alakaya sıçtım

sıçtım bakışı.

Sıçtım amk Pauahdksuwhfkejwhdosuwhsosusjsosıshsksousheıeueskaoahajaoahsjsıjss

yedeklerde şundan var sıçtım

Şundan geliyo sıçtım

kadıköy boğası - hayır altıma sıçtım

oğlum altıma sıçtım napıyor bu amk

olum kim yaptı bunu altıma sıçtım hahahahahs

Ota boka işedim sıçtım yarıldım kustum yazanlar

kaç yaşındasınız ya kustum sıçtım amk #KısmetseOlur

4. resimdeki uygulamaya sıçtım şafak mı sayıyorsun aq ya

Kalkmasını bekleyip ikinci kez yere yapıştırınca gülmekten altıma sıçtım... muhteşem sekans yashow more

İrem Derici: "Kendimi bildim bileli 'Elalem ne der?' diye... yaşamadım. İçtim, sıçtım, eğlendim canım sağ olsun. Darısı başınıza. Sıradaki şarkı da kalbimizi kıran herkese boydan girsin."show more

Az önce eve gidiyorum..kaldırımın dibine sma stantı koymuşlar, gece... gece bianda gayipten ağlamalı kadın sesi gelmeye başladı sağa sola bakıyorum benden başka kimse yok, ses nerden geliyo anlaşılmıyor..sokağın ortasında altıma sıçtım amk ya kapatsanıza geceleri şunun sesinishow more

Stop that Arda Güler 🔥🔥🔥

fenasal bir sekilde benzemeleri hakkinda

Bence Cihan’ın karakterindeki en güçlü kırılma noktalarından biri, kendi... korkularını zamanla birer kehanete dönüştürmesi. Yaşadığı kayıplar yüzünden sürekli aynı ihtimali dillendiriyor: Sevdiğim şeyi kaybederim, bağlanırsam acı çekerim, mutlu olursam bunun bedelini öderim. Ve bunu o kadar uzun süre tekrarlıyordu ki, Mine bile artık Cihan’ın bu düşünce biçimini fark edip dile getiriyordu. Alya’ya “Ben sevmemeyi öğrendim. Çünkü insan kaybedeceğini sever ve ben kaybetmekten korkuyorum.” demesi de aslında Cihan’ın dünyasıyla çok güçlü bir paralellik kuruyor. Nare’nin “Bizde mutlu evlilik yok.” sözü de aynı döngünün başka bir versiyonu. Nare tam anlamıyla sevdiğine kavuştuğu zaman Şahin’i kaybediyor. Keza Kaya baba oluyor ama Zerrin ondan uzakta. Yani bu hikâyede karakterlerin korkuları yalnızca söz olarak kalmıyor; korktukları şeyler gerçekleşerek onların inançlarını daha da güçlendiriyor. Hatırlarsanız birinci sezonda Cihan’ın en büyük korkularından biri de aile olarak yaşadığı güzel anıların gelecekte yalnızca kendi hafızasında kalmasıydı. Bir gün herkesin gideceğini, kendisinin geride kalacağını düşünüyordu. Ve yine korktuğu oldu: Alya gitti, Cihan yalnız kaldı. Bu yüzden Cihan’ın meselesi yalnızca Alya’yı sevmek değil; Alya’ya yeniden bağlanırsa onu bir kez daha kaybetme ihtimaliyle yüzleşmek. Çünkü Cihan artık biliyor: Bir kez daha düşerse, bu sefer toparlanması çok daha zor olacak. Belki Nare için kaktı, düştüğü yerden kalkması için elinden tutan kişi oldu. Hepimiz Nare’nin abisiyle olan bağını biliyoruz .Ama Cihan’ın zihninde asıl mesele hâlâ değişmedi. Ne kadar onları Mardin’e götürmek istese de Alya’nın yeniden gitmek isteyebileceğini düşünüyor. Ona yeniden bağlanıp, onu yeniden ellerinden kaybetmekten korkuyor. Bu nedenle Deniz’e “Cihan oğlum” demek yerine “çocuk” demesi bile bana göre bilinçli bir mesafe koyma hâli. Çünkü Cihan için isim koymak, bağ kurmak demek. “Oğlum” dediği anda Deniz’i yalnızca bir çocuk olarak değil, kendi ailesinin, kendi hayatının bir parçası olarak kabul etmiş olacak. Oysa Cihan şu anda kendisini o bağın içine tamamen bırakmaya korkuyor. Sanki zihninde şöyle bir denklem var: Bağlanırsam kaybederim. Seversem acı çekerim. Aile olursam yine yalnız kalırım. Ve Cihan’ın trajedisi tam da burada: Kaybetmekten korktuğu için bağlanmaktan kaçıyor; bağlanmaktan kaçtıkça da kaybetmekten en çok korktuğu şeylere kendi elleriyle mesafe koyuyor. Kendi kendini gerçekleştiren kehaneti de aslında tam olarak bu. Umarım bu sezon bu iç hesaplaşmaları uzun uzun izlerizshow more

Çok güzel ve çok iri 😍 iyi akşamlar

Buda teyit videosu

Aziz Yıldırım, Liverpool maçının ardından soyunma odasında futbolculara teşekkür... konuşması yaparken gözyaşlarını tutamıyor.show more