Video wird geladen...

Video konnte nicht geladen werden

Zur Startseite

Ένταση μεταξύ προπαγανδιστή - δημοσιογράφου και του πατέρα του αδικοχαμένου Βάιου Βλάχου, καθώς ο πρώτος επέμενε σε ερώτηση για «σβησμένα βίντεο», με τον πατέρα του θύματος να απαντά πως κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί. Δήλωσε, μάλιστα, ότι όλα τα κρίσιμα βίντεο υπάρχουν στη δικογραφία από την πρώτη στιγμή.

29,071 Aufrufe • vor 5 Monaten •via X (Twitter)

0 Kommentare

Keine Kommentare verfügbar

Kommentare vom Original-Post werden hier angezeigt

Ähnliche Videos

𝝩𝝞𝝩𝝖𝝢𝝖 𝝦𝝤𝝢𝝩𝝞❗ «Σήμερα το πρωί ερχόμουν στην προπόνηση. Είδα αυτόν τον πατέρα να πηγαίνει τον γιο του στην προπόνηση, κυνηγώντας τα όνειρά του. Μια ταινία άρχισε να παίζει στο μυαλό μου από τότε που ήμουν παιδί και ξεκίνησα να αναζητώ τα όνειρά μου. Δυστυχώς δεν είχα πατέρα δίπλα μου, αλλά αυτό δεν ήταν δικαιολογία για να τα παρατήσω. Ένιωσα τη συγκίνηση στο πρόσωπο αυτού του αγοριού όταν άνοιξα το παράθυρο του αυτοκινήτου και του μίλησα με τον ίδιο τρόπο που ένιωθα όταν ήμουν παιδί και ήθελα να έχω την ευκαιρία να βρεθώ κοντά σε έναν παίκτη. Σταμάτησα για να βγάλω μια φωτογραφία μαζί του. Είδα τα δάκρυα στα μάτια του και του πατέρα του και ένιωσα πολύ χαρούμενος που ήμουν κάποιος που μπορεί να φέρει λίγη χαρά σε αυτά τα παιδιά, παρόλο που είμαι μακριά από τη χώρα μου, η Ελλάδα έχει γίνει το σπίτι μου, μια χώρα που αγαπώ και σέβομαι απόλυτα. Βαθιά μέσα μου, η σκέψη που παίρνω από όλα αυτά είναι ότι δεν είναι μόνο ποδόσφαιρο, περιλαμβάνει όνειρα, στιγμές ευτυχίας και αυτό που εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου είναι αυτά τα παιδιά να διασκεδάζουν και να έχουν την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους. Δεν είχα φανέλα στο αυτοκίνητο για να δώσω σε αυτό το αγόρι. αλλά αν δει αυτό το μήνυμα θα του δώσω μία! Είθε ο Θεός να ευλογεί τα παιδιά και να κάνουμε περισσότερο καλό κάθε μέρα 😭🙏🏾🫶🏽🙏🏾» #OlympiacosFC

Ο Ρος ο Γκέλερ 

46,891 Aufrufe • vor 1 Jahr

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου σκέφτεται να επιστρέψει στις συναυλίες σε 3-4 χρόνια. Εκφράζει την αγάπη του για την φύση & την ποίηση, σχολιάζει έναν στίχο του Πεσσόα, την προσπάθειά του να αποφεύγει τα μεγάλα ΜΜΕ και φυσικά την κλιματική καταστροφή. «Θέλω κάθε τραγούδι να είναι μια κιβωτός και να κρατήσει μέσα του κάποιες εικόνες που μπορεί στο μέλλον να μην υπάρχουν» Εδώ σε μια υπέροχη & σπάνια συζήτηση με τον γιο του και με τον κόσμο, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου δείχνει για ακόμα μια φορά ότι είναι ένας πολύ γλυκός άνθρωπος Η συζήτηση έγινε μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ «ΠΕΡΙ-ΛΗΨΗ, Τραγούδια στην αγκαλιά της φύσης» Ο γνωστός καλλιτέχνης που δεν μιλάει συχνά στην κάμερα, παρεβρέθηκε στην εκδήλωση «Φθινοπωρινή Πανσέληνος στο Κτήμα Γεροβασιλείου». Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και ο υιος του μιλούν, μεταξύ άλλων, για τις δυσκολίες του ντοκιμαντέρ και για τη συνεργασία πατέρα-γιου. Highlight η παρέμβαση ενός παρευρισκόμενου που ευχαριστεί τον Θανάση για όλα όσα μας χάρισε, γιατί σε συναυλίες του Θανάση «γνώρισε μια δεύτερη οικογένεια, τους φίλους του» και γιατί υποστήριξε έμπρακτα όσα πιστεύει με τις συναυλίες στήριξης των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη Χρυσού.

Chris Avramidis

35,387 Aufrufe • vor 1 Jahr

Ο Αλέκος Χαλβατζής αποχαιρετά τον κομμουνιστή πατέρα του, Σπύρο Χαλβατζή. Για όσους ήμασταν εκεί ο χρόνος για 16 λεπτά σταμάτησε. Καθώς τον ακούγαμε κάτω απ'την βροχή. Μια ομιλία βαθιά πολιτική και ταυτόχρονα βαθιά ανθρώπινη. Στην αρχή μας μίλησε για τον Σπύρο Χαλβατζή ως το πέμπτο παιδί μια φτωχής οικογένειας. Ο πατέρας του τον είδε για πρώτη φορά όταν ήταν ακόμη βρέφος, σε επισκεπτήριο, λίγο πριν σταλεί στη Μακρόνησο, απ’ όπου θα επέστρεφε χρόνια αργότερα. Έτσι ο μικρός Σπύρος έμαθε να μιλάει, να περπατάει και έφτασε σχεδόν μέχρι το σχολείο μεγαλώνοντας, με «έναν πατέρα ιδεατό». Στη συνέχεια ο Αλέκος Χαλβατζής έκανε κάτι δύσκολο. Και συγκλονιστικό Δεν μίλησε μόνο για τον αγωνιστή, τον κομμουνιστή, τον επαναστάτη. Μίλησε για τον άνθρωπο πίσω από όλα αυτά. Για τις αντιφάσεις του, τις πληγές του, τις αδυναμίες του. Αρνήθηκε να κάνει τον πατέρα του εικόνισμα. Διότι όπως είπε «μόνο η αλήθεια, και ολόκληρη, είναι επαναστατική». Μίλησε ανοιχτά για την κατάθλιψη και την ψυχική υγεία ενός ανθρώπου που όλοι είχαν μάθει να βλέπουν ως «αλύγιστο». Για έναν κομμουνιστή μιας γενιάς που μεγάλωσε μαθαίνοντας ότι δεν πρέπει να αποκαλύπτει καμία αδυναμία, ότι πρέπει να καταπίνει το πρόβλημα, να χαμογελά και να συνεχίζει. Όπως αναφέρει ο Αλέκος, αυτοί ακριβώς οι κανόνες τούς επέτρεψαν να περάσουν «μέσα από φωτιά και από σίδερο» και να μη λυγίσουν. Είχαν όμως μεγάλο κόστος. Πίσω από τις ιστορίες των «χαλκέντερων» κομμουνιστών υπήρχαν άνθρωποι με ουλές και πληγές, άνθρωποι που πολλές φορές δεν είχαν μάθει ούτε να πουν στους πιο κοντινούς τους: «δεν είμαι καλά». Γιατί ένας επαναστάτης δεν παύει να είναι άνθρωπος. Η γενναιότητα δεν σημαίνει απουσία φόβου, πόνου ή ψυχικής εξάντλησης. Και η αναγνώριση της ανθρώπινης ευαλωτότητας δεν μικραίνει έναν αγωνιστή. Τον κάνει πραγματικό. Και ύστερα περιέγραψε μια από τις τελευταίες αναλαμπές-στιγμές χαράς του Σπύρου Χαλβατζή. Επιστρέφει για τελευταία όπως αποδείχτηκε φορά, στην πατρίδα του, την Κοζάνη, σε ένα αποκριάτικο πανηγύρι. Κρατά από το ένα χέρι τον παιδικό του φίλο και από το άλλο τον εξάχρονο εγγονό του. Και τραγουδά: «Πέντε αδέρφια ήμασταν και τα πέντε παλαβά…» Ένας άνθρωπος που πέρασε μια ολόκληρη ζωή μέσα στους αγώνες, στις διώξεις, στην πολιτική, στις ήττες και στις ελπίδες, να επιστρέφει στο τέλος στην πατρίδα του, στον φίλο των παιδικών του χρόνων, στο εγγόνι του, στο τραγούδι. Δύσκολα μπορώ να φανταστώ πιο γλυκό, πιο συγκλονιστικό, πιο ουμανιστικό και πιο ανθρώπινο αποχαιρετισμό από έναν κομμουνιστή γιο στον κομμουνιστή πατέρα του. Αλέκο, σε ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας. Και σας ευχαριστώ οικογενειακά για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε, στην καταγραφή μιας τόσο προσωπικής στιγμής, που είναι ταυτόχρονα και μια στιγμή της ιστορίας του τόπου μας. Συλλυπητήρια σε όλη την οικογένεια. Να συνεχίσουμε τον αγώνα του.

Chris Avramidis

12,644 Aufrufe • vor 10 Tagen