Mehdi Parpanchi's banner

Mehdi Parpanchi

@Parpanchi • 316,813 subscribers

https://t.co/dflAPTJ7FH | Executive Editor at Iran International. Former Iran Service Director at Radio Farda and former lead presenter at BBC Persian.

Shorts

What is coming out of Iran is not just brutality. It is the importation of battlefield violence into city streets by men who have done this before. The videos now circulating show armed men firing on unarmed civilians without distinction. In some clips, shooters sprint while firing automatic rifles. In others, men stand upright on a moving motorbike and fire handguns. There are also scenes of heavy weapons mounted on pickup trucks, with armed men standing in the back and firing into streets and crowds. What stands out is not only the firepower, but the method and the mindset. This is not crowd-control policing. It is combat-style action: coordinated movement, practiced weapon handling, and lethal force used without hesitation. These are men who have killed before, repeatedly, in war zones, and they are used to it. For years, the IRGC’s Quds Force built proxy forces across the region—recruiting, funding, training, and deploying fighters into war zones in Iraq, Syria, and Lebanon. Now the regime is bringing those same proxies home and using them inside Iran. In plain terms, it has imported the habits of foreign battlefields and turned Iranian cities into killing grounds.

What is coming out of Iran is not just brutality. It is the importation of battlefield violence into city streets by men who have done this before. The videos now circulating show armed men firing on unarmed civilians without distinction. In some clips, shooters sprint while firing automatic rifles. In others, men stand upright on a moving motorbike and fire handguns. There are also scenes of heavy weapons mounted on pickup trucks, with armed men standing in the back and firing into streets and crowds. What stands out is not only the firepower, but the method and the mindset. This is not crowd-control policing. It is combat-style action: coordinated movement, practiced weapon handling, and lethal force used without hesitation. These are men who have killed before, repeatedly, in war zones, and they are used to it. For years, the IRGC’s Quds Force built proxy forces across the region—recruiting, funding, training, and deploying fighters into war zones in Iraq, Syria, and Lebanon. Now the regime is bringing those same proxies home and using them inside Iran. In plain terms, it has imported the habits of foreign battlefields and turned Iranian cities into killing grounds.

75,702 просмотров

سردار قالیباف که به پاس کارنامه پربارش در سرکوب و کشتار مردم ایران، از جمله «لوله کردن دانشجویان در کوی دانشگاه تهران» به ریاست مجلس رسیده است، از امضاکنندگان بیانیه علیه ایران‌اینترنشنال تقدیر و آن را از عناصر اصلی امتیاز راهبردی جمهوری اسلامی دانست.

سردار قالیباف که به پاس کارنامه پربارش در سرکوب و کشتار مردم ایران، از جمله «لوله کردن دانشجویان در کوی دانشگاه تهران» به ریاست مجلس رسیده است، از امضاکنندگان بیانیه علیه ایران‌اینترنشنال تقدیر و آن را از عناصر اصلی امتیاز راهبردی جمهوری اسلامی دانست.

32,755 просмотров

Videos

Anya Rossi

sweetdream.ai

SweetDream.ai•Sponsored•Livecam

Watch Anya Live

Anya is streaming live right now! Join her private show and enjoy exclusive content.

Exclusive private shows

1.2k viewers online

Private Show

Join now for exclusive access

Free preview available • Premium content

به گفته وزیر خارجه ترکیه، ساعاتی قبل از آغاز جنگ ١٢ روزه، وزیر خارجه آمریکا به او زنگ زده و گفته در چند ساعت آینده به ایران حمله خواهد شد. هاکان فیدان بلافاصله با عراقچی تماس گرفته و ماجرا را به او خبر داده است اما با این حال، فرماندهان نظامی همگی در رختخواب، غافلگیر و کشته شدند. هاکان فیدان: قبل از جنگ ١٢ روزه، یک شب مارکو روبیو به من زنگ زد و گفت «به ایرانی‌ها اطلاع دهید ظرف چند ساعت آینده هر اتفاقی می‌تواند رخ دهد.» من بلافاصله به همتای ایرانی‌ا‌‌م زنگ زدم و ماجرا را به او خبر دادم. او گفت «چطور چنین چیزی ممکن است؟ ما روز یکشنبه در عمان با این ها قرار ملاقات داریم.» البته کسی که خبر داد، آمریکایی‌ها بودند اما حمله را اسرائیل انجام داد و این جنگ، ١٢ روز طول کشید.

به گفته وزیر خارجه ترکیه، ساعاتی قبل از آغاز جنگ ١٢ روزه، وزیر خارجه آمریکا به او زنگ زده و گفته در چند ساعت آینده به ایران حمله خواهد شد. هاکان فیدان بلافاصله با عراقچی تماس گرفته و ماجرا را به او خبر داده است اما با این حال، فرماندهان نظامی همگی در رختخواب، غافلگیر و کشته شدند. هاکان فیدان: قبل از جنگ ١٢ روزه، یک شب مارکو روبیو به من زنگ زد و گفت «به ایرانی‌ها اطلاع دهید ظرف چند ساعت آینده هر اتفاقی می‌تواند رخ دهد.» من بلافاصله به همتای ایرانی‌ا‌‌م زنگ زدم و ماجرا را به او خبر دادم. او گفت «چطور چنین چیزی ممکن است؟ ما روز یکشنبه در عمان با این ها قرار ملاقات داریم.» البته کسی که خبر داد، آمریکایی‌ها بودند اما حمله را اسرائیل انجام داد و این جنگ، ١٢ روز طول کشید.

Mehdi Parpanchi

279,960 просмотров • 5 месяцев назад

در فرهنگ ایرانی «مجلس ختم» یعنی لحظه‌ای که بازماندگان، در پایانِ یک زندگی، به تسلایی هرچند تلخ می‌رسند. روان‌شناسی برایش یک واژه دارد: closure؛ همان «ختم» یا لحظه‌ بسته‌شدنِ پرونده. زمانی که ذهن، فاجعه را قاب می‌گیرد، واقعیتِ مرگ را می‌پذیرد، با پایان کنار می‌آید و تسلیم تقدیر می‌شود. اما آنچه این روزها در ویدیوهای خاکسپاری و بزرگداشت جان‌باختگانِ کشتار اخیر می‌بینیم «ختم» نیست. اگر ختم بود، سکوت بود و فرورفتن در واقعیت. اگر ختم بود، اشکِ وداع بود و پایانِ روایت. اینجا اما موسیقی شاد است، دست‌افشانی است، کل کشیدن است. این‌ تصاویر، یادآور جشن تولد و عروسی‌اند نه آیینِ پایان. نمادِ آغازند، نه ختم. این خانواده‌ها سوگوارند، اما تسلیم نشده‌اند. مردم عزادارند، اما «ختم» نگرفته‌اند، چون ماجرا را تمام‌شده نمی‌دانند. این پرونده بسته نمی‌شود. این کشتار، ختمِ جمهوری اسلامی خواهد بود.

در فرهنگ ایرانی «مجلس ختم» یعنی لحظه‌ای که بازماندگان، در پایانِ یک زندگی، به تسلایی هرچند تلخ می‌رسند. روان‌شناسی برایش یک واژه دارد: closure؛ همان «ختم» یا لحظه‌ بسته‌شدنِ پرونده. زمانی که ذهن، فاجعه را قاب می‌گیرد، واقعیتِ مرگ را می‌پذیرد، با پایان کنار می‌آید و تسلیم تقدیر می‌شود. اما آنچه این روزها در ویدیوهای خاکسپاری و بزرگداشت جان‌باختگانِ کشتار اخیر می‌بینیم «ختم» نیست. اگر ختم بود، سکوت بود و فرورفتن در واقعیت. اگر ختم بود، اشکِ وداع بود و پایانِ روایت. اینجا اما موسیقی شاد است، دست‌افشانی است، کل کشیدن است. این‌ تصاویر، یادآور جشن تولد و عروسی‌اند نه آیینِ پایان. نمادِ آغازند، نه ختم. این خانواده‌ها سوگوارند، اما تسلیم نشده‌اند. مردم عزادارند، اما «ختم» نگرفته‌اند، چون ماجرا را تمام‌شده نمی‌دانند. این پرونده بسته نمی‌شود. این کشتار، ختمِ جمهوری اسلامی خواهد بود.

Mehdi Parpanchi

129,570 просмотров • 5 месяцев назад

توقف مهم‌ترین و قدیمی‌ترین رادیوی فارسی، خبری است غم‌انگیز برای ده‌ها میلیون‌ ایرانی که نسل اندر نسل از سال ۱۳۱۹ خورشیدی به این سو، صدای دوردست‌های جهان را از میکروفون این رسانه شنیدند و شناختند. صدای بی‌بی‌سی برای من، یادآور پدربزرگم است که تا سال ۱۳۶۰ که از دنیا رفت با بی‌بی‌سی می‌خوابید و با بی‌بی‌سی بیدار می‌شد. رادیو بی‌بی‌سی برای من خاطره پدرم را زنده می‌کند که چند ماه مانده به پیروزی انقلاب، ماشین را روی تپه‌ای در جاده تبریز-مراغه کنار زد تا زیر باران تند، همراه با دو دوستش، رادیو بی‌بی‌سی را گوش دهند. یکی از دوستانش از پیکان جوانان بیرون پرید و آنتن را تا انتها بالا کشید. صدای رادیو صاف و شفاف بود و مجری داشت با صدایی بم و خش‌دار، خبر از تظاهرات در شهرهای مختلف از جمله در تهران می‌داد. تا دست از آنتن کشید، صدا رفت و بنده خدا مجبور شد تا انتهای بولتن خبری، زیر باران سیل‌آسای پاییزی بایستد! در خاطره‌های کودکی‌ام، هنوز عسگرآقا را به خاطر دارم که سراپا خیس آب بود اما صبورانه، آنتن را در دست داشت تا دوستانش بتوانند صدایی را که از هزاران کیلومتر آن‌سوتر می‌رسید گوش دهند. صدای مجری بی‌بی‌سی در آن پاییز سرد و صدای گپ‌وگفت دوستان پدرم در پیکان مغزپسته‌ای هنوز در گوشم می‌پیچد و از خلالش صدای پدرم را می‌شنوم که چند ثانیه بعد از نخسین اجرایم در رادیو بی‌بی‌سی، هنوز از استودیو بیرون نیامده بودم که با موبایلم تماس گرفت. رادیو بی‌بی‌سی برای من، خاطره کار کردن در ساختمان قدیمی و زیبای بوش هاوس در مرکز لندن است. ساختمانی که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹، افتخار همنشینی با نسلی از بهترین روزنامه‌نگاران ایران و جهان را نصیبم کرد و از آنان بسیار آموختم. خاطره پوشش اخبار ایام پر التهاب آن سال‌ها، دوستی‌ها،‌ گپ‌وگفت‌های طولانی در پاب داخل بوش‌هاوس و خاطره قدم‌زدن‌های بسیار در خیابان‌های اطراف ساختمان رادیو و بحث‌های بی‌پایان درباره رویدادهای ایران و جهان. هر آغازی، پایانی دارد. رادیو بی‌بی‌سی فارسی، هشتاد و دو بهار را پشت سر گذاشت تا در آغاز بهار ۱۴۰۲ به کار خود پایان دهد. برای همکارانم در رادیو بی‌بی‌سی، دورانی خوب و موفق را در عصر دیجیتال آرزو می‌کنم.

توقف مهم‌ترین و قدیمی‌ترین رادیوی فارسی، خبری است غم‌انگیز برای ده‌ها میلیون‌ ایرانی که نسل اندر نسل از سال ۱۳۱۹ خورشیدی به این سو، صدای دوردست‌های جهان را از میکروفون این رسانه شنیدند و شناختند. صدای بی‌بی‌سی برای من، یادآور پدربزرگم است که تا سال ۱۳۶۰ که از دنیا رفت با بی‌بی‌سی می‌خوابید و با بی‌بی‌سی بیدار می‌شد. رادیو بی‌بی‌سی برای من خاطره پدرم را زنده می‌کند که چند ماه مانده به پیروزی انقلاب، ماشین را روی تپه‌ای در جاده تبریز-مراغه کنار زد تا زیر باران تند، همراه با دو دوستش، رادیو بی‌بی‌سی را گوش دهند. یکی از دوستانش از پیکان جوانان بیرون پرید و آنتن را تا انتها بالا کشید. صدای رادیو صاف و شفاف بود و مجری داشت با صدایی بم و خش‌دار، خبر از تظاهرات در شهرهای مختلف از جمله در تهران می‌داد. تا دست از آنتن کشید، صدا رفت و بنده خدا مجبور شد تا انتهای بولتن خبری، زیر باران سیل‌آسای پاییزی بایستد! در خاطره‌های کودکی‌ام، هنوز عسگرآقا را به خاطر دارم که سراپا خیس آب بود اما صبورانه، آنتن را در دست داشت تا دوستانش بتوانند صدایی را که از هزاران کیلومتر آن‌سوتر می‌رسید گوش دهند. صدای مجری بی‌بی‌سی در آن پاییز سرد و صدای گپ‌وگفت دوستان پدرم در پیکان مغزپسته‌ای هنوز در گوشم می‌پیچد و از خلالش صدای پدرم را می‌شنوم که چند ثانیه بعد از نخسین اجرایم در رادیو بی‌بی‌سی، هنوز از استودیو بیرون نیامده بودم که با موبایلم تماس گرفت. رادیو بی‌بی‌سی برای من، خاطره کار کردن در ساختمان قدیمی و زیبای بوش هاوس در مرکز لندن است. ساختمانی که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹، افتخار همنشینی با نسلی از بهترین روزنامه‌نگاران ایران و جهان را نصیبم کرد و از آنان بسیار آموختم. خاطره پوشش اخبار ایام پر التهاب آن سال‌ها، دوستی‌ها،‌ گپ‌وگفت‌های طولانی در پاب داخل بوش‌هاوس و خاطره قدم‌زدن‌های بسیار در خیابان‌های اطراف ساختمان رادیو و بحث‌های بی‌پایان درباره رویدادهای ایران و جهان. هر آغازی، پایانی دارد. رادیو بی‌بی‌سی فارسی، هشتاد و دو بهار را پشت سر گذاشت تا در آغاز بهار ۱۴۰۲ به کار خود پایان دهد. برای همکارانم در رادیو بی‌بی‌سی، دورانی خوب و موفق را در عصر دیجیتال آرزو می‌کنم.

Mehdi Parpanchi

374,882 просмотров • 3 лет назад

خامنه‌ای پیش‌تر گفته بود مسئولان درباره پاسخ به اسرائیل تصمیم بگیرند. او امروز گفت «آمریکا و اسرائیل قطعا پاسخ دندان‌شکن دریافت خواهند کرد.» مسئولیت وارد کردن کشور به یک بازی خطرناک جنگ‌طلبانه با شخص خامنه‌ای است که زندگی ٩٠ میلیون ایرانی را بازیچه اوهام آخرالزمانی خود کرده است.

خامنه‌ای پیش‌تر گفته بود مسئولان درباره پاسخ به اسرائیل تصمیم بگیرند. او امروز گفت «آمریکا و اسرائیل قطعا پاسخ دندان‌شکن دریافت خواهند کرد.» مسئولیت وارد کردن کشور به یک بازی خطرناک جنگ‌طلبانه با شخص خامنه‌ای است که زندگی ٩٠ میلیون ایرانی را بازیچه اوهام آخرالزمانی خود کرده است.

Mehdi Parpanchi

64,725 просмотров • 1 год назад

These lionesses and lions are dancing on the graves of their sons and daughters, murdered in Iran’s streets just 40 days ago. Across Iran, hundreds of videos show the same scene: upbeat music, dancing, and two chants rising above all: “Death to Khamenei” and “Javid Shah” (“Long live the Shah”). In Iran, mourning at a grave is usually marked by Quran recitation, silence, and grief. What these families are doing is something else entirely. This is not only mourning. It is a political and cultural rupture. There is nothing more fearsome on earth than a mother dancing on her child’s grave. They are not performing grief as ritual. They are turning grief into defiance. They are sealing the fate of a version of Islam that oppressed them for 47 years and justified repression, humiliation, and bloodshed in God’s name. Violence is the Islamic Republic’s last weapon. It works only while people are afraid. But mass slaughter does not restore fear. It destroys it. Fear turns into rage. Rage turns into courage. Courage becomes a movement. By killing thousands, the regime did not save itself. It signed its own death warrant. This is what the regime and its apologists in the West still do not understand. Iran is rising from its ashes, and that fire will burn what remains of the Islamic Republic. Iran will remember who stood with its people and who stood with their killers.

These lionesses and lions are dancing on the graves of their sons and daughters, murdered in Iran’s streets just 40 days ago. Across Iran, hundreds of videos show the same scene: upbeat music, dancing, and two chants rising above all: “Death to Khamenei” and “Javid Shah” (“Long live the Shah”). In Iran, mourning at a grave is usually marked by Quran recitation, silence, and grief. What these families are doing is something else entirely. This is not only mourning. It is a political and cultural rupture. There is nothing more fearsome on earth than a mother dancing on her child’s grave. They are not performing grief as ritual. They are turning grief into defiance. They are sealing the fate of a version of Islam that oppressed them for 47 years and justified repression, humiliation, and bloodshed in God’s name. Violence is the Islamic Republic’s last weapon. It works only while people are afraid. But mass slaughter does not restore fear. It destroys it. Fear turns into rage. Rage turns into courage. Courage becomes a movement. By killing thousands, the regime did not save itself. It signed its own death warrant. This is what the regime and its apologists in the West still do not understand. Iran is rising from its ashes, and that fire will burn what remains of the Islamic Republic. Iran will remember who stood with its people and who stood with their killers.

Mehdi Parpanchi

21,751 просмотров • 4 месяцев назад

Hi lyse doucet, his defense of you proves my point. Please watch this video. For the past two decades he has been consistently whitewashing the IRGC, the same IRGC that killed thousands of Iranians just a month ago. In his view, it’s “not quite the boogeyman” people think it is. For him, human rights in Iran are a minor issue, not worth serious attention. The morality police are just nice people doing their job. They didn’t kill Mahsa Amini. They didn’t kill at least 551 protesters after her death during “Woman, Life, Freedom,” including at least 68 minors. We should “leave them alone.” He also claims nobody in Iran believes the IRGC shot down PS752 intentionally. You’re in Iran now. Ask any ordinary Iranian what they believe. In his telling, everyone is wrong about the IRGC. Only he and the IRGC are right. So please don’t think he’s defending you. He isn’t. He’s defending the IRGC and the narrative it wants in the West.

Hi lyse doucet, his defense of you proves my point. Please watch this video. For the past two decades he has been consistently whitewashing the IRGC, the same IRGC that killed thousands of Iranians just a month ago. In his view, it’s “not quite the boogeyman” people think it is. For him, human rights in Iran are a minor issue, not worth serious attention. The morality police are just nice people doing their job. They didn’t kill Mahsa Amini. They didn’t kill at least 551 protesters after her death during “Woman, Life, Freedom,” including at least 68 minors. We should “leave them alone.” He also claims nobody in Iran believes the IRGC shot down PS752 intentionally. You’re in Iran now. Ask any ordinary Iranian what they believe. In his telling, everyone is wrong about the IRGC. Only he and the IRGC are right. So please don’t think he’s defending you. He isn’t. He’s defending the IRGC and the narrative it wants in the West.

Mehdi Parpanchi

20,162 просмотров • 5 месяцев назад

سردار قالیباف که به پاس کارنامه پربارش در سرکوب و کشتار مردم ایران، از جمله «لوله کردن دانشجویان در کوی دانشگاه تهران» به ریاست مجلس رسیده است، از امضاکنندگان بیانیه علیه ایران‌اینترنشنال تقدیر و آن را از عناصر اصلی امتیاز راهبردی جمهوری اسلامی دانست.

سردار قالیباف که به پاس کارنامه پربارش در سرکوب و کشتار مردم ایران، از جمله «لوله کردن دانشجویان در کوی دانشگاه تهران» به ریاست مجلس رسیده است، از امضاکنندگان بیانیه علیه ایران‌اینترنشنال تقدیر و آن را از عناصر اصلی امتیاز راهبردی جمهوری اسلامی دانست.

Mehdi Parpanchi

32,755 просмотров • 1 год назад

Больше нет контента для загрузки