پری

@pardis__rabiee • 5,437 subscribers

اگر زنی در اطراف شما به قتل رسیده به من پیام دهید. مسئولیتی در قبال نظرات دیگران ندارم.

Shorts

به چهره‌ی هر پسرکی نگاه می‌کنم، غصه‌ی #ابوالفضل_وحیدی خفتم می‌کند. عکسش با لباس جشن پایان الفبا، صورت خونینش، چشم‌های بازش که هر چقدر خواهرش سعی کرد آنها را ببندد، بسته نشدند… ابوالفضل تا کلاس ششم مدرسه رفت اما برای پایه هفتم، هیچ مدرسه‌ای حاضر به ثبت ‌نامش نبود. می‌گفتند شلوغ و بی‌قرار است، سر کلاس آرام نمی‌گیرد. از طرفی پدرش هم برای ثبت نام همراهی نمی‌کرد. خواهرش هر جا که توانست رفت، حتی برای گرفتن نامه تا دادگاه هم رفت اما وقتی به دادگاه رفتند، نامه‌ای ندادند و گفتند چون پدر زنده است، مادر یا خواهر حق پیگیری ندارند. همین شد که ابوالفضل دیگر به مدرسه برنگشت. از یازده سالگی کار می‌کرد. اول کارهای سبک، بعد کم‌کم دستش راه افتاد. امسال، از عید، هم کار می‌کرد هم حقوق می‌گرفت. ابوالفضل در محله‌ی خودشان در یک کفاشی مشغول بود. سال اول کارش با پول خودش گوشی خرید؛ کمی هم بزرگ‌ترهای فامیل کمکش کردند. از ابتدای امسال برایش پول جمع کردند تا وقتی هجده‌ساله شد، ماشین بخرند. خودش بیشتر به موتور فکر می‌کرد، اما خواهرش می‌گفت خطرناک است. هرچه در می‌آورد، کنار می‌گذاشت تا پس‌انداز کند برای خرید ماشین. مادرشان را کرونا از آنها گرفت. شب‌های اول بعد از فوت مادر، ابوالفضل کنار خودش برای مادرش رخت خواب پهن می‌کرد و می‌گفت: «مامان میاد، پیشم می‌خوابه.» بزرگ‌تر که شد، تازه فهمید که مادرش دیگر نیست و هر روز می‌پرسید:«واقعاً مامان مرده؟» سر خاک که می‌رفتند، بغضش می‌ترکید اما اجازه نمی‌داد کسی اشک‌هایش را ببیند. سرش را می‌چرخاند، جایش را عوض می‌کرد. دو سال آخر، دلتنگی‌اش شدیدتر شده بود؛ می‌رفت گوشه‌ای گریه می‌کرد که کسی نبیند. گاهی سر مزار مادر می‌گفت: «کاش بمیرم، این دنیا چیه؟» در جواب دیگران که از این حرف شاکی می‌شدند، جواب می‌داد: «خب راست می‌گم. هر وقت من مردم، همین‌جا کنار مامان خاکم کنید.» چهارشنبه، روزِ قبل از همان پنجشنبه‌ای که همه‌چیز تمام شد، گفته بود برویم بهشت زهرا؛ حتی گفته بود پول اسنپ را خودش می‌دهد. گفتند پنجشنبه‌ها شلوغ است، امشب دلتنگی را تحمل کن، شنبه می‌رویم. گفت باشه، اشکالی ندارد. همان شب عکس مادر را بغل کرده و خوابیده بود، بعد از کلی گریه. آن روز، وقتی صدایش کردند بیاید خانه، گفت پاهایش کثیف است و برمی‌گردد. شکلات و پرتقال تعارفش کردند، نخواست؛ اصرار که کردند، گفت باشه. در راه می‌خورم. آخرین دیدار همین بود. برای امسال، بزرگ‌ترهایش با حقوقی که از کفاشی گرفته بود برایش دو گرم طلا خریده بودند. خوشحال شده بود، هر روز می‌پرسید امروز طلا گرمی چند شده؟ الان من چقدر طلا دارم؟ مثل ذوق بچه‌ها از عیدی. ابوالفضل دوست داشت پولدار شود. دلش می‌خواست زندگی بسازد. ۱۸دیماه… تا نیمه‌شب هیچ خبری از ابوالفضل نبود. حدس‌ها شروع شد: شاید بازداشت شده، شاید کسی او را برده خانه‌اش. تا اینکه بالاخره خبر رسید که ابوالفضل ساچمه خورده. اولش کسی جرات نداشت ناگهانی خبر کشته شدنش را به خانواده بگوید. اما از پنجره خانه مادری، جمعیت عزادار دیده می‌شد. گریه‌ی دایی‌ها و پسرعموها. گفته بودند چیزی نشده چون خواهرش طاقت داغ ابوالفضل را نداشت، اما همه‌چیز معلوم بود. جنازه را در سردخانه پیدا کرده بودند. در کهریزک… گفتند جنازه‌ها زیاد است، باید از روی مانیتور و کد شناسایی شود. از هفت صبح تا چهارونیم عصر، از میان جنازه‌ها پیدایش کردند. کیسه‌ی مشکی، صورت خونی، بدن زرد... هیچکس باورش نمی‌شد. خانواده همه را خبر کرده بودند، اما در سردخانه جنازه را نگه داشته بودند. می‌گفتند «شستیم»، «می‌شوریم»، «می‌دیم». غریبه‌ها هم می‌گفتند جنازه‌ها را نمی‌دهند. خانواده‌اش دیگر تاب نیاوردند؛ گفتند می‌رویم پسرمان را پیدا کنیم؛ ابوالفضل گفته بود:«اگر مردم، منو پیش مامان خاک کنید.» وقتی وارد غسالخانه شدند، دیدند ابوالفضل آنجا نیست. هیچ اثری از او نبود. سریع راه افتادند سمت کهریزک. آنجا بود؛ هنوز همان‌جا نگهش داشته بودند. خانواده ابوالفضل خودشان جنازه را بلند کردند و گذاشتند داخل آمبولانس. هیچ‌کس جلو نیامد. باید خودت جنازه‌ی عزیزت را برمی‌داشتی، توی صف می‌ایستادی، تا نوبتت برسد. بردندش غسالخانه. گفتند شب شده، فردا خاکش کنید. قبول نکردند. گفتند بین اینهمه جنازه، جسد بچه‌ی ما گم می‌شود. نمی‌گذاریم فردا شود. ساعت شش عصر، همان روز، خاکش کردند؛ همان جایی که دلش میخواست، کنار مادرش…

به چهره‌ی هر پسرکی نگاه می‌کنم، غصه‌ی #ابوالفضل_وحیدی خفتم می‌کند. عکسش با لباس جشن پایان الفبا، صورت خونینش، چشم‌های بازش که هر چقدر خواهرش سعی کرد آنها را ببندد، بسته نشدند… ابوالفضل تا کلاس ششم مدرسه رفت اما برای پایه هفتم، هیچ مدرسه‌ای حاضر به ثبت ‌نامش نبود. می‌گفتند شلوغ و بی‌قرار است، سر کلاس آرام نمی‌گیرد. از طرفی پدرش هم برای ثبت نام همراهی نمی‌کرد. خواهرش هر جا که توانست رفت، حتی برای گرفتن نامه تا دادگاه هم رفت اما وقتی به دادگاه رفتند، نامه‌ای ندادند و گفتند چون پدر زنده است، مادر یا خواهر حق پیگیری ندارند. همین شد که ابوالفضل دیگر به مدرسه برنگشت. از یازده سالگی کار می‌کرد. اول کارهای سبک، بعد کم‌کم دستش راه افتاد. امسال، از عید، هم کار می‌کرد هم حقوق می‌گرفت. ابوالفضل در محله‌ی خودشان در یک کفاشی مشغول بود. سال اول کارش با پول خودش گوشی خرید؛ کمی هم بزرگ‌ترهای فامیل کمکش کردند. از ابتدای امسال برایش پول جمع کردند تا وقتی هجده‌ساله شد، ماشین بخرند. خودش بیشتر به موتور فکر می‌کرد، اما خواهرش می‌گفت خطرناک است. هرچه در می‌آورد، کنار می‌گذاشت تا پس‌انداز کند برای خرید ماشین. مادرشان را کرونا از آنها گرفت. شب‌های اول بعد از فوت مادر، ابوالفضل کنار خودش برای مادرش رخت خواب پهن می‌کرد و می‌گفت: «مامان میاد، پیشم می‌خوابه.» بزرگ‌تر که شد، تازه فهمید که مادرش دیگر نیست و هر روز می‌پرسید:«واقعاً مامان مرده؟» سر خاک که می‌رفتند، بغضش می‌ترکید اما اجازه نمی‌داد کسی اشک‌هایش را ببیند. سرش را می‌چرخاند، جایش را عوض می‌کرد. دو سال آخر، دلتنگی‌اش شدیدتر شده بود؛ می‌رفت گوشه‌ای گریه می‌کرد که کسی نبیند. گاهی سر مزار مادر می‌گفت: «کاش بمیرم، این دنیا چیه؟» در جواب دیگران که از این حرف شاکی می‌شدند، جواب می‌داد: «خب راست می‌گم. هر وقت من مردم، همین‌جا کنار مامان خاکم کنید.» چهارشنبه، روزِ قبل از همان پنجشنبه‌ای که همه‌چیز تمام شد، گفته بود برویم بهشت زهرا؛ حتی گفته بود پول اسنپ را خودش می‌دهد. گفتند پنجشنبه‌ها شلوغ است، امشب دلتنگی را تحمل کن، شنبه می‌رویم. گفت باشه، اشکالی ندارد. همان شب عکس مادر را بغل کرده و خوابیده بود، بعد از کلی گریه. آن روز، وقتی صدایش کردند بیاید خانه، گفت پاهایش کثیف است و برمی‌گردد. شکلات و پرتقال تعارفش کردند، نخواست؛ اصرار که کردند، گفت باشه. در راه می‌خورم. آخرین دیدار همین بود. برای امسال، بزرگ‌ترهایش با حقوقی که از کفاشی گرفته بود برایش دو گرم طلا خریده بودند. خوشحال شده بود، هر روز می‌پرسید امروز طلا گرمی چند شده؟ الان من چقدر طلا دارم؟ مثل ذوق بچه‌ها از عیدی. ابوالفضل دوست داشت پولدار شود. دلش می‌خواست زندگی بسازد. ۱۸دیماه… تا نیمه‌شب هیچ خبری از ابوالفضل نبود. حدس‌ها شروع شد: شاید بازداشت شده، شاید کسی او را برده خانه‌اش. تا اینکه بالاخره خبر رسید که ابوالفضل ساچمه خورده. اولش کسی جرات نداشت ناگهانی خبر کشته شدنش را به خانواده بگوید. اما از پنجره خانه مادری، جمعیت عزادار دیده می‌شد. گریه‌ی دایی‌ها و پسرعموها. گفته بودند چیزی نشده چون خواهرش طاقت داغ ابوالفضل را نداشت، اما همه‌چیز معلوم بود. جنازه را در سردخانه پیدا کرده بودند. در کهریزک… گفتند جنازه‌ها زیاد است، باید از روی مانیتور و کد شناسایی شود. از هفت صبح تا چهارونیم عصر، از میان جنازه‌ها پیدایش کردند. کیسه‌ی مشکی، صورت خونی، بدن زرد... هیچکس باورش نمی‌شد. خانواده همه را خبر کرده بودند، اما در سردخانه جنازه را نگه داشته بودند. می‌گفتند «شستیم»، «می‌شوریم»، «می‌دیم». غریبه‌ها هم می‌گفتند جنازه‌ها را نمی‌دهند. خانواده‌اش دیگر تاب نیاوردند؛ گفتند می‌رویم پسرمان را پیدا کنیم؛ ابوالفضل گفته بود:«اگر مردم، منو پیش مامان خاک کنید.» وقتی وارد غسالخانه شدند، دیدند ابوالفضل آنجا نیست. هیچ اثری از او نبود. سریع راه افتادند سمت کهریزک. آنجا بود؛ هنوز همان‌جا نگهش داشته بودند. خانواده ابوالفضل خودشان جنازه را بلند کردند و گذاشتند داخل آمبولانس. هیچ‌کس جلو نیامد. باید خودت جنازه‌ی عزیزت را برمی‌داشتی، توی صف می‌ایستادی، تا نوبتت برسد. بردندش غسالخانه. گفتند شب شده، فردا خاکش کنید. قبول نکردند. گفتند بین اینهمه جنازه، جسد بچه‌ی ما گم می‌شود. نمی‌گذاریم فردا شود. ساعت شش عصر، همان روز، خاکش کردند؛ همان جایی که دلش میخواست، کنار مادرش…

329,513 views

به خونِ جگر زادمت، به مامِ وطن دادمت… فرزند ایران و‌کشته شده در راه میهن، جاویدنام #سودا_اکرمی_فرد

به خونِ جگر زادمت، به مامِ وطن دادمت… فرزند ایران و‌کشته شده در راه میهن، جاویدنام #سودا_اکرمی_فرد

273,434 views

“یکی یکدونه بچه‌م رو کشتن! پرنیان، مامان! از زخم شکافته‌ی سرت چه خبر؟ خدا تونست گلوله رو از سرت در بیاره؟” #پرنیان_دبیری_آبکناری

“یکی یکدونه بچه‌م رو کشتن! پرنیان، مامان! از زخم شکافته‌ی سرت چه خبر؟ خدا تونست گلوله رو از سرت در بیاره؟” #پرنیان_دبیری_آبکناری

47,002 views

از اجرا و اداهای سامان احتشامی و علی قمصری به یک اندازه بدم میاد؛ ابتذال محض و ضدّ هنر. ابتذال، ابتذاله حتی اگر انگشت‌گذاری درست باشه و اجرا از فالش‌نوازی خالی. هیچ showmanshipـی رو که با اتکا به تکنیک، به حس و بیان موسیقایی لطمه بزنه و موسیقی رو به یک پرفورمنس تقلیل بده نمیتونم تحمل کنم.

از اجرا و اداهای سامان احتشامی و علی قمصری به یک اندازه بدم میاد؛ ابتذال محض و ضدّ هنر. ابتذال، ابتذاله حتی اگر انگشت‌گذاری درست باشه و اجرا از فالش‌نوازی خالی. هیچ showmanshipـی رو که با اتکا به تکنیک، به حس و بیان موسیقایی لطمه بزنه و موسیقی رو به یک پرفورمنس تقلیل بده نمیتونم تحمل کنم.

23,307 views

Videos

Anya Rossi

sweetdream.ai

SweetDream.ai•Sponsored•Livecam

Watch Anya Live

Anya is streaming live right now! Join her private show and enjoy exclusive content.

Exclusive private shows

1.2k viewers online

Private Show

Join now for exclusive access

Free preview available • Premium content

فیلم اولین تولد یه بچه اومد اکسپلورم. تم جشن سبز و سفید بود؛ کودک ذوق‌زده، پدر و مادر خندان. صدا قطع بود. وقتی روی علامت پخش زدم، صدای گوگوش بلند شد: «هر عشقی می‌میرد، خاموشی می‌گیرد، عشق تو نمی‌میرد…» کپشن رو خواندم: «آخرین بوسه، آخرین آغوش، آخرین رقص… 🖤😭 مهوا کوچولو اولین و آخرین تولدشو کنار باباش جشن گرفت 🖤 و مطمئناً بعدها به داشتن همچنین پدری افتخار می‌کنه.» و هشتگ زده بود: #وطن تو کامنت‌ها که سرچ کردم، دیدم همسرش نوشته بود:«۱۲۳۷۳…غم بی‌پایان من. 😭🕊️» فرزند ایران و جان‌فدای میهن؛ #علی_باقری اولین تولد دختر کوچولوش رو دید و رفت… #IranMassacre‌

فیلم اولین تولد یه بچه اومد اکسپلورم. تم جشن سبز و سفید بود؛ کودک ذوق‌زده، پدر و مادر خندان. صدا قطع بود. وقتی روی علامت پخش زدم، صدای گوگوش بلند شد: «هر عشقی می‌میرد، خاموشی می‌گیرد، عشق تو نمی‌میرد…» کپشن رو خواندم: «آخرین بوسه، آخرین آغوش، آخرین رقص… 🖤😭 مهوا کوچولو اولین و آخرین تولدشو کنار باباش جشن گرفت 🖤 و مطمئناً بعدها به داشتن همچنین پدری افتخار می‌کنه.» و هشتگ زده بود: #وطن تو کامنت‌ها که سرچ کردم، دیدم همسرش نوشته بود:«۱۲۳۷۳…غم بی‌پایان من. 😭🕊️» فرزند ایران و جان‌فدای میهن؛ #علی_باقری اولین تولد دختر کوچولوش رو دید و رفت… #IranMassacre‌

195,190 views • 4 months ago

پرنیان تک‌فرزند بود. تنها امید خانواده. او از پشت سر و با گلوله‌ی جنگی، مقابل چشمان پدر و مادرش هدف قرار گرفت و جان باخت. مادر پرنیان، پیکر زخمی فرزندش را خودش به بیمارستان رساند؛ اما پرنیان در آغوش مادرش جان سپرد. روز بعد، حوالی ظهر، پدر، دایی و شوهرخاله‌ی پرنیان در کهریزک پیکر او را پیدا و شناسایی کردند. اطلاعات درج‌شده روی کاور نیز به دستخط دایی پرنیان نوشته شده است.

Sensitive content

This media may contain sensitive content.

پرنیان تک‌فرزند بود. تنها امید خانواده. او از پشت سر و با گلوله‌ی جنگی، مقابل چشمان پدر و مادرش هدف قرار گرفت و جان باخت. مادر پرنیان، پیکر زخمی فرزندش را خودش به بیمارستان رساند؛ اما پرنیان در آغوش مادرش جان سپرد. روز بعد، حوالی ظهر، پدر، دایی و شوهرخاله‌ی پرنیان در کهریزک پیکر او را پیدا و شناسایی کردند. اطلاعات درج‌شده روی کاور نیز به دستخط دایی پرنیان نوشته شده است.

141,928 views • 4 months ago

“امیر جانم! این بار تنهایی رفتم صدای قلب دیار رو شنیدم. حق من نیست صدای قلب پسرت رو سر مزارت بذارم برات.” فرزند ایران و جان‌فدای میهن #امیر_احمدوند

“امیر جانم! این بار تنهایی رفتم صدای قلب دیار رو شنیدم. حق من نیست صدای قلب پسرت رو سر مزارت بذارم برات.” فرزند ایران و جان‌فدای میهن #امیر_احمدوند

132,833 views • 5 months ago

سوره دهقانی، تصویرگر کتاب کودک و نوجوان بود. فرزندش را در اعتراضات اخیر به ضرب گلوله کشتند؛ جاویدنام #محراب_گلستانی را. مادر دست‌به‌قلم شده برای به‌تصویر کشیدن چهره و قامت رعنای پسر جوان‌مرگش… #IranMassacre

سوره دهقانی، تصویرگر کتاب کودک و نوجوان بود. فرزندش را در اعتراضات اخیر به ضرب گلوله کشتند؛ جاویدنام #محراب_گلستانی را. مادر دست‌به‌قلم شده برای به‌تصویر کشیدن چهره و قامت رعنای پسر جوان‌مرگش… #IranMassacre

102,583 views • 4 months ago

“من خوب به دنیا اومدم، خوب هم می‌میرم” فرزند ایران و‌کشته شده در راه میهن، جاویدنام #نیما_پارسا

“من خوب به دنیا اومدم، خوب هم می‌میرم” فرزند ایران و‌کشته شده در راه میهن، جاویدنام #نیما_پارسا

80,595 views • 5 months ago

فرزند ایران و جان‌فدای میهن جاویدنام #ریبین_مرادی، دانش‌آموز ۱۷ ساله و بازیکن تیم فوتبال نوجوانان سایپا که سال ۱۴۰۱ با بازوبند مشکی در بازی حاضر شد و گلی رو که زد تقدیم کرد به #مهسا_امینی.

فرزند ایران و جان‌فدای میهن جاویدنام #ریبین_مرادی، دانش‌آموز ۱۷ ساله و بازیکن تیم فوتبال نوجوانان سایپا که سال ۱۴۰۱ با بازوبند مشکی در بازی حاضر شد و گلی رو که زد تقدیم کرد به #مهسا_امینی.

56,783 views • 5 months ago

“یکی یکدونه بچه‌م رو کشتن! پرنیان، مامان! از زخم شکافته‌ی سرت چه خبر؟ خدا تونست گلوله رو از سرت در بیاره؟” #پرنیان_دبیری_آبکناری

“یکی یکدونه بچه‌م رو کشتن! پرنیان، مامان! از زخم شکافته‌ی سرت چه خبر؟ خدا تونست گلوله رو از سرت در بیاره؟” #پرنیان_دبیری_آبکناری

47,002 views • 4 months ago

عجب گل‌پسرهایی تربیت کرده بودین، دایی حسن و فاطمه خانوم! شیر شرزه… #حسن_سماکوش #IranMassacare #14FebForIran

عجب گل‌پسرهایی تربیت کرده بودین، دایی حسن و فاطمه خانوم! شیر شرزه… #حسن_سماکوش #IranMassacare #14FebForIran

29,576 views • 4 months ago

شما چقدر شریف و بزرگ‌منشید، بابای #صدرا_سلطانی. قربان موی سپید و دلِ فروتنتان که با قامتی استوار، سر تعظیم در برابر نوجوان‌هایی فرود آوردید که به رسم جوانمردی، یاد فرزند جان‌فدایتان را گرامی داشتند. سعادت ابدی، هم‌وطن بودن با پدری چون شماست که چنین فرزند و شاگردانی تربیت کرده.

شما چقدر شریف و بزرگ‌منشید، بابای #صدرا_سلطانی. قربان موی سپید و دلِ فروتنتان که با قامتی استوار، سر تعظیم در برابر نوجوان‌هایی فرود آوردید که به رسم جوانمردی، یاد فرزند جان‌فدایتان را گرامی داشتند. سعادت ابدی، هم‌وطن بودن با پدری چون شماست که چنین فرزند و شاگردانی تربیت کرده.

20,364 views • 4 months ago

فرزند ایران و جان‌فدای میهن #محمد_صالح_کارگر اهل میبد یزد. ۱۸ ساله و کارگر بود. “به قطره‌قطره خونی که از تو ریخته شد، به قطره‌قطره خونی که اون نامردا با شلیک گلوله وسط پیشونیت باعث شدن تمام صورت مثل ماهت از خون پوشیده بشه، به قطره‌قطره خونی که ریخت روی وسایلت نمی‌ذارم رد این خون از بین بره. باید بمونه تا یادم نره با تو چه کردن بی‌وجدان‌ها…” #IranMassacre

فرزند ایران و جان‌فدای میهن #محمد_صالح_کارگر اهل میبد یزد. ۱۸ ساله و کارگر بود. “به قطره‌قطره خونی که از تو ریخته شد، به قطره‌قطره خونی که اون نامردا با شلیک گلوله وسط پیشونیت باعث شدن تمام صورت مثل ماهت از خون پوشیده بشه، به قطره‌قطره خونی که ریخت روی وسایلت نمی‌ذارم رد این خون از بین بره. باید بمونه تا یادم نره با تو چه کردن بی‌وجدان‌ها…” #IranMassacre

19,502 views • 5 months ago

این اولین فیلمیه که از #دختر_یاسوج هنگام مواجهه با متجاوزین پخش شده. همه جای فیلم درد و لرز می‌ندازه به وجودم؛ «چقدر التماس‌تون کردم؟ آبروی من رو بردین، ابروی پدرم، نمی‌بخشمتون…چقدر التماس کردم. تموم تنم می‌لرزه، هر لحظه از عجز و لابه این دختر عین خنجریه که فرو میره توی کتفم…

Sensitive content

This media may contain sensitive content.

این اولین فیلمیه که از #دختر_یاسوج هنگام مواجهه با متجاوزین پخش شده. همه جای فیلم درد و لرز می‌ندازه به وجودم؛ «چقدر التماس‌تون کردم؟ آبروی من رو بردین، ابروی پدرم، نمی‌بخشمتون…چقدر التماس کردم. تموم تنم می‌لرزه، هر لحظه از عجز و لابه این دختر عین خنجریه که فرو میره توی کتفم…

41,920 views • 1 year ago

این نتیجه‌ی صحبت من با مدیر مدرسه‌ست: دست نگه دارید تا جواب پزشکی قانونی آماده بشه. پزشکی قانونی قراره تایید کنه که شما مسبب خودکشی این بچه بودین؟ اونهم در حالیکه روایت شاهدین و همکلاسی‌های آرزو به شرح زیر بوده؟ :«آروز رفت اردو روز شنبه. اکثر دانش‌آموژها با شلوار لی اومده بودن

Sensitive content

This media may contain sensitive content.

این نتیجه‌ی صحبت من با مدیر مدرسه‌ست: دست نگه دارید تا جواب پزشکی قانونی آماده بشه. پزشکی قانونی قراره تایید کنه که شما مسبب خودکشی این بچه بودین؟ اونهم در حالیکه روایت شاهدین و همکلاسی‌های آرزو به شرح زیر بوده؟ :«آروز رفت اردو روز شنبه. اکثر دانش‌آموژها با شلوار لی اومده بودن

43,028 views • 1 year ago

❌رشتو نمی‌دانم زنی که جلوتر ماشین مخصوص حمل جسد می‌رود چه نسبتی با مبینا دارد. پدر #مبینا_زینی‌وند هم مثل پدر #رومینا اشرفی قرار نبود کاری به کار مبینا داشته باشد. رحیم، پدر مبینا، خودش گفته بود:«کاری به کارش ندارم. فقط بگویید برگردد به خانه.» این لحظه‌ایست که جسد مبینا را برای

Sensitive content

This media may contain sensitive content.

❌رشتو نمی‌دانم زنی که جلوتر ماشین مخصوص حمل جسد می‌رود چه نسبتی با مبینا دارد. پدر #مبینا_زینی‌وند هم مثل پدر #رومینا اشرفی قرار نبود کاری به کار مبینا داشته باشد. رحیم، پدر مبینا، خودش گفته بود:«کاری به کارش ندارم. فقط بگویید برگردد به خانه.» این لحظه‌ایست که جسد مبینا را برای

44,213 views • 1 year ago

با همسر سابق قاتل #الهه‌_حسین‌نژاد مصاحبه شده. تمام گفت‌وگو حول این بوده که این فرد سابقه‌ی جدی در خشونت خانگی داشته. همسر سابقش هم صریحاً گفته: «من رو تا حد مرگ کتک می‌زد.» در روایت خودش می‌گه: «بی‌نهایت کتک خوردم، ضربه‌های شدید. بارها تا حد مرگ منو می‌زد. اجازه نداشتم خانواده‌مو ببینم. چندبار هم توی تهران هر بلایی که فکرشو بکنید سرم آورد. شکایت‌های دیگه هم بوده، مزاحمت، سرقت… حتی یه مدت زندانی شد و تبعید شد سیستان و بلوچستان. همیشه در حال فرار بود، ماشین عوض می‌کرد که ردش رو پیدا نکنن. تهدید به مرگ می‌کرد، می‌گفت میام می‌کُشمتون. آخر سر مجبور شدیم با کل خانواده‌م از شهرمون فرار کنیم. الان توی لرستان زندگی می‌کنم از ترسش.» و حالا سوال اینجاست: چطور فردی با چنین پرونده‌ی سنگینی از خشونت، سابقه‌ی زندان، مزاحمت و تهدید، بدون نظارت کافی به‌عنوان راننده‌ی اسنپ تأیید صلاحیت می‌شه؟ هیچ سیستم و هیچ فیلتری قرار نیست امنیت زنان رو در این پلتفرم‌ها تضمین کنه وقتی همچین آدم‌هایی به راحتی پشت فرمون می‌شینن.

Sensitive content

This media may contain sensitive content.

با همسر سابق قاتل #الهه‌_حسین‌نژاد مصاحبه شده. تمام گفت‌وگو حول این بوده که این فرد سابقه‌ی جدی در خشونت خانگی داشته. همسر سابقش هم صریحاً گفته: «من رو تا حد مرگ کتک می‌زد.» در روایت خودش می‌گه: «بی‌نهایت کتک خوردم، ضربه‌های شدید. بارها تا حد مرگ منو می‌زد. اجازه نداشتم خانواده‌مو ببینم. چندبار هم توی تهران هر بلایی که فکرشو بکنید سرم آورد. شکایت‌های دیگه هم بوده، مزاحمت، سرقت… حتی یه مدت زندانی شد و تبعید شد سیستان و بلوچستان. همیشه در حال فرار بود، ماشین عوض می‌کرد که ردش رو پیدا نکنن. تهدید به مرگ می‌کرد، می‌گفت میام می‌کُشمتون. آخر سر مجبور شدیم با کل خانواده‌م از شهرمون فرار کنیم. الان توی لرستان زندگی می‌کنم از ترسش.» و حالا سوال اینجاست: چطور فردی با چنین پرونده‌ی سنگینی از خشونت، سابقه‌ی زندان، مزاحمت و تهدید، بدون نظارت کافی به‌عنوان راننده‌ی اسنپ تأیید صلاحیت می‌شه؟ هیچ سیستم و هیچ فیلتری قرار نیست امنیت زنان رو در این پلتفرم‌ها تضمین کنه وقتی همچین آدم‌هایی به راحتی پشت فرمون می‌شینن.

12,110 views • 1 year ago

(حاوی محتوای دلخراش) این بخشی از گفت‌و‌گوی منه با برادر فاطمه سلطانی، دختر ۱۸ ساله‌ی اهل تکاب آذربایجان غربی که توسط پدرش در اسلامشهر کاردآجین شد. گردن فاطمه جدا شده بود. فاطمه سربریده شده بود. بعد از قتل، پدر فاطمه جسد فاطمه رو توی خیابون رها می‌کنه و جهت معرفی خودش به کلانتری میره. در کلانتری با خیال آسوده نشسته و مشغول سیگار کشیدن بود. می‌گفت:«زهرم رو ریختم. فاطمه رو کشتم.» #خشونت_علیه_زنان #خشونت_خانگی

Sensitive content

This media may contain sensitive content.

(حاوی محتوای دلخراش) این بخشی از گفت‌و‌گوی منه با برادر فاطمه سلطانی، دختر ۱۸ ساله‌ی اهل تکاب آذربایجان غربی که توسط پدرش در اسلامشهر کاردآجین شد. گردن فاطمه جدا شده بود. فاطمه سربریده شده بود. بعد از قتل، پدر فاطمه جسد فاطمه رو توی خیابون رها می‌کنه و جهت معرفی خودش به کلانتری میره. در کلانتری با خیال آسوده نشسته و مشغول سیگار کشیدن بود. می‌گفت:«زهرم رو ریختم. فاطمه رو کشتم.» #خشونت_علیه_زنان #خشونت_خانگی

11,112 views • 1 year ago

No more content to load