Çünkü dünya potansiyeline değil, sonucuna bakar.

İnsanın kendini inşa etmesi de kendini defalarca bulması, birçok farklı versiyonunu tanıması sonrası olmaz mı? Bence öyle. Aaron Ralston'a mecbur kalsan kolunu kırıp kırdıĝın yerden kör bir çakıyla keser misin diye sorsalar "gtf outta here, r u nuts" filan derdi eminim. Kim buna evet diyebilir ki? Ama bunu yaptı. Extreme measures. Tanımadıĝımız kaç tane "ben" var kim bilir. Hayat tek tek hepsini tanımak bence. Zaten "dur bakalım daha kaç tane ben bulacaģım" bittiĝi zaman insanın heyecanı da biter. Bizi evden dışarıya atan, aşık eden, hobiler bulduran, hedefleri başarmamızı saĝlayan hep kendimizi arayışımız. Fark etmesek de. "Knowledge of Self" filozofları, düşünürleri, mutasavvıfları meşgul etmemiş sadece, her fert yaşadıĝı sürece kendini tanımaya gayret ediyor. Zaten evrenin temelinde bu var: "kendini seyretmek". Kiminin zorlu imtihan, kiminin yaşam gayesini bulmak dediĝi şey bence aslında kişinin kendini seyrederken ne kadar tevazu gösterebildiĝi. Günah kavramı gerçekten varsa zannımca en büyük günah kibirdir. Bu noktada, yani kibir işin içine girerse basit bir yolculuĝa dönüşüyor hayat. Tıpkı muhteşem doĝal ve tarihi yerlerde gezerken foto çekmekten, üzerine, makyajına filan odaklanmaktan güzelliklerin farkına varamayan insanlar gibi. Oysa gözleri kapalıyken bile evreni seyredenlerimiz var. Naçizane fikrim, olayımız tamamen kendini aramak.

İnsanın kendini bilmesi ,kendini bulması insanın kendi sınırlarını, zayıflıklarını ve doğasını tanıması gerektiğini vurgulayan antik bir düsturdur .Popüler olan içi boş bir kavram değildir.İnsanın inşaası kendi doğasını bildiği andan itibaren başlar.

Temu'dan aldığım filozof.

Abi afedersin ama dünyayı sikeyim. Seni takip etmeye başladığım ilk günden beri onay ihtiyacın var. Sal boşver manyak olursun bak.

🌷🌙🍁

Seviyorum seni adamım

Konuş be Aytuğ 👏

Biz haticeyle ilgilenmiyoruz netice seviyoruz. Başarı da bok gibi bişi gerçekten bir sürü sinek zerzevat üşüşüyor..

Sen nasıl bir kralsın

Byung-Chul Han'ın insanın kendi kendini sömürmesine kapı açar gibi geliyor.Bu yoldan gittiğinde insanın kendi kendinden memnun olma olayı yok gibidir. Başarı olmayabilir.Birşey olamama hali yıkım getirir.Durma ve bir şey yapmama gereklidir.