Tolstoy şöyle der ;

Tolstoy’un böyle bir sözü yok maalesef. Karşımızda edebi bir metin değil, kusursuz bir simülakr duruyor. Bu, 19. yüzyıl Rus edebiyatının o devasa varoluşsal ıstırabının, günümüzün sığ kişisel gelişim şablonlarıyla ambalajlanmış, sosyal medya aforizmalarıyla köpürtülmüş tipik bir internet fabrikasyonu. Videonun girişindeki ahlaksızlığın toplum tarafından teşvik edilmesi teması, Tolstoy'un İtiraf adlı eserindeki şahsi ve varoluşsal krizinin bağlamından koparılmış, çok serbest, sloganlaştırılmış bir özetidir. Tolstoy orada kendi yozlaşmasını deşerken, Büyük Öteki'nin (toplumun) bu günahları nasıl riyakârca onayladığını ifşa eder. Fakat ekranda sunulan şey, bu derin ontolojik sarsıntının tüketimi kolay, plastik bir karikatürüdür. Büyük bir yazarın ismini sadece bir aura, bir tüketim nesnesi olarak kullanıp onun hakikatini hipergerçek bir gösteri sahnesinde iğdiş etmek... Meseleye Tanpınar'ın o bitmeyen estetik ıstırabıyla bakarsak bu, kelimenin tam anlamıyla anlamın katlidir. Çünkü hakikati savunmak, yalnızca doğru şeyler söylemek değil; söylediğimiz şeyin doğruluğuna ve kökenine de aynı ahlaki titizlikle yaklaşmaktır. Belki de çağımızın en büyük trajedilerinden biri budur: Hakikat üzerine konuşmayı, erdemli görünmeyi hepimiz çok seviyoruz; fakat hakikatin gerektirdiği o ağır zahmete aynı ölçüde katlanamıyoruz.

...kötülüğün kimseyi rahatsız etmediği hatta gerçek iyilik olarak alkışlandığı yerde başlar.

Her şeyin altında psikolojik sorun aramayın diye de devam etmek gerekir."Bazı insanlar gerçekten kötü,basbayağı kötü,açıkca kötü,bilinçli kötü, tercihen kötü..." Kötülük bulaşıcı bir hastalık...

Bu bana tanıdık geliyor 🤔

Günaydınlar dostum 🙏☕️☘️🙋‍♂️👍👍👍👏👏👏

Tolstoy un söylediğine eminmisiniz...ben değilim..