Mirwais Shariatmadari

«مراسم وداع با محور تاریکی» با شکوه تمام برگزار شد. این گردهمایی از طالبان تا جبههٔ مقاومت، از حماس و حزب‌الله تا فاطمیون و زینبیون، از کمونیست‌های زهر‌خور چین تا چاقوکش‌های یمن، از دولت خانوادگی تاجیکستان تا دیکتاتورهای مادام‌العمر آسیای میانه، از الیگارش‌های روسی تا فرمانده نظامی تازه‌به‌دوران‌رسیدهٔ ارتش پاکستان را در بر می‌گرفت؛ و خلاصه هر جریان و فردی که با آزادی، دموکراسی و حقوق بشر میانه‌ای ندارد، گویی همگی با یک دعوت‌نامهٔ ویژه فراخوانده شده بودند. طبیعی است که این چهره‌های گوناگون، با همۀ تفاوت‌های ظاهری، در یک قاب واحد جمع شوند؛ نه به عنوان سوگواران یک فرد، بلکه به عنوان اجزای یک شبکهٔ هم‌ریشه و هم‌جهت در سیاست معاصر. شبکه‌ای که در آن نام‌ها و جریان‌ها، هرکدام به شکلی به همان منطق مشترک قدرت و کنترل گره خورده‌اند و از مفهوم جامعهٔ باز فاصله می‌گیرند. «مادرخواندهٔ تروریسم و اقتدارگرایی» به نقطهٔ اتصال این شبکه بدل شده بود؛ جایی که همهٔ این رشته‌ها در آن به هم گره می‌خورند. تنها جای خالی، برادران دالتون بود تا تصویر به اوج طنز خود برسد. 😉

11,313 görüntüleme