Rinus Jansen
@rinusredpill • 6,377 subscribers
Shorts
Videos
Dit fragment tussen Wilders en Baudet is voor mij eigenlijk een röntgenfoto van alles wat er mis is met de Nederlandse politiek, en hoe langer ik ernaar kijk, hoe minder grappig ik het vind. Wilders loopt naar de interruptiemicrofoon, begint zélf over 9/11 en de maanlanding, Baudet antwoordt dat hij het gevestigde verhaal rond 9/11 niet gelooft maar ook niet pretendeert precies te weten wat er dan wel is gebeurd, en vervolgens doet Wilders wat hij zo vaak doet wanneer iemand werkelijk buiten de toegestane politieke kaders stapt: hij weerlegt hem niet, hij maakt hem belachelijk. “Volgens mij bent u al vrij ver op weg naar de maan.” De Kamer begint te lachen en klaar is Kees. Voor veel mensen is dit gewoon een geslaagde grap van Wilders. Ik zie iets heel anders: een politicus die zich al twintig jaar verkoopt als rebel tegen het establishment, maar zodra iemand vraagtekens zet bij een van de heilige huisjes van datzelfde establishment ineens zelf als poortwachter optreedt. En precies daarom heb ik zo weinig met wat tegenwoordig voor “rechts” doorgaat. VVD, PVV, BBB, JA21 en een groot deel van de conservatieve commentatoren kunnen verschrikkelijk veel lawaai maken over immigratie, islam, woke, criminaliteit en links, maar het interessante is niet hoe hard partijen binnen een bepaald debat tegenover elkaar staan. Het interessante is welke uitgangspunten door vrijwel iedereen worden geaccepteerd voordat dat debat überhaupt begint. Daar zit voor mij de werkelijke scheidslijn. Niet links tegen rechts, maar mensen en partijen die binnen het toegestane kader blijven tegenover mensen die het kader zelf ter discussie stellen. Je kunt eindeloos ruzie maken over hoeveel immigratie Nederland aankan, maar zodra je zegt dat Nederland zijn volledige soevereiniteit terug moet nemen, verdragen moet opzeggen en uiteindelijk uit de EU moet stappen, verander je het debat zelf. Je kunt eindeloos discussiëren over de kosten en snelheid van klimaatbeleid, maar zodra je, zoals FVD, het fundament onder dat beleid zelf aanvalt, klimaatverandering is volgens de partij van alle tijden, FVD “gelooft niet in het klimaatprobleem”, verwerpt de noodzaak van de huidige CO₂-doelen en wil daarom de Klimaatwet intrekken en het Parijsakkoord opzeggen, stap je uit het speelveld. Dan discussieer je niet meer over hoeveel miljard er naar klimaatbeleid moet of hoe snel Nederland zijn uitstoot moet reduceren, maar stel je de veel fundamentelere vraag waarom die hele politieke operatie überhaupt noodzakelijk zou zijn. Dat is overigens iets anders dan beweren dat het klimaat letterlijk niet verandert; FVD erkent juist dat klimaatverandering bestaat, maar bestrijdt de politieke interpretatie en urgentie die eraan worden gekoppeld. Je kunt discussiëren over lockdowns, mondkapjes, avondklokken, vaccinaties, QR-codes en de timing van maatregelen, maar FVD zei tijdens corona uiteindelijk iets fundamentelers: volgens ons klopt het uitgangspunt waarmee jullie deze uitzonderlijke machtsuitoefening over de gehele bevolking rechtvaardigen niet. Het risico van corona bleek namelijk extreem ongelijk verdeeld: voor jonge en gezonde mensen lag het overlijdensrisico zeer laag, terwijl het vooral sterk opliep bij hoge leeftijd en kwetsbaarheid. Juist daarom verzette FVD zich niet alleen tegen afzonderlijke maatregelen, maar tegen het idee dat de gehele bevolking onder één uitzonderingsregime van lockdowns, avondklokken, toegangsbewijzen en steeds verdergaande vaccinatiepolitiek moest worden geplaatst. Daarmee betwistte de partij niet een detail van het coronabeleid, maar de proportionaliteit en uiteindelijk het fundament waarop dat hele beleid werd gebouwd. Hetzelfde met stikstof. Niet “een iets hogere grenswaarde” of “de boeren wat meer tijd geven”, maar: volgens ons bestaat die zogenaamde stikstofcrisis in deze vorm helemaal niet. En dat is hier niet eens een parafrase die je FVD in de mond moet leggen: de partij schrijft tegenwoordig letterlijk dat het stikstofbeleid volgens haar is gebaseerd op computermodellen en Kritische Depositiewaarden die geen goede weergave van de werkelijkheid geven en stelt vervolgens: “In de praktijk is er echter geen stikstofprobleem.” FVD wil daarom het bestaande stikstofbeleid volledig schrappen en natuurbeleid baseren op empirische waarnemingen van de daadwerkelijke toestand van natuurgebieden. Ook hier zit dus hetzelfde mechanisme: je discussieert niet langer over welk stikstofdoel in 2030 of 2035 moet worden gehaald, maar betwist de probleemdefinitie waarop het hele politieke debat rust. Dat is waarom ik die eeuwige links-rechtspolarisatie steeds meer als een vorm van politieke gijzeling ben gaan zien. Twee kampen worden aangemoedigd elkaar de hersens in te slaan over de uitvoering, terwijl de fundamentele premissen nauwelijks nog onderwerp van discussie zijn. Noem het een Hegeliaanse dialectiek, noem het problem-reaction-solution, noem het gecontroleerde polarisatie; het effect is hetzelfde. De burger krijgt voortdurend de indruk dat hij uit twee totaal verschillende werelden kan kiezen, terwijl de werkelijk systeemdoorbrekende derde positie al buiten beeld is geplaatst. Bij migratie is de keuze dan tussen ruimhartiger of strenger beleid binnen dezelfde internationale en Europese juridische architectuur. Bij klimaat tussen sneller of langzamer richting dezelfde CO₂-doelen. Bij Oekraïne tussen meer wapens of nog meer wapens, terwijl iemand die de fundamentele geopolitieke lezing betwist of voortdurend op onderhandelingen hamert onmiddellijk als Poetinversteher kan worden behandeld. Bij corona mocht je discussiëren over hoe de crisis moest worden bestreden, maar als je de aard en proportionaliteit van die crisis zelf betwistte, veranderde je van opponent in “wappie”. Dat is een cruciaal verschil: zolang je over de oplossing ruziet, hoor je erbij; zodra je zegt dat het probleem anders in elkaar zit dan ons wordt verteld, word je een bedreiging voor het kader. Daarom vond ik FVD rond Oekraïne ook zo interessant. Niet omdat iedere analyse van Baudet automatisch juist zou zijn, maar omdat de partij opnieuw weigerde mee te doen aan het ritueel waarbij eerst politieke en morele unanimiteit wordt geproduceerd en daarna alleen nog over de details mag worden gesproken. Dat zag je symbolisch toen Zelensky de Kamer toesprak en FVD als fractie niet meeging in het politieke ceremonieel eromheen. Precies hetzelfde mechanisme zie ik terug bij klimaat, stikstof, corona en uiteindelijk ook bij 9/11: er ontstaat een morele consensus waarbinnen afwijking niet langer alleen als een verkeerd standpunt wordt behandeld, maar als een karakterfout. Dan ben je niet iemand die ongelijk heeft; je bent gek, gevaarlijk, extreem, een complotdenker, een wappie, een Poetinversteher, een fascist. En rond Israël zie je een vergelijkbaar risico wanneer fundamentele kritiek op de Israëlische staat, zijn regering, zijn oorlogvoering, zijn lobby's of zijn veiligheidsindustrie zonder onderscheid wordt verschoven naar “antisemitisme”. Werkelijk antisemitisme bestaat natuurlijk, maar als je iedere scherpe politieke kritiek op Israël langs Auschwitz en de jaren dertig probeert te leiden, gebruik je de geschiedenis niet meer om antisemitisme te bestrijden maar als morele chantage om een hedendaagse staat tegen kritiek te beschermen. En daar komt voor mij Wilders weer terug in beeld. Zijn politieke verbondenheid met Israël is uitzonderlijk en bestaat al veel langer dan zijn PVV. Tegelijk is zijn politieke identiteit enorm verweven geraakt met de wereld die na 9/11 ontstond: islam versus Westen, jihadisme, terrorisme, veiligheid, grenzen, radicalisering en de steeds hardere tegenstelling tussen moslims en het Westen. Dat betekent niet automatisch dat Wilders daarom bewust namens een verborgen macht opereert, maar het betekent voor mij wel dat ik zijn optreden rond 9/11 niet als neutraal beschouw. 9/11 was immers niet zomaar een aanslag waarna de wereld weer verderging. Het werd het legitimatiemoment voor de War on Terror, de Patriot Act, enorme uitbreiding van surveillance- en intelligencebevoegdheden, Guantánamo, militaire interventies en een veiligheidsarchitectuur waarvan we ruim twintig jaar later nog altijd de gevolgen zien. Daarom vind ik het volstrekt legitiem om niet alleen de officiële reconstructie van 9/11 kritisch te onderzoeken, maar ook serieus te kijken naar afwijkende stemmen die spreken over intelligence failures, mogelijke voorkennis en mogelijke Israëlische betrokkenheid. Dat is iets anders dan doen alsof iedere alternatieve theorie al bewezen is. Maar juist daarom is Wilders' reactie zo veelzeggend: hij voert dat inhoudelijke gesprek helemaal niet. Hij zorgt ervoor dat de persoon die de vraag stelt sociaal wordt gedegradeerd tot dorpsgek. De maanlanding lijkt op het eerste gezicht een totaal ander onderwerp, maar politiek gebeurt daar hetzelfde. Natuurlijk hangt de maanlanding niet rechtstreeks samen met de Patriot Act of digitale surveillance. Het interessante is de epistemologische reflex: “dit is vastgesteld, hierover stel je geen vragen meer, en wie dat toch doet plaatsen we buiten de gemeenschap van redelijke mensen.” Dat is bijna religieus geworden. Niet religieus omdat een officiële lezing daarom automatisch onwaar zou zijn, maar omdat twijfel niet meer met argumenten wordt begroet maar met morele of sociale uitsluiting. En dat is precies het patroon dat mij interesseert. Je mag binnen het dogma discussiëren, maar het dogma zelf niet aanraken. Klimaatbeleid kan slecht worden uitgevoerd, maar zeg niet dat het uitgangspunt niet klopt. Coronabeleid kan te streng zijn geweest, maar zeg niet dat de crisis fundamenteel verkeerd is voorgesteld. NAVO-beleid kan fouten bevatten, maar betwist niet de morele architectuur van de oorlog. Israël mag volgens die logica “kritiek krijgen”, zolang je niet begint over macht, lobby, geopolitieke invloed of de verwevenheid van de Israëlische veiligheidssector met westerse surveillance. En over 9/11 kun je tientallen documentaires uitzenden, zolang je uiteindelijk maar binnen dezelfde afbakening blijft. Daarom stoort dat gelach in die Kamer mij misschien nog wel meer dan Wilders zelf. Het heeft iets van een roedel die onmiddellijk begrijpt wie op dat moment buiten de groep staat. Niemand hoeft inhoudelijk uit te leggen waarom Baudet ongelijk heeft; het sociale signaal is voldoende. Kijk allemaal eens hoe gek hij is. Lach erom. Zorg dat de volgende politicus twee keer nadenkt voordat hij zo'n vraag stelt. Dat is veel effectiever dan censuur, want zodra mensen zichzelf gaan censureren omdat ze bang zijn hun carrière, reputatie of sociale positie kwijt te raken, heb je geen verbod meer nodig. De grenzen van het debat zitten dan in de hoofden van de deelnemers zelf. En precies daarom heb ik de afgelopen periode ook met argwaan gekeken naar de pogingen van FVD om weer toegang te krijgen tot delen van het medialandschap die de partij jarenlang hebben gedemoniseerd, belachelijk gemaakt of doodgezwegen. Ik snap de strategie volledig. Als Baudet alleen nog tegen zijn eigen achterban spreekt, krijg je nooit meer voldoende electorale massa om iets te veranderen. Dus natuurlijk moet je naar podcasts, praatprogramma's, journalisten en mensen die ideologisch niet bij je horen. Mijn zorg begint pas wanneer toegang tot die wereld afhankelijk wordt van het verzachten van precies datgene wat FVD ooit onderscheidend maakte. Daarom keek ik kritisch naar wat er in oktober 2025 gebeurde rond Lidewij de Vos in Portugal. Ze vloog naar Portugal voor een uitgebreid gesprek met Erik de Vlieger; vrijwel tegelijkertijd hield FVD een verkiezingsbijeenkomst op het terras van Edd's Beach in Ferragudo, in de Algarve, waar Arthur van Amerongen zelf beschreef hoe hij naast De Vos aan tafel terechtkwam. Van Amerongen maakte achteraf zelfs grappend het beeld dat hij en zijn buurman De Vlieger ineens als haar “schildknaapjes” werden gezien. Een paar dagen later, op 21 oktober 2025, zat De Vos bij Nieuws van de Dag tegenover onder anderen Wierd Duk om over Nexit te spreken. En op 31 januari 2026 zat ze tijdens het Hendriks & Hendriks Podcast & Gala Event in het GelreDome in een panel met opnieuw Wierd Duk en Johan Derksen. Daar werd precies zichtbaar waar mijn ongemak zit: Derksen kon andere FVD-Kamerleden als “gekkies” wegzetten, terwijl Duk van De Vos verlangde dat zij zich zou distantiëren van wat hij als extreemrechtse elementen binnen FVD beschouwde; De Vos weigerde daarin mee te gaan en verdedigde haar partijgenoten. Niet omdat een FVD'er nooit met zulke mensen aan tafel zou mogen zitten, integendeel, maar omdat ik niet wil zien dat FVD uiteindelijk zoveel energie kwijt is aan bewijzen dat het “heus niet antisemitisch”, “heus niet extreem” en “heus wel fatsoenlijk” is, dat de fundamentele inhoud waarvoor de partij ooit werd uitgesloten langzaam verdwijnt. Hetzelfde ongemak had ik bij de toenadering tot Peter Thiel en andere delen van de internationale techwereld. Juist wanneer je zegt je zorgen te maken over technocratie, digitale identiteit, surveillance, CBDC's, Big Tech en de concentratie van macht, moet je extra kritisch zijn op iedere miljardair of technologisch netwerk dat toegang zoekt tot jouw politieke beweging. Niet omdat iedere ontmoeting bewijs is van corruptie of overname, maar omdat je anders precies het risico loopt waar je jarenlang anderen voor hebt gewaarschuwd: je denkt het systeem binnen te dringen, terwijl het systeem ondertussen jou absorbeert. Daarom vind ik de richting die Baudet de laatste tijd weer lijkt te kiezen, met scherpere en soms subtiele kritiek op Israël, interessanter dan de strategie om koste wat kost door “net rechts” geaccepteerd te worden. FVD hoeft voor mij helemaal niet de zoveelste partij te worden die op migratie harder klinkt dan de VVD maar bij ieder werkelijk fundamenteel onderwerp uiteindelijk binnen dezelfde intellectuele vangrails blijft rijden. Nederland heeft al genoeg van dat soort rechts. Wilders beheerst dat kunstje als geen ander: maximale retorische rebellie gecombineerd met opmerkelijke trouw aan bepaalde fundamentele geopolitieke uitgangspunten. Daarom noem ik dat Israël-rechts of systeemrechts. Veel theater tegen links, veel polarisatie rond islam en immigratie, veel spierballentaal, maar zodra iemand een fundamentele premisse raakt waarop het grotere politieke systeem rust, zie je ineens waar de grens ligt. En dat is waarom dat ogenschijnlijk lullige maanlandingsfragment voor mij zoveel groter is dan een grap tussen twee politici. Het laat in acht minuten zien hoe het mechanisme werkt. Baudet stapt buiten het toegestane kader, Wilders bewaakt de grens, de rest van de Kamer beloont hem met gelach en de kijker thuis krijgt de boodschap mee dat je zo iemand niet serieus hoeft te nemen. Vanaf dat moment hoef je zijn argumenten over EU, oorlog, surveillance, digitale controle, klimaat of corona niet meer te beantwoorden; je hebt hem al in het hokje “gek” geplaatst. Mijn belangrijkste politieke tegenstelling is daarom steeds minder links tegen rechts. Het is de tegenstelling tussen politiek die ruziet over de inrichting van het systeem en politiek die bereid is de fundamenten van dat systeem zelf ter discussie te stellen. Daar begint werkelijk dissidentschap. En daarom moet FVD wat mij betreft oppassen dat het zijn scherpte niet inruilt voor uitnodigingen, respectabiliteit en een paar vriendelijke knikjes van dezelfde mensen die jarenlang klaarstonden om de partij buiten de orde te plaatsen. Zodra de poortwachters je ineens allemaal acceptabel beginnen te vinden, moet je jezelf misschien niet feliciteren. Misschien moet je je afvragen welke vraag je niet meer stelt.
Rinus Jansen66,369 görüntüleme • 4 gün önce
Alles wat je hier ziet bij Monica Geuze is geen toeval. Het is een perfect voorbeeld van hoe het feminisme als wapen wordt ingezet in de moderne controlemaatschappij. Aan de ene kant wordt vrouwen al decennia verteld dat ze sterk, onafhankelijk en gelijk aan mannen zijn. Girlboss, geen man nodig, carrière eerst, alleen op pad gaan, "ik ben empowered". Maar tegelijkertijd wordt er non-stop een narratief gepusht dat vrouwen kwetsbaar, onveilig en potentieel slachtoffer zijn, vooral als ze alleen zijn. Dat is een klassieke dubbelbind. Je mag geen man nodig hebben, maar je bent tegelijkertijd doodsbang als je zonder bescherming het bos in gaat. Het rijmt niet, en dat is ook nooit de bedoeling geweest. Monica Geuze, een van de grootste elite-influencers van Nederland, filmt zichzelf terwijl ze in paniek raakt van elk geluidje in het bos. Dit is geen echte angst. Dit is geproduceerde content. Ze creëert bewust het beeld van de kwetsbare, alleenstaande vrouw die "zomaar" in gevaar is. Miljoenen jonge vrouwen zien dit en internaliseren het: als vrouw ben je altijd potentieel prooi. Dit zorgt voor permanente verwarring in de man-vrouw dynamiek. Vrouwen eisen gelijkheid, maar tegelijkertijd klagen ze dat ze onveilig zijn en bescherming nodig hebben. Mannen worden tegelijkertijd weggezet als overbodig én als gevaar. Het resultaat is haat, wantrouwen en een gebroken relatie tussen de seksen. En dat is precies de bedoeling. Want als de natuurlijke rollen en bescherming tussen man en vrouw verdwijnen, ontstaat er een vacuüm. Dat vacuüm wordt vervolgens opgevuld door de staat, door surveillance, door camera’s in bossen, door drones, door meer regels en controle. De angst die eerst door het feminisme gecreëerd wordt, wordt later gebruikt als rechtvaardiging voor nog meer controle. Het is geen fout. Het is het systeem. Eerst maken ze de relatie tussen man en vrouw kapot. Daarna bieden ze de controlestaat aan als enige veilige vervanger. Monica Geuze is in dit verhaal gewoon een van de vele tools, een mooie, invloedrijke vrouw die precies het narratief verspreidt dat nodig is om miljoenen meisjes onzeker, bang en afhankelijk te maken van iets anders dan een man. En dat "iets anders" is uiteindelijk altijd dezelfde entiteit: de top die de agenda trekt.
Rinus Jansen105,674 görüntüleme • 27 gün önce
Hier zie je waarom Hugo de Jonge zo gevaarlijk was. Hij bestreed kritische artsen niet met betere argumenten, maar maakte hen maatschappelijk verdacht en professioneel kwetsbaar. Eerst reduceert hij echte artsen tot een vaag clubje “medisch geschoolden”. Daarna noemt hij hun medische oordeel “ondermijnend” en vraagt hij waarom zij überhaupt nog hun vak mogen uitoefenen. Dat is geen debat. Dat is een minister die de gedachte aan beroepsverboden normaliseert voor artsen die zijn beleid tegenspreken. En daarna komt de smerigste truc: de inspectie was zogenaamd volledig onafhankelijk. Natuurlijk gaf hij geen bevel op papier. Dat hoefde ook niet. Een minister die namen noemt, afwijkende artsen als staatsgevaarlijk framet en hun bevoegdheid ter discussie stelt, heeft zijn boodschap allang afgegeven. De bureaucratie doet de rest en de politicus houdt zijn handen schoon. Dat maakt Hugo gevaarlijker dan een schreeuwende autocraat. Hij hoeft niemand openlijk het zwijgen op te leggen. Hij creëert een klimaat waarin artsen begrijpen dat twijfel hun reputatie, inkomen en beroep kan kosten. Daarna presenteert hij de overgebleven stilte als “99, zoveel procent consensus”. Eerst maak je tegenspraak gevaarlijk. Daarna wijs je op het gebrek aan tegenspraak als bewijs dat je gelijk had. Hugo hoefde kritische artsen niet rechtstreeks het zwijgen op te leggen. Het was genoeg om duidelijk te maken dat tegenspraak hun reputatie, inkomen en beroepsregistratie kon kosten. Hugo de Jonge bewaakte tijdens corona niet alleen het beleid. Hij hielp de grenzen bewaken van wat artsen nog mochten denken, zeggen en onderzoeken zonder hun loopbaan te riskeren. Dat is geen leiderschap. Dat is politiek machtsmisbruik met een medische verpakking.
Rinus Jansen116,432 görüntüleme • 1 ay önce
Lamine Yamal naakt in bad terwijl Messi boven hem uittorent, naar zijn geslacht wijst en de World Cup aanbiedt. Dit is geen grap. Het bad is een klassiek occult symbool voor initiatie, overgave en rituele reiniging, zie Rob Jetten, Taylor Swift, Tupac, Drake, DJ Khaled en talloze anderen. Ze initiëren jonge sterren met dezelfde smerige, queercoded symboliek. Pure elite-rituelen. #SymbolismWillBeTheirDownfall #BathtubRitual
Rinus Jansen89,223 görüntüleme • 25 gün önce
Dilan Yeşilgöz in Tokyo, zwetend in een tanktopje: 'Japan is zo veilig en economisch sterk!' Natuurlijk kutwijf. Omdat Japan z'n land NIET laat overspoelen door derderwereldstront, in tegenstelling tot wat jij en je VVD-kameraden met Nederland doen. Jij, Turkse import, loopt daar te oreren over 'onze veiligheid' en Oekraïne terwijl ons volk thuis vervangen wordt, buurten verbranden en de eigen Nederlander nergens meer thuis is. Hypocriete verrader. Ga terug naar Ankara als je zo van homogene landen houdt. Nederland is fucking dood dankzij types zoals jij.
Rinus Jansen146,125 görüntüleme • 1 ay önce
0:31
Sensitive content
This media may contain sensitive content.
Dit is een klassiek geval van een verwende, aandachts-hoer die gek wordt van de hitte. Ze loopt half ontbloot door de stad met een strak topje, tieten bijna eruit, en dan wordt ze boos als een man reageert. "Not all men but always a man!!!!" Ja natuurlijk altijd een man, kutwijf. Je loopt er letterlijk bij als een hoer in de zomerzon en dan word je pissig dat mannen het opmerken? Dit is de moderne vrouw in een notendop: - Wil alle aandacht en validation - Wordt hysterisch als ze die aandacht daadwerkelijk krijgt - Generaliseert meteen alle mannen als creep Ze wil de voordelen van een hoerige outfit, maar zonder de bijbehorende reacties. Triest niveau. Pure entitlement. Dit is waarom steeds meer mannen klaar zijn met ze.
Rinus Jansen113,639 görüntüleme • 1 ay önce
Live op TikTok zie je Nederland sterven, en het doet gewoon pijn. Cabo Verde wint en de straten barsten van een vreugde die niet meer van ons is. Vreemde vlaggen, vreemde gezichten, een heel ander volk dat feestviert in wat ooit onze thuis was. Ik kijk ernaar en denk aan de zomers van vroeger. Aan hoe dit land ooit voelde. Aan de onschuld die we kwijt zijn. We zijn er nog. Maar het land dat we liefhadden is al verdwenen. Alleen nog herinneringen over. En een stil, zwaar verdriet. Rust zacht, Nederland… je bent al weg.
Rinus Jansen90,215 görüntüleme • 1 ay önce
2:33
Sensitive content
This media may contain sensitive content.
Let op wat Jetten hier doet. De vraag is politiek: wat zegt het kabinet tegen Nederlanders die zich zorgen maken over asiel, dorpen, veiligheid, draagvlak en Ter Apel? Maar de glossy-premier antwoordt niet als leider. Hij antwoordt als repressie-apparaat. Hij gaat direct naar brandstichting, vuurwerk, doodsangst, politie, OM, relschoppers, stevige straffen en zelfs “de jacht op deze daders”. Dat woord alleen al. Hier spreekt geen staatsman met gezag, maar een machteloze premier die voelt dat zijn autoriteit verdampt en daarom harder, donkerder en dreigender gaat klinken. Let op zijn lichaamstaal: de blik verhardt, de toon zakt, de houding schiet in controle. Als je een beetje mensenkennis hebt, zie je geen leiderschap, maar onmacht die zichzelf probeert te vermommen als dominantie. Dat past hem totaal niet. Jetten is premier van een minderheidskabinet, zonder breed mandaat, zonder natuurlijk gezag en zonder zichtbaar draagvlak bij een groot deel van Nederland. Juist iemand in zo’n positie zou moeten de-escaleren, luisteren en uitleggen hoe hij de zorgen van burgers serieus gaat nemen. Maar hij doet het tegenovergestelde. Hij vergroot incidenten uit en gebruikt ze om het hele asielverzet te besmetten met het frame van tuig, daders, OM, straf en openbare orde. Natuurlijk kun je geweld afkeuren. Dat is het makkelijke deel. Maar Jetten gebruikt die escalaties om het probleem te herdefiniëren. Niet: waarom vertrouwen mensen de overheid niet meer? Niet: waarom worden gemeenten en bewoners telkens overruled? Niet: waarom wordt instroom niet gestopt? Niet: waarom staat Ter Apel symbool voor bestuurlijk falen? Nee. Het frame wordt: relschoppers, opsporing, bestraffing, jacht. Dat is bestuurlijke gaslighting. Eerst jarenlang chaos organiseren, vervolgens de woede die daaruit ontstaat criminaliseren, en daarna doen alsof repressie leiderschap is. Hij toont geen empathie voor Nederlanders die hun buurt, veiligheid en toekomst zien veranderen. Hij toont alleen empathie voor het narratief dat hem politiek beschermt. Dit zijn totalitaire trekjes in glossy verpakking: kleine escalaties uitvergroten, legitieme zorgen besmetten met geweldsframes en de burger niet tegemoet treden als volk, maar als probleem dat gecorrigeerd moet worden. Jetten heeft hier geen oplossing. Hij heeft een strafrechtelijk script.
Rinus Jansen105,362 görüntüleme • 2 ay önce
Dit is precies de mannelijke tegenhanger van Monica Geuze. Zij filmt zichzelf doodsbang in het bos. Deze gast met 50.000 volgers filmt zichzelf relaxed door de stad en noemt het ‘mannelijk privilege’ dat hij ’s nachts dronken naar huis kan lopen. De boodschap is in beide gevallen hetzelfde: vrouwen zijn voortdurend in gevaar en mannen zijn of bevoorrecht of zelf onderdeel van het probleem. Of iedere influencer dit bewust doet, is secundair. Het patroon is daarvoor te consistent, te wijdverbreid en te effectief. Steeds opnieuw wordt wantrouwen tussen mannen en vrouwen gevoed, terwijl de natuurlijke rol van mannelijke bescherming wordt neergezet als achterhaald of verdacht. Zo ontstaat een vacuüm. En dat vacuüm wordt vervolgens gevuld met camera’s, toezicht, regels en steeds meer staatscontrole. Eerst wordt de band tussen man en vrouw verdacht gemaakt. Daarna wordt het systeem gepresenteerd als de enige betrouwbare beschermer. Het patroon spreekt inmiddels voor zich. Tijd om dit soort influencercontent systematisch te ontleden.
Rinus Jansen34,803 görüntüleme • 26 gün önce
Hier verraadt Hugo de Jonge zichzelf. Hij bemoeide zich volgens eigen zeggen niet met individuele artsen; hij wilde alleen “toetsen of het systeem werkte”. Vervolgens legt hij uit wat dat betekende: vaccinatie was de norm, kritische artsen waren ondermijnend en de IGJ moest zichtbaar handhavend optreden. Met andere woorden: hij bepaalde eerst welke medische opvatting politiek correct was en controleerde daarna of de inspectie afwijkende artsen wel hard genoeg aanpakte. Zijn ontsnappingsroute is even doorzichtig als smerig: hij beoordeelde zogenaamd geen personen, hij controleerde alleen het stelsel. Maar dat deed hij door specifieke huisartsen te laten volgen, hun beroepsuitoefening ter discussie te stellen en van de inspectie zichtbaar optreden te eisen. Hugo gebruikte individuele artsen als testobject om te zien of het systeem van intimidatie goed genoeg functioneerde. Dit was geen onafhankelijke handhaving. Dit was een minister die medische tegenspraak als beleidsprobleem behandelde en de toezichthouder wilde inzetten om de vaccinatiebereidheid te beschermen. Niet de patiënt stond centraal, maar gehoorzaamheid aan de politieke norm. En jaren later noemt hij dat nog steeds een les: de inspectie moet desinformatie harder kunnen bestrijden. Hij heeft dus niets geleerd. Hij vindt alleen dat de machine de volgende keer sneller en zichtbaarder moet toeslaan.
Rinus Jansen37,177 görüntüleme • 1 ay önce
Dappere vrouw die ingrijpt als een groep kinderen een meisje met een zichtbare handicap keihard tackelt, op de grond gooit en in haar gezicht schopt. Volwassenen staan erbij te kijken en doen niks. Ze probeert de politie te bellen en wordt zelf bedreigd en vastgepakt door die kinderen. Dit is geen “kinderen zijn kinderen”. Dit is een complete afwezigheid van moraal, ruggengraat en fatsoen. En dat volwassenen niet ingrijpen zegt nog veel meer over de samenleving die we aan het worden zijn. Respect voor haar. En diepe schaamte voor de rest.
Rinus Jansen41,307 görüntüleme • 1 ay önce
Trump en Willem-Alexander voeren het woord, terwijl Jetten ongemakkelijk heen en weer drentelt. Dit is precies hoe de VS naar onze bewindspersonen kijkt: als loopjongens die blij mogen zijn dat ze op de foto staan. Terwijl de wereldorde verschuift, houdt Den Haag zich vast aan de rokken van Washington. Gênant is nog een understatement.
Rinus Jansen97,701 görüntüleme • 4 ay önce
0:25
Sensitive content
This media may contain sensitive content.
Deze getatoeëerde bimbo (armen vol inkt, altijd een rode vlag voor labiele impulsiviteit en slechte impulscontrole) dacht dat haar nieuwe lover 37 was. Bleek hij 57. Twintig jaar ouder. Hij loog bewust over z'n leeftijd, een enorme rode vlag en klassieke groomer-tactiek. Oude kerels doen dit om jonge meiden binnen te hengelen die anders niks met ze te maken zouden willen. Het is geen "onschuldig leugentje", het is manipulatief en laat zien dat hij weet dat hij haar normaal nooit zou krijgen. Zij? Even "pissed", negeert hem een dag... en dan: "Ach, ik ben verliefd op wie hij is, niet op z'n leeftijd." Klassieke daddy issues. Ze ruikt de boomer-energie, de stabiliteit, waarschijnlijk het geld, en slikt de leugen omdat ze diep vanbinnen op zoek is naar die vaderfiguur. De tattoos schreeuwen al: emotioneel onstabiel, zoekt validatie en drama, zero grenzen. Dit is geen "liefde overwint alles", dit is een labiele chick die haar issues in een 57-jarige stopt. Pure clownworld-relatie. Hij groomt, zij negeert alle rode vlaggen omdat "vibes". Geen normen, geen realiteit, alleen feelings en een dikke leeftijdskloof. Dit eindigt nooit goed.. Pure degeneratie.
Rinus Jansen47,213 görüntüleme • 1 ay önce
Eloise van Oranje is het ultieme symbool van decadente zelfpijperij. Het is lachwekkend hoe dit omhooggevallen gravinnetje met haar zilveren lepel en koninklijke kruiwagen durft te pretenderen dat ze een eigen identiteit heeft opgebouwd. Haar zelfvertrouwen is niets anders dan de stuitende arrogantie van een bevoorrecht nest dat denkt dat de wereld om haar as draait, terwijl ze zonder haar achternaam nog geen minuut aan relevante content zou kunnen produceren. Een holle verschijning die teert op een erfenis waar ze zelf geen seconde voor heeft gewerkt.
Rinus Jansen85,319 görüntüleme • 3 ay önce
Kijk naar de blik in hun ogen terwijl ze praten over defensie leren kennen. Het is een vakantie-uitje voor miljonairs, gefinancierd door de mensen die hun eigen energierekening niet kunnen betalen. Dat bekakte toontje is de ultieme uiting van arrogantie: ze hoeven niet echt te zijn, want de NPC's slikken het toch wel. London, Amsterdam, Delft... de bubbel van de Oranjes in één minuut samengevat. Geen woord over de puinhopen die het beleid waar zij het gezicht van zijn heeft aangericht. Alleen maar praten over hoe gaaf hun geprivilegieerde leventje is. Wie hier nog hiep hiep hoera bij roept, is officieel verloren. #TruthBomb
Rinus Jansen69,769 görüntüleme • 3 ay önce
1:22
Sensitive content
This media may contain sensitive content.
Wat me vooral opvalt aan dit filmpje is hoe creepy het eigenlijk is. Ze zit in haar tuin te vertellen dat ze honderden berichten krijgt van jongens van 17, 18, 20, 21 jaar oud, en tegelijk doet ze alsof ze daar misselijk van wordt. Dus ze schept op over aandacht van tieners en ze positioneert zichzelf als slachtoffer van diezelfde tieners. Dat is een hele vreemde, bijna creepy mix van opscheppen en zielig doen. Het komt niet over als een sterke vrouw. Het komt over als iemand die ergens niet helemaal lekker in haar hoofd zit.
Rinus Jansen36,336 görüntüleme • 1 ay önce
0:26
Sensitive content
This media may contain sensitive content.
Haha natuurlijk. "Het was een witte Nederlandse opa hoor!!!" Ja tuurlijk. Je loopt halfnaakt met je tieten bijna eruit door de stad en als mannen kijken word je hysterisch. Maar zodra mensen vragen of het een buitenlander was, moet je meteen je deugmoment hebben. Kutwijf, je snapt donders goed waarom ze dat vragen.
Rinus Jansen35,395 görüntüleme • 1 ay önce
0:57
Sensitive content
This media may contain sensitive content.
Dit is precies het resultaat van 50+ jaar "je bent op je mooist op elke leeftijd"-propaganda. Een vrouw van 50+ die trots vertelt dat jongens van 20-25 op haar vallen, denkt dat het empowerment is. In werkelijkheid is het een teken dat haar seksuele marktwaarde volledig is ingestort. Die jongens zien geen "interessante vrouw". Ze zien een low-effort, low-consequence optie. De harde waarheid die niemand mag zeggen.
Rinus Jansen35,426 görüntüleme • 1 ay önce