S. Kympouropoulos
@Kympouropoulos • 10,669 subscribers
Ψυχίατρος - Σεξολόγος - π. Ευρωβουλευτής Ν.Δ @eppgroup
Shorts
Videos
Χθες το βράδυ είχα μια πτώση από το αμαξίδιό μου. Έπεσα με το κεφάλι μπροστά και κατέληξα στα επείγοντα. Ο απολογισμός: ένα κάταγμα στο γόνατο και μερικοί μώλωπες στο κεφάλι. Δεν θα πω ότι δεν φοβήθηκα. Φοβήθηκα. Δεν θα πω ότι δεν αναρωτήθηκα «γιατί να συμβεί αυτό;». Το σκέφτηκα. Μετά ήρθε και η δεύτερη σκέψη: «Γιατί τώρα;». Τώρα που υπάρχουν τόσες υποχρεώσεις, τόσα σχέδια, τόσο τρέξιμο. Τώρα που έλεγα πως ίσως βρω λίγο χρόνο να ξεκουραστώ. Η αλήθεια όμως είναι ότι αυτά δεν διαλέγουν στιγμή. Έρχονται σαν ξαφνικοί επισκέπτες, χωρίς να μας ρωτήσουν αν μας βολεύει. Και τότε μένει μόνο μία επιλογή... Να αποδεχτείς τη νέα πραγματικότητα και να βρεις τον τρόπο να συνεχίσεις. Σε λίγες μέρες θα αρχίσω πάλι να βγαίνω. Και επειδή ξέρετε όλοι πόσο δύσκολα μένω ακίνητος, θα με βλέπετε για ένα διάστημα με το πόδι σε γύψο και στη συνέχεια με νάρθηκα. Η αλήθεια είναι ότι τα πόδια μου δεν τα κουνάω έτσι κι αλλιώς. Τώρα, απλώς, δεν θα τα κουνάω… με γύψο. Υ.Σ :Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του Ασκληπιείου Βούλας για τη φροντίδα και τη στήριξη καθώς και τους ανθρώπους που ήταν δίπλα μου!
S. Kympouropoulos46,987 görüntüleme • 1 ay önce
«Αν σας δώσω γυαλιά οράσεως αυτή τη στιγμή, τι θα τα κάνετε;» Αυτό απάντησα στην ανεξάρτητη βουλευτή Β3' Νοτίου Τομέα Αθηνών, Θεανώ Φωτίου, όταν νωρίτερα εκείνη επιχείρησε να παρουσιάσει και να «τσουβαλιάσει» τις ξεχωριστές διαφορικές ανάγκες του καθενός. Η απάντηση μου ήταν απλή και σαφής δίνοντας το παρακάτω ερώτημα: Αν μοιράσουμε τα ίδια γυαλιά σε όλους, ακόμη και σε όσους δεν τα χρειάζονται, έχουμε ισότητα; Η απάντηση είναι όχι. Γιατί, τότε, έχουμε μια πολιτεία που συγχέει το καθολικό δικαίωμα με την ομοιόμορφη παροχή. Και τελικά μπορεί να στερήσουμε από εκείνους που έχουν πραγματική ανάγκη τα κατάλληλα, ακόμη και πιο σύνθετα, πολυεστιακά γυαλιά. Το ίδιο ισχύει για την προσωπική βοήθεια. Το δικαίωμα είναι καθολικό, αλλά η υποστήριξη εξατομικευμένη. Κάποιος μπορεί να χρειάζεται δύο ή έξι ώρες και κάποιος άλλος πλήρη 24ωρη κάλυψη. Η εξατομίκευση δεν μπορεί να γίνεται άλλοθι. Στο πιλοτικό πρόγραμμα, οι 277 ώρες αντιστοιχούσαν περίπου σε εννέα ώρες ημερησίως. Η ανάγκη υποστήριξης δεν εξαφανίζεται τις υπόλοιπες δεκαπέντε... Η αυτοδιάθεση δεν αρχίζει στα 16 ούτε λήγει στα 65. Η έγκριση δεν μπορεί να ανακαλείται επειδή το Μητρώο δεν διαθέτει προσωπικό βοηθό. Και η συνοίκηση δεν μπορεί να βαφτίζεται ανεξάρτητη διαβίωση. Αυτά τόνισα στην πρώτη μου παρουσία ως Πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής. Η μονιμοποίηση και η εθνική επέκταση του Προσωπικού Βοηθού είναι μια σημαντική και ιστορική αρχή. Αξίζουν συγχαρητήρια στην Υπουργό, στο αρμόδιο Υπουργείο και στον Πρωθυπουργό που έκανε πράξη τη δέσμευσή του. Είναι ένα καθοριστικό βήμα, που όμως σηματοδοτεί την εκκίνηση μιας πορείας που συνεχίζεται με συνέπεια και ευθύνη. Το «μπράβο» είναι αναγνώριση της προόδου και ταυτόχρονα δέσμευση να προχωρήσουμε ακόμη πιο μπροστά, ώστε η μεταρρύθμιση στα επόμενα βήματα να αποδώσει πλήρως. Κάλεσα όλα τα κόμματα να συμβάλουν στην περαιτέρω ενίσχυση του θεσμού και να πουν «ναι» στο δικαίωμα. Γιατί η επιτυχία του νόμου μετριέται σε πόση ελευθερία έχει ήδη προσθέσει στη ζωή των ατόμων με αναπηρία.
S. Kympouropoulos13,294 görüntüleme • 1 ay önce
Αυτή είναι η μάνα μου. Η μάνα μου, που έφερε στον κόσμο ένα παιδι με διαφορετική φυσιολογία, κοινωνικά αταίριαστο για το μακρινό 1985. Η μάνα μου, που δεν την σταμάτησε καμία βλάβη μου, καμία φοβική νοοτροπία, καμία ιατρική πρόβλεψη, κανένα σκοτάδι. Η μάνα μου, που έχει μάθει πεισματικά να βλέπει μόνον το φως. Η μάνα μου, που δεν μου έβαλε ποτέ φρένο στα όνειρα μου. Η μάνα μου, που κοιμόταν επι μέρες έξω από την εντατική τις φορές που χρειάστηκε να νοσηλευτώ όταν ήμουν παιδί. Η μάνα μου, που ξενυχτούσε πάλι, αυτή τη φορά στο αυτοκίνητο για να με περιμένει να γυρίσω απο τις βραδινές μου εξόδους. Η μάνα μου, που μου γύρναγε τις σελίδες να διαβάσω ως μαθητής, αλλά και μετέπειτα, ως φοιτητής, και που αποκοιμιόταν μαζί μου πάνω στα βιβλία. Η μάνα μου, που δεν την ένοιαξε ποτέ τίποτα άλλο, πέρα από το να αγαπάει το παιδί της. Απόλυτα και χωρίς γιατί. Η μάνα μου, που είχε παντα μια αγωνία: Να ζω και να ειμαι καλά... Μάνα μου τα κατάφερες και τα δύο! Χρόνια σου Πολλά! Χρόνια Πολλά σε κάθε μάνα που γιορτάζει σήμερα και κάθε σήμερα!
S. Kympouropoulos55,122 görüntüleme • 2 yıl önce
Daha fazla içerik yok.