#فردوسی

tinoushnazmjou's profile picture

حملاتی که این روزها پی‌در‌پی به #زینب_موسوی می‌شود، به نام دفاع از «مقدسات ملی» و #فردوسی (انگار فردوسی نیاز به وکیل مدافع دارد!) مرا به یاد این سخنرانی تاریخی انداخت: سخنرانی مشهور #سلمان_رشدی در سال ۲۰۱۵، اندکی پس از حمله‌ی تروریستی به دفتر شارلی ابدو. رشدی در آن سخنرانی جمله‌ای گفت که عصاره‌ی آزادی بیان است: «به محض این‌که کسی بگوید: من به آزادی بیان اعتقاد دارم، اما… من دیگر به ادامه‌ی حرفش گوش نمی‌دهم.» برای درک سنگینی این جمله باید زمینه را به یاد آورد. سلمان رشدی، نویسنده‌ی رمان #آیات_شیطانی، از سال ۱۹۸۹ هدف فتوای قتل #خمینی قرار گرفت و سال‌ها در تبعید و زندگی مخفی گذراند. او از نزدیک لمس کرده بود که چگونه «اما» و «شرط‌گذاری» می‌تواند آزادی بیان را بی‌معنا کند. و #شارلی_ابدو؟ همان نشریه‌ی طنز فرانسوی که در ژانویه ۲۰۱۵ به خاطر انتشار کاریکاتورهای پیامبر اسلام، هدف حمله‌ی اسلام‌گرایان مسلح قرار گرفت. ۱۲ روزنامه‌نگار و کاریکاتوریست درجا کشته شدند. حمله‌ای که اروپا و جهان را تکان داد و شعار (من شارلی هستم) را به نماد دفاع از آزادی بیان بدل کرد. وقتی رشدی در چنین زمینه‌ای گفت: «آزادی بیان با اما معنا ندارد»، منظورش این بود که یا آزادی بیان را بی‌قید و شرط می‌پذیری، یا اصلاً چیزی به نام آزادی بیان باقی نمی‌ماند. امروز هم ماجرا همان است: آن‌که می‌گوید «من با آزادی بیان موافقم، اما شوخی با فردوسی ممنوع است»، در حقیقت با آزادی بیان مخالف است. چون آزادی اگر مرز و قید و شرط پیدا کند، دیگر آزادی نیست. و این همان نکته‌ای است که دشمنان آزادی همیشه پشت آن پنهان می‌شوند.

Tinoush Nazmjou - تینوش نظم‌جو

158,404 次观看 • 10 个月前