Video wird geladen...

Video konnte nicht geladen werden

Zur Startseite

33,918 Aufrufe • vor 12 Tagen •via X (Twitter)

0 Kommentare

Keine Kommentare verfügbar

Kommentare vom Original-Post werden hier angezeigt

Ähnliche Videos

Forvitnileg umræða í þinginu í gær um margvíslega regnbogafána sem blakta við hún við skólabyggingar og jafnvel leikskóla á Íslandi. Ég fitjaði upp á smá spjalli um þetta umdeilda mál við Ingu Sæland, þar sem ég rifjaði upp heimsókn okkar í nýlegan grunnskóla í Reykjavík í kjördæmaviku í fyrra. Þar vakti það athygli mína að nánast hver einasti starfsmaður skólans gekk um með hálsband í fánalitunum, skólabókasafnið var allt þakið flennistórum regnbogafánum, auglýst var hinsegin-félagsmiðstöð fyrir allt frá 5. bekk og félagsmiðstöðin alsett sambærilegum skreytingum. Er ekki eitthvað bogið við hugmyndafræðilegar áherslur í skólakerfinu þegar slíkir fánar, sem minna sífellt meira á einhvers konar veraldleg trúartákn, eru ekki óvíða meira áberandi en sjálfur íslenski þjóðfáninn? Vissulega geta fánarnir þjónað því hlutverki að styrkja tilfinningu skólastjórnenda eða annarra starfsmanna fyrir eigin botnlausu manngæsku, enda yfirlýstur tilgangur þeirra auðvitað að þeir séu sérstök tákn umburðarlyndis, en fyrir mörgum foreldrum fela þeir mun frekar í sér óþægilegt brot á pólitísku hlutleysi skólanna. Fæstir þora þó að gera athugasemdir við málið og það er hin þekkta þversögn umburðarlyndisins. Það er allt annað en umburðarlyndi sem mætir þeim sem voga sér að lýsa efasemdum um fánana, að ekki sé talað um margvíslegan annan fræðsluáróður í skólunum eða umfangsmikla fræðslusamninga við Samtökin 78, á meðan kristinni kirkju og íþróttafélögum er úthýst úr skólunum. Í stuttu máli var svar menntamálaráðherra að margt væri í mörgu, öllum ætti að líða vel, en að hún tæki ekki sérstaka afstöðu til þess hvort fánar væru margir eða fáir á hverjum stað. Henni þætti þó vænt um kirkjuheimsóknir um jólin og ætti góðar minningar af jólaleikritum forðum.

Snorri Másson

12,117 Aufrufe • vor 2 Monaten

Stúdentapólitíkin er í fullum gangi og og ég rek augun í athyglisvert kosningaloforð Röskvu: Að erlendir nemendur, hvaðan sem þeir eru, eigi ekki að vera látnir greiða skólagjöld við Háskóla Íslands. Þessi ákvörðun er reyndar á forræði Alþingis en kannski Röskvuliðar telji sig geta talað um fyrir háskólaráðherranum úr systurhreyfingunni Samfylkingunni? Það er sá ráðherra sem ber ábyrgð á sérstöku frumvarpi þar sem leggja á skólagjöld á nemendur utan EES! Ísland hefur skorið sig úr sem eina norræna ríkið sem ekki innheimtir skólagjöld af nemendum utan EES og á undanförnum sjö árum hefur hlutfall þess hóps farið úr 3,89% í 7,44% af nemendum háskólans. Þegar OECD veitti Íslendingum ráð árið 2023 til að auka félags- og efnahagslegan ávinning af vaxandi hópi innflytjenda, var það á meðal tillagna að taka gjöld fyrir háskólanám til þess að laða hingað hámenntaða einstaklinga, tilbúna til að borga fyrir nám, í stað þess að stuðla að innflutningi minna eða lítið menntaða hópa. Auglýsingaherferðir á TikTok og margvíslegar aðrar vísbendingar hafa að undanförnu bent sterklega til þess að opið, ókeypis íslenskt háskólakerfi hafi reynst óeðlilega greið leið inn í landið fyrir innflytjendur úr öllum heimshornum – án þess að málefnalegar ástæður mæli með dvalarleyfi og jafnvel án þess að menn séu raunverulega komnir til þess að stunda hér nám. Breyting ráðherrans er því skref í rétta átt, þótt einnig sé brýnt að vinna að öðrum breytingum á dvalarleyfum erlendra nema og fjölskyldusameiningum á þeirra vegum. Um leið þarf að gæta þess í þessari vinnu að háskólinn hafi ákveðið svigrúm til þess að undanskilja frá gjaldtöku greinar sem Íslendingar hafa menningarlega hagsmuni af því að séu áfram gjaldfrjálsar fyrir erlenda nemendur, líkt og hlýtur til dæmis að koma til greina í tilfelli íslenskra miðaldafræða. Eins og ég fjallaði nýverið um er alþjóðavæðing háskólans annars slík orðin að ónefndur samfélagsrýnir gekk svo langt í mín eyru á dögunum að líkja Háskólatorgi við alþjóðaflugvöll, frekar en miðstöð æðri mennta á Íslandi. Skoða má slíka fyndni í ljósi sögunnar og röksemda þeirra sem einna fyrstir létu sig dreyma um stofnun íslensks háskóla, eins og Péturs Péturssonar þjóðfundarmanns og síðar biskups, sem skrifaði um miðja nítjándu öld: „Sú kennsla er fullkomnust, sem er þjóðleg, sem veitir hinu almenna vísindalífi í þjóðlegan farveg og hugsar og talar máli sinnar þjóðar.“ Á öndverðri tuttugustu öld, þegar þjóðarháskólinn var loks stofnaður, voru síðan allir með á nótunum: Hlutverk skólans var fyrst og fremst að kenna Íslendingum að stunda vísindi og hugsa skýrt – á íslensku. Ekki að bjóða gjörvallri heimsbyggð upp á ókeypis nám.

Snorri Másson

15,309 Aufrufe • vor 2 Monaten