Загрузка видео...

Не удалось загрузить видео

Возникла проблема при загрузке этого видео. Это может быть связано с временными проблемами сети или видео может быть недоступно.

На главную

ρ → ∑ pₙ |ψₙ⟩⟨ψₙ|

hal

34,313 subscribers

20,919 просмотров • 1 год назад •via X (Twitter)

Искусство Наука и технологии

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

Комментарии: 0

Нет доступных комментариев

Здесь появятся комментарии из оригинального поста

Похожие видео

I might not have mentioned it, but my wife has a PhD in quantum computing. She just told me a very cool mathematical function. ψₙₓ,ₙᵧ(x,y) = ψₙₓ(x) · ψₙᵧ(y) ψₙ(x) = e^(−x²/2) · Hₙ(x) / √(2ⁿ · n! · √π) Hₙ(x) = (−1)ⁿ · e^(x²) · dⁿ/dxⁿ [e^(−x²)] Eₙₓ,ₙᵧ = (nₓ + nᵧ + 1) · ħω gₙₓ₊ₙᵧ = nₓ + nᵧ + 1

I might not have mentioned it, but my wife has a PhD in quantum computing. She just told me a very cool mathematical function. ψₙₓ,ₙᵧ(x,y) = ψₙₓ(x) · ψₙᵧ(y) ψₙ(x) = e^(−x²/2) · Hₙ(x) / √(2ⁿ · n! · √π) Hₙ(x) = (−1)ⁿ · e^(x²) · dⁿ/dxⁿ [e^(−x²)] Eₙₓ,ₙᵧ = (nₓ + nᵧ + 1) · ħω gₙₓ₊ₙᵧ = nₓ + nᵧ + 1

Joshua Guo

450,242 просмотров • 9 месяцев назад

( ﾟ ρ ﾟ )ﾎﾞｰ

( ﾟ ρ ﾟ )ﾎﾞｰ

うにむぎはちむーの保護猫シェルター😸🇯🇵

45,976 просмотров • 2 месяцев назад

Ciallo～ο(=•ω＜=)ρ⌒☆

Ciallo～ο(=•ω＜=)ρ⌒☆

羽毛毛

12,980 просмотров • 2 месяцев назад

スリットっていいよね(@￣ρ￣@)🖤

スリットっていいよね(@￣ρ￣@)🖤

真島なおみ

36,994 просмотров • 4 месяцев назад

260612 SOUNDWAVE #아사히 3 type of girl you like he said : you you you (´༎ຶོρ༎ຶོ`)

260612 SOUNDWAVE #아사히 3 type of girl you like he said : you you you (´༎ຶོρ༎ຶོ`)

❀

48,274 просмотров • 1 месяц назад

Can anyone relate to the pain of rigging this pose? ρ(・ω・、) Model: 💙@/_Silvervale_ Artist: 🩷 @/Nanoless_ #Live2dWIP

Can anyone relate to the pain of rigging this pose? ρ(・ω・、) Model: 💙@/_Silvervale_ Artist: 🩷 @/Nanoless_ #Live2dWIP

小兔森Koumori🪐Live2D

55,985 просмотров • 4 месяцев назад

敵から奪った銃を無力化するやつ稀に映画とかで見るよね(｡･ρ･)ｼﾞｭﾙ #モデルガン

敵から奪った銃を無力化するやつ稀に映画とかで見るよね(｡･ρ･)ｼﾞｭﾙ #モデルガン

ねこねこ

13,639 просмотров • 6 месяцев назад

Α Ξ Ε Π Ε Ρ Α Σ ΤΟ My name is Korina, welcome to our county ,this is the county of mousaka ,xwriatikh and fietaaa GIVE US BACK THE PARTHENON MARBLES 😂😂😂😂 #maestro

Α Ξ Ε Π Ε Ρ Α Σ ΤΟ My name is Korina, welcome to our county ,this is the county of mousaka ,xwriatikh and fietaaa GIVE US BACK THE PARTHENON MARBLES 😂😂😂😂 #maestro

𝑀𝑜𝑛𝑘𝑒𝑦 𝐷. 𝐾𝑜𝑚𝑖 🐵

24,688 просмотров • 1 год назад

んはぁあああああああかわえぇええええええ(´༎ຶོρ༎ຶོ`) いきてるぅううううぁあああ😭❤️

んはぁあああああああかわえぇええええええ(´༎ຶོρ༎ຶོ`) いきてるぅううううぁあああ😭❤️

あさまちぃ

18,562 просмотров • 1 год назад

1. Spatial Constraints & Magnitude: K(u) = A₁ * cos(u / λ₁) E(v) = (v / λ₂) - δ_offset Distance Driver: D(u,v) = √( K(u)² + E(v)² ) 2. Pulsation Kinematics: Q(u,v,t) = αsin(2K) + (β/K) + sin(v/λ₃) * K * [γ + εsin(ω₁E - ω₂D + ω₃t)] ↳ The (β/K) term creates the asymptotic stretch of the tentacles, while the nested sine waves act as a damped harmonic oscillator for the contraction of the bell. pause - push - pause - push (action) 3. Polar-to-Cartesian Mapping Rotational Phase: θ(u,v,t) = D(u,v) - t X(u,v,t) = Q * cos(θ) * S_x + C_x Y(u,v,t) = Q * sin(θ) + S_y * D - C_y 4. Particle Sizing Filter: Radius = K(u)² > τ ? 2 : 1 Alpha-Blended Buffer: C_final = (1 - ρ) * C_new + ρ * C_buffer (u,v = particle indices, t = continuous time, ρ = retention rate for trails)

1. Spatial Constraints & Magnitude: K(u) = A₁ * cos(u / λ₁) E(v) = (v / λ₂) - δ_offset Distance Driver: D(u,v) = √( K(u)² + E(v)² ) 2. Pulsation Kinematics: Q(u,v,t) = αsin(2K) + (β/K) + sin(v/λ₃) * K * [γ + εsin(ω₁E - ω₂D + ω₃t)] ↳ The (β/K) term creates the asymptotic stretch of the tentacles, while the nested sine waves act as a damped harmonic oscillator for the contraction of the bell. pause - push - pause - push (action) 3. Polar-to-Cartesian Mapping Rotational Phase: θ(u,v,t) = D(u,v) - t X(u,v,t) = Q * cos(θ) * S_x + C_x Y(u,v,t) = Q * sin(θ) + S_y * D - C_y 4. Particle Sizing Filter: Radius = K(u)² > τ ? 2 : 1 Alpha-Blended Buffer: C_final = (1 - ρ) * C_new + ρ * C_buffer (u,v = particle indices, t = continuous time, ρ = retention rate for trails)

Praveen Kumar

12,207 просмотров • 2 месяцев назад

途中まで前撮り？とか思ったけどガチだったんや。単コン以上バリのクオリティやん。なんやねん88の周りの自分のこれまでのアルバムジャケとコンサートジャケ。アンダーステージまで泣かせにくんなや(´༎ຶོρ༎ຶོ`)

途中まで前撮り？とか思ったけどガチだったんや。単コン以上バリのクオリティやん。なんやねん88の周りの自分のこれまでのアルバムジャケとコンサートジャケ。アンダーステージまで泣かせにくんなや(´༎ຶོρ༎ຶོ`)

ゆうきんぐ/YÜÜKING

73,110 просмотров • 1 год назад

今天发个不算涩涩的视频～论有可爱的男孩子在你考试周的时候来找你贴贴，这时候应该干什么？答案当然是—— 开个酒店狠狠地复习期末考试啦！！！ο(=•ω＜=)ρ⌒☆ 不过有人不老实，学不太进去，于是被我拎到床上狠狠地欺负了一顿ψ(｀∇´)ψ

Sensitive content

今天发个不算涩涩的视频～论有可爱的男孩子在你考试周的时候来找你贴贴，这时候应该干什么？答案当然是—— 开个酒店狠狠地复习期末考试啦！！！ο(=•ω＜=)ρ⌒☆ 不过有人不老实，学不太进去，于是被我拎到床上狠狠地欺负了一顿ψ(｀∇´)ψ

阿福の白猫

32,170 просмотров • 3 лет назад

d’Alembert’s Paradox: The 1752 Paradox That Stood in the Way of Real Aerodynamics In 1752, d’Alembert found a result that still feels wrong at first sight: An ideal fluid can flow around a body and produce no drag at all. In the first animation, viscosity is set to zero. The fluid bends around the object, accelerates, slows down, and stitches itself back together downstream. You get no wake, no loss and no scar in the flow. The equations have removed the very thing that would let the body leave a trace. That is Euler flow: ρ(∂u/∂t + (u · ∇)u) = −∇p ∇ · u = 0 For steady irrotational flow, u = ∇φ and ∇²φ = 0. The pressure field stays perfectly symmetric front to back, so when you integrate pressure over the body, the drag cancels: D = 0 The second animation changes one thing: viscosity is allowed back in. ρ(∂u/∂t + (u · ∇)u) = −∇p + μ∇²u ∇ · u = 0 Now, the surface can grip the fluid. A boundary layer forms. It can separate, vorticity rolls off the body and wake appears. Drag is now built by the flow. Therefore, making viscosity tiny is not the same as deleting it. ν → 0 still has a boundary layer. ν = 0 has no memory.

d’Alembert’s Paradox: The 1752 Paradox That Stood in the Way of Real Aerodynamics In 1752, d’Alembert found a result that still feels wrong at first sight: An ideal fluid can flow around a body and produce no drag at all. In the first animation, viscosity is set to zero. The fluid bends around the object, accelerates, slows down, and stitches itself back together downstream. You get no wake, no loss and no scar in the flow. The equations have removed the very thing that would let the body leave a trace. That is Euler flow: ρ(∂u/∂t + (u · ∇)u) = −∇p ∇ · u = 0 For steady irrotational flow, u = ∇φ and ∇²φ = 0. The pressure field stays perfectly symmetric front to back, so when you integrate pressure over the body, the drag cancels: D = 0 The second animation changes one thing: viscosity is allowed back in. ρ(∂u/∂t + (u · ∇)u) = −∇p + μ∇²u ∇ · u = 0 Now, the surface can grip the fluid. A boundary layer forms. It can separate, vorticity rolls off the body and wake appears. Drag is now built by the flow. Therefore, making viscosity tiny is not the same as deleting it. ν → 0 still has a boundary layer. ν = 0 has no memory.

Mathelirium

43,784 просмотров • 3 месяцев назад

d’Alembert’s Paradox: ν → 0 Is Not ν = 0 In 1752, Jean-le-Rond d’Alembert proved a result that still trips people up: An inviscid, incompressible, steady flow exerts zero drag on a body. No wake. No resistance. The equations let the fluid slip past as if the object weren’t there. The first animation shows exactly that world. The flow is ideal Euler flow. Streamlines bend around the body, accelerate, slow down, then recombine perfectly downstream. Nothing is left behind. The motion you see comes from pathlines moving through a steady velocity field, not from any evolving structure in the flow itself. The setup is the ideal fluid model: Euler (ν = 0) ρ(∂u/∂t + (u·∇)u) = −∇p ∇·u = 0 Assume steady flow and zero viscosity and the picture locks in. If the flow is also irrotational, ∇×u = 0, you can write u = ∇φ and the problem collapses to potential flow: ∇²φ = 0 u = ∇φ The force on the body comes entirely from pressure: F = −∮ p n dS D = F·eₓ Under these assumptions the pressure field is perfectly front–back symmetric, so the integral gives D = 0 That’s the paradox. Not a small correction. Zero. Now look at the second animation. This is the same geometry and the same inflow, but with viscosity turned on, even if it’s only a small amount. Navier–Stokes (ν > 0) ρ(∂u/∂t + (u·∇)u) = −∇p + μ∇²u ∇·u = 0 That extra term changes everything. A thin boundary layer forms near the surface. Separation becomes possible. Vorticity is generated and shed. A wake appears. Drag is no longer optional. The contrast is the point. Letting viscosity go to zero is not the same thing as setting it to zero. The inviscid limit deletes the mechanism that breaks time-reversal symmetry and allows energy dissipation. Once that mechanism is gone, wakes can’t exist, and drag vanishes by construction. #FluidDynamics #NavierStokes #EulerEquations #DAlembertParadox #BoundaryLayer #Physics

d’Alembert’s Paradox: ν → 0 Is Not ν = 0 In 1752, Jean-le-Rond d’Alembert proved a result that still trips people up: An inviscid, incompressible, steady flow exerts zero drag on a body. No wake. No resistance. The equations let the fluid slip past as if the object weren’t there. The first animation shows exactly that world. The flow is ideal Euler flow. Streamlines bend around the body, accelerate, slow down, then recombine perfectly downstream. Nothing is left behind. The motion you see comes from pathlines moving through a steady velocity field, not from any evolving structure in the flow itself. The setup is the ideal fluid model: Euler (ν = 0) ρ(∂u/∂t + (u·∇)u) = −∇p ∇·u = 0 Assume steady flow and zero viscosity and the picture locks in. If the flow is also irrotational, ∇×u = 0, you can write u = ∇φ and the problem collapses to potential flow: ∇²φ = 0 u = ∇φ The force on the body comes entirely from pressure: F = −∮ p n dS D = F·eₓ Under these assumptions the pressure field is perfectly front–back symmetric, so the integral gives D = 0 That’s the paradox. Not a small correction. Zero. Now look at the second animation. This is the same geometry and the same inflow, but with viscosity turned on, even if it’s only a small amount. Navier–Stokes (ν > 0) ρ(∂u/∂t + (u·∇)u) = −∇p + μ∇²u ∇·u = 0 That extra term changes everything. A thin boundary layer forms near the surface. Separation becomes possible. Vorticity is generated and shed. A wake appears. Drag is no longer optional. The contrast is the point. Letting viscosity go to zero is not the same thing as setting it to zero. The inviscid limit deletes the mechanism that breaks time-reversal symmetry and allows energy dissipation. Once that mechanism is gone, wakes can’t exist, and drag vanishes by construction. #FluidDynamics #NavierStokes #EulerEquations #DAlembertParadox #BoundaryLayer #Physics

Mathelirium

27,053 просмотров • 6 месяцев назад

Bernoulli's Principle It’s a key idea in fluid dynamics named after Daniel Bernoulli. In simple terms: For a fluid flowing smoothly, an increase in the fluid’s speed happens at the same time as a decrease in pressure or a decrease in the fluid’s potential energy. Where: - P = pressure in the fluid - ρ = fluid density - v = flow velocity - g = acceleration due to gravity - h = height above a reference point Bernoulli's Principle basically says that for a fluid that's flowing smoothly, when its speed goes up, its pressure goes down. Think of it like this: fast-moving air or water pushes less sideways than slow-moving air or water. The energy in the fluid stays the same overall, but it shifts between motion, pressure, and height. That's why an airplane wing creates lift. The air moves faster over the curved top of the wing than underneath, so the pressure on top is lower. The higher pressure below pushes the wing up.

Bernoulli's Principle It’s a key idea in fluid dynamics named after Daniel Bernoulli. In simple terms: For a fluid flowing smoothly, an increase in the fluid’s speed happens at the same time as a decrease in pressure or a decrease in the fluid’s potential energy. Where: - P = pressure in the fluid - ρ = fluid density - v = flow velocity - g = acceleration due to gravity - h = height above a reference point Bernoulli's Principle basically says that for a fluid that's flowing smoothly, when its speed goes up, its pressure goes down. Think of it like this: fast-moving air or water pushes less sideways than slow-moving air or water. The energy in the fluid stays the same overall, but it shifts between motion, pressure, and height. That's why an airplane wing creates lift. The air moves faster over the curved top of the wing than underneath, so the pressure on top is lower. The higher pressure below pushes the wing up.

Sam Mathverse

27,791 просмотров • 2 месяцев назад

the model in that clip has no good signal in it. it still put up +17% against the index's +5% the formula is doing the work R(t) = (Rmax / 7) · Σ s_i(t) seven separate signals, each scored, averaged into one number that's the entire model. no genius indicator anywhere in it and that's the part retail keeps missing retail hunts for the one signal that works a desk assumes every individual signal is weak and builds around that assumption here's why that assumption wins take N signals, each with sharpe s, and average them if they're uncorrelated, the combined sharpe is: s · √N seven weak signals at sharpe 0.3 each 0.3 × √7 = 0.79 nothing in that stack survives a backtest alone. together they clear the bar the noise in each signal is independent, so averaging cancels it the edge in each points the same way, so averaging keeps it that asymmetry is the whole mechanism but there's a catch, and it's the one that kills retail attempts correlation. the real formula is: s · √( N / (1 + (N−1)ρ) ) at ρ = 0.5 those same seven signals give: 0.3 × √(7 / 4) = 0.40 half the benefit, gone seven versions of momentum with different lookbacks aren't seven signals. they're one signal, repeated so the search isn't for better signals it's for signals that are wrong at different times grinold formalized this in 1989. the fundamental law of active management: IR = IC × √breadth skill per bet times the square root of how many independent bets you take you can be barely right, as long as you're barely right about many uncorrelated things renaissance doesn't run one model. it runs thousands of weak ones that's not a compromise. that's the design retail asks "is this signal good enough to trade" a desk asks "what does this add that i don't already have" the math is public. grinold's paper, every portfolio theory textbook the correlation matrix that tells you whether your signals are actually distinct is three lines of python they weren't finding better signals they were finding signals that disagree full breakdown in the article below

the model in that clip has no good signal in it. it still put up +17% against the index's +5% the formula is doing the work R(t) = (Rmax / 7) · Σ s_i(t) seven separate signals, each scored, averaged into one number that's the entire model. no genius indicator anywhere in it and that's the part retail keeps missing retail hunts for the one signal that works a desk assumes every individual signal is weak and builds around that assumption here's why that assumption wins take N signals, each with sharpe s, and average them if they're uncorrelated, the combined sharpe is: s · √N seven weak signals at sharpe 0.3 each 0.3 × √7 = 0.79 nothing in that stack survives a backtest alone. together they clear the bar the noise in each signal is independent, so averaging cancels it the edge in each points the same way, so averaging keeps it that asymmetry is the whole mechanism but there's a catch, and it's the one that kills retail attempts correlation. the real formula is: s · √( N / (1 + (N−1)ρ) ) at ρ = 0.5 those same seven signals give: 0.3 × √(7 / 4) = 0.40 half the benefit, gone seven versions of momentum with different lookbacks aren't seven signals. they're one signal, repeated so the search isn't for better signals it's for signals that are wrong at different times grinold formalized this in 1989. the fundamental law of active management: IR = IC × √breadth skill per bet times the square root of how many independent bets you take you can be barely right, as long as you're barely right about many uncorrelated things renaissance doesn't run one model. it runs thousands of weak ones that's not a compromise. that's the design retail asks "is this signal good enough to trade" a desk asks "what does this add that i don't already have" the math is public. grinold's paper, every portfolio theory textbook the correlation matrix that tells you whether your signals are actually distinct is three lines of python they weren't finding better signals they were finding signals that disagree full breakdown in the article below

delost

27,591 просмотров • 18 дней назад

Υπάρχουν στιγμές που η καθημερινότητα στην Αθήνα ξεπερνά κάθε περίεργο σενάριο που μπορεί να σκεφτεί κάποιος. Στην Αγία Παρασκευή, ένα κόκκινο Smart έγινε ο πρωταγωνιστής ενός βίντεο που κάνει τον γύρο του Instagram, υπενθυμίζοντας σε όλους μας, ότι η στάθμευση δίπλα σε κάδους απορριμμάτων είναι μια «επικίνδυνη» αποστολή και φέρνει αναπάντεχες συνέπειες. Το σκηνικό ξεκινά με τον οδηγό να επιστρέφει στο όχημά του μετά από μια σύντομη δουλειά. Η εικόνα που αντικρίζει, όμως, δεν θυμίζει σε τίποτα το αυτοκίνητο που άφησε. Στο παρμπρίζ υπάρχει ένα κολλημένο σημείωμα με μια ξεκάθαρη, αν και αυστηρή, συμβουλή: «Μην παρκάρετε μπροστά από τους κάδους». Η παρέμβαση των «αγανακτισμένων» γειτόνων ή περαστικών, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Σε μια κίνηση γεμάτη ειρωνεία και οπτικό συμβολισμό, οι καθρέφτες του μικρού κόκκινου Ι.Χ. είχαν μετατραπεί σε αυτοσχέδιες κρεμάστρες για γεμάτες σακούλες σκουπιδιών. Η κορύφωση του βίντεο έρχεται στο τέλος, όταν ο οδηγός, κρατώντας την κάμερα, καταγράφει τη «διακόσμηση» του αυτοκινήτου του. Με έναν τόνο που ακροβατεί ανάμεσα στην έκπληξη και την απόγνωση, ρωτά απορρημένος: «Γιατί μου το έκαναν αυτό;». Η ερώτηση αυτή ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση στα σχόλια κάτω από το βίντεο. Από τη μία, η κίνηση των πολιτών να «στολίσουν» το αυτοκίνητο θεωρείται από πολλούς ως μια πράξη ακραίας, αλλά ίσως αναγκαίας, κοινωνικής συμμόρφωσης. Το παρκάρισμα μπροστά από κάδους εμποδίζει την αποκομιδή και δυσχεραίνει τη ζωή όλων. Από την άλλη, η απορία του οδηγού αναδεικνύει την έλλειψη επίγνωσης που συχνά έχουμε για το πώς οι ατομικές μας επιλογές επηρεάζουν το σύνολο. Είτε το δει κανείς ως ένα σκληρό μάθημα οδικής συμπεριφοράς, είτε ως ένα αστείο περιστατικό της γειτονιάς, το βίντεο αυτό παραμένει μια τέλεια υπενθύμιση: Στην πόλη, ο χώρος είναι κοινός, και μερικές φορές, το «πού θα το αφήσω για λίγο» μπορεί να σου επιστραφεί με την πιο… μυρωδάτη έκπληξη. Η εύρεση μιας θέσης στάθμευσης στην πόλη μοιάζει συχνά με άθλο, όμως η άγνοια των κανόνων μπορεί να κοστίσει ακριβά—όχι μόνο σε χρήμα, αλλά και σε κοινωνική ευταξία. Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) είναι σαφής ως προς το πού επιτρέπεται και πού απαγορεύεται να αφήνουμε το όχημά μας. Είναι αυτονόητο, αλλά συχνά παραβιάζεται: απαγορεύεται η στάθμευση σε διαβάσεις πεζών, πάνω σε πεζοδρόμια, σε ράμπες ΑμεΑ και σε εισόδους γκαράζ. Επίσης, απαγορεύεται το παρκάρισμα σε στάσεις λεωφορείων, πάνω σε γέφυρες, μέσα σε σήραγγες και σε σημεία όπου υπάρχουν πινακίδες απαγόρευσης (Ρ-39 ή Ρ-40). Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στους κάδους απορριμμάτων, καθώς η παρεμπόδιση της αποκομιδής αποτελεί συχνή αιτία αντιπαράθεσης με τους περιοίκους..!

Υπάρχουν στιγμές που η καθημερινότητα στην Αθήνα ξεπερνά κάθε περίεργο σενάριο που μπορεί να σκεφτεί κάποιος. Στην Αγία Παρασκευή, ένα κόκκινο Smart έγινε ο πρωταγωνιστής ενός βίντεο που κάνει τον γύρο του Instagram, υπενθυμίζοντας σε όλους μας, ότι η στάθμευση δίπλα σε κάδους απορριμμάτων είναι μια «επικίνδυνη» αποστολή και φέρνει αναπάντεχες συνέπειες. Το σκηνικό ξεκινά με τον οδηγό να επιστρέφει στο όχημά του μετά από μια σύντομη δουλειά. Η εικόνα που αντικρίζει, όμως, δεν θυμίζει σε τίποτα το αυτοκίνητο που άφησε. Στο παρμπρίζ υπάρχει ένα κολλημένο σημείωμα με μια ξεκάθαρη, αν και αυστηρή, συμβουλή: «Μην παρκάρετε μπροστά από τους κάδους». Η παρέμβαση των «αγανακτισμένων» γειτόνων ή περαστικών, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Σε μια κίνηση γεμάτη ειρωνεία και οπτικό συμβολισμό, οι καθρέφτες του μικρού κόκκινου Ι.Χ. είχαν μετατραπεί σε αυτοσχέδιες κρεμάστρες για γεμάτες σακούλες σκουπιδιών. Η κορύφωση του βίντεο έρχεται στο τέλος, όταν ο οδηγός, κρατώντας την κάμερα, καταγράφει τη «διακόσμηση» του αυτοκινήτου του. Με έναν τόνο που ακροβατεί ανάμεσα στην έκπληξη και την απόγνωση, ρωτά απορρημένος: «Γιατί μου το έκαναν αυτό;». Η ερώτηση αυτή ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση στα σχόλια κάτω από το βίντεο. Από τη μία, η κίνηση των πολιτών να «στολίσουν» το αυτοκίνητο θεωρείται από πολλούς ως μια πράξη ακραίας, αλλά ίσως αναγκαίας, κοινωνικής συμμόρφωσης. Το παρκάρισμα μπροστά από κάδους εμποδίζει την αποκομιδή και δυσχεραίνει τη ζωή όλων. Από την άλλη, η απορία του οδηγού αναδεικνύει την έλλειψη επίγνωσης που συχνά έχουμε για το πώς οι ατομικές μας επιλογές επηρεάζουν το σύνολο. Είτε το δει κανείς ως ένα σκληρό μάθημα οδικής συμπεριφοράς, είτε ως ένα αστείο περιστατικό της γειτονιάς, το βίντεο αυτό παραμένει μια τέλεια υπενθύμιση: Στην πόλη, ο χώρος είναι κοινός, και μερικές φορές, το «πού θα το αφήσω για λίγο» μπορεί να σου επιστραφεί με την πιο… μυρωδάτη έκπληξη. Η εύρεση μιας θέσης στάθμευσης στην πόλη μοιάζει συχνά με άθλο, όμως η άγνοια των κανόνων μπορεί να κοστίσει ακριβά—όχι μόνο σε χρήμα, αλλά και σε κοινωνική ευταξία. Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) είναι σαφής ως προς το πού επιτρέπεται και πού απαγορεύεται να αφήνουμε το όχημά μας. Είναι αυτονόητο, αλλά συχνά παραβιάζεται: απαγορεύεται η στάθμευση σε διαβάσεις πεζών, πάνω σε πεζοδρόμια, σε ράμπες ΑμεΑ και σε εισόδους γκαράζ. Επίσης, απαγορεύεται το παρκάρισμα σε στάσεις λεωφορείων, πάνω σε γέφυρες, μέσα σε σήραγγες και σε σημεία όπου υπάρχουν πινακίδες απαγόρευσης (Ρ-39 ή Ρ-40). Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στους κάδους απορριμμάτων, καθώς η παρεμπόδιση της αποκομιδής αποτελεί συχνή αιτία αντιπαράθεσης με τους περιοίκους..!

@nikolaosderes

27,238 просмотров • 3 месяцев назад