Video wird geladen...

Video konnte nicht geladen werden

Zur Startseite

Bağlantı arayan bir nöron🧠

56,918 Aufrufe • vor 1 Jahr •via X (Twitter)

0 Kommentare

Keine Kommentare verfügbar

Kommentare vom Original-Post werden hier angezeigt

Ähnliche Videos

YAŞAMIN YAPITAŞI ENFORMASYONDUR = YAŞAMVERİ Ölü Bir Meyve Sineğinin Beyni Bir Robotu Uçurabilir mi? İddia oldukça çarpıcı: Ölmüş bir meyve sineğinin yaklaşık 166 bin nörondan oluşan beyin bağlantı haritası, yürüyebilen ve uçabilen bir robotu kontrol etmek için kullanılıyor. Robot yerde dört tekerlek üzerinde ilerliyor; ardından tekerleklerin içine yerleştirilmiş pervaneler devreye giriyor, robot havalanıyor, yön değiştiriyor ve tekrar yere iniyor. Bu yaklaşımın temelinde, Janelia ve Google araştırmacılarının bir meyve sineği beynini elektron mikroskobuyla binlerce ince kesitte görüntüleyerek oluşturduğu connectome — konektom, yani nöronların ve aralarındaki bağlantıların ayrıntılı haritası bulunuyor. (3 Eylülde bu matematik bilgi kullanmak isteyen herkese açıldı.) Böylece biyolojik beyin, fiziksel olarak yaşamıyor olsa bile, bağlantı mimarisi sayısal ortamda modellenebiliyor. Robotun kamerasından gelen görüntüler önce bir sineğin görsel sisteminin algılayabileceği biçime dönüştürülüyor. Ardından bu sinyaller, gerçek sinek beyninden çıkarılmış bağlantı ağı üzerinde ilerletiliyor. Her nöron basitleştirilmiş matematiksel bir modelle temsil ediliyor. Yaklaşan bir nesne algılandığında sineğin kaçınma davranışlarında rol oynayan LPLC2 ve LC4 gibi görsel nöron grupları etkinleşiyor; motor sistemle ilişkili aşağı yönlü nöronlar ise hareket komutlarının oluşmasına katkıda bulunuyor. Robotun davranışının tümü klasik anlamda insan tarafından satır satır programlanmıyor; biyolojik evrimin oluşturduğu sinir ağı mimarisinden yararlanılıyor. Bir sineğin beyninde “yatağa çarpma”, “sağa dön” veya “havalan” diye yazılmış bir bilgisayar kodu yok. Davranış, duyusal girdinin ağ boyunca işlenmesinden ortaya çıkıyor. Bu nedenle hikâyenin asıl önemi robotun uçabilmesi değil. Biyolojik bir beynin bağlantı yapısının dijital olarak yeniden kurulup başka bir fiziksel bedende davranış üretmek için kullanılabilmesi fikri çok daha önemli. Burada beyin karbon temelli biyolojik bedeninden ayrılıyor; bağlantı örüntüsünün bir kısmı sayısal bir sisteme aktarılıyor ve bambaşka bir bedende işlevsel hale getirilmeye çalışılıyor. Bağlantısallık açısından en çarpıcı cümle belki de metnin sonundaki paradoks: Sinek ölü. Beyin artık biyolojik olarak çalışmıyor. Fakat beynin bağlantı örüntüsü bir matematiksel bağlantı ağı olarak varlığını sürdürüyor — ve o bilgi drone’u uçuruyor. Ancak önemli bir bilimsel ayrım var: Bu, “ölü sineğin beyninin bütünüyle dijital olarak diriltilmesi” anlamına gelmez. Konektom, beynin anatomik bağlantı mimarisini olağanüstü ayrıntıyla verir; gerçek beynin moleküler durumlarını, nöromodülasyonu, plastisiteyi ve tüm zamansal dinamiklerini eksiksiz yeniden üretmez. Dolayısıyla “sineğin zihni robota aktarıldı” demek sanırım henüz şu aşamada desteklenmeyen bir iddia olur.

Türker KILIÇ

35,300 Aufrufe • vor 1 Monat