“Gül kız” derdim ben Mehlika’ya. Eşi menendi bulunmaz bir güldü o. Küçüklüğünden itibaren herkes hissederdi ondaki güzelliği, başkalığı, temiz fıtratı, zarafeti. Merhametle, iyilikle doluydu kalbi. Özel bir sezgisi, anlayışı vardı. Hak etmediğim bir güzellikti o.
554,087 Aufrufe
Adını o taşta görmek hâlâ garip geliyor, şaşıyorum. Ben ağlayayım, gökler ağlasın Mehlika. Bilmem kaç mevsim dönecek böyle sensiz. Hasretin daha kaç yıl harlanacak canımda. Ama bitince, sonsuzlukta buluşur muyuz acaba?