Oscar Lohuis

Waarom het heersende Israël-narratief wankelt Machthebbers in het Midden-Oosten die hun onderdanen op een walgelijke manier hebben onderdrukt, uitgebuit en van hun vrijheid hebben beroofd, zijn altijd de grootste vijanden van Israël geweest. Hamas heeft van Gaza een door de jihad geobsedeerde hel gemaakt. Hezbollah heeft van het vroegere christelijke, vrije en welvarende Libanon een failed state gemaakt. Assad werd gesteund door Iran en heeft minstens een half miljoen van zijn eigen bevolking vermoord. De islamitische mullahs van Iran hebben de afgelopen bijna 47 jaar de bevolking van alle vrijheid beroofd, vrouwen hun rechten ontnomen en het land naar de afgrond geleid. Maar wacht even, er klopt ergens iets niet. In Europa hebben we sinds 7 oktober 2023 alleen maar steeds meer kritiek op Israël zien groeien. Israël is toch de reden van alle geweld en onrecht in het Midden-Oosten? Israël is toch de grote agressor, de westerse kolonialistische macht? Israël is toch het voorbeeld van die vreselijke witte supremacy, een racistische staat die de inheemse bevolking onderdrukt? Maar nu zien we ineens, in The Islamic Republic of Iran, het meest islamistische land ter wereld, het meest terrorisme exporterende land in het Midden-Oosten en de wereld, dat de bevolking het helemaal zat is vanwege al de onvrijheid, onderdrukking en alle onschuldige doden, en dat ze niet alleen met de vroegere (echte) vlag van Iran wapperen, maar ook met die van Israël! Wat er in Iran gebeurt doet het heersende narratief over Israël in het Westen wankelen. De doorgeslagen woke-ideologie en het simplistische plaatje van de witte onderdrukker tegenover het gekleurde slachtoffer, het doorgeslagen antiracisme en antikolonialisme in het Westen, doet velen in Europa de situatie in het Midden-Oosten niet begrijpen. Het blijkt nu dat de grootste vijanden van Israël de grootste schenders van fundamentele mensenrechten zijn, dat de vijanden van Israël de vijanden van de mensheid zijn, dat Israël al vanaf 1948 strijdt tegen de vijanden van iedereen in het Midden-Oosten en de wereld. Maar dat past niet in het heersende narratief over Israël. Daarom pas de laatste dagen enige aandacht van de NOS voor de opstand in Iran, en dan nog wikkend en wegend en twijfelend. Daarom horen we velen die zo hartstochtelijk meenden te moeten opkomen voor de rechten van ‘de Palestijnen’ nú helemaal niet opkomen voor de rechten van de Iraniërs. Waar zijn alle rode-lijners nu? Waarom geen sit-ins in stations of demonstraties op universiteiten in het belang van 92 miljoen inwoners die al 47 jaar onderdrukt worden door terroristische islamitische tirannen en sharia-wetgeving? Waarom waren de Iraanse demonstranten gisteren in Den Haag bijna alleen? Omdat de waarheid over wie de agressor is in het Midden-Oosten tot velen nog niet is doorgedrongen.

107,273 Aufrufe