Video yükleniyor...

Video Yüklenemedi

Ana Sayfaya Dön

Kabulleniş.

ihsancanitez's profile picture

ihsan

37,602 subscribers

164,774 görüntüleme • 1 yıl önce •via X (Twitter)

EğitimSanatKomedi
LIVE

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 Yorum

Yorum bulunmuyor

Orijinal gönderinin yorumları burada görünecek

Benzer Videolar

** -kabulleniş- uzun ama ani bir eylemdir.." #perşembe ✨
0:29

** -kabulleniş- uzun ama ani bir eylemdir.." #perşembe ✨

___💧

12,597 görüntüleme • 9 ay önce

Kırgınlığın yerini sessiz bir kabulleniş alınca
0:22

Kırgınlığın yerini sessiz bir kabulleniş alınca

Kadir Ağabey

14,297 görüntüleme • 26 gün önce

🔴 32 Yıl Önce Dün 38 Sivil Kürt Katledi ➡️ Önce inkar, sonra kabulleniş. ➡️ AİHM tescilledi.
0:49

🔴 32 Yıl Önce Dün 38 Sivil Kürt Katledi ➡️ Önce inkar, sonra kabulleniş. ➡️ AİHM tescilledi.

KVN Haber

21,206 görüntüleme • 5 ay önce

Ayşegül Aldinç muhteşem bir şekilde usul usul şarkıyı seslendirirken sıra Ceylan Ertem’e geliyor ve olanlar oluyor. Ceylan ayrılığın ilk günü, Ayşegül ise kabulleniş gibi. 🥹
1:16

Ayşegül Aldinç muhteşem bir şekilde usul usul şarkıyı seslendirirken sıra Ceylan Ertem’e geliyor ve olanlar oluyor. Ceylan ayrılığın ilk günü, Ayşegül ise kabulleniş gibi. 🥹

TARAFSIZ MÜZİK

570,989 görüntüleme • 8 ay önce

🛑 Suriye'de çatlak büyüyor Geçmişte 'Kudüs'ün özgürleştirilmesi' hedefli propaganda yapan Colani'nin ABD'nin Golan Tepeleri'ni İsrail toprağı olarak kabul etmesinden sonraki sessizliği tepkileri arttırdı. Colani, sessiz bir kabulleniş içerinde.
1:04

🛑 Suriye'de çatlak büyüyor Geçmişte 'Kudüs'ün özgürleştirilmesi' hedefli propaganda yapan Colani'nin ABD'nin Golan Tepeleri'ni İsrail toprağı olarak kabul etmesinden sonraki sessizliği tepkileri arttırdı. Colani, sessiz bir kabulleniş içerinde.

Daily Rojava

54,647 görüntüleme • 9 ay önce

finaldesin 20 sayı geridesin mentalin bitmiş takım sinmiş kabulleniş başlamış. sonra sahneye bi adam çıkıyor tek başına bir takıma karşı çıkıp maçı uzatmalara götürüyor. şu performansı seyretmeyen fenerliye çok üzülürüm
0:28

finaldesin 20 sayı geridesin mentalin bitmiş takım sinmiş kabulleniş başlamış. sonra sahneye bi adam çıkıyor tek başına bir takıma karşı çıkıp maçı uzatmalara götürüyor. şu performansı seyretmeyen fenerliye çok üzülürüm

elifović

1,034,670 görüntüleme • 2 yıl önce

bu sahneyi o kadar seviyorum ki..🤍 alya'nın "varlığının", aynı yolda olduklarının yüzüne tokat gibi çarptığı ilk an.. kendine özel alanında alya'ya ait eşyalar ve cihan'ın her şeyi bölüşeceklerini kabulleniş🥹
0:32

bu sahneyi o kadar seviyorum ki..🤍 alya'nın "varlığının", aynı yolda olduklarının yüzüne tokat gibi çarptığı ilk an.. kendine özel alanında alya'ya ait eşyalar ve cihan'ın her şeyi bölüşeceklerini kabulleniş🥹

esra

37,335 görüntüleme • 1 yıl önce

Batı Şeria'da, Filistin topraklarında, şu an, etnik temizlik devam ediyor, Tulkarem kentinde bulunan Nur Şems mülteci kampı israil zoruyla boşlatılıyor, insanlar sadece eşyalarını alıp ayrılıyorlar, nereye gidecekler ? dünyadan tepki gelmiyor, nasıl bir kabulleniş bu ?
1:02

Batı Şeria'da, Filistin topraklarında, şu an, etnik temizlik devam ediyor, Tulkarem kentinde bulunan Nur Şems mülteci kampı israil zoruyla boşlatılıyor, insanlar sadece eşyalarını alıp ayrılıyorlar, nereye gidecekler ? dünyadan tepki gelmiyor, nasıl bir kabulleniş bu ?

Yavuz Kartal

31,231 görüntüleme • 1 yıl önce

♐️Yay Burcu Aralık Aylık Yorumu Sevgili Yay burçları, 2025’in son ayına girerken kabul etmenin ne kadar güçlü bir davranış olduğunu çok daha iyi anlayacaksınız. Bu yıl boyunca hem kendinizi hem çevrenizi hem de geleceğe dair kurduğunuz hayalleri yeniden değerlendirdiniz. Bu süreçte hayatınıza giren herkesin size ne kattığını, kimlerin yanınızda durduğunu, kimlerin uzaklaştığını fark edeceksiniz. Aralık ayı, sizin için yüzleşme, kabulleniş ve karar alma üçlüsünü bir arada sunacak.
0:41

♐️Yay Burcu Aralık Aylık Yorumu Sevgili Yay burçları, 2025’in son ayına girerken kabul etmenin ne kadar güçlü bir davranış olduğunu çok daha iyi anlayacaksınız. Bu yıl boyunca hem kendinizi hem çevrenizi hem de geleceğe dair kurduğunuz hayalleri yeniden değerlendirdiniz. Bu süreçte hayatınıza giren herkesin size ne kattığını, kimlerin yanınızda durduğunu, kimlerin uzaklaştığını fark edeceksiniz. Aralık ayı, sizin için yüzleşme, kabulleniş ve karar alma üçlüsünü bir arada sunacak.

Zeynep Turan

25,179 görüntüleme • 9 ay önce

♎️ TERAZİ BURCU 2026 TEMMUZ AYLIK YORUMLARI 📍 Temmuz Ayının En Umursamayanı 📍 👉 Bazı şeyler senin müdahalen olmadan da yoluna girer; bu ay bunu daha net göreceksin. Geciken planlar, ertelenen adımlar ve yarım kalan işler ilk anda seni yokluyormuş gibi görünse de, aslında sana aynı gerçeği fısıldıyor olacak: her şey kendi vaktinde ağırlaşır ya da hafifler. 👉 Sen fark ettikçe içindeki telaşın yerini sessiz bir kabulleniş alacak. Su akacak ve o yolu bulacak Sevgili Terazi. #zeynepturan #twitburc #aylıkburçyorumları #teraziburcu
0:58

♎️ TERAZİ BURCU 2026 TEMMUZ AYLIK YORUMLARI 📍 Temmuz Ayının En Umursamayanı 📍 👉 Bazı şeyler senin müdahalen olmadan da yoluna girer; bu ay bunu daha net göreceksin. Geciken planlar, ertelenen adımlar ve yarım kalan işler ilk anda seni yokluyormuş gibi görünse de, aslında sana aynı gerçeği fısıldıyor olacak: her şey kendi vaktinde ağırlaşır ya da hafifler. 👉 Sen fark ettikçe içindeki telaşın yerini sessiz bir kabulleniş alacak. Su akacak ve o yolu bulacak Sevgili Terazi. #zeynepturan #twitburc #aylıkburçyorumları #teraziburcu

Zeynep Turan

17,705 görüntüleme • 2 ay önce

Kabullenme aşamasına ulaşmak kolay değildir. Çünkü zihnin bu acıyla baş edebilmesi için zamana ihtiyacı vardır. Bu süreçte farklı duygular yaşarız. Sizi incittiği için ona, bazen de kendinize kızarsınız. İlişkiyi sürdüremediğinizi düşündüğünüz için hasret ve pişmanlıkla dolarsınız… Ama kendinize yas tutma izni verdiğinizde — yani bu duyguları bastırmak yerine yaşadığınızda — durum yavaş yavaş değişmeye başlar. Artık kendinizi onun hayatına daha az dahil etmeye çalışırsınız. Örneğin, onu daha az kontrol eder; nerede olduğunu ya da bundan sonra ne yapacağını merak etmeyi bırakırsınız. Kendinize yeni bir dünya kurmaya çalışırsınız. Hayatınızda ve kendinizde değişiklikler yaparsınız. Çünkü ilişkinin gerçekten bittiğini ve artık bırakmanız gerektiğini kabul edersiniz. Onu serbest bırakırsınız. Bu kabulleniş; artık üzülmeyeceğiniz, öfke duymayacağınız ya da özlemeyeceğiniz anlamına gelmez. Ama kapasiteniz değişir. Dayanıklılığınız artar. Ve tüm bu yaşananlara rağmen hayata geri dönebilirsiniz. İşte bu, çektiğiniz acıyla baş etmenizi kolaylaştırır…
0:25

Kabullenme aşamasına ulaşmak kolay değildir. Çünkü zihnin bu acıyla baş edebilmesi için zamana ihtiyacı vardır. Bu süreçte farklı duygular yaşarız. Sizi incittiği için ona, bazen de kendinize kızarsınız. İlişkiyi sürdüremediğinizi düşündüğünüz için hasret ve pişmanlıkla dolarsınız… Ama kendinize yas tutma izni verdiğinizde — yani bu duyguları bastırmak yerine yaşadığınızda — durum yavaş yavaş değişmeye başlar. Artık kendinizi onun hayatına daha az dahil etmeye çalışırsınız. Örneğin, onu daha az kontrol eder; nerede olduğunu ya da bundan sonra ne yapacağını merak etmeyi bırakırsınız. Kendinize yeni bir dünya kurmaya çalışırsınız. Hayatınızda ve kendinizde değişiklikler yaparsınız. Çünkü ilişkinin gerçekten bittiğini ve artık bırakmanız gerektiğini kabul edersiniz. Onu serbest bırakırsınız. Bu kabulleniş; artık üzülmeyeceğiniz, öfke duymayacağınız ya da özlemeyeceğiniz anlamına gelmez. Ama kapasiteniz değişir. Dayanıklılığınız artar. Ve tüm bu yaşananlara rağmen hayata geri dönebilirsiniz. İşte bu, çektiğiniz acıyla baş etmenizi kolaylaştırır…

Psychological Therapy

20,282 görüntüleme • 1 yıl önce

Arada açıp bölümlere şöyle bir bakıyorum. 9. Bölüm Erkan’nında o çok güldüğümüz Dicle ile aynı yatakta yatmak için yalvarma, sabah Dicle’nin dibine girip uyandırma davranışlarının sebebini yeni çözdüm sanırım. Erkan, 5.bölümde kendisinde bir şeylerin değiştiğini ve Dicle’ye karşı başka duygulara sahip olduğunu farkediyor ama bu duyguları adlandıramıyor. 6. Bölüm sonuna kadar da bu durum devam ediyor. 6. Bölüm sonu ile birlikte duyguların ne olduğunu kavrıyor ama kabullenemiyor. 7. Bölüm sonuna kadar da bu karmaşa var. Mahkemede ailesinin istekleri ve yüreğinin istediği arasında net seçimi yaptığı anda, artık kendi içinde duyguları kabullenme var. Bu kabulleniş, bir tek Havva teyzeye karşı sesli şekilde aktarılıyor. Havva aşık mısın diye sormuyor bile. Sadece Dicle’yi olduğu gibi sevip hayatına Dicle ile devam edebilecek mi diye soruyor. Bölümün ilerisinde Erkan’ın, Dicle’yi olduğu gibi kabullendiğini görüyoruz. Tek bir şey için ısrar ediyor: Ayrı eve çıkmak ve Dicle ile birlikte yaşamak! Neyse lafı çok uzattım, sadede geleyim. Erkan, ilk önce Dicle’yi sadece yanında, hayatında tutmak istiyordu. Dicle, yanında yöresinde olsa ona yeterdi. Daha önce de yazmıştım depodaki piyano gibi saklamak istiyordu. Ama duygular kuvvetlendikçe Dicle’nin yanında yöresinde olması da yetmemeye başladı. Aşık insan sevmek, dokumak ve sevişmek ister. Sadece sevmek, sevildiğini bilmek beraber konuşmak, zaman geçirmek yetmez ona. Hah 9. Bölüm Erkan’ına da bu oluyor. Dicle köşke dönünce baş başa kaldıklarında ilk yaptığı şeylerden biri, Dicle’nin her zamanki saçlarına iltifat etmek ve saçlara dokumak, birlikte yemek yerken güzelliğinden bahsetmek ve dokunmak, aynı gece birlikte yatmak için yalvarmak, Dicle’nin kokusu ile uyuyup sabah Dicle’nin ağzının içine girmek 😏 Özellikle sabah Dicle “içim rahat etti” dedikten sonra bakışları bomba. Dicle’yi o kadar çok öpmek istiyor ki… ama tutuyor kendini. 🤭 Zaten bu bölümle birlikte Dicle’nin kaşını, gözünü, saçlarını öpmeye; sarılmaya ve daha fazla dokunmaya başlıyor. #SevdiğimSensin #DicEr
1:49

Arada açıp bölümlere şöyle bir bakıyorum. 9. Bölüm Erkan’nında o çok güldüğümüz Dicle ile aynı yatakta yatmak için yalvarma, sabah Dicle’nin dibine girip uyandırma davranışlarının sebebini yeni çözdüm sanırım. Erkan, 5.bölümde kendisinde bir şeylerin değiştiğini ve Dicle’ye karşı başka duygulara sahip olduğunu farkediyor ama bu duyguları adlandıramıyor. 6. Bölüm sonuna kadar da bu durum devam ediyor. 6. Bölüm sonu ile birlikte duyguların ne olduğunu kavrıyor ama kabullenemiyor. 7. Bölüm sonuna kadar da bu karmaşa var. Mahkemede ailesinin istekleri ve yüreğinin istediği arasında net seçimi yaptığı anda, artık kendi içinde duyguları kabullenme var. Bu kabulleniş, bir tek Havva teyzeye karşı sesli şekilde aktarılıyor. Havva aşık mısın diye sormuyor bile. Sadece Dicle’yi olduğu gibi sevip hayatına Dicle ile devam edebilecek mi diye soruyor. Bölümün ilerisinde Erkan’ın, Dicle’yi olduğu gibi kabullendiğini görüyoruz. Tek bir şey için ısrar ediyor: Ayrı eve çıkmak ve Dicle ile birlikte yaşamak! Neyse lafı çok uzattım, sadede geleyim. Erkan, ilk önce Dicle’yi sadece yanında, hayatında tutmak istiyordu. Dicle, yanında yöresinde olsa ona yeterdi. Daha önce de yazmıştım depodaki piyano gibi saklamak istiyordu. Ama duygular kuvvetlendikçe Dicle’nin yanında yöresinde olması da yetmemeye başladı. Aşık insan sevmek, dokumak ve sevişmek ister. Sadece sevmek, sevildiğini bilmek beraber konuşmak, zaman geçirmek yetmez ona. Hah 9. Bölüm Erkan’ına da bu oluyor. Dicle köşke dönünce baş başa kaldıklarında ilk yaptığı şeylerden biri, Dicle’nin her zamanki saçlarına iltifat etmek ve saçlara dokumak, birlikte yemek yerken güzelliğinden bahsetmek ve dokunmak, aynı gece birlikte yatmak için yalvarmak, Dicle’nin kokusu ile uyuyup sabah Dicle’nin ağzının içine girmek 😏 Özellikle sabah Dicle “içim rahat etti” dedikten sonra bakışları bomba. Dicle’yi o kadar çok öpmek istiyor ki… ama tutuyor kendini. 🤭 Zaten bu bölümle birlikte Dicle’nin kaşını, gözünü, saçlarını öpmeye; sarılmaya ve daha fazla dokunmaya başlıyor. #SevdiğimSensin #DicEr

LadyG.

19,967 görüntüleme • 2 ay önce

“Bazı insanlar hayatına geç kalır ama kalbine hep zamanında gelir.” Zamanın yanlış yerde buluşturduğu iki insan var.. Psikolojik olarak sahne çok güçlüydü çünkü ikisi de birbirine “gitme” diyemedi. Bu çok gerçek bir detaydı. Gerçek hayatta en derin bağlar zaten dramatik cümlelerle değil, söylenemeyenlerle anlaşılır. İkisi de birbirinin yükünü biliyor. Bu yüzden bencilce davranamıyorlardı. Seviyorlar ama sevgiyi sahip olmak sanmıyorlardı. Eleni aslında o an sadece Oruç’a veda etmiyordu. Kendi içinde kurduğu ihtimallere, “belki olurduk” dediği hayale de veda ediyordu. İnsanın en çok canını yakan şeyin yaşanmışlık değil, yarım kalmışlık olduğunu gösterdiği sahneydi.. Sahnenin en vurucu tarafı, Ortada büyük bir kavga yoktu, İhanet yoktu, Nefret yoktu sadece zamanın yanlış yerde buluşturduğu iki insan vardı. Bazen en acı hikayeler, birbirini hala seven insanların ayrılığıdır. “Her istediğimiz olmuyor Doktor Bey…” Bu cümle dışarıdan sakin geliyordu ama içinde koca bir kabulleniş vardı. Hayal ettiği şeyin olmayacağını anlamış bir kadının teslimiyetiydi. Çünkü Eleni aslında Oruç’la bir hayat istemişti. Ama o hayatın ortasına öyle büyük bir kırılma girmişti ki, artık sevgileri bile o yarayı kapatamıyordu. “Arada arar mısın?” Diye sordu Oruç, sahnenin en can acıtan tarafıydı aslında bir umut arıyordu hala.. Çünkü bu bir sevgili cümlesi değildi aslında. Tam anlamıyla kopamayan insanların cümlesiydi. Tam vedalaşamayan insanların… İnsan tamamen bittiğine inandığı birine “ara beni” demezdi. Bu cümle umutla vazgeçiş arasında sıkışmış insanların cümlesiydi.. İşte Oruç’un gerçekten çözüldüğü an buydu. Çünkü bütün sahne boyunca güçlü durmaya çalışan adam, ilk defa gitmenin gerçek olduğunu hissedince çocuk gibi kaldı Eleni’nin karşısında. “Aramam.” dedi Eleni. Kendini korumaya çalışıyordu. Çünkü biliyordu; sesini duyarsa kalbi yine dayanamayacaktı.. “Ararsam açar mısın?” Bu bir soru değildi aslında. Tam anlamıyla “Beni tamamen bırakma” demekti. İnsan gerçekten vazgeçtiği birine bunu soramazdı. Oruç’un sesi orada ilk kez korkuyordu. Çünkü Eleni’yi kaybetmekle, onsuz kalmak arasındaki farkı yeni anlamış gibiydi. Oruç “helallik” istediğinde Eleni’nin cevabı yerle bir etmişti Orucu.. Oruç’un Eleni’den helallik istediği sahne, klasik bir veda sahnesi değildi güveni kırılmış iki insanın son hesaplaşmasıydı. “Buram sana çok kırgın… çok kızgın.” Eleni, kalbini göstererek söylemişti bunu Oruca. Çünkü bazı acılar düşüncede değil, bedende yaşardı. İnsan sevdiği kişiye kırılınca göğsünde fiziksel bir ağırlık taşırdı.. Bu sahnede Eleni’nin kalbi hala Oruç’a bağlıydı ama güveni ondan çoktan kopmuştu. Bu yüzden vedaları bu kadar ağırdı. Çünkü bazen insan sevdiği kişiden değil, onun sende kırdığı güven duygusundan ayrılırdı. Oruç’un helallik istemesi de aslında suçluluğunun itirafı gibiydi. Belki geç de olsa Eleni’nin kalbinde açtığı yarayı gördü. Ama bazı pişmanlıklar, gerçeği zamanında söylemenin yerini tutmazdı. Bu sahnede aşk vardı, evet. Ama aşkın üstüne çökmüş büyük bir kırgınlık da vardı. Oruç orada sadece Eleni’den helallik istemedi. Kendi sakladığı gerçeğin, kendi kurduğu yalanın, Eleni’nin kalbinde bıraktığı en kazın helalliğini de istedi. Çünkü insan bazen sevdiği kişiyi kaybetmez sadece; onun gözündeki yerini kaybeder. Oruç’un korktuğu şey tam olarak buydu. Helallik bazen “beni affet” değildir. Biraz da “Ben kendimi affedemiyorum” demektir. #orel
3:28

“Bazı insanlar hayatına geç kalır ama kalbine hep zamanında gelir.” Zamanın yanlış yerde buluşturduğu iki insan var.. Psikolojik olarak sahne çok güçlüydü çünkü ikisi de birbirine “gitme” diyemedi. Bu çok gerçek bir detaydı. Gerçek hayatta en derin bağlar zaten dramatik cümlelerle değil, söylenemeyenlerle anlaşılır. İkisi de birbirinin yükünü biliyor. Bu yüzden bencilce davranamıyorlardı. Seviyorlar ama sevgiyi sahip olmak sanmıyorlardı. Eleni aslında o an sadece Oruç’a veda etmiyordu. Kendi içinde kurduğu ihtimallere, “belki olurduk” dediği hayale de veda ediyordu. İnsanın en çok canını yakan şeyin yaşanmışlık değil, yarım kalmışlık olduğunu gösterdiği sahneydi.. Sahnenin en vurucu tarafı, Ortada büyük bir kavga yoktu, İhanet yoktu, Nefret yoktu sadece zamanın yanlış yerde buluşturduğu iki insan vardı. Bazen en acı hikayeler, birbirini hala seven insanların ayrılığıdır. “Her istediğimiz olmuyor Doktor Bey…” Bu cümle dışarıdan sakin geliyordu ama içinde koca bir kabulleniş vardı. Hayal ettiği şeyin olmayacağını anlamış bir kadının teslimiyetiydi. Çünkü Eleni aslında Oruç’la bir hayat istemişti. Ama o hayatın ortasına öyle büyük bir kırılma girmişti ki, artık sevgileri bile o yarayı kapatamıyordu. “Arada arar mısın?” Diye sordu Oruç, sahnenin en can acıtan tarafıydı aslında bir umut arıyordu hala.. Çünkü bu bir sevgili cümlesi değildi aslında. Tam anlamıyla kopamayan insanların cümlesiydi. Tam vedalaşamayan insanların… İnsan tamamen bittiğine inandığı birine “ara beni” demezdi. Bu cümle umutla vazgeçiş arasında sıkışmış insanların cümlesiydi.. İşte Oruç’un gerçekten çözüldüğü an buydu. Çünkü bütün sahne boyunca güçlü durmaya çalışan adam, ilk defa gitmenin gerçek olduğunu hissedince çocuk gibi kaldı Eleni’nin karşısında. “Aramam.” dedi Eleni. Kendini korumaya çalışıyordu. Çünkü biliyordu; sesini duyarsa kalbi yine dayanamayacaktı.. “Ararsam açar mısın?” Bu bir soru değildi aslında. Tam anlamıyla “Beni tamamen bırakma” demekti. İnsan gerçekten vazgeçtiği birine bunu soramazdı. Oruç’un sesi orada ilk kez korkuyordu. Çünkü Eleni’yi kaybetmekle, onsuz kalmak arasındaki farkı yeni anlamış gibiydi. Oruç “helallik” istediğinde Eleni’nin cevabı yerle bir etmişti Orucu.. Oruç’un Eleni’den helallik istediği sahne, klasik bir veda sahnesi değildi güveni kırılmış iki insanın son hesaplaşmasıydı. “Buram sana çok kırgın… çok kızgın.” Eleni, kalbini göstererek söylemişti bunu Oruca. Çünkü bazı acılar düşüncede değil, bedende yaşardı. İnsan sevdiği kişiye kırılınca göğsünde fiziksel bir ağırlık taşırdı.. Bu sahnede Eleni’nin kalbi hala Oruç’a bağlıydı ama güveni ondan çoktan kopmuştu. Bu yüzden vedaları bu kadar ağırdı. Çünkü bazen insan sevdiği kişiden değil, onun sende kırdığı güven duygusundan ayrılırdı. Oruç’un helallik istemesi de aslında suçluluğunun itirafı gibiydi. Belki geç de olsa Eleni’nin kalbinde açtığı yarayı gördü. Ama bazı pişmanlıklar, gerçeği zamanında söylemenin yerini tutmazdı. Bu sahnede aşk vardı, evet. Ama aşkın üstüne çökmüş büyük bir kırgınlık da vardı. Oruç orada sadece Eleni’den helallik istemedi. Kendi sakladığı gerçeğin, kendi kurduğu yalanın, Eleni’nin kalbinde bıraktığı en kazın helalliğini de istedi. Çünkü insan bazen sevdiği kişiyi kaybetmez sadece; onun gözündeki yerini kaybeder. Oruç’un korktuğu şey tam olarak buydu. Helallik bazen “beni affet” değildir. Biraz da “Ben kendimi affedemiyorum” demektir. #orel

PSİKOLOGROZA

13,612 görüntüleme • 3 ay önce

“Birbirlerinin yarasıydılar, yine de şifayı birbirlerinde aradılar..” Konuşmanın en dikkat çekici yeri başlangıç, Ben senin için dünyanın öbür ucuna gelirim. Bu cümle Harvard konuşmasının gölgesinde kalıyordu. Aslında sahnenin duygusal merkezlerinden biri bile olabilirdi. Çünkü dünyanın öbür ucu mesafe değil, fedakarlığın ölçüsü olarak kullanılıyordu. “Nereye gidersen git, gelirim” anlamı taşıyordu.. Konuşmanın görünen konusu olan Harvard’a gitme kararı ile alttaki asıl konu olan ayrılık korkusu arasındaki fark. Eleni’nin tarafında konuşma oldukça netti. “Ben kendi geleceğimi düşünmeliyim.” “Harvard’a gidiyorum ben.” “Sağlık ocağı beni kesmiyor.” Bunlar mantıklı gerekçeler gibi görünse de aslında Eleni kendini ikna etmeye çalışıyordu. Çünkü konuşmanın başında, “Ben annemi arıyordum. Biliyorsun.” diyerek hayatında yaşadığı kırılmaları hatırlatıyordu. Annesini bulma süreci, kaçırılma travması ve yaşadığı belirsizlikler onu artık kendi yolunu çizmeye itmiş gibi duruyordu. Harvard burada sadece bir okul değil; kendi hayatını sahiplenme arzusu. Oruç’un tarafı ise farklı. O, Harvard’ın kendisini tartışmıyor. Sürekli geride kalacak insanları konuşuyor. Onlar sensiz yapamaz, dayanamaz. Bu önemli. Çünkü bazen bir insan gitmesini istemediği kişiye doğrudan “Gitme” diyemez. Bunun yerine başkalarını öne sürer. Oruç’un cümlelerinde biraz bu hissediliyor. Sanki “Ben sensiz ne yaparım?” demek yerine “Onlar sensiz ne yapar?” diyordu.. Gidecek mi gitmeyecek mi?” sorusundan çok, gitme kararını ilk kiminle paylaştığıydı dikkatimi çeken. Eleni gerçek ailesini bulmuş. Bunu Oruç’a söylememiş. Ama Harvard’a gitme fikrini de anne babasına değil, Oruç’a söylemiş. Eleni ne kadar kırgın olursa olsun, hayatındaki en önemli kararları hala Oruç’un bilmesini istiyor. Çünkü insan gerçekten kopardığı kişiye önce gidip geleceğini anlatmaz. Özellikle ailesine söylemeden gidip ona söylemesi, Oruç’un hala hayatındaki en özel kişilerden biri olduğunu gösteriyordu. Ben bu köyde bir doktora aşık oldum.. Çok büyük bir an aslında. Çünkü Eleni ilk kez duygusunu saklamıyordu. Üstelik bunu bir başkasına anlatmıyor; doğrudan o duygunun sahibinin karşısında söylüyor. Oruç’un adını anmıyor ama aslında herkesin bildiği gerçeği dile getiriyor. Bu cümlede beni etkileyen şey aşkın kendisi değil, sadeliği. Sanki Eleni uzun zamandır içinde taşıdığı bir şeyi sonunda masanın üzerine bırakıyor. Ve hemen ardından o aşkın karşılık bulmayacağına inandığını söylüyor. İşte orada insanın içi burkuluyor. Çünkü Eleni’nin derdi “Acaba beni seviyor mu?” değil artık. O aşamayı geçmiş.. Sanki kendini çoktan ikna etmiş, “Ben sevdim ama o beni seçmeyecek.” Bu yüzden sözlerinde umut değil, kabulleniş vardı. Eleni’nin istediği şey küçüldükçe aslında trajedi büyüyordu.. Bir insan sevdiği adamdan ömür istemeyi bırakıp bir gün istemeye başlamışsa, umudunun ne kadar azaldığını anlarsın. Eleni o gün Oruç’tan aşk istemedi. Çünkü aşkın zaten orada olduğunu biliyordu. Sorun buydu. Oruç’un onu sevmediğinden korkmuyordu. Oruç’un onu sevip de seçmeyeceğinden korkuyordu. Ve insanın kalbini kıran şey çoğu zaman sevgisizlik değildir. Sevilip seçilmemektir.. Eleni’nin istediği şey, Bir ömür değil, bir gelecek değil, bir gün. Sadece bir gün.. Bu sahneyi izlerken insanın boğazını düğümleyen yer burası. Çünkü bir kadın sevdiği adamdan sadece bir gün istiyorsa O adamdan umudunu yavaş yavaş kesmiş demektir. Eleni’nin “bir gün” istemesi sıradan bir romantik istek gibi durmuyordu. Çünkü burada mesele sadece sevdiği adama kavuşamamak değil. Aynı zamanda sevdiği adam tarafından derinden hayal kırıklığına uğramış olmak.. #orel
3:39

“Birbirlerinin yarasıydılar, yine de şifayı birbirlerinde aradılar..” Konuşmanın en dikkat çekici yeri başlangıç, Ben senin için dünyanın öbür ucuna gelirim. Bu cümle Harvard konuşmasının gölgesinde kalıyordu. Aslında sahnenin duygusal merkezlerinden biri bile olabilirdi. Çünkü dünyanın öbür ucu mesafe değil, fedakarlığın ölçüsü olarak kullanılıyordu. “Nereye gidersen git, gelirim” anlamı taşıyordu.. Konuşmanın görünen konusu olan Harvard’a gitme kararı ile alttaki asıl konu olan ayrılık korkusu arasındaki fark. Eleni’nin tarafında konuşma oldukça netti. “Ben kendi geleceğimi düşünmeliyim.” “Harvard’a gidiyorum ben.” “Sağlık ocağı beni kesmiyor.” Bunlar mantıklı gerekçeler gibi görünse de aslında Eleni kendini ikna etmeye çalışıyordu. Çünkü konuşmanın başında, “Ben annemi arıyordum. Biliyorsun.” diyerek hayatında yaşadığı kırılmaları hatırlatıyordu. Annesini bulma süreci, kaçırılma travması ve yaşadığı belirsizlikler onu artık kendi yolunu çizmeye itmiş gibi duruyordu. Harvard burada sadece bir okul değil; kendi hayatını sahiplenme arzusu. Oruç’un tarafı ise farklı. O, Harvard’ın kendisini tartışmıyor. Sürekli geride kalacak insanları konuşuyor. Onlar sensiz yapamaz, dayanamaz. Bu önemli. Çünkü bazen bir insan gitmesini istemediği kişiye doğrudan “Gitme” diyemez. Bunun yerine başkalarını öne sürer. Oruç’un cümlelerinde biraz bu hissediliyor. Sanki “Ben sensiz ne yaparım?” demek yerine “Onlar sensiz ne yapar?” diyordu.. Gidecek mi gitmeyecek mi?” sorusundan çok, gitme kararını ilk kiminle paylaştığıydı dikkatimi çeken. Eleni gerçek ailesini bulmuş. Bunu Oruç’a söylememiş. Ama Harvard’a gitme fikrini de anne babasına değil, Oruç’a söylemiş. Eleni ne kadar kırgın olursa olsun, hayatındaki en önemli kararları hala Oruç’un bilmesini istiyor. Çünkü insan gerçekten kopardığı kişiye önce gidip geleceğini anlatmaz. Özellikle ailesine söylemeden gidip ona söylemesi, Oruç’un hala hayatındaki en özel kişilerden biri olduğunu gösteriyordu. Ben bu köyde bir doktora aşık oldum.. Çok büyük bir an aslında. Çünkü Eleni ilk kez duygusunu saklamıyordu. Üstelik bunu bir başkasına anlatmıyor; doğrudan o duygunun sahibinin karşısında söylüyor. Oruç’un adını anmıyor ama aslında herkesin bildiği gerçeği dile getiriyor. Bu cümlede beni etkileyen şey aşkın kendisi değil, sadeliği. Sanki Eleni uzun zamandır içinde taşıdığı bir şeyi sonunda masanın üzerine bırakıyor. Ve hemen ardından o aşkın karşılık bulmayacağına inandığını söylüyor. İşte orada insanın içi burkuluyor. Çünkü Eleni’nin derdi “Acaba beni seviyor mu?” değil artık. O aşamayı geçmiş.. Sanki kendini çoktan ikna etmiş, “Ben sevdim ama o beni seçmeyecek.” Bu yüzden sözlerinde umut değil, kabulleniş vardı. Eleni’nin istediği şey küçüldükçe aslında trajedi büyüyordu.. Bir insan sevdiği adamdan ömür istemeyi bırakıp bir gün istemeye başlamışsa, umudunun ne kadar azaldığını anlarsın. Eleni o gün Oruç’tan aşk istemedi. Çünkü aşkın zaten orada olduğunu biliyordu. Sorun buydu. Oruç’un onu sevmediğinden korkmuyordu. Oruç’un onu sevip de seçmeyeceğinden korkuyordu. Ve insanın kalbini kıran şey çoğu zaman sevgisizlik değildir. Sevilip seçilmemektir.. Eleni’nin istediği şey, Bir ömür değil, bir gelecek değil, bir gün. Sadece bir gün.. Bu sahneyi izlerken insanın boğazını düğümleyen yer burası. Çünkü bir kadın sevdiği adamdan sadece bir gün istiyorsa O adamdan umudunu yavaş yavaş kesmiş demektir. Eleni’nin “bir gün” istemesi sıradan bir romantik istek gibi durmuyordu. Çünkü burada mesele sadece sevdiği adama kavuşamamak değil. Aynı zamanda sevdiği adam tarafından derinden hayal kırıklığına uğramış olmak.. #orel

PSİKOLOGROZA

28,832 görüntüleme • 3 ay önce