Загрузка видео...

Не удалось загрузить видео

На главную

Η Κω/λου είναι για το τρελοκομειο

15,409 просмотров • 5 месяцев назад •via X (Twitter)

Комментарии: 0

Нет доступных комментариев

Здесь появятся комментарии из оригинального поста

Похожие видео

Ακολουθεί η πλήρης στιχομυθία της αποχώρησης της Κω/λου από τη συνέντευξη της Μαυραγάνη, η οποία θα βοηθήσει να μοιραστώ κάποιες σκέψεις. Δε θα πω για το ποιόν της Κω/λου και το πόσο απεχθώς εγωιστική και υπεροπτική ήταν η συμπεριφορά της. Κυρίως, διότι αυτή τη συμπεριφορά της, την εξέθρεψε η μεταχείριση που είχε από τον Τύπο. Οριζοντίως. «Χαϊδεύουμε ό,τι πουλάει· κι ας είναι κοπριά» Αυτό είναι το motto του Τύπου γενικότερα, ο οποίος αρνείται να πάρει την αντιδημοφιλή θέση, την οποία ειρήσθω εν παρόδω, ο ίδιος την κατέστησε αντιδημοφιλή, σε μια εντελώς συντεχνιακή λογική -έστω κι από σπόντα-, η οποία πηγαίνει κόντρα στην ίδια την αποστολή του Τύπου. Πάμε σε μερικές παραδοχές: Η αποστολή του Τύπου, δεν είναι απλώς το «speak truth to power». Η πραγματική αποστολή του Τύπου, είναι να αντιπολιτεύεται άπαντες, προκειμένου το ακροατήριο να μπορεί να αξιολογήσει το κατά πόσο τα επιχειρήματα του εκάστοτε πολιτικού, μπορούν να περάσουν με επιτυχία τη βάσανο της λογικής. Τι βλέπουμε γενικότερα -και δεν εννοώ μόνο στην Ελλάδα- αντ' αυτού; Βλέπουμε την επικράτηση της λογικής «αντιπολιτεύομαι την κυβέρνηση σε μια λογική "speak truth to power", διότι αυτό θα με κάνει αρεστό στη φωνακλάδικη μειοψηφία. Είναι αδιάφορο εάν τα αντιπολιτευτικά επιχειρήματα είναι επιπέδου καβαλίνας, σβουνιάς, ή κοπριάς. Εγώ, ο δημοσιογράφος, θα γίνω λαϊκός ήρως». Εάν χρησιμοποιούσαν -ως οφείλουν- οι δημοσιογράφοι την ίδια μεθοδολογία για τους αντιπολιτευόμενους πολιτικούς, δε θα υπήρχε καν το πρόβλημα. Όμως, το πήγαν μονόπαντα ακριβώς επειδή υπάρχει στην εξίσωση το κομμάτι «εγώ, ο δημοσιογράφος, θα γίνω λαϊκός ήρως». Έτσι μας έκατσε η απίστευτη ψέκα του ξυλολίου στον δημόσιο διάλογο τόσο καιρό. Το όλο πρόβλημα δηλαδή, ξεκινάει και τελειώνει από τον ίδιο τον Τύπο, ο οποίος αρνείται να εκτελεί στοιχειωδώς την αποστολή του. Και η οποία είναι «να είσαι ο δικηγόρος του διαβόλου, ανεξαρτήτως του ποιον έχεις απέναντί σου». Όταν είσαι «ο δικηγόρος του διαβόλου» μόνο από μια πλευρά, τότε δεν είσαι ο δικηγόρος του διαβόλου, αλλά στρατευμένος της μιας πλευράς, ακόμη κι αν δεν την πιστεύεις. Ακριβώς για αυτό η Κω/λου έπεσε απ' τα σύννεφα που -κατά την αντίληψή της-, μια βολική δημοσιογράφος πήγε να της επιβάλλει την ατζέντα, αντί να της δίνει πασούλες. Μέσα στην ψυχασθενή οπτική της, η Κω/λου είδε μια ανταρσία ενός συμμάχου. Αισθάνθηκε προδομένη και για αυτό σηκώθηκε και έφυγε στον αέρα. Συνεπώς, για τη δική της οπτική η Κω/λου είχε δίκιο. Ποιος όμως φταίει που η οπτική της Κω/λου, ήταν ότι είχε δίκιο; Ο ίδιος ο Τύπος, ο οποίος της έχει δώσει την εντύπωση πως είναι στρατευμένος μαζί της. Όταν η σχέση Τύπου και πολιτικού είναι μόνο αβάντα και ξαφνικά αποφασίζει να της δώσει ένα θέμα -ομολογουμένως με πολύ ήπιο τρόπο- το οποίο δε θέλει να σχολιάσει, έχουμε ξαφνικά την αντίδραση του κακομαθημένου παιδιού, που δεν του αγόρασαν τη σοκολάτα του και κάνει σαματά. Δηλαδή, καλά σας κάνει η Κω/λου. Το γεγονός ότι αβαντάρατε μια ψεκασμένη, ασταθή υπερόπτη, θρέψατε τις ψευδαισθήσεις μεγαλείου της και της επιβεβαιώσατε το status του hollier-than-thou (ελληνιστί, «ηθικό πλεονέκτημα»), δε βαρύνει εκείνη· βαρύνει αποκλειστικά εσάς. Και να είστε σίγουροι, σύντροφοι του Τύπου: εφόσον συνεχίσετε το ίδιο βιολί, θα σας κάνει τα ίδια και χειρότερα. Και πολύ καλά θα σας κάνει.

Johnny Hoston

17,664 просмотров • 9 месяцев назад