MoBogart's banner
MoBogart's profile picture

MoBogart

@LadyMoBogart5,421 subscribers

آواز سینما در گوشه بیات اصفهان

Shorts

حالا هی توجه کردین به اینکه این اقا سیگار روشنو کرد تو دهنش که باید بگم آقای جین کلی تو فیلم the pirate واسه سال ۱۹۴۸ هم همین کارو میکنه و یه ماچ مشتی هم می‌گیره.

Sensitive content

حالا هی توجه کردین به اینکه این اقا سیگار روشنو کرد تو دهنش که باید بگم آقای جین کلی تو فیلم the pirate واسه سال ۱۹۴۸ هم همین کارو میکنه و یه ماچ مشتی هم می‌گیره.

49,144 views

در توضیح این ویدئو نوشته بود که بازی روان اتکینسون، یه کلاس پیشرفته در ارائه نابغه دست و پا چلفتیه. فقط اتکینسون میتونه از هیچ چیز، همه چیز بسازه. ایشون به حق سلطان کمدی فاجعه است.

در توضیح این ویدئو نوشته بود که بازی روان اتکینسون، یه کلاس پیشرفته در ارائه نابغه دست و پا چلفتیه. فقط اتکینسون میتونه از هیچ چیز، همه چیز بسازه. ایشون به حق سلطان کمدی فاجعه است.

138,232 views

الان تو اینستا دیدم که مرتضی تو ترانه "پلنگه" میگه چشای "وجه پلنگش" در صورتی که من یه عمر فکر می‌کردم میگه "چشای بچه پلنگش". در واقع اقای امینی، ترانه‌سرای کار ، از ابتدا آنچنان خراب کرده و آبم قطعه که هرکاری کنیم و هرکشفی کنیم بازم ترانه گلواژه است.

الان تو اینستا دیدم که مرتضی تو ترانه "پلنگه" میگه چشای "وجه پلنگش" در صورتی که من یه عمر فکر می‌کردم میگه "چشای بچه پلنگش". در واقع اقای امینی، ترانه‌سرای کار ، از ابتدا آنچنان خراب کرده و آبم قطعه که هرکاری کنیم و هرکشفی کنیم بازم ترانه گلواژه است.

50,357 views

Videos

LadyMoBogart's profile picture

راز جعبه بونوئل فیلم روایت زنیه که ازدواجی بی‌روح و امیال سرکوب شده محصورش کردن و واسه کشف تاریکترین نقطه درونش بعد از ظهرها..... خب حالا تو این روایت یه صحنه هست که ده‌ها ساله که سینمادوست‌ها رو جادو و اَنِک خودش کرده: یه آقای آسیایی میاد تو اتاق، یه جعبه دستش و وقتی درشو باز میکنه، صدای وزوز حشره‌ای شنیده می‌شه. همه چندششون میشه الان همون خانم، سورین. خب حالا چی تو اون جعبه است؟ دوربین هیچوقت نشون نمی‌ده. ​راز این جعبه، بزرگ‌ترین شوخی و در عین حال عمیق‌ترین کشف بونوئل بود. وقتی ازش پرسیدن جناب بونوئل حالا تو این جعبه چی هست؟ دُن بونوئل فقط لبخند زد و گفت: "هر چیزی که خودتون دوست دارید اونجا باشه." ​و بدین ترتیب، یه "مک‌گافین" سوررئالیستی خلق کرد؛ (ابزاری که محتوای فیزیکیش هیچ اهمیتی نداره، بلکه کارکرد روان‌شناختیش همه‌چیزه). خیلی زیاد درباره کارکرد یا نمادپردازی این جعبه بحث شده. برخی معتقدن این جعبه مثل آینه‌‌ای رو به اعماق تاریک مخاطبه ​چون وقتی بیننده نمی‌دونه توش چیه، مجبور میشه جای خالی رو با تاریکترین تخیلات، ترس ها و خط قرمزهای ذهنیش پرکنه. یه سری هم برای توضیحش دست به دامن فروید میشن و میگن که از نگاه فرویدی، نوع شئ مهم نیست؛ لذت مطلق مشتری و تسلیم همراه با رضایت سورین اهمیت داره(لو دادم خانم چه‌کاره است😅). از طرفی، این جعبه، هم نمادی زنانه از تابوهای بیدارشده‌ی سورینه و هم رازی از اعماق ناشناخته‌ میل انسانی که نمی‌تونه اونو به زبون بیاره. ​بونوئل با نشون ندادن محتوای جعبه، سینما رو به سمتی برد که رازها ماندگارتر از جواب‌ها بشن. سال‌ها بعد، کوئنتین تارانتینو همین میراث سینمایی را وام گرفت و چمدان درخشان و مرموز Pulp Fiction رو خلق کرد—چمدانی که مثل جعبه‌ی بونوئل، محتوایش هرگز دیده نشد، اما روح داستان را در دست گرفت. (البته اون نمای چمدان رو تارانتینو از فیلم دیگه‌ای هم الهام گرفته که قبلا درباره‌ش نوشتم.) اینقدر دوستت دارم بونوئل عزیزم که نگو و نپرس.

MoBogart

38,123 views • 20 days ago