Ρένα Δούρου's banner
Ρένα Δούρου's profile picture

Ρένα Δούρου

@RenaDourou99,801 subscribers

Βουλεύτρια @syriza_gr Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών - Τομεάρχισσα Εξωτερικών

Shorts

Δεν έγινα μάνα. Και δεν το λέω για να το εξηγήσω ούτε για να το μετατρέψω σε αφήγηση προς κατανάλωση. Σιχαίνομαι την αυτοθυματοποίηση, και ακόμη περισσότερο τη συνήθεια να ντύνουν οι γυναίκες τις επιλογές τους με δικαιολογίες για να γίνουν ανεκτές. Γι’ αυτό δεν έχω μιλήσει γι’ αυτό αλλού. Υπήρξαν στιγμές που ένιωσα πάνω μου εκείνο το αόρατο βάρος που δεν λέγεται αλλά επιβάλλεται: ότι η αξία μιας γυναίκας περνά από τη μητρότητα, σαν μοναδική μορφή νομιμοποίησης της ύπαρξής της. Σαν να μην αρκεί το σώμα της να της ανήκει — πρέπει και να αποδείξει τι “έγινε” με αυτό. Αλλά εγώ μεγάλωσα βλέποντας τη μάνα μου. Και αυτό έχει σημασία: όχι ως θεωρία, αλλά ως εμπειρία. Εκείνη έζησε μέσα σε περιορισμούς, μέσα σε “πρέπει”, μέσα σε μια ζωή που συχνά ζητούσε άδεια για να προχωρήσει. Κι όμως, μέσα από αυτό, μου έμαθε το αντίθετο. Εμένα με έμαθε να μη ζητάω άδεια. Να στέκομαι, να αποφασίζω, να υπάρχω χωρίς να απολογούμαι. Και δεν ήταν μόνο σε μένα αυτό. Ήταν και στις άλλες γυναίκες γύρω της. Στις φίλες μου, που τις άκουγε πραγματικά, που τις στήριζε χωρίς όρους, που στεκόταν δίπλα τους όταν έπρεπε να πάρουν αποφάσεις δύσκολες, προσωπικές, σιωπηλές. Με έναν τρόπο ήσυχο αλλά σταθερό, που έλεγε “σε βλέπω” χωρίς να χρειάζεται να το πει δυνατά. Η πατριαρχία δεν χρειάζεται πάντα βία. Χρειάζεται κανονικότητα. Χρειάζεται “έτσι είναι”, “έτσι πρέπει”, “θα καταλάβεις όταν γίνεις μάνα”. Χρειάζεται τη μετατροπή της επιλογής σε υποχρέωση και της επιθυμίας σε ηθική υποχρέωση. Και έτσι το σώμα παύει να είναι σώμα· γίνεται πεδίο κρίσης. Για το αν θα γεννήσει, αν θα “κρατήσει”, αν θα “αξίζει”. Ακόμη και η άμβλωση φορτώνεται με ηθικά βάρη που δεν της ανήκουν — ενώ είναι πράξη αυτοδιάθεσης. Υπάρχουν γυναίκες που έγιναν μητέρες. Υπάρχουν γυναίκες που δεν έγιναν και δεν όφειλαν να γίνουν. Υπάρχουν γυναίκες που επέλεξαν την άμβλωση χωρίς να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν. Και υπάρχουν γυναίκες που έσπασαν τον τρόπο που τις κοιτούσε ο κόσμος: η Ρόζα Παρκς, που δεν αρνήθηκε απλώς μια θέση αλλά την ιδέα ότι η αξιοπρέπεια παραχωρείται. Η Μελίνα Μερκούρη, που έζησε χωρίς να χαμηλώσει ποτέ τη φωνή της για να γίνει αποδεκτή. Και η Σιμόν ντε Μποβουάρ, που έδωσε λέξεις στο αυτονόητο: ότι η γυναίκα δεν γεννιέται για να υπηρετεί ρόλους, αλλά για να υπάρχει ελεύθερα. Στέκομαι σε αυτή τη γραμμή. Όχι ουδέτερα. Καθαρά. Και σκέφτομαι τη μάνα μου. Όχι ως θεωρία, αλλά ως ζωντανή, ζεστή παρουσία. Μια γυναίκα που έζησε μέσα σε περιορισμούς αλλά ποτέ δεν έπαψε να δίνει χώρο στους άλλους — στις φίλες μου, σε μένα, σε όποια γυναίκα βρισκόταν δίπλα της και χρειαζόταν στήριξη χωρίς όρους. Από εκείνη έμαθα ότι η ελευθερία δεν είναι μόνο να την κατακτάς για τον εαυτό σου, αλλά και να τη μεταδίδεις ήσυχα στους άλλους. Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες. Σε όσες έγιναν μητέρες, σε όσες δεν έγιναν, σε όσες στάθηκαν απέναντι στις πιέσεις χωρίς να τις εξηγήσουν, σε όσες πήραν δύσκολες αποφάσεις, σε όσες έζησαν με τους δικούς τους όρους, και σε όσες δεν είναι πια εδώ αλλά άνοιξαν τον χώρο για να μπορούμε εμείς να στεκόμαστε χωρίς άδεια. #μητρότητα #γυναίκες #αυτοδιάθεση #μάνα #μητερα #άνθρωποι #σώμα #πατριαρχία #ελευθερία #συναισθήματα #καθημερινός_αγώνας

Δεν έγινα μάνα. Και δεν το λέω για να το εξηγήσω ούτε για να το μετατρέψω σε αφήγηση προς κατανάλωση. Σιχαίνομαι την αυτοθυματοποίηση, και ακόμη περισσότερο τη συνήθεια να ντύνουν οι γυναίκες τις επιλογές τους με δικαιολογίες για να γίνουν ανεκτές. Γι’ αυτό δεν έχω μιλήσει γι’ αυτό αλλού. Υπήρξαν στιγμές που ένιωσα πάνω μου εκείνο το αόρατο βάρος που δεν λέγεται αλλά επιβάλλεται: ότι η αξία μιας γυναίκας περνά από τη μητρότητα, σαν μοναδική μορφή νομιμοποίησης της ύπαρξής της. Σαν να μην αρκεί το σώμα της να της ανήκει — πρέπει και να αποδείξει τι “έγινε” με αυτό. Αλλά εγώ μεγάλωσα βλέποντας τη μάνα μου. Και αυτό έχει σημασία: όχι ως θεωρία, αλλά ως εμπειρία. Εκείνη έζησε μέσα σε περιορισμούς, μέσα σε “πρέπει”, μέσα σε μια ζωή που συχνά ζητούσε άδεια για να προχωρήσει. Κι όμως, μέσα από αυτό, μου έμαθε το αντίθετο. Εμένα με έμαθε να μη ζητάω άδεια. Να στέκομαι, να αποφασίζω, να υπάρχω χωρίς να απολογούμαι. Και δεν ήταν μόνο σε μένα αυτό. Ήταν και στις άλλες γυναίκες γύρω της. Στις φίλες μου, που τις άκουγε πραγματικά, που τις στήριζε χωρίς όρους, που στεκόταν δίπλα τους όταν έπρεπε να πάρουν αποφάσεις δύσκολες, προσωπικές, σιωπηλές. Με έναν τρόπο ήσυχο αλλά σταθερό, που έλεγε “σε βλέπω” χωρίς να χρειάζεται να το πει δυνατά. Η πατριαρχία δεν χρειάζεται πάντα βία. Χρειάζεται κανονικότητα. Χρειάζεται “έτσι είναι”, “έτσι πρέπει”, “θα καταλάβεις όταν γίνεις μάνα”. Χρειάζεται τη μετατροπή της επιλογής σε υποχρέωση και της επιθυμίας σε ηθική υποχρέωση. Και έτσι το σώμα παύει να είναι σώμα· γίνεται πεδίο κρίσης. Για το αν θα γεννήσει, αν θα “κρατήσει”, αν θα “αξίζει”. Ακόμη και η άμβλωση φορτώνεται με ηθικά βάρη που δεν της ανήκουν — ενώ είναι πράξη αυτοδιάθεσης. Υπάρχουν γυναίκες που έγιναν μητέρες. Υπάρχουν γυναίκες που δεν έγιναν και δεν όφειλαν να γίνουν. Υπάρχουν γυναίκες που επέλεξαν την άμβλωση χωρίς να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν. Και υπάρχουν γυναίκες που έσπασαν τον τρόπο που τις κοιτούσε ο κόσμος: η Ρόζα Παρκς, που δεν αρνήθηκε απλώς μια θέση αλλά την ιδέα ότι η αξιοπρέπεια παραχωρείται. Η Μελίνα Μερκούρη, που έζησε χωρίς να χαμηλώσει ποτέ τη φωνή της για να γίνει αποδεκτή. Και η Σιμόν ντε Μποβουάρ, που έδωσε λέξεις στο αυτονόητο: ότι η γυναίκα δεν γεννιέται για να υπηρετεί ρόλους, αλλά για να υπάρχει ελεύθερα. Στέκομαι σε αυτή τη γραμμή. Όχι ουδέτερα. Καθαρά. Και σκέφτομαι τη μάνα μου. Όχι ως θεωρία, αλλά ως ζωντανή, ζεστή παρουσία. Μια γυναίκα που έζησε μέσα σε περιορισμούς αλλά ποτέ δεν έπαψε να δίνει χώρο στους άλλους — στις φίλες μου, σε μένα, σε όποια γυναίκα βρισκόταν δίπλα της και χρειαζόταν στήριξη χωρίς όρους. Από εκείνη έμαθα ότι η ελευθερία δεν είναι μόνο να την κατακτάς για τον εαυτό σου, αλλά και να τη μεταδίδεις ήσυχα στους άλλους. Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες. Σε όσες έγιναν μητέρες, σε όσες δεν έγιναν, σε όσες στάθηκαν απέναντι στις πιέσεις χωρίς να τις εξηγήσουν, σε όσες πήραν δύσκολες αποφάσεις, σε όσες έζησαν με τους δικούς τους όρους, και σε όσες δεν είναι πια εδώ αλλά άνοιξαν τον χώρο για να μπορούμε εμείς να στεκόμαστε χωρίς άδεια. #μητρότητα #γυναίκες #αυτοδιάθεση #μάνα #μητερα #άνθρωποι #σώμα #πατριαρχία #ελευθερία #συναισθήματα #καθημερινός_αγώνας

12,688 Aufrufe

Όχι, δεν είμαστε όλοι ίδιοι... Γιατί εμείς δεν αναζητάμε εξουσία, κατασκοπεύοντας τις ζωές των άλλων. #deneimasteoloiidioi

Όχι, δεν είμαστε όλοι ίδιοι... Γιατί εμείς δεν αναζητάμε εξουσία, κατασκοπεύοντας τις ζωές των άλλων. #deneimasteoloiidioi

100,151 Aufrufe

Videos

RenaDourou's profile picture

25 Μαιου 2014 - 25 Μαίου 2024 Δέκα χρόνια μετά από τη νίκη της Αριστεράς που άλλαξε το μοντέλο διοίκησης στην Περιφέρεια Αττικής. Που απέδειξε πως τα πράγματα γίνονται αλλιώς. Δέκα χρόνια μετά την νίκη της Δύναμης Ζωής, της παράταξης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στην Περιφέρεια Αττικής. Δέκα χρόνια μετά τη νίκη της Δύναμης Ζωής που παρέδωσε στους πολίτες 1250 έργα στους 66 Δήμους της Περιφέρειας Αττικής, συνολικού προϋπολογισμού 2,7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ένα τεράστιο έργο που έγινε πράξη χάρη στην αγόγγυστη προσπάθεια των μελών και στελεχών της Δύναμης Ζωής. Το ευχαριστώ για τα μικρά και τα μεγάλα που αντιμετωπίσαμε, ονειρευτήκαμε, στοχεύσαμε, κερδίσαμε μαζί, είναι προνόμιο να μπορώ να το πω. Να το πω σε όλες και όλους που δίναμε καθημερινά τη μάχη μαζί. Για να είναι το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας αυτό που τους αξίζει. Δέκα χρόνια μετά την βράβευση της διοίκησης μας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Διαφάνειας. Σήμερα που η Τοπική Αυτοδιοίκηση, η εγγύτερη μορφή εξουσίας προς τον πολίτη απαξιώνεται, με την κυβέρνηση να αδιαφορεί και να χλεύαζει τους θεσμούς. Σήμερα που η Περιφέρεια Αττικής με ευθύνη της Δεξιάς διοίκησης για πρώτη φορά στα χρονικά έφτασε στην χρεωκοπία που δεν είναι μόνο οικονομική. Σήμερα είναι ώρα να θυμίσουμε πως τα πράγματα γίνονται αλλιώς. Πως επι θητείας μας έγιναν αλλιώς. Η αξιοπρέπεια όμως θα επιστρέψει. Είναι καθήκον μας που θα εκπληρωθεί από όποια θέση κι αν κληθούμε να υπηρετήσουμε τους πολίτες. Να υπερασπιστούμε τις αρχές της Αριστεράς και της Δημοκρατίας. Το έργο μας άλλαξε τις ζωές όλων μας. Το έργο μας είναι η ταυτότητα μας. Το έργο μας είναι δύναμη σας. #γίνεται_αλλιώς Γιατί όχι, #deneimasteoloiidioi #ΔύναμηΖωής #Αυτοδιοίκηση #Έργα #ΡέναΔούρου #ΣΥΡΙΖΑΠΣ #SYRIZAPS

Ρένα Δούρου

25,775 Aufrufe • vor 2 Jahren

Keine weiteren Inhalte verfügbar