Loading video...

Video Failed to Load

Go Home

🎤 Με μια συγκινητική ερμηνεία του «Ώρες Μικρές», ο ανιψιός του Γιώργου Μαζωνάκη, Βασίλης Ζιώγας τίμησε τη μνήμη του θείου του, τραγουδώντας ένα από τα πιο γνωστά κομμάτια του. ❤️ «Δεν πρόλαβες… όμως είμαι σίγουρος πως θα ήταν πολύ περήφανος για σένα», ήταν το μήνυμα που του απηύθυναν, τονίζοντας...

14,192 views • 5 days ago •via X (Twitter)

1 Comments

Evgenios Tzavaras 🇬🇷's profile picture
Evgenios Tzavaras 🇬🇷5 days ago

Θα καει και το παιδακι με ναρκισσισμο, ανωμαλια, σατανισμο και ναρκωτικα οπως ο Θειος του. Τεραστια επιτυχια που το σπρωχνουν να γινει μπουζουκτζης.

Related Videos

Το χαμόγελο, που έκρυβε αποφασιστικότητα, η αποφασιστικότητα που δεν αγνοούσε τη μετριοπάθεια, η διαρκής εγρήγορση της εντιμότητας και της αφοσίωσης στα συμφέροντα των απλών ανθρώπων. Των ανθρώπων που ζουν, δημιουργούν και παλεύουν στα νησιά μας κυρίως. Αυτός ήταν ο δικός μας Νεκτάριος. Ο Νεκτάριος Σαντορινιός. Ο φίλος, ο σύντροφος, ο παρών στα μικρά και τα μεγάλα. Στα δύσκολα του αγώνα και τα ακόμα πιο δύσκολα της εξουσίας. Στην προσπάθεια της Αριστεράς, τα δίσεκτα χρόνια, να υπάρχει ως καταλύτης της προόδου. Και αργότερα, της κυβερνώσας Αριστεράς, με τη σκληρή αναμέτρησή της με τους δανειστές, στα πάνω και τα κάτω της διαπραγμάτευσης, ο Νεκτάριος ήταν ένα νησί σταθερότητας μέσα σε ένα πέλαγος από ταλαντεύσεις, δισταγμούς, εχθρότητα και αμηχανία. Η μνήμη του συνοδεύει πάντα τα βήματά μας. Μας λείπει όμως. Λείπει από το πλάι μας το χαμόγελό του, ο καλός λόγος, η ετοιμότητά του να συμβάλει όπου χρειαστεί. Και κυρίως το αποτύπωμά του στα μικρά και μεγάλα έργα, όταν είχε την ευθύνη του υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. Η έμπνευση και η λαχτάρα του να κάνουμε πράξη το μεταφορικό ισοδύναμο, για να γίνει λίγο πιο εύκολη τη ζωή των ανθρώπων του Αιγαίου. Ίσως μια από τις πιο εμβληματικές μεταρρυθμίσεις για τον νησιωτικό τόπο μας, που δυστυχώς εγκατέλειψε η σημερινή κυβέρνηση. Η σημερινή μέρα, όμως, είναι για όλους όσους τον γνωρίσαμε μια μέρα δικαίωσης και συγκίνησης. Που αποδεικνύει ότι τίποτε δεν πήγε χαμένο από τη σύντομη ζωή του. Θυμάμαι με συγκίνηση, με πόσο συγκλονιστικό θάρρος έδινε τη μάχη με την ασθένεια, που τελικά τον κατέβαλε. Πώς, ενώ πάλευε με τον καρκίνο, δεν σταματούσε να παλεύει και για όσα πίστευε. Μέχρι την τελευταία στιγμή. Είμαι ευτυχής που ταξιδέψαμε μαζί του στη ρότα της Αριστεράς. Περήφανος που δώσαμε πλάι - πλάι τη μάχη για την απαλλαγή της πατρίδας μας από τη μνημονιακή επιτροπεία. Και πολύ χαρούμενος που ο δήμαρχος της Σύμης, το νησί που τόσο πολύ αγαπούσε, έκανε την υπόσχεσή του πράξη και δίνει σήμερα το όνομά του στο λιμάνι του νησιού. Έτσι, ο Νεκτάριος, πέρα από τη μνήμη και τις καρδιές μας, θα μείνει για πάντα και δίπλα στους ανθρώπους και στις θάλασσες που τόσο αγάπησε, στα Δωδεκάνησα. Αυτή τη πολύ σημαντική ημέρα, λοιπόν, θέλω με μια υπόσχεση να τιμήσω τη μνήμη του: Θα επιμείνουμε στον δικό του δρόμο. Τον δρόμο της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Και, όταν θα ταξιδεύουμε στη ρότα του αγώνα για μια δικαιότερη κοινωνία, θα τον έχουμε πάντα μαζί μας, στη πλώρη μας. Δήλωση στο Συμπόσιο για τη Νησιωτικότητα "Νεκτάριος Σαντορινιός: Βιώσιμες πολιτικές για το μέλλον των νησιών", με αφορμή την ονοματοδοσία του λιμανιού της Σύμης ως "Λιμένας Σύμης Νεκτάριος Σαντορινιός".

Αλέξης Τσίπρας - Alexis Tsipras

28,390 views • 1 year ago

Ο Πάπας Φραγκίσκος επέλεξε να είναι ο Πάπας των φτωχών – Ξεχωρίζει για τη δράση του δίπλα στον άνθρωπο. [...] Ο Πάπας Φραγκίσκος επέλεξε να είναι ο Πάπας των φτωχών και να είναι ο Πάπας που δεν μιλάει μονάχα για ζητήματα θρησκευτικά, αλλά κυρίως για ζητήματα βαθιά ανθρώπινα, για όλα όσα αφορούν τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα, για τα δράματα του ανθρώπου, για τις μεγάλες ανισότητες, για τη φτώχεια, για τον πόλεμο, για την περιβαλλοντική κρίση, για τα δικαιώματα και κυρίως για όλους εκείνους που τα στερούνται. Το βιβλίο που σήμερα παρουσιάζεται από τις εκδόσεις Gutenberg είναι ένα βιβλίο που είναι μοναδικό, γιατί είναι η μοναδική αυτοβιογραφία ενός Πάπα. Ο Πάπας Φραγκίσκος επιχειρεί να αυτοβιογραφηθεί σε ένα βιβλίο που δεν μιλάει μονάχα για τη διαδρομή του, αλλά και για τα πάθη του. Μιλάει για όσα συνάντησε σ’ αυτό τον κόσμο και κυρίως για τη δράση, για τη δράση του ως ποντίφικας, για τη δράση του δίπλα στον άνθρωπο. Μιλάει για τις τραγωδίες αυτού του κόσμου, μιλάει για τους πολέμους και τη μετανάστευση, μιλάει και για όσα έζησε την περίοδο που μεγάλωνε και που έγινε ιερέας και ανέβηκε στα αξιώματα της Καθολικής Εκκλησίας στη γενέτειρά του, την Αργεντινή. Και εκεί κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην αντιπερονιστική καταγωγή της οικογένειάς του, αλλά αργότερα στην ταύτισή του με την κοινωνική πολιτική του περονισμού υπέρ των φτωχών. Μιλάει για τη δικτατορία του Βιντέλα, για τις διώξεις, για τις δολοφονίες, για τη σκοτεινή εμπλοκή της Εκκλησίας με το καθεστώς της δικτατορίας και για τη δική του δράση για να προστατεύσει τη ζωή αντιστασιακών. [...] Και το σημείο τομής είναι η ισότητα και η αλληλεγγύη. Η αγάπη για τον άνθρωπο, ανεξαρτήτως φύλου, ταυτότητας, καταγωγής, εθνικής ή ταξικής προέλευσης. Η δεύτερη φορά που συνάντησα τον Πάπα Φραγκίσκο ήταν το 2016 ως πρωθυπουργός στη Μόρια. Ήταν φανερό ότι η προσφυγική κρίση τον συγκινούσε βαθιά και θέλησε να μάθει τις λεπτομέρειες. Βρέθηκε δίπλα στους ανθρώπους. Ήθελε να συνομιλήσει με πολλούς από τους πρόσφυγες. Και θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι του είχε κάνει εντύπωση το πώς ο ελληνικός λαός, οι κάτοικοι της Λέσβου, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να δώσουν τότε, πριν αλλάξουν τα πράγματα, να δώσουν στήριξη και αλληλεγγύη στους ανθρώπους αυτούς. Και βεβαίως είχα την ευκαιρία να του εξηγήσω τις πιέσεις που ασκήθηκαν τότε στην κυβέρνηση την ελληνική, προκειμένου να ακολουθήσει μια άλλη πολιτική στη θάλασσα, προκειμένου να επαναπροωθεί πρόσφυγες στη θάλασσα, πράγμα το οποίο αρνηθήκαμε αντιστεκόμενοι στην άνοδο εκείνης της ρητορικής του ακροδεξιού λαϊκισμού που θεωρούσε τους ανθρώπους αυτούς μια στατιστική και τους θανάτους τους μια στατιστική. [...] Έτσι, με αυτές τις σκέψεις θα ήθελα να εκφράσω την ευχή να ξεπεράσει ο Πάπας Φραγκίσκος τα προβλήματα της υγείας του, θα τα υπομείνει και να τα ξεπεράσει, και σε καλύτερες μέρες να συνεχίσει τη διακονία του, το έργο του, το πολύ σημαντικό αυτό πνευματικό έργο, να συνεχίσει να μιλάει για τις αδικίες και τις ανισότητες. Να συνεχίσει να είναι ο Πάπας του απλού καθημερινού ανθρώπου, ο Πάπας των φτωχών και το μήνυμά του να φτάσει παντού. Το μήνυμά του για ειρήνη, ιδίως στις μέρες μας, για τερματισμό των εμπόλεμων συγκρούσεων, για την ανάγκη να ξανακοιτάξουμε τον άνθρωπο ανεξαρτήτως χρώματος, φύλου και θρησκείας, ανεξαρτήτως σε ποιο Θεό πιστεύει. Και εύχομαι και αυτό το βιβλίο που σήμερα παρουσιάζεται εδώ στην Ελλάδα, να αποτελέσει, όπως και ο λόγος του Πάπα Φραγκίσκου, πηγή έμπνευσης για τους αναγνώστες του, όπως πηγή έμπνευσης αποτέλεσε για τον ελληνικό λαό θα έλεγα, ο λόγος του και η στάση του τις δύσκολες στιγμές του 2016, κατά τη διάρκεια της προσφυγικής κρίσης. Δήλωση με αφορμή την Έκδοση του βιβλίου του Πάπα Φραγκίσκου, «Ελπίδα».

Αλέξης Τσίπρας - Alexis Tsipras

76,925 views • 1 year ago

Συγκλόνισε ο "κύριος Πέτρος", ο δάσκαλος του Νίκου Ρωμανού στη φυλακή. «15 χρονών πεθαίνει στα χέρια του ο φίλος του» «Το 2013, συλλαμβάνεται. Τον θυμάμαι στο γραφείο μου την 1η μέρα. 1η μέρα που μπήκε στη φυλακή, ζήτησε να γραφτεί στο σχολείο. Είχε παρατήσει στο σχολείο. Ήταν έφηβος, ήταν ανταριασμένος. Προσπαθούσε να μου εξηγήσει γιατί βρεθήκανε στη φυλακή: «Παραδοθήκαμε κύριε Πέτρο, για να μην κινδυνεύσει η ζωή του ομήρου». Αυτό ήθελε πρώτο από όλα να εξομολογηθεί. Έτσι να ξεκινήσει η επαφή μας. Ήταν η ομολογία ενός νέου ανθρώπου ενώπιον του δασκάλου ότι η ανθρώπινη ζωή έχει μεγάλη αξία στον κώδικα ηθικής του συνομιλητή του. Μέσα στη φυλακή ολοκληρωσε το Λύκειο, έδωσε Πανελλήνιες εξετάσεις με επιτυχία, αγωνίστηκε με τη ζωή του, κάνοντας απεργία πείνας και δίψας, διεκδικώντας την άδεια να παρακολουθήσει τη σχολή του. Πέρασε 20 μαθήματα μέσα από τη φυλακή. Ποτέ δεν δημιούργησε κάποιο πρόβλημα. Όλα αυτά τα χρόνια ο Νίκος ωρίμασε. Δεν ήταν πλέον ο οργισμένος έφηβος. Ήταν ένας νέος ενήλικας που πλέον δεν είχε την ευκαιρία να ζήσει. Να πραγματοποιήσει τα όνειρά του. Από το 2019 μετά την αποφυλάκισή του δεν δημιούργησε ούτε υποψία προβλήματος. Έχουμε συναντηθεί για μεσημεριανό με τον Νίκο και μου έχει εξομολογηθει τα όνειρά του. Στην τελευταία μας συζήτηση μου εξομολογήθηκε ότι θέλει να δημιουργήσει έναν εκδοτικό οίκο. Ήταν μερικές μέρες πριν συλληφθεί. Όταν συλλαμβάνεται για μια σακούλα... Εγώ πχ του είχα δώσει σε μια σακούλα 2 βιβλία. Και ο Νίκος τα έδωσε σε έναν φίλο του να τα διαβάσει. Και αυτός τα έδωσε σε έναν άλλο φίλο του. Δεν ξέρουμε πόσα χέρια αλλάξαν τα βιβλία και η σακούλα. Άλλωστε η δουλειά του βιβλίου είναι να αλλάζει χέρια. Και της σακούλας, να αλλάζει χέρια. Δεν έχει κάποιον άλλο λόγο να υπάρχει. Ξέρω και ξέρετε ότι μόνο αυτό δεν είναι ικανό να καταδικάσει τον Νίκο. Όλες οι προηγούμενες τέτοιες περιπτώσεις έχουν αθωωθεί. Άρα τι πρέπει να περιμένει; Πρέπει να περιμένει να γίνει η δίκη και. Και εκεί φυσικά θα αθωωθεί. Όπως αθωώθηκαν όλοι. Έκανε λάθος ο δικαστικός λειτουργός; Ναι, έκανε λάθος. Και κάνω έκκληση στους δικαστικούς λειτουργούς που τιμούν το λειτούργημά τους, να διορθώσουν το λάθος της Δικαιοσύνης. ΓΙΑΤΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΖΗΣΕΙ Για αυτόν τον λόγο βρίσκομαι σήμερα εδώ. Για να ζητήσω από όλους μας, δικαστικούς και πολίτες που υπερασπίζονται τον Νίκο, να του δώσουμε την ευκαιρία να ζήσει. Να εκπληρώσει τα όνειρά του. Και μετά ο ίδιος ας αποφασίσει τους αγώνες που πρέπει να κάνει για το καλό της κοινωνίας. Πρώτα όμως πρέπει να ζήσει. Του το χρωστάμε.» ( μπράβο στο ThePressProject για τη ζωντανή μετάδοση. Ολόκληρη η Συνέντευξη Τύπου εδώ: ) #FreeRomanos

Chris Avramidis

47,014 views • 1 year ago

Ηταν εγωιστής ο σύντροφός της ο οποίος ήθελε το αυτονόητο,να κάνουν δηλ μαζί ένα παιδί, και δεν είναι εγωίστρια αυτή που δεν της αρέσει λέει το πλαίσιο της συντροφικότητας της αρέσει το παιδί να είναι αγνώστου πατρός…κι όταν μεγαλώνοντας τη ρωτήσει (γιατί Ποιος δεν θέλει τουλάχιστον να γνωρίζει ποιοι είναι οι γονείς του ) «ποιος είναι ο πατέρας μου;;» εκείνη να του πει εγώ αποφάσισα αυτό, και μάλιστα να κάνει ένα παιδί σε μια τέτοια ηλικία οπου μοιραία το παιδί θα χάσει κι εκείνη νωρίτερα απ το φυσιολογικό … Επίσης αφού ζητούσε από εκείνον αγάπη άνευ όρων για να μεγαλώσει ένα παιδί που δε θα ήταν δικό του γιατί δεν υιοθέτησαν ένα παιδάκι αλλά ήθελε να είναι δικό της Θέτοντας και την δική της υγεία σε κίνδυνο αλλά και του μωρού; Ακούγομαι αναγχρονιστικη?sorry not sorry … Εύχομαι τα καλύτερα για το μωρό ..!!

Ale❌ia

71,099 views • 1 year ago