Vijaysinh Rajput

“સાબરમતી જેલની એ પહેલી રાત” તા:૧૭/૦૭/૨૦૨૧ મને છોટા ચક્કર વિભાગ માં ખોલી નંબર-૧ ફાળવવામાં આવી હતી. સાંજે સાત વાગે કોઈ જમવા નું આપી ગયું હતું. સાત મહિના ની ગીરના જંગલની રજળપાટ આખી આખી રાત વૃક્ષો પર સુઈ ને કાઢેલી રાતો.. પથ્થરો ની પથારી અને ઝરણા નું પાણી પી ને લડેલી જંગના અંત માં નદી ના સામા કાંઠે મારા મિત્ર કેવલસિંહ જાડેજા(સ્વ)(LCB) ના વરદ હસ્તે હાજર થયો. (ઘરપકડ બતાવી) વરસાદ પરીક્ષા લઈ રહ્યો હતો. ગીર ની નદી ઓ જાણે રસ્તો રોકાતી હોય એમ ગાંડી તૂર થઇ હતી.મને લઇ જતી કાર પાણીમાં બંધ થઈ ફરજીયાત ઉતરવું પડ્યું મેં પોલીસ ને વચન આપ્યું હતું કે ચિંતા ના કરો હું હવે ભાગીશ નહીં કારણ કે ભાગવું હોત તો.. ચાલો પાછા આવી એ મૂળ વાર્તા તરફ સાત વાગે જમીને મને આપવામાં આવેલી એક સ્વચ્છ ચટાઈ અને એક ખાદી ના ઓઢવા ના પાગરણ સાથે મને છોટા ચક્કર નામ ના વિભાગ ની ખોલી નંબર-૩ ફાળવવા માં આવી હતી. એક પંખો એક ટ્યુબ લાઇટ અને અટેચ બાથરૂમ સાથે આશરે ૧૯૪૨ માં બનેલી આ જેલ નો વિસ્તાર હતો ,જેમાં ૧૬૦*૪૦૦ ફૂટ નું મેદાન અને વોકિંગ સાથે ની હવા ઉજાસ વાલી આ બેરાક વાર્ડ હતો. રાત્રે ખોલીમાં જેલ પોલીસ મુકવા આવ્યા જે જેલ પોલીસ ના પે ગ્રેડનું આંદોલન આપણી ચેનલ માં કવર કર્યું હતું એટલે આદર સાથે જ કહ્યું કે “બાપુ ખૂબ લડ્યા હોં “ આજે તમારી લડત અને ચેનલ ના કારણે સન્માન જનક પગાર ધોરણ અને રહેવા સારું ક્વાટર મળ્યું છે.હું હસ્યો કે તમને ક્વાટર મળ્યું અને મને ખોલી , રાત્રે આઠ વાગે એ લોખંડી દરવાજા ને કાનપુરી તાળા મારતા ગયા. મેં ખૂણા માં પડેલી ખજુરી ના પાંદડા ની સાવરણી થી ખોલી સાફ કરી. પહેરેલા ટીશર્ટ ને પલાળી પોતું કર્યુ ત્યાર બાદ એ ટીશર્ટ ના રહ્યું પોતું જાહેર થયું ,થાક એટલો હતો કે ભરપૂર પાણી એ નાહી લીધું. કોર્ટ થી નીકળતા સમયે વીણાબાએ ચીવટ થી તૈયાર કરી ને આપેલ થેલામાં થી સ્વચ્છ નાઇટડ્રેસ પહેરી ને થેલામાં રહેલા મોગલ માં નો મઢેલો ફોટો અને મહાદેવની છબીસામે બેસી મોગલ ચાલીસા અને મહાદેવના જપ કર્યા. રાત્રીના આશરે નવ વાગ્યા હશે, કારણ કે કાંડા ઘડિયાળ જેલ મેન્યુઅલમાં પરમિશન નથી માટે અંદાજ મારતા શીખી જવાનું પક્ષીના અવાજ સુર્યના પ્રકાશથી ચોક્કસ સમય કલ્પના થાય.પડ્યા ભેગી ઊંઘ આવી ગઈ ૩/૪ કલાક થયા હશે અને થોડો સંચળ થયો કાબરો બોલતી હતી. હું જાગી ગયો મારા થી સાત ફૂટ જ દૂર પગથિયા ઉપર નાગણી આવીને બેઠી હતી. સ્વ બચાવ માટે ઈમરજન્સી બેલ નો ઓપ્શન હતો જ પણ હું મોગલમાં નો ઉપાસક અને ખેડૂત નું સંતાન હતો એટલે ડર નો સવાલ નહોતો. ઓઢવાની ચાદરમાંથી દોરો વણી ને વાટ બનાવી અને માથામાં નાંખવા ના તેલ લીધું અને સાબુ કાપી ને કોટા સ્ટોન ઉપર દિવો બનાવ્યો.થેલા માં ખાંખાંખોળા કર્યા તો માચીસ હતું . દિવો પ્રગટ્યો એ નાગણી પોતાના શરીર ઉપર ઉભી થઈ લોખંડ ની જાળીમાંથી દિવો જોઈ, અંદર આવવા ના બદલે તયાંજ થોડા દુર ફેણ માંડી બેસી રહી. લગભગ પો ફાટવા ની તૈયારી હશે સવારે ૫ઃ૪૫ વાગે જેલ પોલીસના જોડા ના અવાજ સાથે “માં” એ વિદાય લીધી. જેલ પોલીસ ગણતરી કરવા આવે સવારે કે રાતે ઉકલી નથી ગયાને ?? બસ એ પછી બેરાક ખુલી ગઈ..પણ મારી આંખ તો બંધ જ હતી અને મને અસત્ય સામે મારી લડાઈમાં દૈવી શક્તિનો સાથ છે એનો સાક્ષાત્કાર મળી ગયો હતો. મને વિશ્વાસ બંધાઈ ગયો કે હું એકલો નથી..મહાદેવ અને માં સાથે જ હતા. ત્યારથી આજ સુધી જેલમાં અખંડ 🪔 દીવો હંમેશા ઘી થી પ્રજ્વલિત રાખ્યો હતો. અને જેલમાં મળતું ઘી કયારેક પેટ માં નહોતું નાંખ્યું પણ ૯૯૯ દિવસ દિવો પ્રગટ જ હતો. ટુંક સમય માં આ “સાબરમતી ના સંભારણા” પુસ્તક સ્વરૂપ માં પણ પ્રકાશીત થશે તરીકે પ્રગટ કરીશ એમાંથી આ પહેલો લેખ..મારી “માં” અને “મહાદેવ” અને મારા જીવન સાથી ને અર્પણ મીત્રો આવી ૩૦૦ સત્ય વાર્તા ઓ છે સમયાંતરે આપને પસંદ આવે તો પોસ્ટ કરીશ, #Vijaysinh_Rajput #સાબરમતી_ના_સંભારણા #FarmersProtest #મહાદેવ #મોગલમાં 🙏🏻

11,353 görüntüleme