Loading video...

Video Failed to Load

There was a problem loading this video. This could be due to a temporary network issue or the video might be unavailable.

Nieeeeeeee hahhahahahahahah

Polish Merkury

7,300 subscribers

300,156 views • 1 year ago •via X (Twitter)

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

10 Comments

Jacob1 year ago

powtórzmy wybory

Adrian Sieczkowski1 year ago

Za kilka lat jak Polska piłka będzie jeszcze w większej piździe po kolejnych amatorskich rządach Kuleszy to mu przyznacie rację👍

🇵🇱♛✞Gangster✞♛🇵🇱1 year ago

Ale Wiśnia ma tu rację. Prezesa PZPN wybiera stary beton, dziadki siedzące przy zielonym stoliku, to nic z demokracją wspólnego nie ma. Tam jest tylko układ. Cały PZPN powinien zostać wywrócony do góry nogami jeśli chcemy w końcu zobaczyć zdrową dobra kadrę.

Mieszko1 year ago

Wszyscy jadą po Kuleszy a jak ktoś próbuje wykorzystać swoje zasięgi, żeby chociaż spróbować coś zrobić to jest wyśmiewany. Kadencja Kuleszy jest fatalna i to jest kuriozum, że teraz w wyborach musi wygrać sam ze sobą.

Wuja Jurek ⚽️🇵🇱1 year ago

@lis_tomasz jest szansa na powtórzone wybory wariacie.

lunatic1 year ago

Pomysł spoko, ale wykonanie tragiczne xD Jak on tam dzwoni taki podjarany, że wynalazł haczyk, który dla wszystkich jest oczywisty i taki podjarany, a za chwile załamany, że oni jednak znają ten myk, ale go nie zrobią xD

Maciej Maciak Unofficial Account. #maciak20251 year ago

Ubrales się jak islamski najemnik a tym apelem możesz wystraszyć co najwyżej jamnika.

sdg1 year ago

kurwa ale odlot xd typ się chyba zasiedział w ostatnim czasie w trendach polskiego internetu

Paweł Ożóg1 year ago

@KazimierzGren widział Pan? 😏

Kazimierz Greń1 year ago

Jebniety !

Related Videos

eles são o tico e o teco eu juro HAHHAHAHAHAHAHAH QUE CAOS #maynata

eles são o tico e o teco eu juro HAHHAHAHAHAHAHAH QUE CAOS #maynata

martuxa⋰˚☆

24,574 views • 1 year ago

for reference, eto po yung UHAW birthday show ni ari na may dalang chicken si hana HAHHAHAHAHAHAHAH 😭

for reference, eto po yung UHAW birthday show ni ari na may dalang chicken si hana HAHHAHAHAHAHAHAH 😭

arlene

34,001 views • 7 days ago

Prachtig: Nederlandse truckers sluiten zich aan bij de DUIZENDEN Nederlandse boeren die in OPSTAND komen tot het tirannieke EU regime VALT! Ze hebben jouw steun nodig! Steun jij de boeren & de truckers? ❤️

Prachtig: Nederlandse truckers sluiten zich aan bij de DUIZENDEN Nederlandse boeren die in OPSTAND komen tot het tirannieke EU regime VALT! Ze hebben jouw steun nodig! Steun jij de boeren & de truckers? ❤️

K.A.F.K.A (Official)

549,025 views • 1 day ago

Prachtig: DUIZENDEN Nederlandse boeren komen in OPSTAND! Ze geven niet op maar Nederlandse media maken ze zwart! Ze hebben jouw steun nodig! Steun jij de boeren? ❤️

Prachtig: DUIZENDEN Nederlandse boeren komen in OPSTAND! Ze geven niet op maar Nederlandse media maken ze zwart! Ze hebben jouw steun nodig! Steun jij de boeren? ❤️

K.A.F.K.A (Official)

100,232 views • 2 days ago

Een dag geen Palliepropaganda, een dag niet gedeugd. Zó rolt de absoluut verwerpelijke NOS, gemakzuchtig rollend in óók al mijn zorgvuldig afgeperste belastingpoen. Hieronder wederom een knap staaltje pathologische en brutale omkeringsretoriek: Israël controleert inmiddels zo’n 70 procent van de Gazastrook, en dus jankt de NOS over steeds minder Palestijns “Lebensraum”. Alsof Israël zomaar opeens de grens is overgestoken, gewoon omdat men spontaan behoefte had aan wat lekker speelse landjepik. Alsof het jaar 2005 nooit heeft bestaan. Gezondverstandfeitje: Israël had Gaza in 2005 nóóit moeten verlaten. In 2005 deed Israël letterlijk álles wat de internationale goegemeente van de (nog altijd) piepkleine Joodse staat eiste. Alle Israëlische gemeenschappen werden gedwongen ontruimd. Joodse gezinnen werden door hun eigen regering uit hun huizen gesleept. Zélfs Joodse graven werden geopend en de doden herbegraven. Bottom line: Gaza werd volledig aan de Gazanen gelaten. Alles was klaar voor de utopische tweestatenoplossing, die letterlijk iedereen wil, behálve de zichzelf als Palestijn identificerende sneue verzameling antisemitisch-genocidale Arabieren, de trieste en inwisselbare playmobilmartelaren van Iran en proxy’s, de betekenisloze gehersenspoelde grondstofgroep voor de as van het kwaad, de intens tragische groep die, generatie op generatie, wordt geofferd op het eeuwenoude altaar van blinde Jodenhaat. Wie ruim twintig jaar later nog altijd beweert dat Israëlische afwezigheid vrede brengt, verdedigt geen vredespolitiek, maar een inmiddels empirisch weerlegbare postmoderne propagandistische deugreligie. Iedereen die deze onzin verdedigt, is per definitie bezig met een bad faith argument. De vrijgekomen ruimte in Gaza werd vanaf 2005 namelijk bepaald niet gevuld met enige vorm van vrede of voorspoed, maar met genocidale antisemitische terreur. Een jihadistische beweging genaamd Hamas bouwde vanaf dag één een rakettenarsenaal, groef terreurtunnels en regelde een militaire infrastructuur - én bracht Israëlische burgers uiteindelijk de gruwelijke pogromhel van 7 oktober: niet ondanks Israëlische terugtrekking, maar juist nadat die terugtrekking Hamas precies de strategische ruimte bood die Israël nu tegen verschrikkelijke kosten helaas weer moet terugpakken. En nu komt dezelfde internationale gemeenschap Israël opnieuw vertellen dat men moet opgeven, terwijl genocidaal Hamas natuurlijk helemaal niet bereid is te ontwapenen. DIT is de dodelijke krankzinnigheid die met plechtige woorden over zogenaamd “internationaal recht” wordt omgekat tot mensenrechtenjargon. Mijn verwijt aan Israël is dat het land zich überhaupt nog laat afpersen door de globalistische antisemietenkongsi tussen jihadistische barbaren en de westerse elites die aan deze duistere Dienaren des Doods hun pseudo-morele vocabulaire leveren. Hamas gebruikt Palestijns lijden als politiek kapitaal en de internationale elite beloont die ultiem sadistische strategie vervolgens door iedere Israëlische zelfverdediging om te zetten in hernieuwde druk op Israël. Het schandaal-van-nu is niet dat Israël zeventig procent van Gaza controleert. Het schandaal-van-nu is dat Hamas de overige dertig procent nog altijd niet kwijt is. Als Israël één historische fout niet moet herhalen, is het de fout van 2005: vertrekken voordat de genocidale vijand daadwerkelijk verslagen en (dus) geheel ontwapend is. De taak van Israël is om heel Gaza voor altijd te bevrijden van Hamas. Om Gaza te demilitariseren. En om deze keer niet opnieuw te buigen zodra de VN, Brussel (of Hilversum 🤡) verontwaardigd beginnen te krijsen. Israël heeft het bereiken van vrede al eerder geprobeerd door te vertrekken. Maar vrede met barbaren wordt alleen afgedwongen door te winnen, door kracht én door vast te houden aan de overwinning.

Een dag geen Palliepropaganda, een dag niet gedeugd. Zó rolt de absoluut verwerpelijke NOS, gemakzuchtig rollend in óók al mijn zorgvuldig afgeperste belastingpoen. Hieronder wederom een knap staaltje pathologische en brutale omkeringsretoriek: Israël controleert inmiddels zo’n 70 procent van de Gazastrook, en dus jankt de NOS over steeds minder Palestijns “Lebensraum”. Alsof Israël zomaar opeens de grens is overgestoken, gewoon omdat men spontaan behoefte had aan wat lekker speelse landjepik. Alsof het jaar 2005 nooit heeft bestaan. Gezondverstandfeitje: Israël had Gaza in 2005 nóóit moeten verlaten. In 2005 deed Israël letterlijk álles wat de internationale goegemeente van de (nog altijd) piepkleine Joodse staat eiste. Alle Israëlische gemeenschappen werden gedwongen ontruimd. Joodse gezinnen werden door hun eigen regering uit hun huizen gesleept. Zélfs Joodse graven werden geopend en de doden herbegraven. Bottom line: Gaza werd volledig aan de Gazanen gelaten. Alles was klaar voor de utopische tweestatenoplossing, die letterlijk iedereen wil, behálve de zichzelf als Palestijn identificerende sneue verzameling antisemitisch-genocidale Arabieren, de trieste en inwisselbare playmobilmartelaren van Iran en proxy’s, de betekenisloze gehersenspoelde grondstofgroep voor de as van het kwaad, de intens tragische groep die, generatie op generatie, wordt geofferd op het eeuwenoude altaar van blinde Jodenhaat. Wie ruim twintig jaar later nog altijd beweert dat Israëlische afwezigheid vrede brengt, verdedigt geen vredespolitiek, maar een inmiddels empirisch weerlegbare postmoderne propagandistische deugreligie. Iedereen die deze onzin verdedigt, is per definitie bezig met een bad faith argument. De vrijgekomen ruimte in Gaza werd vanaf 2005 namelijk bepaald niet gevuld met enige vorm van vrede of voorspoed, maar met genocidale antisemitische terreur. Een jihadistische beweging genaamd Hamas bouwde vanaf dag één een rakettenarsenaal, groef terreurtunnels en regelde een militaire infrastructuur - én bracht Israëlische burgers uiteindelijk de gruwelijke pogromhel van 7 oktober: niet ondanks Israëlische terugtrekking, maar juist nadat die terugtrekking Hamas precies de strategische ruimte bood die Israël nu tegen verschrikkelijke kosten helaas weer moet terugpakken. En nu komt dezelfde internationale gemeenschap Israël opnieuw vertellen dat men moet opgeven, terwijl genocidaal Hamas natuurlijk helemaal niet bereid is te ontwapenen. DIT is de dodelijke krankzinnigheid die met plechtige woorden over zogenaamd “internationaal recht” wordt omgekat tot mensenrechtenjargon. Mijn verwijt aan Israël is dat het land zich überhaupt nog laat afpersen door de globalistische antisemietenkongsi tussen jihadistische barbaren en de westerse elites die aan deze duistere Dienaren des Doods hun pseudo-morele vocabulaire leveren. Hamas gebruikt Palestijns lijden als politiek kapitaal en de internationale elite beloont die ultiem sadistische strategie vervolgens door iedere Israëlische zelfverdediging om te zetten in hernieuwde druk op Israël. Het schandaal-van-nu is niet dat Israël zeventig procent van Gaza controleert. Het schandaal-van-nu is dat Hamas de overige dertig procent nog altijd niet kwijt is. Als Israël één historische fout niet moet herhalen, is het de fout van 2005: vertrekken voordat de genocidale vijand daadwerkelijk verslagen en (dus) geheel ontwapend is. De taak van Israël is om heel Gaza voor altijd te bevrijden van Hamas. Om Gaza te demilitariseren. En om deze keer niet opnieuw te buigen zodra de VN, Brussel (of Hilversum 🤡) verontwaardigd beginnen te krijsen. Israël heeft het bereiken van vrede al eerder geprobeerd door te vertrekken. Maar vrede met barbaren wordt alleen afgedwongen door te winnen, door kracht én door vast te houden aan de overwinning.

Een ex-woke docent

26,196 views • 7 days ago

Kim Kötter is naar de Chinees geweest. €21,76 bij Temu, €69 bij Poespas. Zo achterlijk zijn haar volgertjes nou ook weer niet

Kim Kötter is naar de Chinees geweest. €21,76 bij Temu, €69 bij Poespas. Zo achterlijk zijn haar volgertjes nou ook weer niet

Mies

222,021 views • 22 days ago

Kijk. Poging tot doodslag. Die trekkeridioten snappen niet dat ze in een reusachtig moordwapen rijden.

Kijk. Poging tot doodslag. Die trekkeridioten snappen niet dat ze in een reusachtig moordwapen rijden.

Speelman

37,767 views • 1 month ago

Dit fragment tussen Wilders en Baudet is voor mij eigenlijk een röntgenfoto van alles wat er mis is met de Nederlandse politiek, en hoe langer ik ernaar kijk, hoe minder grappig ik het vind. Wilders loopt naar de interruptiemicrofoon, begint zélf over 9/11 en de maanlanding, Baudet antwoordt dat hij het gevestigde verhaal rond 9/11 niet gelooft maar ook niet pretendeert precies te weten wat er dan wel is gebeurd, en vervolgens doet Wilders wat hij zo vaak doet wanneer iemand werkelijk buiten de toegestane politieke kaders stapt: hij weerlegt hem niet, hij maakt hem belachelijk. “Volgens mij bent u al vrij ver op weg naar de maan.” De Kamer begint te lachen en klaar is Kees. Voor veel mensen is dit gewoon een geslaagde grap van Wilders. Ik zie iets heel anders: een politicus die zich al twintig jaar verkoopt als rebel tegen het establishment, maar zodra iemand vraagtekens zet bij een van de heilige huisjes van datzelfde establishment ineens zelf als poortwachter optreedt. En precies daarom heb ik zo weinig met wat tegenwoordig voor “rechts” doorgaat. VVD, PVV, BBB, JA21 en een groot deel van de conservatieve commentatoren kunnen verschrikkelijk veel lawaai maken over immigratie, islam, woke, criminaliteit en links, maar het interessante is niet hoe hard partijen binnen een bepaald debat tegenover elkaar staan. Het interessante is welke uitgangspunten door vrijwel iedereen worden geaccepteerd voordat dat debat überhaupt begint. Daar zit voor mij de werkelijke scheidslijn. Niet links tegen rechts, maar mensen en partijen die binnen het toegestane kader blijven tegenover mensen die het kader zelf ter discussie stellen. Je kunt eindeloos ruzie maken over hoeveel immigratie Nederland aankan, maar zodra je zegt dat Nederland zijn volledige soevereiniteit terug moet nemen, verdragen moet opzeggen en uiteindelijk uit de EU moet stappen, verander je het debat zelf. Je kunt eindeloos discussiëren over de kosten en snelheid van klimaatbeleid, maar zodra je, zoals FVD, het fundament onder dat beleid zelf aanvalt, klimaatverandering is volgens de partij van alle tijden, FVD “gelooft niet in het klimaatprobleem”, verwerpt de noodzaak van de huidige CO₂-doelen en wil daarom de Klimaatwet intrekken en het Parijsakkoord opzeggen, stap je uit het speelveld. Dan discussieer je niet meer over hoeveel miljard er naar klimaatbeleid moet of hoe snel Nederland zijn uitstoot moet reduceren, maar stel je de veel fundamentelere vraag waarom die hele politieke operatie überhaupt noodzakelijk zou zijn. Dat is overigens iets anders dan beweren dat het klimaat letterlijk niet verandert; FVD erkent juist dat klimaatverandering bestaat, maar bestrijdt de politieke interpretatie en urgentie die eraan worden gekoppeld. Je kunt discussiëren over lockdowns, mondkapjes, avondklokken, vaccinaties, QR-codes en de timing van maatregelen, maar FVD zei tijdens corona uiteindelijk iets fundamentelers: volgens ons klopt het uitgangspunt waarmee jullie deze uitzonderlijke machtsuitoefening over de gehele bevolking rechtvaardigen niet. Het risico van corona bleek namelijk extreem ongelijk verdeeld: voor jonge en gezonde mensen lag het overlijdensrisico zeer laag, terwijl het vooral sterk opliep bij hoge leeftijd en kwetsbaarheid. Juist daarom verzette FVD zich niet alleen tegen afzonderlijke maatregelen, maar tegen het idee dat de gehele bevolking onder één uitzonderingsregime van lockdowns, avondklokken, toegangsbewijzen en steeds verdergaande vaccinatiepolitiek moest worden geplaatst. Daarmee betwistte de partij niet een detail van het coronabeleid, maar de proportionaliteit en uiteindelijk het fundament waarop dat hele beleid werd gebouwd. Hetzelfde met stikstof. Niet “een iets hogere grenswaarde” of “de boeren wat meer tijd geven”, maar: volgens ons bestaat die zogenaamde stikstofcrisis in deze vorm helemaal niet. En dat is hier niet eens een parafrase die je FVD in de mond moet leggen: de partij schrijft tegenwoordig letterlijk dat het stikstofbeleid volgens haar is gebaseerd op computermodellen en Kritische Depositiewaarden die geen goede weergave van de werkelijkheid geven en stelt vervolgens: “In de praktijk is er echter geen stikstofprobleem.” FVD wil daarom het bestaande stikstofbeleid volledig schrappen en natuurbeleid baseren op empirische waarnemingen van de daadwerkelijke toestand van natuurgebieden. Ook hier zit dus hetzelfde mechanisme: je discussieert niet langer over welk stikstofdoel in 2030 of 2035 moet worden gehaald, maar betwist de probleemdefinitie waarop het hele politieke debat rust. Dat is waarom ik die eeuwige links-rechtspolarisatie steeds meer als een vorm van politieke gijzeling ben gaan zien. Twee kampen worden aangemoedigd elkaar de hersens in te slaan over de uitvoering, terwijl de fundamentele premissen nauwelijks nog onderwerp van discussie zijn. Noem het een Hegeliaanse dialectiek, noem het problem-reaction-solution, noem het gecontroleerde polarisatie; het effect is hetzelfde. De burger krijgt voortdurend de indruk dat hij uit twee totaal verschillende werelden kan kiezen, terwijl de werkelijk systeemdoorbrekende derde positie al buiten beeld is geplaatst. Bij migratie is de keuze dan tussen ruimhartiger of strenger beleid binnen dezelfde internationale en Europese juridische architectuur. Bij klimaat tussen sneller of langzamer richting dezelfde CO₂-doelen. Bij Oekraïne tussen meer wapens of nog meer wapens, terwijl iemand die de fundamentele geopolitieke lezing betwist of voortdurend op onderhandelingen hamert onmiddellijk als Poetinversteher kan worden behandeld. Bij corona mocht je discussiëren over hoe de crisis moest worden bestreden, maar als je de aard en proportionaliteit van die crisis zelf betwistte, veranderde je van opponent in “wappie”. Dat is een cruciaal verschil: zolang je over de oplossing ruziet, hoor je erbij; zodra je zegt dat het probleem anders in elkaar zit dan ons wordt verteld, word je een bedreiging voor het kader. Daarom vond ik FVD rond Oekraïne ook zo interessant. Niet omdat iedere analyse van Baudet automatisch juist zou zijn, maar omdat de partij opnieuw weigerde mee te doen aan het ritueel waarbij eerst politieke en morele unanimiteit wordt geproduceerd en daarna alleen nog over de details mag worden gesproken. Dat zag je symbolisch toen Zelensky de Kamer toesprak en FVD als fractie niet meeging in het politieke ceremonieel eromheen. Precies hetzelfde mechanisme zie ik terug bij klimaat, stikstof, corona en uiteindelijk ook bij 9/11: er ontstaat een morele consensus waarbinnen afwijking niet langer alleen als een verkeerd standpunt wordt behandeld, maar als een karakterfout. Dan ben je niet iemand die ongelijk heeft; je bent gek, gevaarlijk, extreem, een complotdenker, een wappie, een Poetinversteher, een fascist. En rond Israël zie je een vergelijkbaar risico wanneer fundamentele kritiek op de Israëlische staat, zijn regering, zijn oorlogvoering, zijn lobby's of zijn veiligheidsindustrie zonder onderscheid wordt verschoven naar “antisemitisme”. Werkelijk antisemitisme bestaat natuurlijk, maar als je iedere scherpe politieke kritiek op Israël langs Auschwitz en de jaren dertig probeert te leiden, gebruik je de geschiedenis niet meer om antisemitisme te bestrijden maar als morele chantage om een hedendaagse staat tegen kritiek te beschermen. En daar komt voor mij Wilders weer terug in beeld. Zijn politieke verbondenheid met Israël is uitzonderlijk en bestaat al veel langer dan zijn PVV. Tegelijk is zijn politieke identiteit enorm verweven geraakt met de wereld die na 9/11 ontstond: islam versus Westen, jihadisme, terrorisme, veiligheid, grenzen, radicalisering en de steeds hardere tegenstelling tussen moslims en het Westen. Dat betekent niet automatisch dat Wilders daarom bewust namens een verborgen macht opereert, maar het betekent voor mij wel dat ik zijn optreden rond 9/11 niet als neutraal beschouw. 9/11 was immers niet zomaar een aanslag waarna de wereld weer verderging. Het werd het legitimatiemoment voor de War on Terror, de Patriot Act, enorme uitbreiding van surveillance- en intelligencebevoegdheden, Guantánamo, militaire interventies en een veiligheidsarchitectuur waarvan we ruim twintig jaar later nog altijd de gevolgen zien. Daarom vind ik het volstrekt legitiem om niet alleen de officiële reconstructie van 9/11 kritisch te onderzoeken, maar ook serieus te kijken naar afwijkende stemmen die spreken over intelligence failures, mogelijke voorkennis en mogelijke Israëlische betrokkenheid. Dat is iets anders dan doen alsof iedere alternatieve theorie al bewezen is. Maar juist daarom is Wilders' reactie zo veelzeggend: hij voert dat inhoudelijke gesprek helemaal niet. Hij zorgt ervoor dat de persoon die de vraag stelt sociaal wordt gedegradeerd tot dorpsgek. De maanlanding lijkt op het eerste gezicht een totaal ander onderwerp, maar politiek gebeurt daar hetzelfde. Natuurlijk hangt de maanlanding niet rechtstreeks samen met de Patriot Act of digitale surveillance. Het interessante is de epistemologische reflex: “dit is vastgesteld, hierover stel je geen vragen meer, en wie dat toch doet plaatsen we buiten de gemeenschap van redelijke mensen.” Dat is bijna religieus geworden. Niet religieus omdat een officiële lezing daarom automatisch onwaar zou zijn, maar omdat twijfel niet meer met argumenten wordt begroet maar met morele of sociale uitsluiting. En dat is precies het patroon dat mij interesseert. Je mag binnen het dogma discussiëren, maar het dogma zelf niet aanraken. Klimaatbeleid kan slecht worden uitgevoerd, maar zeg niet dat het uitgangspunt niet klopt. Coronabeleid kan te streng zijn geweest, maar zeg niet dat de crisis fundamenteel verkeerd is voorgesteld. NAVO-beleid kan fouten bevatten, maar betwist niet de morele architectuur van de oorlog. Israël mag volgens die logica “kritiek krijgen”, zolang je niet begint over macht, lobby, geopolitieke invloed of de verwevenheid van de Israëlische veiligheidssector met westerse surveillance. En over 9/11 kun je tientallen documentaires uitzenden, zolang je uiteindelijk maar binnen dezelfde afbakening blijft. Daarom stoort dat gelach in die Kamer mij misschien nog wel meer dan Wilders zelf. Het heeft iets van een roedel die onmiddellijk begrijpt wie op dat moment buiten de groep staat. Niemand hoeft inhoudelijk uit te leggen waarom Baudet ongelijk heeft; het sociale signaal is voldoende. Kijk allemaal eens hoe gek hij is. Lach erom. Zorg dat de volgende politicus twee keer nadenkt voordat hij zo'n vraag stelt. Dat is veel effectiever dan censuur, want zodra mensen zichzelf gaan censureren omdat ze bang zijn hun carrière, reputatie of sociale positie kwijt te raken, heb je geen verbod meer nodig. De grenzen van het debat zitten dan in de hoofden van de deelnemers zelf. En precies daarom heb ik de afgelopen periode ook met argwaan gekeken naar de pogingen van FVD om weer toegang te krijgen tot delen van het medialandschap die de partij jarenlang hebben gedemoniseerd, belachelijk gemaakt of doodgezwegen. Ik snap de strategie volledig. Als Baudet alleen nog tegen zijn eigen achterban spreekt, krijg je nooit meer voldoende electorale massa om iets te veranderen. Dus natuurlijk moet je naar podcasts, praatprogramma's, journalisten en mensen die ideologisch niet bij je horen. Mijn zorg begint pas wanneer toegang tot die wereld afhankelijk wordt van het verzachten van precies datgene wat FVD ooit onderscheidend maakte. Daarom keek ik kritisch naar wat er in oktober 2025 gebeurde rond Lidewij de Vos in Portugal. Ze vloog naar Portugal voor een uitgebreid gesprek met Erik de Vlieger; vrijwel tegelijkertijd hield FVD een verkiezingsbijeenkomst op het terras van Edd's Beach in Ferragudo, in de Algarve, waar Arthur van Amerongen zelf beschreef hoe hij naast De Vos aan tafel terechtkwam. Van Amerongen maakte achteraf zelfs grappend het beeld dat hij en zijn buurman De Vlieger ineens als haar “schildknaapjes” werden gezien. Een paar dagen later, op 21 oktober 2025, zat De Vos bij Nieuws van de Dag tegenover onder anderen Wierd Duk om over Nexit te spreken. En op 31 januari 2026 zat ze tijdens het Hendriks & Hendriks Podcast & Gala Event in het GelreDome in een panel met opnieuw Wierd Duk en Johan Derksen. Daar werd precies zichtbaar waar mijn ongemak zit: Derksen kon andere FVD-Kamerleden als “gekkies” wegzetten, terwijl Duk van De Vos verlangde dat zij zich zou distantiëren van wat hij als extreemrechtse elementen binnen FVD beschouwde; De Vos weigerde daarin mee te gaan en verdedigde haar partijgenoten. Niet omdat een FVD'er nooit met zulke mensen aan tafel zou mogen zitten, integendeel, maar omdat ik niet wil zien dat FVD uiteindelijk zoveel energie kwijt is aan bewijzen dat het “heus niet antisemitisch”, “heus niet extreem” en “heus wel fatsoenlijk” is, dat de fundamentele inhoud waarvoor de partij ooit werd uitgesloten langzaam verdwijnt. Hetzelfde ongemak had ik bij de toenadering tot Peter Thiel en andere delen van de internationale techwereld. Juist wanneer je zegt je zorgen te maken over technocratie, digitale identiteit, surveillance, CBDC's, Big Tech en de concentratie van macht, moet je extra kritisch zijn op iedere miljardair of technologisch netwerk dat toegang zoekt tot jouw politieke beweging. Niet omdat iedere ontmoeting bewijs is van corruptie of overname, maar omdat je anders precies het risico loopt waar je jarenlang anderen voor hebt gewaarschuwd: je denkt het systeem binnen te dringen, terwijl het systeem ondertussen jou absorbeert. Daarom vind ik de richting die Baudet de laatste tijd weer lijkt te kiezen, met scherpere en soms subtiele kritiek op Israël, interessanter dan de strategie om koste wat kost door “net rechts” geaccepteerd te worden. FVD hoeft voor mij helemaal niet de zoveelste partij te worden die op migratie harder klinkt dan de VVD maar bij ieder werkelijk fundamenteel onderwerp uiteindelijk binnen dezelfde intellectuele vangrails blijft rijden. Nederland heeft al genoeg van dat soort rechts. Wilders beheerst dat kunstje als geen ander: maximale retorische rebellie gecombineerd met opmerkelijke trouw aan bepaalde fundamentele geopolitieke uitgangspunten. Daarom noem ik dat Israël-rechts of systeemrechts. Veel theater tegen links, veel polarisatie rond islam en immigratie, veel spierballentaal, maar zodra iemand een fundamentele premisse raakt waarop het grotere politieke systeem rust, zie je ineens waar de grens ligt. En dat is waarom dat ogenschijnlijk lullige maanlandingsfragment voor mij zoveel groter is dan een grap tussen twee politici. Het laat in acht minuten zien hoe het mechanisme werkt. Baudet stapt buiten het toegestane kader, Wilders bewaakt de grens, de rest van de Kamer beloont hem met gelach en de kijker thuis krijgt de boodschap mee dat je zo iemand niet serieus hoeft te nemen. Vanaf dat moment hoef je zijn argumenten over EU, oorlog, surveillance, digitale controle, klimaat of corona niet meer te beantwoorden; je hebt hem al in het hokje “gek” geplaatst. Mijn belangrijkste politieke tegenstelling is daarom steeds minder links tegen rechts. Het is de tegenstelling tussen politiek die ruziet over de inrichting van het systeem en politiek die bereid is de fundamenten van dat systeem zelf ter discussie te stellen. Daar begint werkelijk dissidentschap. En daarom moet FVD wat mij betreft oppassen dat het zijn scherpte niet inruilt voor uitnodigingen, respectabiliteit en een paar vriendelijke knikjes van dezelfde mensen die jarenlang klaarstonden om de partij buiten de orde te plaatsen. Zodra de poortwachters je ineens allemaal acceptabel beginnen te vinden, moet je jezelf misschien niet feliciteren. Misschien moet je je afvragen welke vraag je niet meer stelt.

Dit fragment tussen Wilders en Baudet is voor mij eigenlijk een röntgenfoto van alles wat er mis is met de Nederlandse politiek, en hoe langer ik ernaar kijk, hoe minder grappig ik het vind. Wilders loopt naar de interruptiemicrofoon, begint zélf over 9/11 en de maanlanding, Baudet antwoordt dat hij het gevestigde verhaal rond 9/11 niet gelooft maar ook niet pretendeert precies te weten wat er dan wel is gebeurd, en vervolgens doet Wilders wat hij zo vaak doet wanneer iemand werkelijk buiten de toegestane politieke kaders stapt: hij weerlegt hem niet, hij maakt hem belachelijk. “Volgens mij bent u al vrij ver op weg naar de maan.” De Kamer begint te lachen en klaar is Kees. Voor veel mensen is dit gewoon een geslaagde grap van Wilders. Ik zie iets heel anders: een politicus die zich al twintig jaar verkoopt als rebel tegen het establishment, maar zodra iemand vraagtekens zet bij een van de heilige huisjes van datzelfde establishment ineens zelf als poortwachter optreedt. En precies daarom heb ik zo weinig met wat tegenwoordig voor “rechts” doorgaat. VVD, PVV, BBB, JA21 en een groot deel van de conservatieve commentatoren kunnen verschrikkelijk veel lawaai maken over immigratie, islam, woke, criminaliteit en links, maar het interessante is niet hoe hard partijen binnen een bepaald debat tegenover elkaar staan. Het interessante is welke uitgangspunten door vrijwel iedereen worden geaccepteerd voordat dat debat überhaupt begint. Daar zit voor mij de werkelijke scheidslijn. Niet links tegen rechts, maar mensen en partijen die binnen het toegestane kader blijven tegenover mensen die het kader zelf ter discussie stellen. Je kunt eindeloos ruzie maken over hoeveel immigratie Nederland aankan, maar zodra je zegt dat Nederland zijn volledige soevereiniteit terug moet nemen, verdragen moet opzeggen en uiteindelijk uit de EU moet stappen, verander je het debat zelf. Je kunt eindeloos discussiëren over de kosten en snelheid van klimaatbeleid, maar zodra je, zoals FVD, het fundament onder dat beleid zelf aanvalt, klimaatverandering is volgens de partij van alle tijden, FVD “gelooft niet in het klimaatprobleem”, verwerpt de noodzaak van de huidige CO₂-doelen en wil daarom de Klimaatwet intrekken en het Parijsakkoord opzeggen, stap je uit het speelveld. Dan discussieer je niet meer over hoeveel miljard er naar klimaatbeleid moet of hoe snel Nederland zijn uitstoot moet reduceren, maar stel je de veel fundamentelere vraag waarom die hele politieke operatie überhaupt noodzakelijk zou zijn. Dat is overigens iets anders dan beweren dat het klimaat letterlijk niet verandert; FVD erkent juist dat klimaatverandering bestaat, maar bestrijdt de politieke interpretatie en urgentie die eraan worden gekoppeld. Je kunt discussiëren over lockdowns, mondkapjes, avondklokken, vaccinaties, QR-codes en de timing van maatregelen, maar FVD zei tijdens corona uiteindelijk iets fundamentelers: volgens ons klopt het uitgangspunt waarmee jullie deze uitzonderlijke machtsuitoefening over de gehele bevolking rechtvaardigen niet. Het risico van corona bleek namelijk extreem ongelijk verdeeld: voor jonge en gezonde mensen lag het overlijdensrisico zeer laag, terwijl het vooral sterk opliep bij hoge leeftijd en kwetsbaarheid. Juist daarom verzette FVD zich niet alleen tegen afzonderlijke maatregelen, maar tegen het idee dat de gehele bevolking onder één uitzonderingsregime van lockdowns, avondklokken, toegangsbewijzen en steeds verdergaande vaccinatiepolitiek moest worden geplaatst. Daarmee betwistte de partij niet een detail van het coronabeleid, maar de proportionaliteit en uiteindelijk het fundament waarop dat hele beleid werd gebouwd. Hetzelfde met stikstof. Niet “een iets hogere grenswaarde” of “de boeren wat meer tijd geven”, maar: volgens ons bestaat die zogenaamde stikstofcrisis in deze vorm helemaal niet. En dat is hier niet eens een parafrase die je FVD in de mond moet leggen: de partij schrijft tegenwoordig letterlijk dat het stikstofbeleid volgens haar is gebaseerd op computermodellen en Kritische Depositiewaarden die geen goede weergave van de werkelijkheid geven en stelt vervolgens: “In de praktijk is er echter geen stikstofprobleem.” FVD wil daarom het bestaande stikstofbeleid volledig schrappen en natuurbeleid baseren op empirische waarnemingen van de daadwerkelijke toestand van natuurgebieden. Ook hier zit dus hetzelfde mechanisme: je discussieert niet langer over welk stikstofdoel in 2030 of 2035 moet worden gehaald, maar betwist de probleemdefinitie waarop het hele politieke debat rust. Dat is waarom ik die eeuwige links-rechtspolarisatie steeds meer als een vorm van politieke gijzeling ben gaan zien. Twee kampen worden aangemoedigd elkaar de hersens in te slaan over de uitvoering, terwijl de fundamentele premissen nauwelijks nog onderwerp van discussie zijn. Noem het een Hegeliaanse dialectiek, noem het problem-reaction-solution, noem het gecontroleerde polarisatie; het effect is hetzelfde. De burger krijgt voortdurend de indruk dat hij uit twee totaal verschillende werelden kan kiezen, terwijl de werkelijk systeemdoorbrekende derde positie al buiten beeld is geplaatst. Bij migratie is de keuze dan tussen ruimhartiger of strenger beleid binnen dezelfde internationale en Europese juridische architectuur. Bij klimaat tussen sneller of langzamer richting dezelfde CO₂-doelen. Bij Oekraïne tussen meer wapens of nog meer wapens, terwijl iemand die de fundamentele geopolitieke lezing betwist of voortdurend op onderhandelingen hamert onmiddellijk als Poetinversteher kan worden behandeld. Bij corona mocht je discussiëren over hoe de crisis moest worden bestreden, maar als je de aard en proportionaliteit van die crisis zelf betwistte, veranderde je van opponent in “wappie”. Dat is een cruciaal verschil: zolang je over de oplossing ruziet, hoor je erbij; zodra je zegt dat het probleem anders in elkaar zit dan ons wordt verteld, word je een bedreiging voor het kader. Daarom vond ik FVD rond Oekraïne ook zo interessant. Niet omdat iedere analyse van Baudet automatisch juist zou zijn, maar omdat de partij opnieuw weigerde mee te doen aan het ritueel waarbij eerst politieke en morele unanimiteit wordt geproduceerd en daarna alleen nog over de details mag worden gesproken. Dat zag je symbolisch toen Zelensky de Kamer toesprak en FVD als fractie niet meeging in het politieke ceremonieel eromheen. Precies hetzelfde mechanisme zie ik terug bij klimaat, stikstof, corona en uiteindelijk ook bij 9/11: er ontstaat een morele consensus waarbinnen afwijking niet langer alleen als een verkeerd standpunt wordt behandeld, maar als een karakterfout. Dan ben je niet iemand die ongelijk heeft; je bent gek, gevaarlijk, extreem, een complotdenker, een wappie, een Poetinversteher, een fascist. En rond Israël zie je een vergelijkbaar risico wanneer fundamentele kritiek op de Israëlische staat, zijn regering, zijn oorlogvoering, zijn lobby's of zijn veiligheidsindustrie zonder onderscheid wordt verschoven naar “antisemitisme”. Werkelijk antisemitisme bestaat natuurlijk, maar als je iedere scherpe politieke kritiek op Israël langs Auschwitz en de jaren dertig probeert te leiden, gebruik je de geschiedenis niet meer om antisemitisme te bestrijden maar als morele chantage om een hedendaagse staat tegen kritiek te beschermen. En daar komt voor mij Wilders weer terug in beeld. Zijn politieke verbondenheid met Israël is uitzonderlijk en bestaat al veel langer dan zijn PVV. Tegelijk is zijn politieke identiteit enorm verweven geraakt met de wereld die na 9/11 ontstond: islam versus Westen, jihadisme, terrorisme, veiligheid, grenzen, radicalisering en de steeds hardere tegenstelling tussen moslims en het Westen. Dat betekent niet automatisch dat Wilders daarom bewust namens een verborgen macht opereert, maar het betekent voor mij wel dat ik zijn optreden rond 9/11 niet als neutraal beschouw. 9/11 was immers niet zomaar een aanslag waarna de wereld weer verderging. Het werd het legitimatiemoment voor de War on Terror, de Patriot Act, enorme uitbreiding van surveillance- en intelligencebevoegdheden, Guantánamo, militaire interventies en een veiligheidsarchitectuur waarvan we ruim twintig jaar later nog altijd de gevolgen zien. Daarom vind ik het volstrekt legitiem om niet alleen de officiële reconstructie van 9/11 kritisch te onderzoeken, maar ook serieus te kijken naar afwijkende stemmen die spreken over intelligence failures, mogelijke voorkennis en mogelijke Israëlische betrokkenheid. Dat is iets anders dan doen alsof iedere alternatieve theorie al bewezen is. Maar juist daarom is Wilders' reactie zo veelzeggend: hij voert dat inhoudelijke gesprek helemaal niet. Hij zorgt ervoor dat de persoon die de vraag stelt sociaal wordt gedegradeerd tot dorpsgek. De maanlanding lijkt op het eerste gezicht een totaal ander onderwerp, maar politiek gebeurt daar hetzelfde. Natuurlijk hangt de maanlanding niet rechtstreeks samen met de Patriot Act of digitale surveillance. Het interessante is de epistemologische reflex: “dit is vastgesteld, hierover stel je geen vragen meer, en wie dat toch doet plaatsen we buiten de gemeenschap van redelijke mensen.” Dat is bijna religieus geworden. Niet religieus omdat een officiële lezing daarom automatisch onwaar zou zijn, maar omdat twijfel niet meer met argumenten wordt begroet maar met morele of sociale uitsluiting. En dat is precies het patroon dat mij interesseert. Je mag binnen het dogma discussiëren, maar het dogma zelf niet aanraken. Klimaatbeleid kan slecht worden uitgevoerd, maar zeg niet dat het uitgangspunt niet klopt. Coronabeleid kan te streng zijn geweest, maar zeg niet dat de crisis fundamenteel verkeerd is voorgesteld. NAVO-beleid kan fouten bevatten, maar betwist niet de morele architectuur van de oorlog. Israël mag volgens die logica “kritiek krijgen”, zolang je niet begint over macht, lobby, geopolitieke invloed of de verwevenheid van de Israëlische veiligheidssector met westerse surveillance. En over 9/11 kun je tientallen documentaires uitzenden, zolang je uiteindelijk maar binnen dezelfde afbakening blijft. Daarom stoort dat gelach in die Kamer mij misschien nog wel meer dan Wilders zelf. Het heeft iets van een roedel die onmiddellijk begrijpt wie op dat moment buiten de groep staat. Niemand hoeft inhoudelijk uit te leggen waarom Baudet ongelijk heeft; het sociale signaal is voldoende. Kijk allemaal eens hoe gek hij is. Lach erom. Zorg dat de volgende politicus twee keer nadenkt voordat hij zo'n vraag stelt. Dat is veel effectiever dan censuur, want zodra mensen zichzelf gaan censureren omdat ze bang zijn hun carrière, reputatie of sociale positie kwijt te raken, heb je geen verbod meer nodig. De grenzen van het debat zitten dan in de hoofden van de deelnemers zelf. En precies daarom heb ik de afgelopen periode ook met argwaan gekeken naar de pogingen van FVD om weer toegang te krijgen tot delen van het medialandschap die de partij jarenlang hebben gedemoniseerd, belachelijk gemaakt of doodgezwegen. Ik snap de strategie volledig. Als Baudet alleen nog tegen zijn eigen achterban spreekt, krijg je nooit meer voldoende electorale massa om iets te veranderen. Dus natuurlijk moet je naar podcasts, praatprogramma's, journalisten en mensen die ideologisch niet bij je horen. Mijn zorg begint pas wanneer toegang tot die wereld afhankelijk wordt van het verzachten van precies datgene wat FVD ooit onderscheidend maakte. Daarom keek ik kritisch naar wat er in oktober 2025 gebeurde rond Lidewij de Vos in Portugal. Ze vloog naar Portugal voor een uitgebreid gesprek met Erik de Vlieger; vrijwel tegelijkertijd hield FVD een verkiezingsbijeenkomst op het terras van Edd's Beach in Ferragudo, in de Algarve, waar Arthur van Amerongen zelf beschreef hoe hij naast De Vos aan tafel terechtkwam. Van Amerongen maakte achteraf zelfs grappend het beeld dat hij en zijn buurman De Vlieger ineens als haar “schildknaapjes” werden gezien. Een paar dagen later, op 21 oktober 2025, zat De Vos bij Nieuws van de Dag tegenover onder anderen Wierd Duk om over Nexit te spreken. En op 31 januari 2026 zat ze tijdens het Hendriks & Hendriks Podcast & Gala Event in het GelreDome in een panel met opnieuw Wierd Duk en Johan Derksen. Daar werd precies zichtbaar waar mijn ongemak zit: Derksen kon andere FVD-Kamerleden als “gekkies” wegzetten, terwijl Duk van De Vos verlangde dat zij zich zou distantiëren van wat hij als extreemrechtse elementen binnen FVD beschouwde; De Vos weigerde daarin mee te gaan en verdedigde haar partijgenoten. Niet omdat een FVD'er nooit met zulke mensen aan tafel zou mogen zitten, integendeel, maar omdat ik niet wil zien dat FVD uiteindelijk zoveel energie kwijt is aan bewijzen dat het “heus niet antisemitisch”, “heus niet extreem” en “heus wel fatsoenlijk” is, dat de fundamentele inhoud waarvoor de partij ooit werd uitgesloten langzaam verdwijnt. Hetzelfde ongemak had ik bij de toenadering tot Peter Thiel en andere delen van de internationale techwereld. Juist wanneer je zegt je zorgen te maken over technocratie, digitale identiteit, surveillance, CBDC's, Big Tech en de concentratie van macht, moet je extra kritisch zijn op iedere miljardair of technologisch netwerk dat toegang zoekt tot jouw politieke beweging. Niet omdat iedere ontmoeting bewijs is van corruptie of overname, maar omdat je anders precies het risico loopt waar je jarenlang anderen voor hebt gewaarschuwd: je denkt het systeem binnen te dringen, terwijl het systeem ondertussen jou absorbeert. Daarom vind ik de richting die Baudet de laatste tijd weer lijkt te kiezen, met scherpere en soms subtiele kritiek op Israël, interessanter dan de strategie om koste wat kost door “net rechts” geaccepteerd te worden. FVD hoeft voor mij helemaal niet de zoveelste partij te worden die op migratie harder klinkt dan de VVD maar bij ieder werkelijk fundamenteel onderwerp uiteindelijk binnen dezelfde intellectuele vangrails blijft rijden. Nederland heeft al genoeg van dat soort rechts. Wilders beheerst dat kunstje als geen ander: maximale retorische rebellie gecombineerd met opmerkelijke trouw aan bepaalde fundamentele geopolitieke uitgangspunten. Daarom noem ik dat Israël-rechts of systeemrechts. Veel theater tegen links, veel polarisatie rond islam en immigratie, veel spierballentaal, maar zodra iemand een fundamentele premisse raakt waarop het grotere politieke systeem rust, zie je ineens waar de grens ligt. En dat is waarom dat ogenschijnlijk lullige maanlandingsfragment voor mij zoveel groter is dan een grap tussen twee politici. Het laat in acht minuten zien hoe het mechanisme werkt. Baudet stapt buiten het toegestane kader, Wilders bewaakt de grens, de rest van de Kamer beloont hem met gelach en de kijker thuis krijgt de boodschap mee dat je zo iemand niet serieus hoeft te nemen. Vanaf dat moment hoef je zijn argumenten over EU, oorlog, surveillance, digitale controle, klimaat of corona niet meer te beantwoorden; je hebt hem al in het hokje “gek” geplaatst. Mijn belangrijkste politieke tegenstelling is daarom steeds minder links tegen rechts. Het is de tegenstelling tussen politiek die ruziet over de inrichting van het systeem en politiek die bereid is de fundamenten van dat systeem zelf ter discussie te stellen. Daar begint werkelijk dissidentschap. En daarom moet FVD wat mij betreft oppassen dat het zijn scherpte niet inruilt voor uitnodigingen, respectabiliteit en een paar vriendelijke knikjes van dezelfde mensen die jarenlang klaarstonden om de partij buiten de orde te plaatsen. Zodra de poortwachters je ineens allemaal acceptabel beginnen te vinden, moet je jezelf misschien niet feliciteren. Misschien moet je je afvragen welke vraag je niet meer stelt.

Rinus Jansen

67,840 views • 10 days ago

"Zou je ons niet willen filmen?" vraagt de voorman van de demo op Amersfoort Centraal. Demonstreren op een station, maar eisen dat de pers de camera uitzet. Een opmerkelijk verzoek voor iemand die zojuist een dikke geluidsinstallatie heeft neergezet.

"Zou je ons niet willen filmen?" vraagt de voorman van de demo op Amersfoort Centraal. Demonstreren op een station, maar eisen dat de pers de camera uitzet. Een opmerkelijk verzoek voor iemand die zojuist een dikke geluidsinstallatie heeft neergezet.

Eppo Tjuchem

134,452 views • 3 days ago

Estelle Cruijff: al dertig jaar is ze in het nieuws. In het begin als jonge vriendin van Ruud Gullit, tegenwoordig als schoonmaak guru. Met haar gezellig rokerige stem en haar natuurlijke uitstraling van ‘girl next door’ weet ze toch maar keer op keer zichzelf uit te vinden. Knap

Estelle Cruijff: al dertig jaar is ze in het nieuws. In het begin als jonge vriendin van Ruud Gullit, tegenwoordig als schoonmaak guru. Met haar gezellig rokerige stem en haar natuurlijke uitstraling van ‘girl next door’ weet ze toch maar keer op keer zichzelf uit te vinden. Knap

larissa rogers

23,847 views • 5 months ago

"Zo reageren als politicus terwijl men het vonnis niet gelezen heeft, is onbehoorlijk. Men kan verwachten dat de burger onmiddellijk reageert, maar een politicus met verantwoordelijkheid ondergraaft hiermee de rechtstaat." John Maes over reactie Sammy Mahdi #terzaketv

"Zo reageren als politicus terwijl men het vonnis niet gelezen heeft, is onbehoorlijk. Men kan verwachten dat de burger onmiddellijk reageert, maar een politicus met verantwoordelijkheid ondergraaft hiermee de rechtstaat." John Maes over reactie Sammy Mahdi #terzaketv

Terzake

29,910 views • 2 years ago

Caroline van der Plas presenteert zich graag als de ‘gewone’ of ‘normale’ Nederlander, maar met dat imago creëert ze ook een tweedeling en dat is volgens antropoloog Jitske Kramer niet onschuldig. Luister naar 'Hoe word je zo als...?' van @kroncrv.

Caroline van der Plas presenteert zich graag als de ‘gewone’ of ‘normale’ Nederlander, maar met dat imago creëert ze ook een tweedeling en dat is volgens antropoloog Jitske Kramer niet onschuldig. Luister naar 'Hoe word je zo als...?' van @kroncrv.

NPO Radio 1

1,445,509 views • 2 years ago

Lieven Annemans was zijn tijd ver vooruit. Helaas werd hij vergruisd. De Afspraak 2020 Lieven Annemans

Lieven Annemans was zijn tijd ver vooruit. Helaas werd hij vergruisd. De Afspraak 2020 Lieven Annemans

Johan Huyskens

64,944 views • 2 years ago

23:00 uur in de #Schilderswijk in #DenHaag na winst #Marokko. Vuurwerk naar de politie. Er zou nu een #noodbevel zijn afgegeven. Mobiele Eenheid is omgehangen met schilden en helmen.

23:00 uur in de #Schilderswijk in #DenHaag na winst #Marokko. Vuurwerk naar de politie. Er zou nu een #noodbevel zijn afgegeven. Mobiele Eenheid is omgehangen met schilden en helmen.

Owen

42,063 views • 1 month ago

Vraag me af hoe het met de lakdikte van die Suzuki is gesteld. Maar ja: Gert heeft voor zijn autowas abonnement betaald dus dan zal hij ervan gebruikmaken ook 😄

Vraag me af hoe het met de lakdikte van die Suzuki is gesteld. Maar ja: Gert heeft voor zijn autowas abonnement betaald dus dan zal hij ervan gebruikmaken ook 😄

Vincent G. de Vlugt

13,715 views • 1 month ago

D66 staat voor een samenleving waarin iedereen de vrijheid heeft zichzelf te zijn. Daarom spreken wij ons uit tegen haat en discriminatie. Vandaag, op de Internationale Dag tegen Homofobie en Transfobie. En iedere andere dag van het jaar. Spreek jij je ook uit? #IDAHOT 🌈

D66 staat voor een samenleving waarin iedereen de vrijheid heeft zichzelf te zijn. Daarom spreken wij ons uit tegen haat en discriminatie. Vandaag, op de Internationale Dag tegen Homofobie en Transfobie. En iedere andere dag van het jaar. Spreek jij je ook uit? #IDAHOT 🌈

D66

199,033 views • 3 years ago

Er is weinig meewerking en dus slepen geblazen voor de agenten. Iedereen in de bus nu van #XR hier op de #A12. Man met capuchon werkt ook niet mee.

Er is weinig meewerking en dus slepen geblazen voor de agenten. Iedereen in de bus nu van #XR hier op de #A12. Man met capuchon werkt ook niet mee.

Owen

64,499 views • 1 day ago

🎤 LIVE! Een optreden waar werkelijk niemand op voorbereid was. Pitch correction heeft ontslag genomen, de autocue heeft zich ziekgemeld en ergens achter het podium probeert een geluidstechnicus ongezien zijn spullen in de auto te leggen. De kinderen kijken alsof ze zojuist hebben ontdekt dat volwassenen óók geen idee hebben wat ze doen. U kunt nog boeken voor feesten en partijen. Bruiloften, scheidingen, buurtfeesten en evacuaties. 🎶 Gehoorbescherming niet inbegrepen. 🚑 EHBO op aanvraag. 💰 Annuleren is duurder, maar absoluut het overwegen waard.

🎤 LIVE! Een optreden waar werkelijk niemand op voorbereid was. Pitch correction heeft ontslag genomen, de autocue heeft zich ziekgemeld en ergens achter het podium probeert een geluidstechnicus ongezien zijn spullen in de auto te leggen. De kinderen kijken alsof ze zojuist hebben ontdekt dat volwassenen óók geen idee hebben wat ze doen. U kunt nog boeken voor feesten en partijen. Bruiloften, scheidingen, buurtfeesten en evacuaties. 🎶 Gehoorbescherming niet inbegrepen. 🚑 EHBO op aanvraag. 💰 Annuleren is duurder, maar absoluut het overwegen waard.

Symphony

15,168 views • 2 days ago

De volgende generatie Van Nistelrooij meldt zich in Eindhoven 😍🔥 Liam van Nistelrooij schiet PSV Onder 19 naar de finale van de Otten Innovation Cup ⚽️ 🔗

De volgende generatie Van Nistelrooij meldt zich in Eindhoven 😍🔥 Liam van Nistelrooij schiet PSV Onder 19 naar de finale van de Otten Innovation Cup ⚽️ 🔗

ESPN NL

4,282,182 views • 1 day ago

Baddie - ZeeNuNew [4K] ZONZON DOM ZEENUNEW #ZeeNuNew #FandomFest2026xZeeNuNew

Baddie - ZeeNuNew [4K] ZONZON DOM ZEENUNEW #ZeeNuNew #FandomFest2026xZeeNuNew

{REST}ChubbyMe♡w

26,255 views • 1 day ago