جمهوری عسلامی اینارو میکشه که غذای عراقی‌های اربعین تامین کنه:

🚨مصرف گسترده مواد مخدر در بین پرستوهای جمهوری اسلامی... که در ایام اربعین در میان جاده‌ها خدمات ارائه می‌دهند.show more

توهین جنسی در تلویزیون کثیف جمهوری اسلامی به بانو... یاسمین پهلوی اینارو باید جوری جواب داد که دیگه جرات همچین کارهایی نداشته باشن!show more

الان وزارت ارشاد نمیره یقه اینارو بگیره برخورد کنه،... ۴ روز دیگه سردار رادان باید تو خیابون دخترایی که با شلوار شیشه ای اومدند بیرون رو بگیره! تازه اگر وفاق اجازه بدهshow more

ماراتن مبتذل زنان در کیش با حمایت مالی بانک... سامان و سازمان منطقه آزاد کیش! این جمعیتی که با پول اومده احیانا دو قطبی درست نمی کنه؟ یعنی شورای تامین کیش مثل شورای تامین تهران که اگه حمایت شورای هماهنگی تبلیغات نبود از برگزاری دسته ممانعت می کرد برای این برنامه هم کار شکنی کرد؟show more

صدای مراد ویسی هم در اومد از دست چپ... ها: «بعضیا اسمشون مخالف جمهوری اسلامیه ولی از هر صدتا حرفی که میزنن ۹۹ تاش علیه شاهزاده هست، من نمیفهمم این چجور مخالف جمهوری اسلامیه که شب و روز میخواد به شاهزاده حمله کنه.»show more

تنهایی دارم از این بچه ها نگهداری میکنم و... یک کسی هم پیدا نکردم که بهم کمک کنه،دوستان دوست دارین به بچه ها عیدی بدین که چند روز عید که تعطیله بتونم خاک ،غذای خشک ،مرغ،برنج و سبزیجاتشونو بخرم خیلی خوشحالمون میکنین و از همه شما عزیزان ممنونم که ما رو تنها نمیزارین و کنارمون هستین🙏show more

نمونه‌ای‌ از فاحشه‌‌هایی که می‌گفتن مشکل ما جمهوری اسلامی‌ه... ولی عاشق ایرانیم. خییییر مشکل اینها خود ایران‌ه، ارتش که کار سیاسی و اقتصادی نمی‌کنه. ارتش تنها کاری که کرد در ۲۶ اکتبر، تلاش برای حفاظت از جان و مال و ناموس مردم ایران در مقابل حمله‌ی اسراییل بود. پس دفعه‌ی دیگه که این زنازاده‌ها بیرون ریختند، کسی غلط می‌کنه که با کلام و قلم و زبانش پلیس رو محدود کنه. » حرام‌زاده‌ها را سرکوب کنید #زن_زندگى_آزادى‌show more

بله، بله! «رنسانس فرهنگی» شده و تهران «بیشتر از... نیویورک» اجرای تئاتر داره! -فقط جمهوری اسلامی ممکنه وسط رنسانس بزنه زیر میز و برای عوامل تئاتر را به خاطر آغوش دو تا بازیگر که حتی لمس هم نداره، دادگاهی کنه. بعضی‌ها چقدر وقیح‌اندshow more

جمهوری کثیف اسلامی از اسرائیل ویدئو زیاد پخش می... کنه اما این تصاویری که مردم اسرائیل دارند در کف خیابان مانع ریزی می کنند را منتشر نمی کنه چون جنبه آموزشی داره. موانع ریز و درشت به حالت لانه زنبوری! متاسفانه در #ایران با توجه به اینکه ما با یک رژیم کاملا جنایتکار طرف هستیم اما به مسائل مربوط به امنیت خودمان اهمیت نمیدهیم این نقص را باید بر طرف کنیم. #مهسا_امینیshow more

بعضی آدمها دیوانه های آزاد هستند! این آقا لباس... تیغی پوشیده، رفته وسط سه تا شیر نر وحشی عرض اندام کنه اولش خوشحاله، ولی یکی از شیرهای زرنگ، با نقطه زنی دقیق می پره و مفصل دست چپش رو که حفاظ نداره، به دندون میگیره پ ن: چقدر آدم رو یاد کارهای جمهوری اسلامی میندازه😆show more

مردم ایران هیچ‌وقت این رژیم رو سر کار نیاوردن... بلکه این کشورهای غربی آمریکا و انگلیس با برنامه ریزی اروپا مخصوصا فرانسه بودند که ۴۷ سال پیش این حکومت رو آوردن و به ما تحمیل کردن فراموش نکنیم چطور رییس جمهور آمریکا از روز اول پشت این رژیم تروریستی ایستاد حتی تو همون دوران تو تلویزیون ملی خودشون دشمنیشون رو نشون دادن و پرچم مقدس شیر و خورشید ما رو آتیش زدن و پرت کردن پایین ​الان وقتشه که کسی که رو اون جایگاه نشسته این اشتباه تاریخی رو جبران کنه مردم ایران بهترین متحد برای نظم نوین جهانی و مرکز ثقل این داستانن چون رژیم اشغالگر تروریستی جمهوری اسلامی با ایدئولوژی که داره دقیقا مقابل همین نظم نوین جهانیه و محور شرارته #FinishTheJob #KingRezaPahlavishow more

لطفاً این فیلم چند ثانیه‌ای رو تا آخر نگاه... کنید. موشک‌های تام‌هاوک امریکایی باله ندارند، این فیلم بسیار کوتاه و مستند ثابت می‌کنه حمله به مدرسه‌ی میناب کار امریکا نبوده و‌ جمهوری اسلامی خودش با پهپاد یا موشک‌های چینی به مدرسه حمله کرده تا با کشته‌سازی، ادای مظلومیت در بیاره و آمریکا رو در مجامع عمومی سرشکسته کنه. حق با جناب عباس فخرآور و سایر دوستانیه که از همون روز اول این واقعیت رو بارها و بارها اعلام کردند، اما متاسفانه ما به‌خاطر شرایط جنگی و آخوند به کون بودن ذاتی‌مون باز هم اسیر پروپاگاندای رژیم شدیم. انقدر شریف هستم که عذرخواهی کنم.show more

کبابِ کرم‌زده در سلف دانشگاه علوم‌پزشکی همدان یک دانشجو... در گزارشی که ساعاتی پیش (۲۴ شهریور ۱۴۰۴) برای #خبرنامه_امیرکبیر ارسال کرده است؛ از مشاهده تعداد زیادی کرم در بخش‌های مختلف کباب سروشده در ناهار امروز سلف دانشگاه علوم‌پزشکی همدان خبر داد. این گزارش، کرم‌زدگی گسترده در غذای سلف را نشانه‌ای از «قصور جدی در نظارت بهداشتی و استفاده از گوشت نامرغوب» توصیف کرده است. با وجود اعتصاب‌ها و اعتراضات گسترده دانشجویان در هفته‌های اخیر نسبت به افت شدید کیفیت غذا و افزایش بی‌رویه قیمت آن، رژیم جمهوری اسلامی و نهادهای وابسته‌اش از جمله وزارت علوم و سازمان امور دانشجویان عملاً نشان داده‌اند که هیچ ارزشی برای جان و سلامت دانشجویان قائل نیستند و سلف‌های دانشگاهی به صحنه‌ای از بی‌توجهی، فساد و بی‌مسئولیتی تبدیل شده است.show more

خودشیفته، نارسیسیت، نابالغ، اینسکیور، دغل‌باز، لاشی... فرقی نمی‌کنه که... اسمش رو چی بذارید. اما اگه اندازه ۵ دقیقه حوصله کنید می‌خوام برای شما از یک لحظه بگم. لحظه‌ای که اولین جرقه‌ی همه دردسرهای بعدی رو می‌زنه. لحظه‌ای که مثل تیغی در گلو هم دردآوره و هم اجازه نمی‌ده غذا بخوری. که اگه فکری به حالش نکنی، باعث می‌شه سوتغذیه نحیفت کنه یا حتی بکشتت. (قبلش ویدیوی این پست رو ببینید) 🔖 پرده اول: کودکی گریه می‌کنه. شاید از گشنگی کلافه شده، شاید از تنهایی ترسیده. شاید پوشکش اذیتش می‌کنه. شاید پرخاش مراقبینش به همدیگه رو دیده. دستانش رو در هوا تکون می‌ده و رد چشمانش به دنبال چهره گرم مامان یا دست حمایتگر بابا می‌گرده. مامان درد مزمنی پیدا کرده. شاید کمرش درد می‌کنه. شاید چند وقتیه درگیر ترفیع شغلی باباست چون بابا پروژه جدیدی گرفته و چند وقتیه دیر وقت به خونه میاد و در دسترس نیست. مامان شاید بعد از زایمان، افسردگی گرفته. شاید مشکل مالی‌ای پیش اومده و بابای تحت فشار، مامان رو هم مضطرب و نگران کرده. شاید مامان و بابا به این‌جای زندگی فکر نکرده بودن و حالا چکه‌های گاه و بی‌گاه سقف رابطه‌شون تبدیل به نم‌گرفتگی همیشگی و پوسیدگی رنگ و گچ شده. هر چه که هست چشم‌های کودک می‌گرده و خط نگاهش به چهره در هم کشیده‌ای می‌خوره. به چشمانی کم‌فروغ. به صورتی عصبانی. به لب‌هایی که گوشه‌هاش پایین افتاده. به ابروهای درهم‌کشیده‌ای که نشانی از محبت در اون‌ها نیست. شاید چشم‌‌های کودک می‌گرده و می‌گرده اما نگاهی پیدا نمی‌کنه. و این نه ماجرای امشب و هفته پیش و ماه گذشته، بلکه پاسخیه که - شاید همیشه، شاید گاه‌به‌گاه - اما مستمر و پیوسته دریافت می‌کنه: ⚡️لحظه‌ای که چشم‌ها به جست‌وجوی چشمه خنک و زلال توجه و محبت رفتن اما تشنه، با مشک خالی و با مُشتی خاک در کام برگشتن. 🔖 پرده دوم: کودک بزرگ‌تر می‌شه. به هر حال شیرین و بامزه‌اس (مگر این که خیلی بدشانس باشه که حتی بامزه و لپ‌دار هم نباشه). اون‌طور که هر کودک ۳-۴ ساله‌ای به توجه و دیده شدن نیاز داره، او هم به دنبال نیازش می‌گرده. مثل ریشه‌ای در خاک به دنبال آب، مثل گرسنه‌ای به دنبال غذا. شاید اگه بچه گربه وحشی رو در جنگل یا صحرا پیدا کنید و نون خشکی جلوش بندازید، حتی بوش هم نکنه. اما گربه‌ی توی کوچه - البته نه کوچه‌های حالا که پر از غذای خشک خارجیه - با دنده‌هایی که از زیر پوستش کمی معلومه و تن نحیفش، همون نون خشک رو هم به دندون می‌کشه و با میو کردن ضعیفی سعی می‌کنه شما رو راضی کنه تا سوسیس وسط نون که بوش بهش خورده رو هم بهش بدید. هر چه که هست، کودک به روشی که نمی‌دونه از کجا میاد ولی براش کار می‌کنه، توجه رو می‌گیره و سیراب می‌شه. شاید چون مودبه، شاید چون همیشه موهاش آب و شونه شده‌اس، شاید چون بلده دست به کنترل تلویزیون نزنه. شاید چون وقتی عصبانیه می‌گه چشم و گریه نمی‌کنه، شاید چون بلده شعری که بچه‌های ۷-۸ ساله با مشکل می‌خونن رو از حفظ بخونه. شاید چون بلده باز هم به چشمان بی‌فروغ و صورت در هم‌کشیده یا لب‌هایی که نمی‌جنبه و شاید حتی چشمی که نیست، نگاه کنه بی آن که خم به ابرو بیاره. در عوض کاری کنه که اون چشم‌ها اندکی برق بزنن و لب‌ها کمی بخندن. ⚡️بالاخره راه‌حل کنار اومدن با اون لحظه پیدا می‌شه. 🔖 پرده سوم: نوجوون ۱۳ ساله در اتاقش نشسته و با خودش فکر می‌کنه - یا شاید حتی فکر نمی‌کنه و بعداً متوجه جریان ناخودآگاه فکرش می‌شه - و می‌گه: «دیدی چه بیابان وحشتی بود؟ دیدی که چه گرسنه و تشنه بودیم؟ اما ما موفق شدیم. نه! یه ذره دیگه تا موفقیت مونده... ولی دیدی چیزی رو ساختیم که دیگه همه چشم‌ها با ذوق و همه لب‌ها با خنده باهاش روبرو می‌شن؟ می‌دونم... همه‌ی همه که نیست. کلی چهره هست که تا حالا ندیدیم. این صورتایی که هر روز می‌بینیم هم به نظر می‌رسه هنوز هم بعضی وقت‌‌ها در‌هم‌کشیده و کم‌فروغه. آخ! دیدی پریروز دو تاشون بهمون لبخند نزدن؟ خیلی تلخ بود. ولی جای نگرانی نیست. چون این چیزی که داریم می‌سازیم یکم دیگه، اگه فقط یکم دیگه روش کار کنیم دیگه به همه چشم‌ها و لب‌ها ذوق و خنده میاره» 🔖 از پرده سوم به بعد، برنامه‌ریزی پیش‌فرض مشخصه: یکم دیگه روی اون چیزی که داریم می‌سازیم کار کنیم تا دیگه همه بپسندنش. تا دیگه از اون جست‌وجو با کام تشنه و پرخاک و مشک خالی برنگردیم. تا دیگه اون لحظه ⚡️ تکرار نشه. اما کیه که ندونه دنیا کارش ناکام کردنه؟ کیه که ندونه آدم‌ها اصلاً به مشک ما نگاه نمی‌کنن که بخوان پرش کنن؟ این رو من و شما می‌دونیم، اما گربه‌ای که با نون خشک سیر شده نمی‌دونه. ریشه‌ای که جون کنده تا خودش رو به آب برسونه نمی‌دونه. و این همون تیغ در گلوست. هر ارتباط جدید با برنامه‌ریزی پیش‌فرض تکرار نشدن اون لحظه آغاز می‌شه و بعد از اندکی - اگه ادامه‌دار بشه - به گروگان گرفته می‌شه تا هیچ وقت باعث رخ دادن دوباره اون لحظه ⚡️ نشه. به هر حال اون لحظه خیلی خیلی دردناکه و ما هم این همه سال زحمت کشیدیم تا این محصول همه‌پسند رو بسازیم. حالا درسته کماکان یکی دو تا جاش گیر و گور داره. اما تیم توسعه قول داده با فیدبک‌های جدید حتماً محصول نهایی رو تا چند ماه دیگه آماده کنه. چیزی که مهمه اینه که تیغ رو دست نزنیم. چون دست زدن بهش درد داره. اما خب این شکم گرسنه نیاز به غذا داره. با هر لقمه هم تیغْ گلو رو خراش می‌ده و درد داره و غذا بهش می‌چسبه. درسته که یکمی درد داره. اما محصول ما قراره درد تیغ رو در نسخه نهایی کاملاً رفع کنه. از طرفی اگه تیغ رو دربیاریم ممکنه گلومون بچسبه بهم و دیگه نتونیم غذا بخوریم. حتی تیم توسعه گفته شاید کل دستگاه گوارش رو از کار بندازه. ما که نمی‌دونیم چی می‌شه. بعد خب معده و روده رو هم نمی‌شناسیم که بخوایم بهشون رسیدگی کنیم. فقط تیغ و گلو رو می‌شناسیم و غذا. ولی این درد گلو باعث می‌شه نه درست طعم غذا رو بفهمیم، نه درست بجویم و قورتش بدیم. بقیه هم تا کی تحمل آخ و اوخ و غذا خوردن خاص ما رو بکنن؟ خسته می‌شن دیگه... البته ما هم می‌تونیم سریع‌تر از سر سفره پاشیم تا کسی متوجه تیغ در گلو و رژیم خاصمون نشه. رژیم غذاییمون هم به خاطر عفونت و زخم‌های مکرر محدود و محدودتر می‌شه. ♻️ و زندگی همین‌طور پیش می‌ره... اگه خوش‌شانس باشیم، با یکی هم‌سفره می‌شیم که بالاخره یه فیدبکی به این محصول و این حقیقت که هنوز بعد از این همه سال تحقیق و توسعه نتونسته مشکل تیغ در گلو رو حل کنه، بده. و سوالی که بعد از اون هر بار تکرار می‌شه و باید بهش جواب بدیم، اینه: آیا جرئت مواجه شدن با اون لحظه⚡️ و در آوردن تیغ و درد و مراقبت‌های بعدش رو داریم... یا به کار روی محصول ادامه می‌دیم؟show more