正在加载视频...

视频加载失败

加载此视频时出现问题。这可能是由于临时网络问题，或视频可能不可用。

Publiek sample opnemen: check! Belgian Anthem: 95% complete 🥵 Omdat Het Kan

Average Rob

74,785 subscribers

18,621 次观看 • 2 年前 •via X (Twitter)

音乐喜剧艺术

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 条评论

暂无评论

原始帖子的评论将显示在这里

相关视频

Een sterk begin van Mona Keijzer: "We zullen echt voorlopig naar een asielstop toe moeten." "Omdat het compleet is vastgelopen." - U denkt dat dat kan? "Ik weet zeker dat dat kan."

Een sterk begin van Mona Keijzer: "We zullen echt voorlopig naar een asielstop toe moeten." "Omdat het compleet is vastgelopen." - U denkt dat dat kan? "Ik weet zeker dat dat kan."

Strijder124

94,175 次观看 • 14 天前

Vandaag besloten dat ik het ga doen: leren paaldansen. Wil het al heel lang, maar twijfelde omdat ik 64 ben en mijn hoofd er iets van vond. Maar wth, ik doe het gewoon. Vind het prachtig! Het is topsport. En ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het kan.

Vandaag besloten dat ik het ga doen: leren paaldansen. Wil het al heel lang, maar twijfelde omdat ik 64 ben en mijn hoofd er iets van vond. Maar wth, ik doe het gewoon. Vind het prachtig! Het is topsport. En ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het kan.

Michele

27,912 次观看 • 1 年前

WTF is dit!😱 Ik haalde een oleander uit de pot omdat hij het niet goed deed en daaronder trof ik deze beestjes aan, verspreid in de aarde. Wat is dit en kan het kwaad? #dtv

WTF is dit!😱 Ik haalde een oleander uit de pot omdat hij het niet goed deed en daaronder trof ik deze beestjes aan, verspreid in de aarde. Wat is dit en kan het kwaad? #dtv

roos vonk

332,616 次观看 • 3 年前

Betrekkelijk nieuw fenomeen in voetbalstadions: olijke DJ’s die het publiek opzwepen (en zelf ondertussen lekker staan mee te swingen). Misschien ook iets om in Nederland wat vaker te proberen. (Of niet, dat kan natuurlijk ook.)

Betrekkelijk nieuw fenomeen in voetbalstadions: olijke DJ’s die het publiek opzwepen (en zelf ondertussen lekker staan mee te swingen). Misschien ook iets om in Nederland wat vaker te proberen. (Of niet, dat kan natuurlijk ook.)

Sjoerd Mossou

100,933 次观看 • 1 年前

🎦 Geniet van dit beeld. Koeien in de wei 🐄 Over een paar jaar is dit folklore. Dankzij het sloopbeleid van dit kabinet staan ze straks in potdichte stallen met luchtwassers of in het buitenland in megastallen. Omdat het hier “niet meer kan” door de regeltjes. Dit was Nederland… #Boeren #Sloopbeleid #bewaartweet #demaatisvol

🎦 Geniet van dit beeld. Koeien in de wei 🐄 Over een paar jaar is dit folklore. Dankzij het sloopbeleid van dit kabinet staan ze straks in potdichte stallen met luchtwassers of in het buitenland in megastallen. Omdat het hier “niet meer kan” door de regeltjes. Dit was Nederland… #Boeren #Sloopbeleid #bewaartweet #demaatisvol

Alice van Drie

19,412 次观看 • 2 个月前

Waarom komt er #CBDC? Contant geld moet weg, omdat daar geen negatieve rente op kan zitten. Zo simpel is het. Dat is wel een vermogensbelasting, waar de samenleving in de haast van de pandemie mee akkoord ging: ‘we klappen voor de zorghelden’. Het is water onder de brug.

Waarom komt er #CBDC? Contant geld moet weg, omdat daar geen negatieve rente op kan zitten. Zo simpel is het. Dat is wel een vermogensbelasting, waar de samenleving in de haast van de pandemie mee akkoord ging: ‘we klappen voor de zorghelden’. Het is water onder de brug.

Arno Wellens

26,552 次观看 • 1 年前

#Lisa is dood, omdat de verdachte een week eerder is vrijgelaten nadat hij een ánder meisje seksueel had misbruikt. Dan kan je heel het land volhangen met posters waar extremisten geld aan hebben verdiend over het lijk van Lisa, maar daar gaan “we” vrouwen nooit mee helpen. #WijEisenDeNachtOp

#Lisa is dood, omdat de verdachte een week eerder is vrijgelaten nadat hij een ánder meisje seksueel had misbruikt. Dan kan je heel het land volhangen met posters waar extremisten geld aan hebben verdiend over het lijk van Lisa, maar daar gaan “we” vrouwen nooit mee helpen. #WijEisenDeNachtOp

Chantal Pro D’66 🇪🇺

31,729 次观看 • 1 年前

Tiktok staat vol met filmpjes over Ter Apel. Ik kan het helaas niet verstaan maar de filmpjes wekken de indruk dat ze elkaar oproepen om alsnog naar ons land te komen ondanks de drukte bij het aanmeldcentrum omdat het nu makkelijk is voor Palestijnen en Soedanezen om asiel te krijgen. Wellicht kunnen Arabisch sprekende volgers het vertalen? Mona Keijzer Geert Wilders Henk Vermeer Gidi Markuszower

Tiktok staat vol met filmpjes over Ter Apel. Ik kan het helaas niet verstaan maar de filmpjes wekken de indruk dat ze elkaar oproepen om alsnog naar ons land te komen ondanks de drukte bij het aanmeldcentrum omdat het nu makkelijk is voor Palestijnen en Soedanezen om asiel te krijgen. Wellicht kunnen Arabisch sprekende volgers het vertalen? Mona Keijzer Geert Wilders Henk Vermeer Gidi Markuszower

Monique X- Fluencer 🇳🇱 ✌️

57,385 次观看 • 3 个月前

Dit kan niemand onberoerd laten: het bestaan van talloze boeren wordt kapot gemaakt. Hun familiebedrijf afgepakt. En waarom? Omdat de roverheid hun land nodig heeft en de klimaattransitie belangrijker vindt dan de Nederlandse bevolking. Om je kapot te schamen. Ongehoord Nederland TV

Dit kan niemand onberoerd laten: het bestaan van talloze boeren wordt kapot gemaakt. Hun familiebedrijf afgepakt. En waarom? Omdat de roverheid hun land nodig heeft en de klimaattransitie belangrijker vindt dan de Nederlandse bevolking. Om je kapot te schamen. Ongehoord Nederland TV

Raisa Blommestijn

75,408 次观看 • 3 年前

Humor en intellect botsen altijd met zuur. Het is een soort chemische reactie. Je geeft een knipoog en vrijwel direct klinkt het sissende geluid van morele verontwaardiging. Je zag het bij Pim Fortuyn. Hij maakte één kwinkslag en de links politiek Nederland sloeg op tilt. Niet omdat het kwetsend was. Maar omdat het speels was. Slim. Licht. En lichtheid is precies waar het zuur links niet tegen kan. Ze hebben er geen handvatten voor. Humor laat controle los. Zij kunnen alleen floreren als iedereen volgens hun morele spreadsheet praat. Hetzelfde gebeurde bij Wierd Duk en Ronit Palache. Eén luchtige opmerking, één beetje zelfspot en hop, daar ging het snuitje op standje zure haring. Geen lachje. Geen zelfrelativering. Alleen een rigide reflex om de beurt te kapen en de sfeer omlaag te trekken. Je ziet het patroon. Waarom? Omdat humor je dwingt om mee te bewegen, en zuur beweegt nooit mee. Zuur willen kaderen. Controleren. Het blijft fascinerend om te zien hoe dezelfde gevoeligheid steeds opnieuw uit de kast komt zodra iemand met meer lichtvoetigheid, meer intellect of gewoon meer flair het gesprek binnenstapt.

Humor en intellect botsen altijd met zuur. Het is een soort chemische reactie. Je geeft een knipoog en vrijwel direct klinkt het sissende geluid van morele verontwaardiging. Je zag het bij Pim Fortuyn. Hij maakte één kwinkslag en de links politiek Nederland sloeg op tilt. Niet omdat het kwetsend was. Maar omdat het speels was. Slim. Licht. En lichtheid is precies waar het zuur links niet tegen kan. Ze hebben er geen handvatten voor. Humor laat controle los. Zij kunnen alleen floreren als iedereen volgens hun morele spreadsheet praat. Hetzelfde gebeurde bij Wierd Duk en Ronit Palache. Eén luchtige opmerking, één beetje zelfspot en hop, daar ging het snuitje op standje zure haring. Geen lachje. Geen zelfrelativering. Alleen een rigide reflex om de beurt te kapen en de sfeer omlaag te trekken. Je ziet het patroon. Waarom? Omdat humor je dwingt om mee te bewegen, en zuur beweegt nooit mee. Zuur willen kaderen. Controleren. Het blijft fascinerend om te zien hoe dezelfde gevoeligheid steeds opnieuw uit de kast komt zodra iemand met meer lichtvoetigheid, meer intellect of gewoon meer flair het gesprek binnenstapt.

Vivscontent

44,113 次观看 • 9 个月前

Vanavond brandt het vuur anders. Niet hoger. Niet harder. Maar dieper. Ik hoor het al voor ik het zie. Het knettert niet alleen hout, het knettert herinneringen. Iedere vonk is een naam die niet hardop gezegd wordt. Iedere rookpluim draagt iets mee dat nooit is opgelost. De Sana stroomt rustig, zoals altijd. Alsof ze alles al gezien heeft en nergens meer van schrikt. Ze draagt ons geluid verder het donker in.. de accordeon die huilt al alsof hij weet dat hij niet kan blijven, de trommel die klopt als een hart dat te vaak is opgeschrikt, de gitaar die lacht terwijl hij eigenlijk wil breken. En wij? Wij doen wat Roma altijd doen. We zetten tafels. We zetten stoelen. Meer stoelen dan mensen. Niet omdat we zielig willen zijn. Maar omdat je nooit weet wie vannacht nog binnen moet lopen. Of wie alleen nog via herinnering durft te komen. Mijn grootouders zijn hier. Niet zichtbaar, maar voelbaar. Ze zitten niet netjes op 1 plek. Ze lopen rond. Ze kijken of het vuur goed ligt. Ze luisteren of de muziek nog klopt. Ze letten op of we niet te stil worden.. want stilte is gevaarlijk. De oorlog gaat nooit uit een mens. Hij trekt andere kleren aan, dat wel. Maar hij blijft. Hij zit in hoe wij lachen.. te hard, te snel. Hij zit in hoe wij drinken.. alsof morgen niet gegarandeerd is. Hij zit in hoe wij liefhebben.. alles tegelijk of helemaal niet. Mijn moeder leerde me niet hoe ik moest dromen. Ze leerde me hoe ik moest verdwijnen zonder sporen achter te laten. Niet zacht. Niet liefdevol. Maar noodzakelijk. Ze zei nooit.. Wat wil je later worden? Ze zei.. Onthoud waar je schoenen staan. Mijn vader leerde me niet hoe ik moest geloven. Hij leerde me wanneer ik moest vertrekken. Wanneer een blik te lang bleef hangen. Wanneer stemmen ineens zachter werden. Wanneer stilte gevaarlijker werd dan lawaai. Niet omdat ze me minder liefhadden. Maar omdat ze me levend wilden houden. En dat is iets wat mensen vaak niet begrijpen. Ze denken dat Roma feesten omdat we blij zijn. Nee. We feesten omdat we weten hoe snel alles kan eindigen. Daarom vieren wij feest alsof het de laatste nacht is. Daarom huilen wij stil.. want hard huilen trekt aandacht. Daarom zingen wij hard.. zodat niemand onze angst hoort. Daarom is er altijd chaos en orde tegelijk. Kijk om je heen vanavond. Kinderen dansen tussen benen door alsof ze geen gewicht kennen. Oude vrouwen lachen met ogen die alles al gezien hebben. Mannen doen stoer, maar kijken steeds even naar het vuur, alsof daar antwoorden liggen die ze nooit hardop durfden vragen. Er wordt gelachen om domme grappen. Er wordt gescholden op het jaar. Iemand zingt vals. Iemand valt bijna in het vuur. Iedereen lacht.. en precies daar breekt het hart een beetje open. Want elke lach draagt een naam mee. Elke slok rakija is ook voor iemand die er niet meer is. Elke danspas herinnert aan iemand die ooit naast je stond en nu alleen nog ruimte laat. In onze feesttent staan altijd stoelen leeg. Niet voor verdriet. Maar voor nood. Voor iemand die moet vluchten. Voor iemand die terugkomt. Voor iemand die nog geboren moet worden. Wij laten altijd plek. Omdat wij weten hoe het is om nergens plek te hebben. En toch… toch is er liefde hier. Geen schone liefde. Geen Instagram liefde. Maar liefde die ruikt naar rook, zweet en eten dat te lang op het vuur stond. We lachen terwijl onze ogen nat worden. We dansen terwijl onze knieen protesteren. We leven, koppig, luidruchtig, onhandig. Niet omdat alles goed is. Maar omdat opgeven geen optie is. Dus ja… vanavond is het feest op het kamp. Met vuur. Met rakija. Met muziek die over de Sana mee galmt. Met paarden die rustig blijven, alsof zij begrijpen wat mensen vergeten. En boven ons kijken onze grootouders mee. Niet om te oordelen. Maar om te zien of we het nog steeds kunnen.. leven, ondanks alles. Ik wens jullie allemaal een heel gelukkig nieuwjaar. Niet perfect. Maar echt. En ja… natuurlijk ben ik er volgend jaar weer bij ❤️ Ciganska Kraljica Mariba 🌸

Vanavond brandt het vuur anders. Niet hoger. Niet harder. Maar dieper. Ik hoor het al voor ik het zie. Het knettert niet alleen hout, het knettert herinneringen. Iedere vonk is een naam die niet hardop gezegd wordt. Iedere rookpluim draagt iets mee dat nooit is opgelost. De Sana stroomt rustig, zoals altijd. Alsof ze alles al gezien heeft en nergens meer van schrikt. Ze draagt ons geluid verder het donker in.. de accordeon die huilt al alsof hij weet dat hij niet kan blijven, de trommel die klopt als een hart dat te vaak is opgeschrikt, de gitaar die lacht terwijl hij eigenlijk wil breken. En wij? Wij doen wat Roma altijd doen. We zetten tafels. We zetten stoelen. Meer stoelen dan mensen. Niet omdat we zielig willen zijn. Maar omdat je nooit weet wie vannacht nog binnen moet lopen. Of wie alleen nog via herinnering durft te komen. Mijn grootouders zijn hier. Niet zichtbaar, maar voelbaar. Ze zitten niet netjes op 1 plek. Ze lopen rond. Ze kijken of het vuur goed ligt. Ze luisteren of de muziek nog klopt. Ze letten op of we niet te stil worden.. want stilte is gevaarlijk. De oorlog gaat nooit uit een mens. Hij trekt andere kleren aan, dat wel. Maar hij blijft. Hij zit in hoe wij lachen.. te hard, te snel. Hij zit in hoe wij drinken.. alsof morgen niet gegarandeerd is. Hij zit in hoe wij liefhebben.. alles tegelijk of helemaal niet. Mijn moeder leerde me niet hoe ik moest dromen. Ze leerde me hoe ik moest verdwijnen zonder sporen achter te laten. Niet zacht. Niet liefdevol. Maar noodzakelijk. Ze zei nooit.. Wat wil je later worden? Ze zei.. Onthoud waar je schoenen staan. Mijn vader leerde me niet hoe ik moest geloven. Hij leerde me wanneer ik moest vertrekken. Wanneer een blik te lang bleef hangen. Wanneer stemmen ineens zachter werden. Wanneer stilte gevaarlijker werd dan lawaai. Niet omdat ze me minder liefhadden. Maar omdat ze me levend wilden houden. En dat is iets wat mensen vaak niet begrijpen. Ze denken dat Roma feesten omdat we blij zijn. Nee. We feesten omdat we weten hoe snel alles kan eindigen. Daarom vieren wij feest alsof het de laatste nacht is. Daarom huilen wij stil.. want hard huilen trekt aandacht. Daarom zingen wij hard.. zodat niemand onze angst hoort. Daarom is er altijd chaos en orde tegelijk. Kijk om je heen vanavond. Kinderen dansen tussen benen door alsof ze geen gewicht kennen. Oude vrouwen lachen met ogen die alles al gezien hebben. Mannen doen stoer, maar kijken steeds even naar het vuur, alsof daar antwoorden liggen die ze nooit hardop durfden vragen. Er wordt gelachen om domme grappen. Er wordt gescholden op het jaar. Iemand zingt vals. Iemand valt bijna in het vuur. Iedereen lacht.. en precies daar breekt het hart een beetje open. Want elke lach draagt een naam mee. Elke slok rakija is ook voor iemand die er niet meer is. Elke danspas herinnert aan iemand die ooit naast je stond en nu alleen nog ruimte laat. In onze feesttent staan altijd stoelen leeg. Niet voor verdriet. Maar voor nood. Voor iemand die moet vluchten. Voor iemand die terugkomt. Voor iemand die nog geboren moet worden. Wij laten altijd plek. Omdat wij weten hoe het is om nergens plek te hebben. En toch… toch is er liefde hier. Geen schone liefde. Geen Instagram liefde. Maar liefde die ruikt naar rook, zweet en eten dat te lang op het vuur stond. We lachen terwijl onze ogen nat worden. We dansen terwijl onze knieen protesteren. We leven, koppig, luidruchtig, onhandig. Niet omdat alles goed is. Maar omdat opgeven geen optie is. Dus ja… vanavond is het feest op het kamp. Met vuur. Met rakija. Met muziek die over de Sana mee galmt. Met paarden die rustig blijven, alsof zij begrijpen wat mensen vergeten. En boven ons kijken onze grootouders mee. Niet om te oordelen. Maar om te zien of we het nog steeds kunnen.. leven, ondanks alles. Ik wens jullie allemaal een heel gelukkig nieuwjaar. Niet perfect. Maar echt. En ja… natuurlijk ben ik er volgend jaar weer bij ❤️ Ciganska Kraljica Mariba 🌸

⚜️ Mariba 👑

10,061 次观看 • 8 个月前

HOE KAN DE POLITIE ONPARTIJDIG DE AANGIFTE VAN QUEERS TEGEN MIJ BEHANDELEN ALS ZE OP EEN PRIDE BOOT STAAN? Waar het om gaat: twee queers hebben aangifte tegen me gedaan wegens in hun ogen strafbare tweets die ik geplaatst zou hebben. Ze hadden er een heleboel aangedragen, de politie heeft er DERTIG geselecteerd die in hun ogen mogelijk strafbaar zijn. Ze hebben mij een zeer dreigende brief gestuurd. Ze gaan vingerafdrukken afnemen, want ik word verdacht van smaad, laster, discriminatie, belediging etc. En dan is voorlopige hechtenis mogelijk. Ik had 1 juli voor dat verhoor moeten komen, maar toen kon mijn advocaat niet. De politie lijkt het nu op de lange baan te hebben geschoven, want we horen al weken niets. En de politie WEIGERT tot nu toe om de tweets waar het over gaat ter beschikking te stellen OMDAT IK ER OVER HEB GETWITTERD. Wat hadden ze dan verwacht? Dat ik stil zou blijven als ik vervolgd word wegens tweets? Dit is een politieke vervolging. Omdat ik zeg dat er maar twee geslachten zijn en mensen niet van geslacht kunnen veranderen. Omdat ik kritisch ben en vind dat geen enkele man in travestie thuishoort in voorzieningen voor vrouwen of in vrouwensport. Men probeert mij de mond te snoeren. De straf zit immers al in het proces zelf. Het geeft stress om verdacht te worden van strafbare feiten. Om mogelijk een strafblad te krijgen. Want ook de rechtbank én het Hof hebben op Pride boten gestaan. Ik ben woedend. Politie en justitie kiezen partij voor queers. Terwijl het hun task is om onpartijdig te zijn.

HOE KAN DE POLITIE ONPARTIJDIG DE AANGIFTE VAN QUEERS TEGEN MIJ BEHANDELEN ALS ZE OP EEN PRIDE BOOT STAAN? Waar het om gaat: twee queers hebben aangifte tegen me gedaan wegens in hun ogen strafbare tweets die ik geplaatst zou hebben. Ze hadden er een heleboel aangedragen, de politie heeft er DERTIG geselecteerd die in hun ogen mogelijk strafbaar zijn. Ze hebben mij een zeer dreigende brief gestuurd. Ze gaan vingerafdrukken afnemen, want ik word verdacht van smaad, laster, discriminatie, belediging etc. En dan is voorlopige hechtenis mogelijk. Ik had 1 juli voor dat verhoor moeten komen, maar toen kon mijn advocaat niet. De politie lijkt het nu op de lange baan te hebben geschoven, want we horen al weken niets. En de politie WEIGERT tot nu toe om de tweets waar het over gaat ter beschikking te stellen OMDAT IK ER OVER HEB GETWITTERD. Wat hadden ze dan verwacht? Dat ik stil zou blijven als ik vervolgd word wegens tweets? Dit is een politieke vervolging. Omdat ik zeg dat er maar twee geslachten zijn en mensen niet van geslacht kunnen veranderen. Omdat ik kritisch ben en vind dat geen enkele man in travestie thuishoort in voorzieningen voor vrouwen of in vrouwensport. Men probeert mij de mond te snoeren. De straf zit immers al in het proces zelf. Het geeft stress om verdacht te worden van strafbare feiten. Om mogelijk een strafblad te krijgen. Want ook de rechtbank én het Hof hebben op Pride boten gestaan. Ik ben woedend. Politie en justitie kiezen partij voor queers. Terwijl het hun task is om onpartijdig te zijn.

100% Vrouw.

14,292 次观看 • 1 个月前

Ik leef al 11 jaar ondergedoken. Niet omdat ik iets verkeerds heb gedaan, maar omdat ik te veel heb gezien en gehoord en weigerde mijn mond te houden. Jarenlang werkte ik oa met kinderen met autisme en gedragsproblemen maar ook met kinderen die waren misbruikt of mishandeld in jeugdzorginstellingen. Wat ik in die laatste groep tegenkwam, waren geen “incidenten”. Het waren structurele gruwelijkheden achter deuren die officieel veilig heetten. Kinderen die ’s ochtends nog aan tafel zaten en ’s avonds “overgeplaatst” waren. Kinderen met brandwonden. Kinderen die bloedden tussen hun benen. Kinderen die ’s nachts in hun bed werden bezocht door de mensen die voor hen moesten zorgen. Ik heb de foto’s gezien die later uit dossiers verdwenen. Ik heb de geluidsopnames gehoord die “per ongeluk” gewist werden. Ik heb hulpverleners zien lachen over een meisje dat zich probeerde te verhangen, omdat ze “toch al een dramaqueen was”. Het systeem wist het. De leiding wist het. De inspectie wist het. Iedereen wist het. En iedereen zweeg. En zwijgt. Omdat “de cijfers” mooi moesten en moeten blijven en de geldstromen niet in gevaar mochten en mogen komen. Toen ik begon te praten, werd ik eerst genegeerd. Daarna gewaarschuwd. Toen bedreigd. Daarna opgesloten. En uiteindelijk, na 11 jaar kreeg ik een zwijgdeal aangeboden. Geld. Met de belofte dat mijn naam nooit meer in verband zou worden gebracht met wat ik had gezien, gehoord en gelezen. In ruil daarvoor moest ik tekenen dat ik nooit meer zou praten. Over geen enkel kind. Over geen enkele verkrachting. Over geen enkele mishandeling. Over geen enkele dode. Ik heb die deal geweigerd. Want als ik had getekend, was ik medeplichtig geworden. Dan had ik die kinderen opnieuw verraden. De doden, de vermisten, de stilgemaakten. En mezelf. Sindsdien leef ik als iemand die opgejaagd wordt. Nachten lig ik wakker omdat er een auto te lang stilstaat. Mensen die opeens “contact zoeken” en te veel vragen stellen. Mijn oude leven is weg. Contacten zijn verbroken. Vertrouwen is een luxe die ik me niet meer kan veroorloven. En dan is er nog mijn lichaam. Ik ben ernstig ziek. Daarnaast de stress, de jarenlange waakzaamheid, de morele last, het heeft me van binnenuit opgevreten. Soms is de pijn zo hevig dat ik op de bank of in bed lig en alleen maar kan ademen. Het is de prijs van het niet zwijgen. De beelden gaan niet weg. Ze komen ’s nachts. Ik heb die kinderen gezien. Ik heb hun namen gekend. En ik heb moeten toezien hoe het systeem hen opslokte en daarna deed alsof ze nooit bestaan hadden. Ik ben geen held. Ik ben iemand die te veel heeft gezien om nog normaal te kunnen slapen. Iemand die de deal heeft geweigerd omdat zwijgen erger is dan dit. Iemand die nu ondergedoken leeft, ziek is, en nog steeds weigert haar mond te houden. Dit is geen verhaal over veerkracht. Dit is wat er overblijft als je weigert mee te werken aan de verkrachting van kinderen door een systeem dat zichzelf “jeugdzorg” noemt. Gerund door het ministerie van justitie. En het is nog niet afgelopen. #klokkenluider #jeugdzorg #kindermisbruik #rolodex #demminkfiles #NoDeal

Ik leef al 11 jaar ondergedoken. Niet omdat ik iets verkeerds heb gedaan, maar omdat ik te veel heb gezien en gehoord en weigerde mijn mond te houden. Jarenlang werkte ik oa met kinderen met autisme en gedragsproblemen maar ook met kinderen die waren misbruikt of mishandeld in jeugdzorginstellingen. Wat ik in die laatste groep tegenkwam, waren geen “incidenten”. Het waren structurele gruwelijkheden achter deuren die officieel veilig heetten. Kinderen die ’s ochtends nog aan tafel zaten en ’s avonds “overgeplaatst” waren. Kinderen met brandwonden. Kinderen die bloedden tussen hun benen. Kinderen die ’s nachts in hun bed werden bezocht door de mensen die voor hen moesten zorgen. Ik heb de foto’s gezien die later uit dossiers verdwenen. Ik heb de geluidsopnames gehoord die “per ongeluk” gewist werden. Ik heb hulpverleners zien lachen over een meisje dat zich probeerde te verhangen, omdat ze “toch al een dramaqueen was”. Het systeem wist het. De leiding wist het. De inspectie wist het. Iedereen wist het. En iedereen zweeg. En zwijgt. Omdat “de cijfers” mooi moesten en moeten blijven en de geldstromen niet in gevaar mochten en mogen komen. Toen ik begon te praten, werd ik eerst genegeerd. Daarna gewaarschuwd. Toen bedreigd. Daarna opgesloten. En uiteindelijk, na 11 jaar kreeg ik een zwijgdeal aangeboden. Geld. Met de belofte dat mijn naam nooit meer in verband zou worden gebracht met wat ik had gezien, gehoord en gelezen. In ruil daarvoor moest ik tekenen dat ik nooit meer zou praten. Over geen enkel kind. Over geen enkele verkrachting. Over geen enkele mishandeling. Over geen enkele dode. Ik heb die deal geweigerd. Want als ik had getekend, was ik medeplichtig geworden. Dan had ik die kinderen opnieuw verraden. De doden, de vermisten, de stilgemaakten. En mezelf. Sindsdien leef ik als iemand die opgejaagd wordt. Nachten lig ik wakker omdat er een auto te lang stilstaat. Mensen die opeens “contact zoeken” en te veel vragen stellen. Mijn oude leven is weg. Contacten zijn verbroken. Vertrouwen is een luxe die ik me niet meer kan veroorloven. En dan is er nog mijn lichaam. Ik ben ernstig ziek. Daarnaast de stress, de jarenlange waakzaamheid, de morele last, het heeft me van binnenuit opgevreten. Soms is de pijn zo hevig dat ik op de bank of in bed lig en alleen maar kan ademen. Het is de prijs van het niet zwijgen. De beelden gaan niet weg. Ze komen ’s nachts. Ik heb die kinderen gezien. Ik heb hun namen gekend. En ik heb moeten toezien hoe het systeem hen opslokte en daarna deed alsof ze nooit bestaan hadden. Ik ben geen held. Ik ben iemand die te veel heeft gezien om nog normaal te kunnen slapen. Iemand die de deal heeft geweigerd omdat zwijgen erger is dan dit. Iemand die nu ondergedoken leeft, ziek is, en nog steeds weigert haar mond te houden. Dit is geen verhaal over veerkracht. Dit is wat er overblijft als je weigert mee te werken aan de verkrachting van kinderen door een systeem dat zichzelf “jeugdzorg” noemt. Gerund door het ministerie van justitie. En het is nog niet afgelopen. #klokkenluider #jeugdzorg #kindermisbruik #rolodex #demminkfiles #NoDeal

Yvonne Brinkerink Klokkenluider Jeugdzorg

14,563 次观看 • 1 个月前

Ik zie veel reacties over de Video Support van Dender en over de vraag of de bal al dan niet over de lijn is. Op het beeld dat wij als tv-kijker te zien krijgen, was mijn gevoel ook dat de bal over de lijn was. Maar vanuit die camerahoek is dat onmogelijk met 100% zekerheid te zeggen. We hebben met de goallinetechnologie al vaak gezien dat ons gevoel ons kan bedriegen, omdat de bal volledig over de lijn moet zijn. Ik denk ook niet dat de ref zijn beslissing zou terugdraaien op basis van die beelden als hij het initieel wel als doelpunt had toegekend. Hier is een beeld van achter de goal. Ook dit geeft geen uitsluitsel, maar doet mij eerder denken dat de bal niet over de lijn is. Ik begrijp de frustratie bij Dender. Dichter bij een doelpunt kan je moeilijk komen — als het er al geen was — en op basis van de wedstrijd verdienden ze misschien wel meer. We hebben het omgekeerde ook al meegemaakt. Ik zou het systeem nu niet meteen afschieten. Ik zie er meer potentieel in dan in de klassieke VAR.

Ik zie veel reacties over de Video Support van Dender en over de vraag of de bal al dan niet over de lijn is. Op het beeld dat wij als tv-kijker te zien krijgen, was mijn gevoel ook dat de bal over de lijn was. Maar vanuit die camerahoek is dat onmogelijk met 100% zekerheid te zeggen. We hebben met de goallinetechnologie al vaak gezien dat ons gevoel ons kan bedriegen, omdat de bal volledig over de lijn moet zijn. Ik denk ook niet dat de ref zijn beslissing zou terugdraaien op basis van die beelden als hij het initieel wel als doelpunt had toegekend. Hier is een beeld van achter de goal. Ook dit geeft geen uitsluitsel, maar doet mij eerder denken dat de bal niet over de lijn is. Ik begrijp de frustratie bij Dender. Dichter bij een doelpunt kan je moeilijk komen — als het er al geen was — en op basis van de wedstrijd verdienden ze misschien wel meer. We hebben het omgekeerde ook al meegemaakt. Ik zou het systeem nu niet meteen afschieten. Ik zie er meer potentieel in dan in de klassieke VAR.

Sam Kerkhofs

37,794 次观看 • 27 天前

Waarom haten zoveel intellectuelen het kapitalisme? Volgens de Franse denker Bertrand de Jouvenel en de Spaanse econoom Jesús Huerta de Soto Jesús Huerta de Soto ligt de verklaring niet uitsluitend in economische argumenten. Zij noemen vier drijfveren: onwetendheid, hoogmoed, ressentiment en afgunst. De eerste is onwetendheid. Veel intellectuelen zien de economie als een machine die bewust ontworpen en bestuurd kan worden. Zij begrijpen onvoldoende dat de markt een spontaan ordeningsproces is. Miljoenen mensen beschikken ieder over kleine stukjes lokale, praktische en voortdurend veranderende kennis. Via prijzen, winst en verlies wordt die verspreide kennis gecoördineerd. Geen minister, hoogleraar of planbureau bezit haar in haar geheel. Wie dat mechanisme niet begrijpt, ziet overal chaos, uitbuiting en marktfalen. Zoals Don Quichot windmolens aanviel omdat hij dacht dat het reuzen waren, zo bestrijdt de intellectueel een economisch systeem waarvan hij de werking verkeerd interpreteert. De tweede drijfveer is hoogmoed. De ondernemer vraagt wat mensen vrijwillig willen kopen. De intellectueel meent vaak beter te weten wat mensen zouden móéten willen. Dat verschil is fundamenteel. Op de markt heeft niemand recht op gehoorzaamheid. De ondernemer moet anderen overtuigen en dienen. Wie waardeloze producten levert, lijdt verlies. Wie een boek, krant, kunstwerk of politieke theorie maakt, krijgt evenmin automatisch erkenning omdat hij zichzelf belangrijk vindt. Juist dat vindt de hoogmoedige intellectueel ondraaglijk. Waarom verdient een ondernemer miljoenen met schoenen, software of goedkope meubels, terwijl zijn verheven ideeën nauwelijks belangstelling krijgen? Zijn antwoord luidt al snel dat de smaak van het publiek verkeerd is. Vervolgens wil hij die smaak via subsidies, onderwijs, regelgeving of censuur corrigeren. Daaruit ontstaan ressentiment en afgunst. In vroegere samenlevingen stond de intellectueel dicht bij hof, kerk of staatsmacht. Zijn status hing samen met toegang tot de machthebber. Het kapitalisme maakt hem afhankelijk van hetzelfde onvoorspelbare publiek als ieder ander. Mensen kunnen zijn krant opzeggen, zijn boek laten liggen en zijn college negeren. De ondernemer accepteert noodgedwongen dat de klant uiteindelijk beslist. De intellectueel beschouwt die onderwerping aan het oordeel van gewone mensen vaak als vernederend. Hij vertaalt zijn persoonlijke teleurstelling vervolgens in een morele aanklacht tegen het hele systeem. De ironie is dat juist het kapitalisme de materiële voorwaarden schiep waaronder grote aantallen intellectuelen konden ontstaan. Welvaart, massaal onderwijs, uitgeverijen, universiteiten, media en vrije tijd werden mogelijk door kapitaalvorming, arbeidsdeling en stijgende productiviteit. Het systeem dat hen voedt, geeft hun echter geen automatisch gezag. Dat is uiteindelijk de diepste ergernis. De markt vraagt niet wie de mooiste theorie heeft, het hoogste diploma bezit of zichzelf moreel superieur acht. Zij vraagt slechts: welke waarde schep je voor anderen, en zijn zij bereid daar vrijwillig voor te betalen? Kapitalisme garandeert niemand aanzien. Het decentraliseert juist het oordeel. En voor intellectuelen die zichzelf als natuurlijke bestuurders van de samenleving beschouwen, is er weinig beledigender dan een wereld die zonder hun leiding blijkt te functioneren.

Waarom haten zoveel intellectuelen het kapitalisme? Volgens de Franse denker Bertrand de Jouvenel en de Spaanse econoom Jesús Huerta de Soto Jesús Huerta de Soto ligt de verklaring niet uitsluitend in economische argumenten. Zij noemen vier drijfveren: onwetendheid, hoogmoed, ressentiment en afgunst. De eerste is onwetendheid. Veel intellectuelen zien de economie als een machine die bewust ontworpen en bestuurd kan worden. Zij begrijpen onvoldoende dat de markt een spontaan ordeningsproces is. Miljoenen mensen beschikken ieder over kleine stukjes lokale, praktische en voortdurend veranderende kennis. Via prijzen, winst en verlies wordt die verspreide kennis gecoördineerd. Geen minister, hoogleraar of planbureau bezit haar in haar geheel. Wie dat mechanisme niet begrijpt, ziet overal chaos, uitbuiting en marktfalen. Zoals Don Quichot windmolens aanviel omdat hij dacht dat het reuzen waren, zo bestrijdt de intellectueel een economisch systeem waarvan hij de werking verkeerd interpreteert. De tweede drijfveer is hoogmoed. De ondernemer vraagt wat mensen vrijwillig willen kopen. De intellectueel meent vaak beter te weten wat mensen zouden móéten willen. Dat verschil is fundamenteel. Op de markt heeft niemand recht op gehoorzaamheid. De ondernemer moet anderen overtuigen en dienen. Wie waardeloze producten levert, lijdt verlies. Wie een boek, krant, kunstwerk of politieke theorie maakt, krijgt evenmin automatisch erkenning omdat hij zichzelf belangrijk vindt. Juist dat vindt de hoogmoedige intellectueel ondraaglijk. Waarom verdient een ondernemer miljoenen met schoenen, software of goedkope meubels, terwijl zijn verheven ideeën nauwelijks belangstelling krijgen? Zijn antwoord luidt al snel dat de smaak van het publiek verkeerd is. Vervolgens wil hij die smaak via subsidies, onderwijs, regelgeving of censuur corrigeren. Daaruit ontstaan ressentiment en afgunst. In vroegere samenlevingen stond de intellectueel dicht bij hof, kerk of staatsmacht. Zijn status hing samen met toegang tot de machthebber. Het kapitalisme maakt hem afhankelijk van hetzelfde onvoorspelbare publiek als ieder ander. Mensen kunnen zijn krant opzeggen, zijn boek laten liggen en zijn college negeren. De ondernemer accepteert noodgedwongen dat de klant uiteindelijk beslist. De intellectueel beschouwt die onderwerping aan het oordeel van gewone mensen vaak als vernederend. Hij vertaalt zijn persoonlijke teleurstelling vervolgens in een morele aanklacht tegen het hele systeem. De ironie is dat juist het kapitalisme de materiële voorwaarden schiep waaronder grote aantallen intellectuelen konden ontstaan. Welvaart, massaal onderwijs, uitgeverijen, universiteiten, media en vrije tijd werden mogelijk door kapitaalvorming, arbeidsdeling en stijgende productiviteit. Het systeem dat hen voedt, geeft hun echter geen automatisch gezag. Dat is uiteindelijk de diepste ergernis. De markt vraagt niet wie de mooiste theorie heeft, het hoogste diploma bezit of zichzelf moreel superieur acht. Zij vraagt slechts: welke waarde schep je voor anderen, en zijn zij bereid daar vrijwillig voor te betalen? Kapitalisme garandeert niemand aanzien. Het decentraliseert juist het oordeel. En voor intellectuelen die zichzelf als natuurlijke bestuurders van de samenleving beschouwen, is er weinig beledigender dan een wereld die zonder hun leiding blijkt te functioneren.

Roaldcs 🚲 📣

15,108 次观看 • 1 个月前

Over straat fietsen en plotseling een harde, doffe klap tegen je hoofd voelen. Het overkomt een man als hij door het Gerbrandypark fietst en er plots een waterballon tegen zijn hoofd wordt gegooid. Het slachtoffer schrikt en stapt van zijn fiets af. Hij voelt direct een brandende pijn. Als hij de twee verantwoordelijke jongens hier vriendelijk op aanspreekt, wordt de man uitgescholden en met een balk tegen zijn hand geslagen. Omdat we vermoeden dat de verdachten minderjarig zijn, worden ze eerst onherkenbaar in beeld gebracht en krijgen ze twee weken de tijd om zich te melden bij de politie. Doen ze dit niet, dan tonen we de herkenbare beelden. Ben jij een van de jongens op de beelden of weet je wie zij zijn? Neem dan contact op met de politie door te bellen naar 0800-6070. Dit kan ook anoniem via 0800-7000. Zaaknummer: 2024118238

Over straat fietsen en plotseling een harde, doffe klap tegen je hoofd voelen. Het overkomt een man als hij door het Gerbrandypark fietst en er plots een waterballon tegen zijn hoofd wordt gegooid. Het slachtoffer schrikt en stapt van zijn fiets af. Hij voelt direct een brandende pijn. Als hij de twee verantwoordelijke jongens hier vriendelijk op aanspreekt, wordt de man uitgescholden en met een balk tegen zijn hand geslagen. Omdat we vermoeden dat de verdachten minderjarig zijn, worden ze eerst onherkenbaar in beeld gebracht en krijgen ze twee weken de tijd om zich te melden bij de politie. Doen ze dit niet, dan tonen we de herkenbare beelden. Ben jij een van de jongens op de beelden of weet je wie zij zijn? Neem dan contact op met de politie door te bellen naar 0800-6070. Dit kan ook anoniem via 0800-7000. Zaaknummer: 2024118238

Politie Eenheid Amsterdam

58,237 次观看 • 2 年前