Japonya'da bir markette bulunan ödeme sistemi.

diyorlar ki Japonları Japonya'yı neden seviyorsun !! *buraya onlarca şey yazabilirim. öncelikle ülke küçük ve çok kalabalık. fakat insanlar metroda, şehir içinde yürürken ve minicik marketlerinde birbirine temas etmeden yaşayabiliyorlar. insanların çoğu bizimki gibi şuursuzca yürümüyor sağda solda yani. "sağımda kim var, solumda kim var, yolu kapattım mı?" gibi soruları kendilerine soruyorlar. toplum içinde de buna göre hareket ediyorlar. * evler ve yaşam alanları minicik ve bir o kadar kullanışlı o nedenle de hemen hemen her şey çok pratik. en düşük yıldızlı otelde bile temizlik gibi konulara çok dikkat ediyorlar. pek çok yerde iyi hizmet vermeye çalışıyorlar. bu nedenle de örneğin bahşiş kabul etmiyorlar. "biz zaten iyi hizmet veriyoruz, ekstra ücrete gerek yok." diyorlar. bahşiş onlara göre hakaret anlamı taşıyor. *tuvaletlerinden bahsetmeye gerek yok sanırım* poposunun rahatına bu kadar düşkün başka bir millet görmedim. *beslenme tarzları çok güzel. kızartma ve ağır yiyecekleri çok fazla tüketmiyorlar. haşlanmış gıda ve pirinç ağırlıklı olarak tüketiyorlar. ama elbette son senelerde ağırlaşan çalışma ve yaşam koşulları onları da hazır tüketime itmiş durumda. *dolaylı iletişimi tercih etmeleri "hayır" demekte zorlanmaları nedeniyle kibar görünüyorlar. fakat buraya bir parantez açmak istiyorum, kendi deneyimlerimden yola çıkarak söyleyebilirim; çoğunlukla turistlerden utanıyorlar. bazen kaba olmamak adına sürekli onay veren ve kabullenici tarafta olmaları sorduğunuz sorulara sürekli "tamam, tabii" diyerek cevap vermelerine neden oluyor. sırf bu nedenden metroda yanlış yöne gitmekten son anda kurtuldum. o anlamda türkler biraz daha "anlama ve yardımcı olma" odaklı olabilirken japonlar "aman negatif bir tavırda olmayayım" korkusu ile anlamadan yanlış cevaplar veriyorlar. *gece yolda tek başıma yürürken bile çok güvende hissediyorum. *ülke huzurlu hissettiriyor. bizdeki gibi her an travmatize olmaya yol açacak yaşam deneyimleri olmuyor. *kendi deneyimi yazmak istiyorum; geçenki osaka gezimde, bir kafede, kendi kahvemi yanlışlıkla dökmüşüm ve farkında değildim. bir diğer masada kalan eşyamı almak için ayağa kalkmıştım. sonra yanımda orta yaşlı bir grup japon hemen telaşlandılar, önce orayı temizlemek için görevliyi çağırdılar, sonra görevli benden çok özür dileyerek bana yeni bir kahve getirdi istemememe rağmen hem de... " sizi yerim ben ponçik misiniz kalp kalp" hislerimi yansıttım hemen* bu sıradan bir kafede oldu bu arada. türkiye 'de yan masadaki herhangi birisinin benim yerime görevli çağırması, yeni bir kahve getirmeleri falan biraz zaman alabilirdi veya hiç olmayabilirdi. *gelişmiş ulaşım sistemleri. her yere metro ile gitmek çok kolay. bizde ulaşım sistemi hala yeterince gelişmiş değil. *marketlerinde satılan paketli ürünler içinde atıştırmalık sebze, meyve, salata bulunuyor. bu harika bir şey. yani acıkınca pekala uygun fiyata istediğiniz türden bir salata veya meyve salatası alabilirsiniz. *herkes birbirine çok nazik davranıyor. türkiye ise serengeti düzlükleri gibi vahşi.

bize anca 100 sene sonra gelir

Bu olay Migros’ta var 😇

Migros yıllardır var haber mi bu şimdi

"Hamileyken eşinizden duyduğunuz en kırıcı laf neydi?" başlıklı videoya gelen bazı yorumlar.