Loading video...

Video Failed to Load

Go Home

❗Ένα άγριο πτηνό πετά στον αέρα. ❗Δεν κυνηγιέται, δεν απειλεί, δεν ενοχλεί κανέναν. ❗Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα χτυπιέται από ανεμογεννήτρια και πέφτει νεκρό. ❗Το βίντεο που δημοσιεύω δεν είναι συμβολικό, δεν είναι «άποψη», δεν είναι θεωρία. ❗Είναι καταγραφή. ❗Είναι τεκμήριο. ❗Και δείχνει κάτι που εδώ και χρόνια κάποιοι αρνούνται...

26,145 views • 9 months ago •via X (Twitter)

0 Comments

No comments available

Comments from the original post will appear here

Related Videos

❗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ 2026: ΤΑ ΓΑΪΔΟΥΡΑΚΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙ – ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΤΡΑΞΙΟΝ ❗Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους. ❗Γαϊδουράκια και μουλάρια ανεβοκατεβαίνουν φορτωμένα τα στενά και απότομα σκαλοπάτια της Σαντορίνης, μέσα στο ελληνικό καλοκαίρι, ανάμεσα σε πλήθη τουριστών. ❗Για εμάς το ζήτημα δεν αρχίζει και δεν τελειώνει στα κιλά. ❗Ακόμη και 50 κιλά να ζυγίζει ο αναβάτης, εμείς δεν θέλουμε ένα ζώο να χρησιμοποιείται ως ζωντανό ταξί και τουριστικό αξιοθέατο. ❗Δεν υπάρχει κανένας λόγος, το 2026, η τουριστική εμπειρία ενός ανθρώπου να προϋποθέτει ότι ένα άλλο έμβιο ον θα τον κουβαλά στην πλάτη του πάνω σε εκατοντάδες σκαλοπάτια. ❗Η συνεχής ανάβαση και κατάβαση σε απότομες, στενές και συχνά ολισθηρές διαδρομές, το φορτίο του αναβάτη και του εξοπλισμού, η επαναλαμβανόμενη καταπόνηση, η ζέστη και η έκθεση στον ήλιο συνθέτουν μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να βαφτίζεται «παράδοση». ❗Η παράδοση δεν αποτελεί άλλοθι για την εκμετάλλευση ενός ζώου. ❗Η Σαντορίνη είναι ένας από τους διασημότερους τουριστικούς προορισμούς του κόσμου. Μπορεί και οφείλει να προσφέρει σύγχρονους τρόπους μετακίνησης που δεν στηρίζονται στην πλάτη ενός γαϊδουριού ή ενός μουλαριού. ❗Δεν ζητάμε απλώς καλύτερους όρους εκμετάλλευσης. Ζητάμε να τελειώσει η εκμετάλλευση. ❗Τα ζώα δεν υπάρχουν για να κουβαλούν την άνεσή μας. Δεν είναι μηχανές. Δεν είναι ταξί. Δεν είναι τουριστικά αξιοθέατα. ❗Είναι αισθανόμενα όντα. Και ήρθε η ώρα να κατέβουμε εμείς από την πλάτη τους. ❗ SANTORINI 2026: DONKEYS ARE NOT TAXIS – THEY ARE NOT TOURIST ATTRACTIONS ❗The images speak for themselves. ❗Donkeys and mules are forced to climb up and down Santorini’s narrow, steep steps while carrying riders, in the heat of the Greek summer and amid crowds of tourists. ❗For us, the issue does not begin or end with weight. ❗Even if a rider weighs only 50 kilos, we do not want an animal being used as a living taxi or a tourist attraction. ❗There is no reason, in 2026, for a person’s tourist experience to depend on another living being carrying them on its back over hundreds of steps. ❗Repeatedly climbing and descending steep, narrow and often slippery routes, carrying the weight of a rider and equipment, continuous physical strain, heat and exposure to the sun create a reality that cannot simply be labelled “tradition”. ❗Tradition is not an excuse for the exploitation of an animal. ❗Santorini is one of the world’s most famous tourist destinations. It can and must provide modern means of transportation that do not depend on the back of a donkey or mule. ❗We are not simply asking for better conditions of exploitation. We are asking for the exploitation to end. ❗Animals do not exist to carry our comfort. They are not machines. They are not taxis. They are not tourist attractions. ❗They are sentient beings. And it is time for us to get off their backs. #Σαντορίνη #Γαϊδουράκια #ΔικαιώματαΤωνΖώων #ΤέλοςΣτηνΕκμετάλλευση #Ζώα

THANASIS GOUNARIS

13,257 views • 1 month ago

Το Μαξίμου έχει βγάλει ξεκάθαρη γραμμή: οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι για τη χώρα δεν είναι οι κλέφτες, οι απατεώνες και οι επαγγελματίες του ρουσφετιού, αλλά οι έντιμοι «ερασιτέχνες» που τόλμησαν να μην βάλουν το χέρι στο μέλι. Πρώτα το ξεστόμισε ο Τάσος Δούσης, τώρα το παπαγαλίζει ο Δρημνιώτης.Με λίγα λόγια: η εντιμότητα βαφτίζεται αδυναμία, η κλοπή βαφτίζεται «επαγγελματισμός», η απάτη βαφτίζεται «ικανότητα» και η αθλιότητα βαφτίζεται «ρεαλισμός». Οι πραγματικά επικίνδυνοι δεν είναι αυτοί που προσπαθούν να κάνουν το σωστό. Είναι αυτοί που κλέβουν ασύστολα, απατούν ξεδιάντροπα, παραπλανούν με θράσος και κυβερνούν σαν να τους ανήκει το κράτος, μόνο και μόνο για να τσεπώσουν ό,τι μπορούν και να φύγουν πλούσιοι. Και αυτοί είναι που μας λένε τώρα ότι η ηθική είναι πολυτέλεια που δεν χωράει στην πολιτική. Αν αυτό είναι το «μοντέλο» που μας προτείνουν, τότε δεν μιλάμε πια για διαφθορά. Μιλάμε για κανονικότητα της σαπίλας.

Ταξιδιώτης

16,887 views • 8 months ago

Δεν έγινα μάνα. Και δεν το λέω για να το εξηγήσω ούτε για να το μετατρέψω σε αφήγηση προς κατανάλωση. Σιχαίνομαι την αυτοθυματοποίηση, και ακόμη περισσότερο τη συνήθεια να ντύνουν οι γυναίκες τις επιλογές τους με δικαιολογίες για να γίνουν ανεκτές. Γι’ αυτό δεν έχω μιλήσει γι’ αυτό αλλού. Υπήρξαν στιγμές που ένιωσα πάνω μου εκείνο το αόρατο βάρος που δεν λέγεται αλλά επιβάλλεται: ότι η αξία μιας γυναίκας περνά από τη μητρότητα, σαν μοναδική μορφή νομιμοποίησης της ύπαρξής της. Σαν να μην αρκεί το σώμα της να της ανήκει — πρέπει και να αποδείξει τι “έγινε” με αυτό. Αλλά εγώ μεγάλωσα βλέποντας τη μάνα μου. Και αυτό έχει σημασία: όχι ως θεωρία, αλλά ως εμπειρία. Εκείνη έζησε μέσα σε περιορισμούς, μέσα σε “πρέπει”, μέσα σε μια ζωή που συχνά ζητούσε άδεια για να προχωρήσει. Κι όμως, μέσα από αυτό, μου έμαθε το αντίθετο. Εμένα με έμαθε να μη ζητάω άδεια. Να στέκομαι, να αποφασίζω, να υπάρχω χωρίς να απολογούμαι. Και δεν ήταν μόνο σε μένα αυτό. Ήταν και στις άλλες γυναίκες γύρω της. Στις φίλες μου, που τις άκουγε πραγματικά, που τις στήριζε χωρίς όρους, που στεκόταν δίπλα τους όταν έπρεπε να πάρουν αποφάσεις δύσκολες, προσωπικές, σιωπηλές. Με έναν τρόπο ήσυχο αλλά σταθερό, που έλεγε “σε βλέπω” χωρίς να χρειάζεται να το πει δυνατά. Η πατριαρχία δεν χρειάζεται πάντα βία. Χρειάζεται κανονικότητα. Χρειάζεται “έτσι είναι”, “έτσι πρέπει”, “θα καταλάβεις όταν γίνεις μάνα”. Χρειάζεται τη μετατροπή της επιλογής σε υποχρέωση και της επιθυμίας σε ηθική υποχρέωση. Και έτσι το σώμα παύει να είναι σώμα· γίνεται πεδίο κρίσης. Για το αν θα γεννήσει, αν θα “κρατήσει”, αν θα “αξίζει”. Ακόμη και η άμβλωση φορτώνεται με ηθικά βάρη που δεν της ανήκουν — ενώ είναι πράξη αυτοδιάθεσης. Υπάρχουν γυναίκες που έγιναν μητέρες. Υπάρχουν γυναίκες που δεν έγιναν και δεν όφειλαν να γίνουν. Υπάρχουν γυναίκες που επέλεξαν την άμβλωση χωρίς να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν. Και υπάρχουν γυναίκες που έσπασαν τον τρόπο που τις κοιτούσε ο κόσμος: η Ρόζα Παρκς, που δεν αρνήθηκε απλώς μια θέση αλλά την ιδέα ότι η αξιοπρέπεια παραχωρείται. Η Μελίνα Μερκούρη, που έζησε χωρίς να χαμηλώσει ποτέ τη φωνή της για να γίνει αποδεκτή. Και η Σιμόν ντε Μποβουάρ, που έδωσε λέξεις στο αυτονόητο: ότι η γυναίκα δεν γεννιέται για να υπηρετεί ρόλους, αλλά για να υπάρχει ελεύθερα. Στέκομαι σε αυτή τη γραμμή. Όχι ουδέτερα. Καθαρά. Και σκέφτομαι τη μάνα μου. Όχι ως θεωρία, αλλά ως ζωντανή, ζεστή παρουσία. Μια γυναίκα που έζησε μέσα σε περιορισμούς αλλά ποτέ δεν έπαψε να δίνει χώρο στους άλλους — στις φίλες μου, σε μένα, σε όποια γυναίκα βρισκόταν δίπλα της και χρειαζόταν στήριξη χωρίς όρους. Από εκείνη έμαθα ότι η ελευθερία δεν είναι μόνο να την κατακτάς για τον εαυτό σου, αλλά και να τη μεταδίδεις ήσυχα στους άλλους. Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες. Σε όσες έγιναν μητέρες, σε όσες δεν έγιναν, σε όσες στάθηκαν απέναντι στις πιέσεις χωρίς να τις εξηγήσουν, σε όσες πήραν δύσκολες αποφάσεις, σε όσες έζησαν με τους δικούς τους όρους, και σε όσες δεν είναι πια εδώ αλλά άνοιξαν τον χώρο για να μπορούμε εμείς να στεκόμαστε χωρίς άδεια. #μητρότητα #γυναίκες #αυτοδιάθεση #μάνα #μητερα #άνθρωποι #σώμα #πατριαρχία #ελευθερία #συναισθήματα #καθημερινός_αγώνας

Ρένα Δούρου

12,786 views • 4 months ago