چه جالب👌🏻

یاد این حرف از الن واتس افتادم: Death might be how we wake up from the dream called life

👌🏻🥹

- All I Knew

من یک بار تجربه نزدیک به مرگ داشتم . از علتش بگذریم. یک دفعه دیدم بالاتر از بدنم هستم تقریبا دو ، سه متر . سبک سبک بودم . نور زیادی بود . همه جا روشن بود . اینقدر حس شیرینی بود که قابل وصف نیست .برای من که خیلی خوب بود .

من چند سال پیش یه تجربه نزدیک به مرگ داشتم که واقعا میتونم بگم ازونجا به بعد زندگیم یه تغییرات اساسی کرد، سالها از ایران دور بودم و البته هنوزم هستم، یادم نیست چند سال پیش بود اما تو همین آلمان بودم و یکی از همین دوستان توییتری گفت بیا آشپزی یادت بدم و قرمه سبزی درست کن، منم واقعا بعد از چند سال هوس کردم و رفتم وسایلش رو خریدم و آشپزی کردم، این دوستمون اولش نگفت که این رسپی واسه پنج نفره، منم نشستم سر میز و هر چی میخوردم تموم نمیشد! بالاخره تمومش کردم و به هر سختی که بود خودم رو رسوندم به تخت و احساس می‌کردم الان پاره میشم و میپاشم به در و دیوار، امواج گاما همه جا رو پر کرده بود و تمام طلبکارا و بدهکارام و جد و آبادم اومدن جلوی چشام. صبح که بیدار شدم واسه اولین بار فهمیدم که چاقم و تا الانم همین حس رو دارم؛ بدترین قسمتش اونجاش بود که طرف نگفت باید لوبیا ها رو قبلش خیس میکردم چند ساعت و هیچی دیگه، نزدیک بود بمیرم واقعا

خوبه فهمیدن این اتفاقات ربطی به خروج روح و ماورا نداره و همش کارکرد مغزه. امیدوارم علم به جایی برسه که دین و خرافات یه روزی شبیه یه داستان بشه

یکی از آفتهای امروز آکادمیا بویژه در حوزه‌ی مغز همینه. اینکه هر خبری را با استناد به مقاله‌های ضعیف با هزار خطای علمی و بدون کنترل علمی درست کار کنی. باید درون رشته باشی تا بدانی که چه اندازه بی‌پایه و اساس خبر می‌زنند. با همین کارها ده سال درباره‌ی علت آلزایمر همه را فریب دادند

خب علم که یهو پیشرفت نمیکنه، با همین سعی و خطاها میره جلو

شاید الان ما مردیم و فقط داریم خاطراتمون و به سرعت نگاه میکنیم

منم یه بار تصادف وحشتناک داشتم، در حدی که ماشین اوراق شد. کلا ۱۵ ثانیه بیشتر نبود، ولی یه عمر گذشت. وقتی ماشین ملق میزد و من توش قل میخوردم، یه حسی تو دلم میگفت تموم شد و دارم میمیرم، منم نمیتونستم کاری بکنم و ناخواسته تسلیم شدم. لحظه‌ی آخر همه چی سفید شد، فقط چهره مادرمو دیدم.

وای 😨