
nehir
@nehiirkarakus • 61,307 subscribers
İstanbul Hukuk
Videos

49’una hoş geldin hayatımın aşkı. 2 gün öncesinden kutlamak zorunda kaldım. 6 şubatın beni kimsesiz bıraktığı yetmiyormuş gibi sizden sonra başıma neler geldiğini ve bana neler yapıldığını çok iyi biliyorsunuz. Ve benim yaşayandan umacak medetim kalmadı. Bana yine uzak yerlerden üçünüz el uzatırsınız. O yüzden her burada geçirdiğim gece sizden yardım diliyorum. Beni affedin. Mezarlıkta sona hep ben kalıyorum, endişelenmeyin korkmuyorum çünkü benim ait olduğum yer burası, burası benim evim. Bensiz ilk yaşın. Senin yerine pastanı ben üfledim ve dilek dileme hakkı bana düştü. Ölümü diledim, anne. Ama aklından çıkarma ki bu dünyada yaşamaya mecbur olduğum sürece o mumlar sönmeyecek ve siz yaş almayı bırakmayacaksınız. Annem benim yokluğuma dayanamaz abla, baba. Yokluğumu ona hissettirmeyin olur mu? İyi ki doğdun yol arkadaşım. Varlığın için yaşadım, yokluğun canıma okuyor. ‘Anne derdim dağlardan çok Sorma hâlimi, hiç gücüm yok Elinde derman kaldıysa Başımı okşa biraz anne’
nehir812,129 görüntüleme • 2 yıl önce

Seninle doğdum. Aynı odada büyüdük. Sen bir odadayken başka bir odada oturduğum hiç olmadı. Geceleri hiç ayrı uyumadık. Şartlarımız çok şeye imkan vermedi. Biz de en çok sabahlara kadar konuşarak uyuyakalmayı severdik. Birbirimizden başka özelimiz olmadı. Hep hayal kurduk. Hayallerimizde hep dört kişiydik. Neye sustuysak, neye sabrettiysek, çocukluğumuzdan gençlik heveslerimizden vazgeçtiysek, hep çok sorumlu ve farkında olduysak, üniversitede böyle iyi dereceleri yaptıysak (hatta onda bile küsuratına kadar aynı sıralamayı yaptıysak :) hepsi annem babam sen ve ben hayatımıza bir bahar gelmesi içindi. Bahara çok az kalmıştı. Kazandık, bitirdik. Hayallerimizi gerçeğe dökmek için aylarımız vardı. Mezuniyetim vardı. Ardından çıkacaktık Adıyamandan. Bir bahçeye üç tane ev yaptıracaktık. Sen evlenecektin belki ben de teyze olacaktım. Çalışacaktık sonra yaz geldiğinde tatiller yapacaktık. Akşamları birlikte yemekler yapacaktık. Sabahlara kadar muhabbet edecektik. Sonra babam bugün de dünyayı kurtardınız hadi uyuyun, diyecekti. Evlenecektim belki abla. Belki kariyerimde çok güzel başarılar kazanacaktım. Bunları kutlayacaktık. Yanında olamadığım her saat başı seni arayıp çileden çıkaracaktım. Attığım her adımı sana sorup, yaşadığım her şeyi sana anlatıp, sevindiğimde sana koşup, düştüğümde sana ağlayacaktım. Her sene, birbirimize normalin çok üstünde bağımlıyız ve ayrı hareket edemiyoruz diye ailecek terapi seansları almaya devam edecektik. Ben sen hayatımda hep olursun sandım abla. Aksi aklıma hiç gelmedi. Ben emeklerimi bu yüzden vermedim abla. Ben planlarımı buna göre yapmadım. Ama sen ne yaptın? Annemi de babamı da bulutu da alıp gitmek zorunda kaldın. Biliyorum, zorunda kaldın. Çünkü sen zorunda kalmasan beni asla bırakmazdın. Annem de bırakmazdı. Babam da bırakmazdı.
nehir824,492 görüntüleme • 2 yıl önce
Daha fazla içerik yok.