Загрузка видео...

Не удалось загрузить видео

На главную

Άδωνι, όταν επισκέπτεσαι νοσοκομείο ως Υπουργός Υγείας και χαιρετάς πρώτα τους ματατζήδες και όχι τους/τις γιατρούς, καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά, έτσι;

70,199 просмотров • 1 год назад •via X (Twitter)

Комментарии: 0

Нет доступных комментариев

Здесь появятся комментарии из оригинального поста

Похожие видео

Το βίντεο αυτό με συγχωρείτε αλλά είναι η κορυφαία απόδειξη της «Συμμορίας της μιζέριας». Φθάνω στο Νοσοκομείο στο Ρίο για να εγκαινιάσω τον νέο ψηφιακό Στεφανιογράφο, τον πλέον σύγχρονο σε όλη την Ελλάδα και ένα νέο έργο που εντάξαμε στο ΤΑ που αναβαθμίζει το Νοσοκομείο σοβαρά και θα προσθέσει και χώρους. Έχουν μαζευτεί από έξω να φωνάξουν, μέχρι εδώ καλά. Πάω κατευθείαν πάνω τους, ο κύριος που βλέπετε είναι ο επικεφαλής τους ανένταχτος ακροαναρχοαριστερός μου είπαν (ό,τι σημαίνει αυτό). Ως εδώ οκ. Τους ρωτάω, ενώ φώναζαν και με έβριζαν: «τί ακριβώς θέλετε να κάνω;» Απαντούν: «Τίποτε!!!’», «να φύγετε δεν ήρθαμε για σας αλλά για να διαμαρτυρηθούμε…». Εγώ προσπάθησα παρόλα αυτά να μάθω αν είχαν κάποιο αίτημα. Στο τέλος του έχουν σπάσει τόσο τα νεύρα που φωνάζει «πάρτε τον να φύγει…»…..δεν άντεχαν όχι να μιλήσουν, όχι να ζητήσουν αλλά ούτε να είμαι στο πλάνο. Διαμαρτυρία μόνον για την διαμαρτυρία! Και μετά με κατηγορούν που τους λέω έτσι !! Δείτε το!

Άδωνις Γεωργιάδης

59,250 просмотров • 1 год назад

Οι αριστεροί, μέτρ της προπαγάνδας ανέβασαν αυτό το βίντεο που κρυφά τράβηξε αλλά την ευχαριστώ μία ειδικευόμενη εκεί, όπου με έντονο ύφος πράγματι λέω στον συλληφθέντα από την ΕΛΑΣ ιατρό για την έργω και λόγω εξύβριση μου εκείνη την στιγμή την φράση: «δεν ντρέπεσαι; Είσαι και γιατρός ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ;»….αυτή ακριβώς η φράση μου, επαναλαμβάνω σε έντονο ύφος μεταγράφεται ως εξής: «βρίζει ο Υπουργός γιατρό στη Νίκαια». Ως γνωστόν η φράση: «καλά δεν ντρέπεσαι;» Είναι από τις πιο χυδαίες βρισιές της Ελληνικής Γλώσσας… Γί´αυτό σας λέω εάν μπορούν να λένε τέτοια ψέματα ανερυθρίαστα με τις κάμερες ανοικτές, φαντάζεστε πόσα παραμύθια μας έχουν πουλήσει εδώ και δεκαετίες με τις διάφορες δήθεν «ηρωικές» τους ιστορίες; Ό,τι και να λένε δεν έχει καμμία σημασία διότι η αλήθεια ποτέ δεν τους ένοιαξε. Επί του περιστατικού ξέρουμε όλοι όσοι ήμασταν εκεί το τί έγινε που εξηγεί και το ύφος μου και που το ξαναλέω ήταν η πρώτη και θα είναι η τελευταία φορά που το ανέχομαι. Ο ιατρός αφέθηκε ελεύθερος με δικό μου αίτημα στην Αστυνομία παρεπιπτόντως….

Άδωνις Γεωργιάδης

85,387 просмотров • 7 месяцев назад

Δεν έγινα μάνα. Και δεν το λέω για να το εξηγήσω ούτε για να το μετατρέψω σε αφήγηση προς κατανάλωση. Σιχαίνομαι την αυτοθυματοποίηση, και ακόμη περισσότερο τη συνήθεια να ντύνουν οι γυναίκες τις επιλογές τους με δικαιολογίες για να γίνουν ανεκτές. Γι’ αυτό δεν έχω μιλήσει γι’ αυτό αλλού. Υπήρξαν στιγμές που ένιωσα πάνω μου εκείνο το αόρατο βάρος που δεν λέγεται αλλά επιβάλλεται: ότι η αξία μιας γυναίκας περνά από τη μητρότητα, σαν μοναδική μορφή νομιμοποίησης της ύπαρξής της. Σαν να μην αρκεί το σώμα της να της ανήκει — πρέπει και να αποδείξει τι “έγινε” με αυτό. Αλλά εγώ μεγάλωσα βλέποντας τη μάνα μου. Και αυτό έχει σημασία: όχι ως θεωρία, αλλά ως εμπειρία. Εκείνη έζησε μέσα σε περιορισμούς, μέσα σε “πρέπει”, μέσα σε μια ζωή που συχνά ζητούσε άδεια για να προχωρήσει. Κι όμως, μέσα από αυτό, μου έμαθε το αντίθετο. Εμένα με έμαθε να μη ζητάω άδεια. Να στέκομαι, να αποφασίζω, να υπάρχω χωρίς να απολογούμαι. Και δεν ήταν μόνο σε μένα αυτό. Ήταν και στις άλλες γυναίκες γύρω της. Στις φίλες μου, που τις άκουγε πραγματικά, που τις στήριζε χωρίς όρους, που στεκόταν δίπλα τους όταν έπρεπε να πάρουν αποφάσεις δύσκολες, προσωπικές, σιωπηλές. Με έναν τρόπο ήσυχο αλλά σταθερό, που έλεγε “σε βλέπω” χωρίς να χρειάζεται να το πει δυνατά. Η πατριαρχία δεν χρειάζεται πάντα βία. Χρειάζεται κανονικότητα. Χρειάζεται “έτσι είναι”, “έτσι πρέπει”, “θα καταλάβεις όταν γίνεις μάνα”. Χρειάζεται τη μετατροπή της επιλογής σε υποχρέωση και της επιθυμίας σε ηθική υποχρέωση. Και έτσι το σώμα παύει να είναι σώμα· γίνεται πεδίο κρίσης. Για το αν θα γεννήσει, αν θα “κρατήσει”, αν θα “αξίζει”. Ακόμη και η άμβλωση φορτώνεται με ηθικά βάρη που δεν της ανήκουν — ενώ είναι πράξη αυτοδιάθεσης. Υπάρχουν γυναίκες που έγιναν μητέρες. Υπάρχουν γυναίκες που δεν έγιναν και δεν όφειλαν να γίνουν. Υπάρχουν γυναίκες που επέλεξαν την άμβλωση χωρίς να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν. Και υπάρχουν γυναίκες που έσπασαν τον τρόπο που τις κοιτούσε ο κόσμος: η Ρόζα Παρκς, που δεν αρνήθηκε απλώς μια θέση αλλά την ιδέα ότι η αξιοπρέπεια παραχωρείται. Η Μελίνα Μερκούρη, που έζησε χωρίς να χαμηλώσει ποτέ τη φωνή της για να γίνει αποδεκτή. Και η Σιμόν ντε Μποβουάρ, που έδωσε λέξεις στο αυτονόητο: ότι η γυναίκα δεν γεννιέται για να υπηρετεί ρόλους, αλλά για να υπάρχει ελεύθερα. Στέκομαι σε αυτή τη γραμμή. Όχι ουδέτερα. Καθαρά. Και σκέφτομαι τη μάνα μου. Όχι ως θεωρία, αλλά ως ζωντανή, ζεστή παρουσία. Μια γυναίκα που έζησε μέσα σε περιορισμούς αλλά ποτέ δεν έπαψε να δίνει χώρο στους άλλους — στις φίλες μου, σε μένα, σε όποια γυναίκα βρισκόταν δίπλα της και χρειαζόταν στήριξη χωρίς όρους. Από εκείνη έμαθα ότι η ελευθερία δεν είναι μόνο να την κατακτάς για τον εαυτό σου, αλλά και να τη μεταδίδεις ήσυχα στους άλλους. Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες. Σε όσες έγιναν μητέρες, σε όσες δεν έγιναν, σε όσες στάθηκαν απέναντι στις πιέσεις χωρίς να τις εξηγήσουν, σε όσες πήραν δύσκολες αποφάσεις, σε όσες έζησαν με τους δικούς τους όρους, και σε όσες δεν είναι πια εδώ αλλά άνοιξαν τον χώρο για να μπορούμε εμείς να στεκόμαστε χωρίς άδεια. #μητρότητα #γυναίκες #αυτοδιάθεση #μάνα #μητερα #άνθρωποι #σώμα #πατριαρχία #ελευθερία #συναισθήματα #καθημερινός_αγώνας

Ρένα Δούρου

12,795 просмотров • 4 месяцев назад

Η Zoe Konstantopoulou έχει στήσει ένα χυδαίο σκηνικό. Δεν με πειράζει καθόλου που με υβρίζει: «η Κυβέρνηση μέσα από ένα γελοίο πρόσωπο, έναν τιποτένιο της Κοινωνίας, ένα πολιτικό σκουλήκι…»…χαίρομαι να σας πω την αλήθεια, που για άλλη μία φορά, όπως έχω κάνει και στο παρελθόν και με άλλα χυδαία πρόσωπα της Αριστεράς, σας χάλασα «το γλυκό» πρόσωπο της δικηγόρου του απεργού πείνας. Θυμίζω ότι μπήκατε στη βουλή πουλώντας «καρδούλες» και ότι άλλαξατε. Εγώ από τότε έλεγα: «μην τσιμπάτε, αυτά είναι επικοινωνιακά κόλπα και ότι είναι ένα κακό πλάσμα που δεν μπορεί να αλλάξει». Ολοένα όμως και περισσότεροι αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι εδώ έχουμε την εκμετάλλευση ενός ανθρώπου που πονάει για το παιδί που έχασε, για να κάνετε εσείς πολιτική καριέρα. Αλλά έχω να σας απευθύνω ένα δημόσιο ερώτημα που καλώ και όλους να σας ρωτάνε: «γιατί Κυρία Πρόεδρε και συνήγορε το αίτημα για τις τοξικολογικές εξετάσεις δεν το καταθέσατε 2,5 χρόνια που ο φάκελος ήταν ανοικτός και το θυμηθήκατε αφού έκλεισε η ανάκριση;»…ή δεν εκπροσωπούσατε σωστά τον κ. Ρούτσι τόσο καιρό ή κάτι άλλο συμβαίνει προφανώς…. Ως προς το αίτημα του δυστυχούς αυτού πατέρα που βλέπω και διάφορους «ευαίσθητους» που λένε ότι στηρίζουν το αίτημα του, σας λέω καθαρά και εγώ το στηρίζω και όλοι μας βασικά. Αλλά προφανώς όλοι αυτοί που το λένε αυτό δεν θεωρούν τους δικαστές που ως τώρα δεν έχουν δεχθεί κακόψυχους ανθρώπους χωρίς καρδιά. Άρα κάποιο άλλο λόγο έχουν οι δικαστές ως τώρα και λένε όχι. Όλα λοιπόν να ερευνηθούν και όλα να ψαχτούν όσο παράλογα και αν είναι, αλλά με μία προϋπόθεση, πρέπει τα αιτήματα αυτά και όποια άλλα σκεφθεί η κυρία Πρόεδρος η οποιοδήποτε άλλος σκεφθεί το ο,τιδήποτε, να γίνουν δεκτά, χωρίς όμης αυτό να καθυστερήσει την έναρξη της Δίκης. Αυτό πιστεύω ότι προσπαθούν να επιτύχουν οι Δικαστές και πρέπει όλοι μας να τους εμπιστευόμαστε και όχι να τους πυροβολούμε από δήθεν ευαισθησία. Ευαίσθητοι είμαστε όλοι μας το ίδιο. Εάν γίνεται με κάποιο δικονομικό τρόπο να εξασφαλιστεί ότι όλα θα γίνουν δεκτά χωρίς να περάσει το δόλιο σχέδιο της να καθυστερήσει την Δίκη και να εγκλωβίσει την Ελλάδα σε αυτή την συζήτηση, τότε μακάρι να γίνει και ο άνθρωπος αυτός και όλοι οι άλλοι συγγενείς να βρουν την γαλήνη που ψάχνουν. Αλλά όχι να μας κοροϊδέψει η κυρία παίζοντας με τα αγνά συναισθήματα του πατέρα αυτού, αλλά και εκατομμυρίων Ελλήνων. Να ερευνηθούν λοιπόν όλα άλλωστε εμείς δεν έχουμε τίποτε απολύτως να φοβηθούμε, αλλά να σεβαστούμε και τους υπόλοιπους γονείς που αγωνιούν να ξεκινήσει η Δίκη και να τιμωρηθούν όσοι είναι υπεύθυνοι πραγματικά. Και επειδή πολλοί μιλούν για την ανάγκη της Κάθαρσης, Κάθαρση δύναται να υπάρξει μόνον στο Δικαστήριο, ούτε στο Σύνταγμα (κενοτάφιο των νεκρών μας…), Ούτε στους δρόμους, ούτε σε λαϊκά Δικαστήρια. Στο δικαστήριο όλα στο φως! Υγ: όσοι συνεχώς λένε και γράφουν εδώ ότι είναι έτοιμοι να κάψουν την Ελλάδα και να μας κάνουν «Νεπάλ, Δεκέμβρη του 2008 κλπ» με την όρεξη θα μείνουν! Η μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας πονάει με όλους αυτούς τους γονείς και τους στηρίζει στο πένθος τους, αλλά ταυτοχρόνως αγαπά και την Ελλάδα και την προκοπή της, που ως συνήθως οι ακραίοι της Αριστεράς θέλουν να σταματήσουν! Κυρία Πρόεδρε συγκρατηθείτε όσο και να με βρίζετε δεν θα με σταματήσετε από το να αποκαλύπτω συνεχώς, ότι στην υπόθεση των Τεμπών στηρίζετε το πολιτικό και το οικονομικό σας συμφέρον ! …. βρίστε με ελεύθερα λοιπόν, μου φτιάχνετε την διάθεση που σας χάλασα τα σχέδια!

Άδωνις Γεωργιάδης

54,512 просмотров • 1 год назад