereerste moment probeerden de gruwelijkheden te verdoezelen. Alles werd in het werk gesteld om het daderschap van de antisemitische monsters te verkopen als gelegitimeerd geweld. Deze medeplichtigen zijn inmiddels al jaren bezig met het opwerpen van semantische en juridische rookgordijnen en het relativeren van de absolute oerhaat. Eerst framede men de seksuele terreur als zionistische propaganda. Daarna hield men stug vol dat de misdaden “onvoldoende bewezen” waren of plaatsvonden in een “context van verzet”. De morele keuze om slachtoffers serieus te nemen verdween zodra die slachtoffers Joods waren. 7 oktober en het duistere tijdperk dat erop volgde legden het complete morele failliet bloot van een westers milieu dat seksueel geweld onderhandelbaar maakte zodra het politiek onhandig werd om ook maar enige medemenselijkheid te tonen. Laten we hopen dat er alsnog consequenties volgen en dat iedereen krijgt wat hij of zij verdient, zónder uitzondering. *Link naar het rapport in onderstaande tweet
1:47
EenExWokeDocent's profile picture

Vorige week nog deed een hoogleraar aan de VU tijdens een symposium over Israël aan keiharde verkrachtingsapologetiek: de ronduit satanische orgie van gruwelen op 7 oktober was voor hem kennelijk ‘business as usual’. Dezelfde morele aftakeling zagen we terug in bizarre palliewappiepropaganda over honden en ratten die op Gazanen zouden worden losgelaten. Dit is het niveau van middeleeuwse bloedsprookjes, omgekat tot hip mensenrechtenactivisme. Dit is doelbewuste laster vanuit een antisemitische gevestigde orde die zichzelf schaamteloos verheven acht boven iedere vorm van waarheidsvinding en gezond verstand. Vandaag nemen we kennis van de volle omvang van het seksuele geweld door Hamas en Gazanen op en na 7 oktober. Iedereen die niet wegkeek wist meteen wat er gebeurd was. Nu ligt er een onafhankelijk rapport van bijna 300 pagina’s*, gebaseerd op honderden getuigenissen en duizenden beelden. De conclusies zijn volstrekt helder: het seksuele geweld gepleegd door de demonische beesten uit Gaza was systematisch, georganiseerd en een integraal onderdeel van de massaslachting. Het ging om verkrachting, groepsverkrachting, seksuele martelingen, opzettelijke verminking van genitaliën, executies tijdens en na seksueel geweld, gedwongen naaktheid, ontering van lichamen en seksueel geweld tijdens gijzeling in Gaza. Het rapport beschrijft hoe vrouwen en meisjes halfnaakt en bebloed werden teruggevonden met vastgebonden handen. Er zijn getuigenissen over lichamen met schotwonden in gezicht en genitaliën, over verbrande en ernstig verminkte lichamen, over vrouwen die tijdens de aanval publiekelijk werden tentoongesteld en vernederd. Ook mannen en jongens werden slachtoffer van seksueel geweld. Gijzelaars verklaarden dat het seksueel geweld doorging in Gaza. Het tunnelgebroed filmde de eigen misdaden. Het verspreidde de beelden via Telegram, telefoons van slachtoffers en social media om zo maximale psychologische terreur te veroorzaken. Families zagen de laatste momenten van hun geliefden online verschijnen. Het geweld was niet alleen fysiek. Het werd bewust ingezet als spektakel en voor collectieve intimidatie. Het rapport benoemt tevens expliciet een patroon van kinocide: geweld dat bewust wordt ingezet om families als sociale en emotionele eenheid kapot te maken. Seksueel geweld vond plaats terwijl familieleden gedwongen moesten toekijken of zelfs onder dwang betrokken werden. Het doel was de vernietiging van menselijke banden, vertrouwen en iedere vorm van waardigheid. Ondanks dat ieder beschaafd mens begreep wat er gaande was, waren er academici, activisten en zelfverklaarde feministen die vanaf het allereerste moment probeerden de gruwelijkheden te verdoezelen. Alles werd in het werk gesteld om het daderschap van de antisemitische monsters te verkopen als gelegitimeerd geweld. Deze medeplichtigen zijn inmiddels al jaren bezig met het opwerpen van semantische en juridische rookgordijnen en het relativeren van de absolute oerhaat. Eerst framede men de seksuele terreur als zionistische propaganda. Daarna hield men stug vol dat de misdaden “onvoldoende bewezen” waren of plaatsvonden in een “context van verzet”. De morele keuze om slachtoffers serieus te nemen verdween zodra die slachtoffers Joods waren. 7 oktober en het duistere tijdperk dat erop volgde legden het complete morele failliet bloot van een westers milieu dat seksueel geweld onderhandelbaar maakte zodra het politiek onhandig werd om ook maar enige medemenselijkheid te tonen. Laten we hopen dat er alsnog consequenties volgen en dat iedereen krijgt wat hij of zij verdient, zónder uitzondering. *Link naar het rapport in onderstaande tweet

Een ex-woke docent

41,222 次观看 • 2 个月前

Solo-tennis: Rianne Letschert kan het! Het is wrang maar tekenend voor de contemporaine bestuurscultuur dat Letschert zich vandaag als minister uitspreekt over de palestinisering van de universiteit waarvan zij tot voor kort bestuursvoorzitter was. Cynischer dan de D66-pettenparade, die individuele netwerkcorruptie mogelijk maakt, wordt het niet. De leiderschapsstijl die Letschert ontwikkelde en perfectioneerde in Maastricht geldt inmiddels niet alleen als blauwdruk voor de hedendaagse academische wereld, maar voor álle pluche-prutsers binnen de gevestigde orde. In Maastricht serveerde Letschert de van antisemitisme doordrenkte bal richting de overheid; vandaag slaat zij diezelfde bal genadeloos terug naar het CvB van de universiteit. We kunnen er lang of kort over praten, maar Letschert heeft het unieke talent om zélfs antisemitisme te institutionaliseren onder het mom van verbinding en de-escalatie. Natuurlijk is Letschert zélf de grote winnaar: zij profileerde zich als de dappere bruggenbouwer en pleitbezorger van De Eeuwige Dialoog. Dat daarvoor Joodse studenten en medewerkers opgeofferd moesten worden, was van ondergeschikt belang:
1:49
EenExWokeDocent's profile picture

Solo-tennis: Rianne Letschert kan het! Het is wrang maar tekenend voor de contemporaine bestuurscultuur dat Letschert zich vandaag als minister uitspreekt over de palestinisering van de universiteit waarvan zij tot voor kort bestuursvoorzitter was. Cynischer dan de D66-pettenparade, die individuele netwerkcorruptie mogelijk maakt, wordt het niet. De leiderschapsstijl die Letschert ontwikkelde en perfectioneerde in Maastricht geldt inmiddels niet alleen als blauwdruk voor de hedendaagse academische wereld, maar voor álle pluche-prutsers binnen de gevestigde orde. In Maastricht serveerde Letschert de van antisemitisme doordrenkte bal richting de overheid; vandaag slaat zij diezelfde bal genadeloos terug naar het CvB van de universiteit. We kunnen er lang of kort over praten, maar Letschert heeft het unieke talent om zélfs antisemitisme te institutionaliseren onder het mom van verbinding en de-escalatie. Natuurlijk is Letschert zélf de grote winnaar: zij profileerde zich als de dappere bruggenbouwer en pleitbezorger van De Eeuwige Dialoog. Dat daarvoor Joodse studenten en medewerkers opgeofferd moesten worden, was van ondergeschikt belang:

Een ex-woke docent

54,540 次观看 • 4 个月前

Jeetje, wat ontzettend dapper van Nieuwsuur! Ein-de-lijk durfde men de schijnwerpers te richten op de gigantische problemen die we in dit land ervaren met leerlingen uit het reformatorisch onderwijs. Wát een onvoorstelbaar moedige journalistiek, nota bene met gevaar voor eigen leven! Want natuurlijk herkent héél Nederland de diepe ellende: de genadeloze christelijke jacht op homo’s. Het aanhoudende geweld tegen Joden. De groepsverkrachtingen, de eerwraak, de bendes die complete wijken terroriseren. Radicalisering, die uiteindelijk uitmondt in terreur. Ja. Je ziet ze overal, de gereformeerde knapen in hun zondagse pak, met de Bijbel onder de arm. De meisjes in hun lange rokken, klaar om Urk-West of Staphorst-Centrum volledig af te breken. Bazen in hun parallelle samenlevingen, uit de grond gestampt door deze psalmzingende hufters, die dromen van een eigen theocratische rechtsorde. Alles voor de onderwerping van De Ongelovigen! Verbluffend toch hoe Nieuwsuur ons maar weer bij de les weet te houden. Iedereen dacht immers dat de problemen misschien te maken hadden met de islam. Maar eindelijk wordt de bevooroordeelde, racistische, extreemrechtse bevolking op haar plek gezet. De échte dreiging komt van kinderen die hun huiswerk maken, beleefd zijn tegen hun leraren, hun ouders respecteren, functionerende gezinnen stichten én hun banen weten te behouden. Godzijdank dat Nieuwsuur de broodnodige morele gelijkstelling zo zorgvuldig bewaakt. Niemand hoeft nu óóit nog te erkennen dat islamitisch onderwijs aantoonbaar bijdraagt aan segregatie, gebrekkig burgerschap en afnemende sociale cohesie. Nee, alles is helemaal in balans. Refo-jeugd met hun Bijbel tegenover islamitische fatbikers met de Koran. Eén grote pot nat! Bravo, Nieuwsuur. Bravo!
0:42
EenExWokeDocent's profile picture

Jeetje, wat ontzettend dapper van Nieuwsuur! Ein-de-lijk durfde men de schijnwerpers te richten op de gigantische problemen die we in dit land ervaren met leerlingen uit het reformatorisch onderwijs. Wát een onvoorstelbaar moedige journalistiek, nota bene met gevaar voor eigen leven! Want natuurlijk herkent héél Nederland de diepe ellende: de genadeloze christelijke jacht op homo’s. Het aanhoudende geweld tegen Joden. De groepsverkrachtingen, de eerwraak, de bendes die complete wijken terroriseren. Radicalisering, die uiteindelijk uitmondt in terreur. Ja. Je ziet ze overal, de gereformeerde knapen in hun zondagse pak, met de Bijbel onder de arm. De meisjes in hun lange rokken, klaar om Urk-West of Staphorst-Centrum volledig af te breken. Bazen in hun parallelle samenlevingen, uit de grond gestampt door deze psalmzingende hufters, die dromen van een eigen theocratische rechtsorde. Alles voor de onderwerping van De Ongelovigen! Verbluffend toch hoe Nieuwsuur ons maar weer bij de les weet te houden. Iedereen dacht immers dat de problemen misschien te maken hadden met de islam. Maar eindelijk wordt de bevooroordeelde, racistische, extreemrechtse bevolking op haar plek gezet. De échte dreiging komt van kinderen die hun huiswerk maken, beleefd zijn tegen hun leraren, hun ouders respecteren, functionerende gezinnen stichten én hun banen weten te behouden. Godzijdank dat Nieuwsuur de broodnodige morele gelijkstelling zo zorgvuldig bewaakt. Niemand hoeft nu óóit nog te erkennen dat islamitisch onderwijs aantoonbaar bijdraagt aan segregatie, gebrekkig burgerschap en afnemende sociale cohesie. Nee, alles is helemaal in balans. Refo-jeugd met hun Bijbel tegenover islamitische fatbikers met de Koran. Eén grote pot nat! Bravo, Nieuwsuur. Bravo!

Een ex-woke docent

118,181 次观看 • 10 个月前

Demonstreren is een grondrecht, zegt onze minister van Justitie en Veiligheid. Demonstreren is een grondrecht wanneer je de rode lijn loopt namens Hamas. Demonstreren is een grondrecht wanneer je jezelf vastplakt op een snelweg. Demonstreren is een grondrecht wanneer je een universiteit kort en klein slaat. Demonstreren is een grondrecht als je Joden en christenen intimideert, bedreigt en vernedert. Demonstreren is een grondrecht wanneer je oproept tot intifada en jihad. In al deze gevallen worden demonstraties gefaciliteerd door onze bestuurders en hun geweldsmonopolie. Van kopjes thee tot baklava: de agressie van dit type grondrechtgebruikers zal en moet op een laagdrempelige wijze gede-escaleerd worden. Demonstreren is géén grondrecht wanneer je opstaat tegen een derdewereldinvasie in je straat. Demonstreren is géén grondrecht wanneer je jouw kans op overlast, verkrachtingen en geweld niet wenst te vergroten. Demonstreren is géén grondrecht wanneer je als vrouw opkomt voor de veiligheid van je dochters, zussen en die van jezelf. Demonstreren is géén grondrecht wanneer je wordt bedreigd door links tuig en aanhang. Demonstreren is géén grondrecht in Loosdrecht. Daar gaat de geplande vrouwenmars niet door. Daar wordt vandaag niemand beschermd door de minister. Integendeel: in Loosdrecht keerde het geweldsmonopolie van de minister zich tegen de demonstranten en hun kinderen. In Loosdrecht is het vertrouwen in de rechtsstaat weg. Hieronder de minister en Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ die de uitvoerende macht aanspoort tot het nemen van verantwoordelijkheid:
1:29
EenExWokeDocent's profile picture

Demonstreren is een grondrecht, zegt onze minister van Justitie en Veiligheid. Demonstreren is een grondrecht wanneer je de rode lijn loopt namens Hamas. Demonstreren is een grondrecht wanneer je jezelf vastplakt op een snelweg. Demonstreren is een grondrecht wanneer je een universiteit kort en klein slaat. Demonstreren is een grondrecht als je Joden en christenen intimideert, bedreigt en vernedert. Demonstreren is een grondrecht wanneer je oproept tot intifada en jihad. In al deze gevallen worden demonstraties gefaciliteerd door onze bestuurders en hun geweldsmonopolie. Van kopjes thee tot baklava: de agressie van dit type grondrechtgebruikers zal en moet op een laagdrempelige wijze gede-escaleerd worden. Demonstreren is géén grondrecht wanneer je opstaat tegen een derdewereldinvasie in je straat. Demonstreren is géén grondrecht wanneer je jouw kans op overlast, verkrachtingen en geweld niet wenst te vergroten. Demonstreren is géén grondrecht wanneer je als vrouw opkomt voor de veiligheid van je dochters, zussen en die van jezelf. Demonstreren is géén grondrecht wanneer je wordt bedreigd door links tuig en aanhang. Demonstreren is géén grondrecht in Loosdrecht. Daar gaat de geplande vrouwenmars niet door. Daar wordt vandaag niemand beschermd door de minister. Integendeel: in Loosdrecht keerde het geweldsmonopolie van de minister zich tegen de demonstranten en hun kinderen. In Loosdrecht is het vertrouwen in de rechtsstaat weg. Hieronder de minister en Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ die de uitvoerende macht aanspoort tot het nemen van verantwoordelijkheid:

Een ex-woke docent

42,253 次观看 • 3 个月前

Kijk toch eens! Een diep racistische koloniale islamofascist bijt in de uitgestoken hand van de ultratolerante blanke westerling! Eén fragment uit één debat zegt zo ongeveer álles over de diepe ellende die we helaas over onszelf hebben afgeroepen. Decennialang hebben westerse samenlevingen zichzelf aangepraat dat onze identiteit, onze historische wortels en cultuur verdacht zijn. Tegelijkertijd werden groepsdenken, reli-tribale agressie en identitair-collectivistische opvattingen vanuit minderheden omgeven met alle begrip, bakken aan subsidie en eindeloze deugexcuses. We hebben daardoor te maken gekregen met opportunistisch slachtofferparasitisme vanuit geïmporteerde groepen aan wie wij letterlijk niets, maar dan ook helemaal niets verschuldigd zijn. Het zieke resultaat is een generatie aan politici die met droge ogen durft te beweren dat een pleidooi voor een gemeenschappelijk Nederlands thuis eigenlijk een heimelijk project van een “witte dominante groep” zou zijn. De ironie is werkelijk niet te harden. Juist de beschaving die zichzelf voortdurend relativeert, die de eigen bevolking gek maakt met schuldgevoel en die nieuwkomers met ongekende welwillendheid ontvangt, krijgt als dank de eeuwige stank van racismelaster. De uitgestoken hand wordt door tribale huilbarbaren simpelweg niet gezien als een oprechte uitnodiging, maar als een ultiem teken van zwakte waarvan geprofiteerd kan worden. Boomsma sprak over een gemeenschappelijk thuis waar iedereen welkom is. Een plek waar alle ruimte is voor participatie en inzet. De ottomanische tribaal Ergin begon vervolgens doodleuk over “witte mensen”. Daarmee werd maar weer eens duidelijk hoe diep het racisme inmiddels is genormaliseerd in het politieke debat. Een politicus die expliciet zegt dat huidskleur er totaal niet toe doet, wordt alsnóg belasterd. De politicus die verbindt, wordt alsnog weggezet als een vertegenwoordiger van een etnische groep. Precies die omgekeerde logica is de afgelopen decennia onder het mom van inclusie genormaliseerd. Daar komt nog iets bij. Politici als Ergin bouwen hun politieke bestaansrecht op het in stand houden van islamitische afzondering en geïnstitutionaliseerd slachtofferschap. Het wél geïntegreerde deel van de moslimbevolking, dat zich prima thuis voelt binnen de Nederlandse cultuur, heeft veel minder behoefte aan DENKiaans moslimbroederisme. Veruit de meeste Nederlandse moslims stemmen namelijk niet op DENK. Anders had DENK namelijk iets meer zetels bezet. Veel mensen met een islamitische achtergrond leiden gewoon hun leven, werken, voeden hun kinderen op en hebben geen belangstelling voor permanent slachtofferschap. Juist daarom is het zo wrang dat een uitnodiging om onderdeel te zijn van de gemeenschap, wordt beantwoord met walgelijke verdachtmakingen. Cynischer dan deze vijandige clownshow wordt het dan ook niet:
2:53
EenExWokeDocent's profile picture

Kijk toch eens! Een diep racistische koloniale islamofascist bijt in de uitgestoken hand van de ultratolerante blanke westerling! Eén fragment uit één debat zegt zo ongeveer álles over de diepe ellende die we helaas over onszelf hebben afgeroepen. Decennialang hebben westerse samenlevingen zichzelf aangepraat dat onze identiteit, onze historische wortels en cultuur verdacht zijn. Tegelijkertijd werden groepsdenken, reli-tribale agressie en identitair-collectivistische opvattingen vanuit minderheden omgeven met alle begrip, bakken aan subsidie en eindeloze deugexcuses. We hebben daardoor te maken gekregen met opportunistisch slachtofferparasitisme vanuit geïmporteerde groepen aan wie wij letterlijk niets, maar dan ook helemaal niets verschuldigd zijn. Het zieke resultaat is een generatie aan politici die met droge ogen durft te beweren dat een pleidooi voor een gemeenschappelijk Nederlands thuis eigenlijk een heimelijk project van een “witte dominante groep” zou zijn. De ironie is werkelijk niet te harden. Juist de beschaving die zichzelf voortdurend relativeert, die de eigen bevolking gek maakt met schuldgevoel en die nieuwkomers met ongekende welwillendheid ontvangt, krijgt als dank de eeuwige stank van racismelaster. De uitgestoken hand wordt door tribale huilbarbaren simpelweg niet gezien als een oprechte uitnodiging, maar als een ultiem teken van zwakte waarvan geprofiteerd kan worden. Boomsma sprak over een gemeenschappelijk thuis waar iedereen welkom is. Een plek waar alle ruimte is voor participatie en inzet. De ottomanische tribaal Ergin begon vervolgens doodleuk over “witte mensen”. Daarmee werd maar weer eens duidelijk hoe diep het racisme inmiddels is genormaliseerd in het politieke debat. Een politicus die expliciet zegt dat huidskleur er totaal niet toe doet, wordt alsnóg belasterd. De politicus die verbindt, wordt alsnog weggezet als een vertegenwoordiger van een etnische groep. Precies die omgekeerde logica is de afgelopen decennia onder het mom van inclusie genormaliseerd. Daar komt nog iets bij. Politici als Ergin bouwen hun politieke bestaansrecht op het in stand houden van islamitische afzondering en geïnstitutionaliseerd slachtofferschap. Het wél geïntegreerde deel van de moslimbevolking, dat zich prima thuis voelt binnen de Nederlandse cultuur, heeft veel minder behoefte aan DENKiaans moslimbroederisme. Veruit de meeste Nederlandse moslims stemmen namelijk niet op DENK. Anders had DENK namelijk iets meer zetels bezet. Veel mensen met een islamitische achtergrond leiden gewoon hun leven, werken, voeden hun kinderen op en hebben geen belangstelling voor permanent slachtofferschap. Juist daarom is het zo wrang dat een uitnodiging om onderdeel te zijn van de gemeenschap, wordt beantwoord met walgelijke verdachtmakingen. Cynischer dan deze vijandige clownshow wordt het dan ook niet:

Een ex-woke docent

19,932 次观看 • 1 个月前