Serhan Kaya's banner
Serhan Kaya's profile picture

Serhan Kaya

@KayaSerhan_17,056 subscribers

Ex-Robotics, Valley.

Shorts

İsrail F-35'leri bunu istediği kadar yapabilir. Maalesef. Televizyonda 150 km'den görürüz diyenler var. Yok öyle bir menzil F-35'e karşı. F-16'mızın radarı F-35'i en fazla 20 km'de görebilir. F-35 aynı anda F-16'yı 150 km öteden takip ediyor. Pilotumuz takip edildiğini bile bilmez. F-35'in yayını o kadar düşük ki uyarı sistemi çalmıyor. Daha göremeden vurulursun. ASELSAN'ın yeni AESA radarıyla bile en fazla 25 km. F-16 ile F-35'e karşı bir hava üstünlüğünden bahsetmek abestle iştigal olur. Maalesef.

İsrail F-35'leri bunu istediği kadar yapabilir. Maalesef. Televizyonda 150 km'den görürüz diyenler var. Yok öyle bir menzil F-35'e karşı. F-16'mızın radarı F-35'i en fazla 20 km'de görebilir. F-35 aynı anda F-16'yı 150 km öteden takip ediyor. Pilotumuz takip edildiğini bile bilmez. F-35'in yayını o kadar düşük ki uyarı sistemi çalmıyor. Daha göremeden vurulursun. ASELSAN'ın yeni AESA radarıyla bile en fazla 25 km. F-16 ile F-35'e karşı bir hava üstünlüğünden bahsetmek abestle iştigal olur. Maalesef.

1,809,908 views

Videos

KayaSerhan_'s profile picture

Çin 43 milyar dolar harcadı, hâlâ yapamadı. Litografi makinesi. Yapabilen firma sayısı: 1. ASML, Hollanda. Yapmaya yakın firma sayısı: 0. 100.000 parça. 5.000 tedarikçi. 60 ülke. ASML'in kendisi sadece %15'ini üretiyor. Ama bir araya getirip çalıştırabilen tek firma onlar. Tedarik zincirinin kalbi Almanya. Aynalar Zeiss, lazer TRUMPF. İkisinin de alternatifi yok. Zeiss bu aynaları atomdan ince parlatıyor. Almanya büyüklüğüne büyütsen en büyük pürüz 0.1 milimetre. Bu hassasiyeti ölçecek aleti bile başka kimse yapamıyor. 1 megawatt elektrik giriyor, cipe ulaşan ışık 25 watt. Dünyanın en pahalı makinesi, insanlık tarihinin en verimsiz ışık kaynağıyla çalışıyor. Nikon denedi, bıraktı. Canon denedi, bıraktı. Her şeyi kendi içlerinde çözmeye çalıştılar. 100.000 parçalık sistemi tek başına götüremezsin. ASML farklı yaptı. Müşterilerini ortak etti. Intel, Samsung, TSMC 2012'de toplam 5.4 milyar dolar yatırdı. Hisse karşılığı. Müşterileri aynı zamanda yatırımcısı oldu. Çin deneme aşamasında. SMEE henüz ticari ölçekte DUV makinesi satabilmiş değil. EUV prototipi gizli laboratuvarda. 3.000'den fazla araştırmacı. Bir kısmı eski ASML çalışanı. Makineyi söküp kopyalamaya çalışıyorlar. Henüz tek çip basabilmiş değiller. 1984'te Philips'in arka bahçesinde, yağmur sızdıran bir barakada 31 kişiyle kuruldu. Bugün piyasa değeri ~700 milyar dolar. Bu makine olmadan 5 nanometrenin altına inilemez. Çin'in prototipi 150 watt üretiyor. ASML'inki 600. Aradaki fark en az 10-15 yıl.

Serhan Kaya

2,161,926 views • 1 month ago

KayaSerhan_'s profile picture

141 milyar dolar. Amerika'nın yeni ICBM programının maliyeti. İlk hesap 78 milyardı. Değiştirmek istedikleri füzeler 1970'ten beri aynı silolarda duruyor. Maliyeti artıran füze kadar silolar. Çünkü silo sadece bir çukur değil: nükleer darbeye dayanıklı 450 kuyu ve onları fırlatma merkezlerine bağlayan, beş eyalete gömülü binlerce kilometre kablo. O kablolar hâlâ 1970'lerin bakırı, haberleşme hızı saniyede 1,3 kilobit. Bir dial-up modemden yavaş. Nükleer silahı olan ülke sayısı dokuz. ICBM'ini kıtalararası menzilde denemiş olan sadece üç: Amerika, Rusya, Çin. ICBM başlığı önce uzaya çıkarır. Sonra başlık saniyede 7 kilometreyle atmosfere geri girer. Önündeki hava sıkışır ve 7.000 dereceye çıkar. Güneşin yüzeyinden sıcak. 2017'de Kuzey Kore'nin füzesi uzaya çıktı. Geri dönerken başlık parçalandı. 1957'de ilk Sovyet ICBM'inin başlığı da aynı şekilde parçalanmıştı. 60 yıl arayla, aynı engel. Uzağa atmayı çoğu ülke çözdü. Geri geleni sağlam indirmeyi sadece üç. Orta menzilli füzeyle ICBM'in asıl farkı da itkide değil, burada. Füze yarım saat boyunca GPS'siz, uydu bağlantısız uçar. Yön bulmayı kendi içindeki jiroskoplarla yapar. Kalkışta bir milimetrelik kayma, 10.000 kilometre sonra şehri ıskalamak demek. Yakıt ise ayrı bir bela. ICBM'in sıvı yakıtı benzin gibi değil: oksitleyicisine değdiği anda kendiliğinden tutuşan, zehirli, metal aşındıran kimyasallar. Füze dolu bekleyebilir ama yanında yapılan her iş ölümle burun buruna. 1980'de Arkansas'ta bir askerin elindeki anahtarın ucu gevşedi. 3,6 kiloluk parça 24 metre düştü, füzenin yakıt tankını deldi. Füze siloda patladı, 9 megatonluk başlık tarlaya fırladı. Hiroshima'nın 600 katı. Başlık patlamadı. 1960'ta bir Sovyet füzesi rampada, yakıt doluyken patladı. 78 ölü. Mareşal ancak madalyasından tanındı. Olay 30 yıl gizlendi. O yüzden sıvının yanına katıyı koydular: Minuteman, Topol, DF-41. Katı yakıt daha güvenli. Ama tonlarca yakıtı dev gövdeye çatlaksız dökmek ayrı bir sanayi: tek çatlak, ateşlemede motoru bombaya çevirir. Tam menzilli test için binlerce kilometre açık okyanus lazım. Telemetri gemileri, izleme radarları, düşüş bölgesinde veri toplama. Çin bunun için 9 yıl bekledi. 1971'de ilk ICBM'ini uçurdu, tam menzilli testi ancak 1980'de yaptı. İkincisini 44 yıl sonra, 2024'te. Kuzey Kore'nin füzesi 2024'te 1.000 kilometre yol aldı ama 7.000 kilometre yükseldi. İleri değil, yukarı. Ellerindeki bütün su o kadar. Literatürde buna lofted trajectory deniyor, dik atış. Füzesi olup okyanusu olmayanların çözümü. Deneyen niyetini belli eder, tüm dünyaya. Gizli ICBM testi diye bir şey yok. Füze, silo, test sahası, izleme ağı, fırlatma merkezi. ICBM bir ürün değil, hepsinin toplamı. Dokuz ülke nükleer silah yaptı. Sadece üçü bu ekosistemi kurabildi. Bu işe sıfırdan girmek isteyenlerin en büyük engeli para değil; binlerce kilometrelik okyanus, test verisi için on yıllar ve niyetini tüm dünyaya ilan etme cesareti.

Serhan Kaya

32,013 views • 22 days ago

No more content to load