正在加载视频...

视频加载失败

Γιάννης εκτός… ελέγχου στα αποδυτήρια ραπάρει Mosca από Light με Λαρε να χορεύει ημίγυμνος Ε Π Ο Σ #hellasbasketball #eurobasket2025 #greekfreak #GREFIN

44,950 次观看 • 1 年前 •via X (Twitter)

0 条评论

暂无评论

原始帖子的评论将显示在这里

相关视频

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι που είναι ανυποψίαστοι, ο τελευταίος νόμος που ρύθμιζε την αγορά του ταξί έγινε πριν από 9 χρόνια, στην περίφημη συνεδρίαση στην οποία συμμετείχα κι εγώ. Είχα δεχθεί μάλιστα τότε τη γνωστή σε όλους επίθεση από τον υπουργό με συμπαραστάτη τον Λυμπερόπουλο από κάτω, που προσπαθούσε να αποδείξει ότι η εταιρεία μου λειτουργούσε παράνομα. Παλιές ωραίες εποχές (ένα μικρό βιντεάκι μπόνους). Σ' εκείνο το νόμο ο Χ. Σπίρτζης είχε περάσει και μια ομορφιά που είχε να κάνει με την ανώτατη επιτρεπόμενη ηλικία των ταξί. Μέχρι τότε ήταν στα 15 χρόνια (ήδη σαράβαλα δηλαδή με βάση τη χρήση που κάνει ένα ταξί) αλλά με απαίτηση Λυμπερόπουλου την ανέβασε στα 18 χρόνια (!). Με λίγα λόγια, μιλάμε για κινούμενα φέρετρα. Κατά τη γνώμη μου, η υποχρέωση της σημερινής κυβέρνησης θα ήταν να επαναφέρει το όριο τουλάχιστον στα 15 χρόνια, αλλά ιδανικά στα 12, όπως συμβαίνει και στις ενοικιάσεις αυτοκινήτων. Παρόλα αυτά, ο νόμος του Κ. Κυρανάκη τους τη χάρισε. Τους άφησε το όριο ηλικίας σε αυτά τα δυσθεώρητα όρια, με μόνη υποχρέωση όταν θα έρθει η ώρα να αντικατασταθούν, να γίνει αυτό με τελευταίας τεχνολογίας ηλεκτρικά αυτοκίνητα για να ωφεληθεί και το περιβάλλον και να πάει ο στόλος σιγά-σιγά μπροστά. Μιλάμε για 1% του συνολικού στόλου κάθε χρόνο. Για να αντικατασταθεί δηλαδή όλος ο στόλος των ταξί θα πρέπει να πάρει 100 χρόνια. Αλλά όχι, ούτε καν αυτή η διάταξη δεν ήταν αποδεκτή. Έχουμε να κάνουμε με ένα σωματείο που για τα πιο ασήμαντα πράγματα θέλει να κρατά την κοινωνία όμηρο. Δεκαετίες τώρα ζούμε τη μέρα της μαρμότας με διαρκείς απεργίες των ταξί γιατί ο πρόεδρος τους ξύπνησε στραβά.

Nikos Drandakis

27,332 次观看 • 6 个月前

ΙΔΟΥ ΤΑ ΓΝΗΣΙΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΠΑΝΑΜΑ. Τα μόνα πλαστά είναι τα μαλιά του στην υπόθεση, Άδωνις Γεωργιάδης είναι όλα γνησια τα ντοκουμέντα offshore εταιρειών από τον ΠΑΝΑΜΑ με Έλληνες κλέφτες πολιτικούς κ.α. γνησιότατα ψεύτη. Αποδείξεις στα παρακάτω video Εσύ είσαι ο Μέγας Ψεύτης υπουργέ Άδωνις Γεωργιάδης Άδωνις Γεωργιάδης που κράζεις περί πλαστών. Απόδειξε το εάν μπορείς αλλιως τον σκασμό αλητάμπουρα. Λίγο υπομονή για τα υπόλοιπα. Μέχρι τότε, δείξε στους Έλληνες την Συστατική Επιστολή με ημερ. 16.10.2020 που έδωσες για το μεμέτη Yasam Ayavefe που έκανες Έλληνα τιμητικά, να μας πεις και με πόσα τον έκανες Έλληνα τον τούρκο Yasam Ayavefe παρότι καταζητούμενος τούρκος εγκληματίας κλπ. Μην κρυφτείς πάλι; Δώρο 2 σε 1: Γεωργιάδηδες και Καραμανλήδες στον ΠΑΝΑΜΑ, το ποιός είναι ποιός να μας πεί ο Εισαγγελέας αλλιώς ο Πιτσιλής της ΑΑΔΕ. Κ Λ Ε Φ Τ Ε Σ Τ Ω Ν Ε Λ Λ Η Ν Ω Ν ΕΙΣΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΊΠΟΤΑ ΆΛΛΟ.

E.A.Hatzisavvas

29,576 次观看 • 7 个月前

Οι πραξικοπηματίες εν δράσει περιμένοντας το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, με ξεχασμένα ανοιχτά τα μικρόφωνα: Πολάκης- κάνει θριαμβευτικά πρόβλεψη: -2600 τόσοι θα βγούνε... Νίκος Παππάς -γελώντας ειρωνικά: -Θα τον ξαναφέρουμε, θα τον ξαναφέρουμε τον Κασσελάκη, μην κλαίτε. Ο Παππάς κανονίζει τι θα λένε από την επομένη στα κανάλια και δίνει οδηγίες στην παρέα του: -Οποιος βγει -στα ΜΜΕ- από αύριο θα λέμε αυτά τα δυο πράγματα. 1. Οτι έλεγε φούμαρα για την πλειοψηφία 2. Αν την είχαν θα μπαίνανε μέσα να ψηφίσουν, είπαν μόνοι τους ότι ''δεν είμαστε πλειοψηφία''. Διάλογος: -Τσάμπα νομιμοποίηση κάναμε. - Δεν χρειαζόμασταν καν τη νομιμοποίηση... -Δεν το περίμεναν αυτό το πογκρόμ παραποίησης και ενεργειών... -Ηταν και ο Γιάννης ο καλύτερος Πρόεδρος... Ξενογιαννακοπούλου: -Συγχαρητήρια σε όλους μας. Καλή δύναμη, να προχωρήσουμε μπροστά. Και να πω και κάτι; Σώσαμε το κόμμα μας! Αύριο πρέπει να σώσουμε και την προοπτική του. Αλλά πρώτα έπρεπε να σώσουμε το σπίτι μας. -Δεν γινόταν να μην σώσουμε το σπίτι μας αγάπη μου.... -Από αύριο κρατάμε τον κόσμο μας... #Documento

Areti Athanasiou

63,663 次观看 • 1 年前

Πριν βγάλω το Δελτίο Τύπου και τα βίντεο από την καρικατούρα που έχει καταντήσει ο Δούκας το Δημοτικό Συμβούλιο, θα πω δυο πράγματα για τα σημερινά χάλια. Στα Προσφυγικά της Λεωφ. Αλεξάνδρα υπάρχει μία κατάληψη, η οποία αντιδρά στα σχέδια της Περιφέρειας για αποκατάσταση των κτιρίων, γιατί θα τους πετάξουν έξω. Αν και ο Δήμος δεν έχει σχέση με το έργο, είναι ΕΣΠΑ της Περιφέρειας, θεώρησε καταπληκτική ιδέα να μας φέρει τους καταληψίες μέσα στο συμβούλιο να το συζητήσουμε. Την προηγούμενη φορά εκτός ημερησίας και αυτή την φορά εντός ημερησίας. Στο μεταξύ συγκέντρωση απ'έξω, έξω από την πόρτα με την αστυνομία σε νιρβάνα, να ουρλιάζει καθ'όλη τη συνεδρίαση. Κωνσταντίνου, Ρούτσι, που μίλησε κιόλας, και διάφοροι άλλοι να μας λένε τι φοβερό έργο κάνει η κατάληψη. Στη δική μου τοποθέτηση και όχι μόνο ουρλιαχτά, γιουχαϊσματα, αλαλαγμοί Ζουλού και "Παπαδοπούλου κουφάλα έρχεται κρεμάλα". Αυτά τα γνώριζε ότι θα γίνουν βέβαια το Δουκάτο, αλλά μας πετάει στην αρένα με τα ζώα, κυριολεκτικώς, για να τα ευχαριστήσει για τη στήριξη τους. Αφού τελειώνει το θέμα, τα ακούει και ο Δούκας από δαύτους, φεύγουν. Συνεχίζουμε και ξαφνικά ακούμε φωνάρες. Και μπαίνουν μέσα κάτι τύπισσες με μία τεράστια σημαία της αναρχίας να κυματίζει, κάτι είχαν πιει χωρίς αμφιβολία, και αρχίζουν τα πέρα δώθε και τις φωνές και τους τραμπουκισμούς μέσα στο συμβούλιο. Τελειώνει η συνεδρίαση άρον άρον. Ο Δούκας φυγαδεύτηκε και μας παράτησε εκεί μέσα με αυτούς. Καμία μέριμνα για την προστασία του Δημοτικού Συμβουλίου. Αστυνομία πουθενά. Ασφάλεια πουθενά. Δεν το έχω ξαναδεί αυτό πραγματικά. Φύγαμε τελικά αρκετοί με τον Μπακογιάννη και την ασφάλεια του από σκάλες και διαδρόμους. Δεν ξέρω τι δεν έχει καταλάβει ο Δούκας ακριβώς, αλλά κάποιος να του πει ότι η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου δεν είναι συνέλευση κατάληψης. Δεν διακόπτονται έτσι οι συνεδριάσεις θεσμικών οργάνων. Εδώ υπάρχουν ευθύνες και του ίδιου που κλειδώθηκε μέσα στο γραφείο του και της Λιμνιωτάκη της Προέδρου. Και τέλος πάντων αν θέλει να κάνει διάλογο με τις καταλήψεις ας πάει από εκεί. Είμαι πεπεισμένη ότι ο Δούκας είναι σε ευθεία επικοινωνία με τους χώρους αυτούς. Είναι σε συνεννόηση. Και εκτός αυτού δεν τον ενδιαφέρει καθόλου μα καθόλου η προστασία των θεσμικών οργάνων, των διαδικασιών και των ανθρώπων. Την έχει διώξει την Αστυνομία ο Δούκας από το Δημαρχείο. Και αν ήταν στο χέρι του θα την είχε διώξει και από την πόλη, την οποία θα την άφηνε στους μπάχαλους να παίζουν. Τραγικός. #Αθήνα #Δημοτικό_Συμβούλιο #Δούκας

Ελένη Παπαδοπούλου - Δημοτική Σύμβουλος

42,094 次观看 • 5 个月前

Πριν από λίγα λεπτά ο αδερφός του αδικοχαμένου Ντένις Ρούτσι ανέβασε στον προσωπικό του λογαριασμό στο #τικτοκ το δικό του βίντεο για το τεράστιο #Δεν_Εχω_Οξυγονο που σκάλισαν μαζί με τον φίλο του Ανέστη Γλιά σε ένα χωράφι 100 στρεμμάτων λίγο έξω από τη Θεσσαλονίκη! Το βίντεο είναι φόρος τιμής στα 57 θύματα της Εθνικής τραγωδίας των Τεμπών και μας καλεί όλους να βγούμε στους δρόμους την επόμενη Παρασκευή 28/2! «Το να λέει ένα παιδί δεν έχω οξυγόνο, αυτό είναι που κάνει το κράτος δολοφόνο» αναφέρει στο μήνυμά του ο Κριστίαν Ρούτσι! Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά συγκλονιστικό και θέλω να τον ευχαριστήσω προσωπικά που επέλεξε να το «ντύσει» μουσικά με το τραγούδι #Παμε_και_όπου_βγει τους στίχους του οποίου έγραψα 24ώρες μετά το δυστύχημα και το οποίο συνέθεσε και τραγουδάει ο αδερφός μου Γιάννης Δαμιανίδης! Πραγματικά δεν έχω λόγια! Το μοντάζ του βίντεο έκανε ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ #Τεμπη_δικαιωση #Τεμπη_συγκαλυψη #τεμπη_έγκλημα #Δεν_Εχω_Οξυγονο #ΜΕΧΡΙ_ΤΕΛΟΥΣ #28Φεβρουαριου katerinavoutsi5 Maria Karystianou Βαγγέλης Βλάχος | Evan Vlachos @evdokeah Plakiasnikos #Ρουτσι #Κωνσταντινιδης #Ασλανιδης #Καλογηρου #Κατσαρας #δολοφονια

Stefanos Damianidis

28,310 次观看 • 1 年前

Μια στιγμή, ένα καρέ δευτερολέπτων, ένα στιγμιαίο αραβούργημα ήταν αρκετό στην καριέρα του Φερνάντο Ρεδόνδο για να μείνει για πάντα χαραγμένος στη μνήμη. Old Trafford, ένα από τα πιο προβεβλημένα παλκοσένικα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Προημιτελικός Champions League, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ εναντίον Ρεάλ Μαδρίτης. Πρώτη πράξη της παράστασης και η εικόνα είναι χαρακτηριστική. Αφορά ένα εντελώς κρύο σημείο του ματς, απ’ εκείνα που δεν προϊδεάζουν το θεατή για το παραμικρό. Ο Ρεδόνδο τρέχει με τη μπάλα στα πόδια κάπου στο κέντρο του γηπέδου, κοντά στην πλάγια γραμμή προς τα δεξιά. Το τρέξιμό του είναι ελαφρύ, στις “μύτες”, όπως συνήθιζαν να λένε οι παλιοί για τους καλλιτέχνες-χορευτές. Έχει μόλις προσπεράσει με μια απλή προσποίηση τον παντοτινό μαχητή Πολ Σκόουλς, που μοιάζει έτοιμος να “σκάσει” από την υπερπροσπάθεια. Ο Φερνάντο έχει το κεφάλι ψηλά, δίχως ίχνος ιδρώτα στο πρόσωπο και την παραμικρή ένδειξη κόπωσης. Στο γήπεδο φαίνεται “αέρινος”, ένα κλικ πιο γρήγορος απ’ όλους. Κι όμως δεν είναι. «Η ταχύτητα συγχέεται συχνά με την αίσθηση του χωροχρόνου», έλεγε ο Κρόιφ. «Συχνά ξεκινούσα να τρέχω ένα κλικ πριν από τους άλλους, με αποτέλεσμα να φαίνομαι πιο γρήγορος. Εγώ νομίζω ότι ποτέ δεν έτρεχα πιο γρήγορα. Έτρεχα όμως πιο έξυπνα». Αυτή ήταν και η διαφορά του ανθρώπου που φορούσε το περιβραχιόνιο της Ρεάλ Μαδρίτης εκείνη τη νύχτα στο κατάμεστο «Θέατρο των Ονείρων». Θαρρείς κι έπρεπε να φαίνεται ντυμένος με επίσημο ένδυμα, η Ρεάλ εκείνο το βράδυ είχε επιλέξει τη μαύρη εμφάνιση με τα χρυσά γράμματα. Στην πραγματικότητα, ο Ρεδόνδο δεν φαινόταν καν σαν ποδοσφαιριστής. Πιο πολύ ήταν σαν όραμα, σαν ολόγραμμα, σαν μια ονειρική απεικόνιση του πιο τεχνίτη και κομψού μέσου της Αργεντινής. Ένας “tanguero” που χορεύει στο χορτάρι, ικανός να εξημερώσει με τους “κωδικούς” του όλες τις αισθήσεις. Τα μακριά μαλλιά να ακολουθούν το ρυθμό του σώματος, ο αριστερός ώμος προς τα εμπρός, στόμα μισάνοιχτο και ένα καθαρό βλέμμα να κοιτάζει μακριά, πέρα απ’ τον ορίζοντα των υπολοίπων. Φαίνεται εκτός ισορροπίας, τρέχει επικλινώς κι όμως η κίνησή του είναι τόσο αρμονική που καταλήγει στην πιο περίπλοκη μορφή ισορροπίας. Χαϊδεύει τη μπάλα με το αριστερό και αδειάζει την άμυνα, δίνοντας την εντύπωση ότι κατανοεί χώρο και χρόνο καλύτερα από συμπαίκτες κι αντιπάλους. Αυτό ήταν και το μεγαλύτερο προτέρημα του Φερνάντο στην καριέρα του, αυτό ήταν το ποιοτικό χαρακτηριστικό που τον έφερε στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Μέχρι το 52ο λεπτό εκείνου του αγώνα στο Μάντσεστερ που από την ελίτ πέρασε στο πάνθεον. Αυτή η φάση καθόρισε την καριέρα του, αυτή η φάση προσδιόρισε τη θέση του στην ιστορία του αθλήματος. Η Ρεάλ προηγείτο ήδη με 2-0 και επί της ουσίας είχε θεωρήσει το διαβατήριό της για τα ημιτελικά. Ο Ρεδόνδο υποδέχεται τη μπάλα μετά από την σκαφτή πάσα του Σάβιο με το εξωτερικό -γιατί όλες οι λεπτομέρειες έχουν τη σημασία τους- και έχει δίπλα και μπροστά του Ραούλ και Μοριέντες. Θα μπορούσε να τη σπάσει στο κέντρο, να τη γυρίσει πίσω, διότι πλέον δεν υπήρχε διακύβευμα. Κι όμως, επιλέγει να παραμείνει αριστερά και να πάει στο “ένας εναντίον ενός” με τον Μπεργκ. Ο Ρεδόνδο δεν κάνει το φαινομενικά ορθολογικό, υπακούει στο ένστικτο. Αυτό που ακολουθεί δεν μαθαίνεται, δεν διδάσκεται σε καμία ακαδημία. Είναι από τις σπάνιες μορφές που η ποδοσφαιρική νοημοσύνη υπερισχύει, γιατί έτσι επιτάσσει το ταλέντο. Κοντρολάρει με το αριστερό εξωτερικό, κάνοντας ταυτόχρονα αυτό το “τίναγμα” στο τρέξιμο, σαν να προειδοποιεί για την έκρηξη που ακολουθεί. Έχει μέτωπο προς την πλάγια γραμμή, είναι από τις κλασσικές φάσεις που ο ποδοσφαιριστής καταλήγει στο σημαιάκι για να κερδίσει με κάποια ευνοϊκή κόντρα ένα κόρνερ. Όχι ο Ρεδόνδο. Δείτε το βίντεο. Αυτό το αριστερό τακουνάκι του Φερνάντο Ρεδόνδο δεν περιγράφεται με λόγια, δεν αποτυπώνεται με λέξεις. Επίτηδες το βίντεο μένει χωρίς ήχο, διότι καμία περιγραφή δεν μπορεί σε δυο δευτερόλεπτα να καλύψει την ολότητα της ενέργειας. Τρίπλα κάτω απ’ τα πόδια (!) του αντιπάλου με τακουνάκι (!), αλλαγή κατεύθυνσης, σπάσιμο μέσης και ανισόρροπη ισορροπία. Μια μαγική κίνηση γεωμετρικής τέχνης, μια αιθέρια προοπτική που κάνει τις κάθετες ευθείες στο επίπεδο της εικόνας να συγκλίνουν σε ένα σημείο. Μεμιάς όλα τα βλέμματα στο γήπεδο είναι πάνω του, οι τηλεθεατές μπροστά στις οθόνες με τα στόματα ανοικτά. Ο Ρεδόνδο, στη δική του διάσταση, σαν να έχει κάνει κάτι φυσιολογικό, τρέχει να προλάβει την μπάλα, πριν βγει άουτ. Σηκώνει το κεφάλι και με την άκρη του ματιού βλέπει τον Ραούλ ξεμαρκάριστο στη μικρή περιοχή. Η πάσα είναι ακριβείας, γιατί δεν είναι δυνατόν ένας τόσο μεγάλος παίκτης να έχει κάνει το απίστευτο και να αποτύχει στο “εύκολο”. Ο Ραούλ κάνει το αυτονόητο και απλώς τη σπρώχνει στα δίχτυα. Πολύ κακώς ο σκηνοθέτης ζουμάρει επάνω του και απαθανατίζεται ο πανηγυρισμός του ανθρώπου που προέβη στην ενέργεια του 5% όλης της φάσης. Εάν ο σκηνοθέτης ήξερε, εάν ο σκηνοθέτης ήταν “αρρωστάκι”, θα ζούμαρε απευθείας στο πρόσωπο του Ρεδόνδο. Μόνο και μόνο για να θυμόμαστε την ειρωνεία στην έκφρασή του. Ένας ποδοσφαιριστής, ο οποίος σε ολόκληρη την καριέρα του κατηγορήθηκε ως «αργός», διέσχισε το μισό γήπεδο με τη μπάλα στα πόδια, ολοκλήρωσε το αραβούργημα και απλώς κινήθηκε ράθυμα προς τη σέντρα. Για τον Ρεδόνδο το ποδόσφαιρο ήταν βασικά μια διαρκής προσπάθεια ελέγχου του χάους. Με πινελιές ποιότητας και δημιουργίας. Το έκανε αριστοκρατικά, δίχως να “λερωθεί” ποτέ, χωρίς να μπει στη διαδικασία να τσαλακωθεί. Ίσως γι’ αυτό το “ατσαλάκωτο” και το “αυθάδες” στο παιχνίδι του να έχει αδικηθεί από την ιστορία και να μην λογίζεται στους κορυφαίους όλων των εποχών. Εκείνη τη νύχτα στο Old Trafford, η τεχνική εξημέρωσε το ανταγωνιστικό πνεύμα, τη δύναμη, την τακτική, το σχέδιο. Σε όλα αυτά υπερτερούσε η Γιουνάιτεντ, μόνο που είχε υπολογίσει χωρίς τον αστάθμητο παράγοντα Ρεδόνδο. «Αυτός ο παίκτης είναι σαν να έχει μαγνήτες στα πόδια του», δήλωσε ο ίδιος ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον στο flash interview στο τέλος του ματς. Εκείνο το 0-3 της Ρεάλ έμεινε στο χρόνο περισσότερο από το 3-0 του Τελικού εναντίον της Βαλένθια. «Αυτό το τακουνάκι θα το θυμόμαστε για τα επόμενα 50 χρόνια», είπε ο Σάβιο, γιατί η ενέργεια ήταν τόσο ξεχωριστή, τόσο μοναδική που είναι από τις πολύ σπάνιες περιπτώσεις που όλοι ξεχνούν το γκολ και φέρνουν στο θυμικό την εξέλιξη και τη δημιουργία της φάσης. Ο «Πρίγκιπας», όπως τον φώναζαν από την αρχή της καριέρας του, επέλεξε ίσως τον κομψότερο τρόπο για να φυλακίσει την ανάμνησή του στους aficionados όπως του λόγου μου. Η αγνή ιδιοφυΐα ενός ποδοσφαιριστή-καλλιτέχνη, ο οποίος, με την ίδια ευκολία και αυθάδεια που χόρευε στο χορτάρι, έβγαζε και το εντελώς παράταιρο με το χώρο του ποδοσφαίρου σοφιστικέ προφίλ εκτός αγωνιστικών χώρων. Τόσο αυθάδης που δεν ήθελε να τον θυμάται κανένας για κάτι συμβατικό, κάτι συνηθισμένο, ένα γκολ, έναν τίτλο. Έτσι συμβαίνει με εκείνους που αναβλύζουν -δικαιολογημένα- μια αίσθηση ανωτερότητας, γιατί έχουν επίγνωση της καλλιτεχνικής τους δεξιότητας. Σήμερα κλείνει τα 57, το έχει κόψει 27 χρόνια χτυπημένος από τραυματισμούς. Αρκεί αυτό το "ένα" για να μην ξεχαστεί ποτέ.

Zastro

12,633 次观看 • 3 个月前