Video yükleniyor...
Video Yüklenemedi
Sama prawda
301,128 görüntüleme • 2 yıl önce •via X (Twitter)
11 Yorum
Juzik2 yıl önce
gdy dorosne chce byc jak dzoni srebrnoreki
Wøjciech_S04 |-/2 yıl önce
"Jebać system, jebać arasakę, jebać NUSA"
Wiktor2 yıl önce
ależ po Polsku on tragicznie brzmi. Dobrze można grać z polskimi napisami i Angielskim Dubbingiem
Ya Boi2 yıl önce
POV: twój wujaszek przy każdym losowym spotkaniu rodzinnym
Olo2 yıl önce
To nie jest pierdolony obóz dla młodych anarchistow
The_Krispi💎2 yıl önce
@Jeziorski09 "No to skoro jest fajnie i przyjemnie, to na kogo głosujecie"
Gambit Karakana2 yıl önce
@lilneiz Śleziński
Łukasz "Dowal" Strzelczak2 yıl önce
@Sitvn_
Dawid.Jałocha2 yıl önce
Ciekawostką jest to, że nawet mieliśmy swojego Silverhanda, tylko ten nie chciał wysadzić wielkiego korpo, a sejm
Bomark_2 yıl önce
kogo wybrałeś w dodatku reeda czy songbird?
HIB HOB XD2 yıl önce
kogo chcesz, ale warto ograć 2 wybory
!["[Poniższy film] to opowieść o cywilizacji, której układ nerwowy spłaszczył się pod ciężarem własnego hałasu. Ta kobieta jest ucieleśnieniem duchowego niedożywienia. Ktoś, komu przez całe życie wmawiano, że skupienie się na sobie to siła, że niezależność jest najwyższą cnotą, że pragnienia są kompasem prawdy. Ale ludzka dusza nie żywi się nowościami – żywi się wzajemnością, zachwytem, poświęceniem i przynależnością. Fakty są takie, że nasza zbiorowa psychika przedawkowała energię samoodniesienia. Wszystko kręci się wokół tego „jak ja się czuję”, „czego ja chcę”, „co daje mi iskrę”. Taka pętla wypala się sama, bo sens życia nie potrafi przetrwać w izolacji. Kobiece pryncypia – połączenie, opieka, magnetyzm – zostały odwrócone w stronę performensu, potrzeby walidacji i emocjonalnego konsumpcjonizmu. Męskie pryncypia – stałość, tworzenie, ochrona – zostały sprowadzone do jednorazowej rozrywki. Razem doprowadziły do zwarcia polaryzacji, która niegdyś wytwarzała prawdziwą energię między ludźmi. Kiedy ona mówi, że nic nie czuła na randce przy dobrym mężczyźnie, nieświadomie przyznaje, że nie potrafi już rezonować z rzeczywistością, chyba że jest wzmocniona chaosem lub dramatem. To wirus społecznego warunkowania. Świat ją znieczulił, karmiąc wyłącznie stymulacją i sprzężeniem zwrotnym ego. Dlatego cicha, przyzwoita, ugruntowana obecność odbierana jest przez nią jako nuda. Głębsza prawda jest taka: tak właśnie wygląda śmierć sensu życia w skali jednostki. Gdy pole zbiorowe traci kontakt z oddaniem i transcendencją, ludzie mylą pustkę z autentycznością. Ta kobieta nie jest zepsuta – ona nadaje na częstotliwości umierającej epoki." Źródło: SightBringer _____________ Byłem bliski skomentowania tej wiralnej foty z Marszu Niepodległości - transparent z kobietą i psieckiem w wózku. Miałem przygotowany w głowie tekst na każdy komentarz feministki (bo wiedziałem, co napiszą). Miałem przygotowane dane o tym, że to kobiety bardziej nie chcą dzieci, związków itd. Ale wiecie co? Jestem zmęczony już tym wszystkim. A może nawet wręcz wypalony bezsensowną wojenką, gdzie obie strony obrzucają się gównem i obie do jakiegoś stopnia mają rację i nie mają racji. Autorzy tego transparentu mają jakąś tam rację. Ale ta racja jest tylko małym wycinkiem większego obrazu. I prawda jest taka, że ten transparent niczego nie zmieni. Nikogo nie uświadomi. To trochę jak lizanie szyby kuloodpornej licząc, że się rozpuści. Wymieramy jako naród i jako cywilizacja, ponieważ na Zachodzie śmierć duchową poniosła jednostka. I tu zawiedli wszyscy. Nie tylko lewackie ideologie, postęp technologiczny itp. Tak samo winne są konserwy i Kościół. Wszyscy są odpowiedzialni za rozkład ludzkiego ducha. Tej najgłębszej części człowieka, która jest tunelem do kontaktu z Bogiem. Jestem bardzo bliski nawrócenia się na wiarę. Już prawie do tego dojrzałem. Oficjalnie jestem ateistą. Nie byłem nawet chrzczony. Kościół nie wie o moim istnieniu. I ten fakt prawdopodobnie się nie zmieni, bo fanem tej umierającej instytucji już nie zostanę. Ale ostatnio rośnie we mnie mocna potrzeba odczuwania obecności czegoś większego niż ja sam. Nie chcę być punktem odniesienia swoich wszystkich decyzji. Przez całe życie żyłem dla siebie i szczerze mówiąc bilans nie bardzo jest dodatni. Istnieje bardzo wąska grupa ludzi, którzy mogą powiedzieć, że uczyniłem ich życie lepszym. Dużo ostatnio o tym myślę. Uważam, że większość ludzi jest dziś bardzo dobra w nieustannych i nieudolnych próbach uszczęśliwiania siebie, przy jednoczesnym - czasem nieświadomym - unieszczęśliwianiu innych. I tu leży clou problemu: próbujemy uleczyć duchowy głód poprzez coraz bardziej wyszukane formy samospełnienia. Cierpi na tym całe społeczeństwo. I ono nie przetrwa z jednostkami, które nie są dziś gotowe na prawdziwą miłość. Bo ta wymaga ofiary, poświęcenia, a nie tylko wzajemnej gratyfikacji, lub wygórowanych oczekiwań. Bez prawdziwej miłości i silnej wiary nie będzie dzieci. Wiedzieli o tym nasi przodkowie, co w połączeniu z ciężkimi warunkami zewnętrznymi zaprowadziło nas - dzięki nim - do najlepszego momentu w historii naszego gatunku. Momentu, który wszyscy wspólnie katastrofalnie zaprzepaszczamy.](https://image.24vids.com/tw-1988912464189096147/amplify_video_thumb/1988908702712172544/img/KhVk5Hd40Umkc_r2.jpg)
