Загрузка видео...

Не удалось загрузить видео

На главную

🎶 Ρίγη συγκίνησης στην Πλατεία Νερού: Η Αναστασία με το τελευταίο μπουζούκι του Μαζωνάκη στη σκηνή Μια ιδιαίτερα φορτισμένη στιγμή εκτυλίχθηκε στην Πλατεία Νερού, όταν η Αναστασία ανέβασε στη σκηνή το τελευταίο μπουζούκι του Γιώργου Μαζωνάκη, τιμώντας τη μνήμη του μπροστά στο κοινό. Με το μπουζούκι του Μαζώ δίπλα...

11,973 просмотров • 7 дней назад •via X (Twitter)

Комментарии: 4

Фото профиля 💥kako koritsi💥
💥kako koritsi💥7 дней назад

Χαχαχα δεν μπορούν να αποδώσουν τα τραγούδια του μαζω και βάζουν τον κόσμο να τα πει , όλοι όμως.

Фото профиля prasinostheos
prasinostheos6 дней назад

Αντρεας καραντινης λεγεται ο μπουζουξης. Ελεος

Фото профиля Iamsupercrazy7
Iamsupercrazy76 дней назад

Ότι να ναι

Фото профиля Case
Case7 дней назад

Τι εννοείτε όταν λέτε το τελευταίο μπουζούκι του Μαζωνάκη, το μουσικό όργανο ή τον άνθρωπο;

Похожие видео

Αντίο Τόνια Καζιάνη ❤️ Σαγηνευτική, αέρινη, με αρχοντική παρουσία και βλέμμα που ήξερε να μιλά χωρίς λέξεις, η Τόνια Καζιάνη ανήκε σε εκείνη τη γενιά ηθοποιών που έφερε μαζί της μια σπάνια κομψότητα και μια αλήθεια που περνούσε αβίαστα στο κοινό. Γεννημένη στην Άνδρο το 1945, μαθήτρια της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, πάτησε για πρώτη φορά τη σκηνή της Επιδαύρου μόλις στο δεύτερο έτος των σπουδών της, στις «Τρωάδες» του Αλέξη Μινωτή, δίπλα στην Κατίνα Παξινού. Ήταν ένα ξεκίνημα που έμοιαζε με υπόσχεση — και η υπόσχεση τηρήθηκε. Στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, υπηρέτησε την υποκριτική με συνέπεια και ήθος. Στον κινηματογράφο κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία της Φίνος Φιλμ, αφήνοντας το στίγμα της σε ταινίες όπως «Πέντε Χιλιάδες Ψέμματα» (1966), «Ο Επαναστάτης Ποπολάρος» (1971), «Ο Μάγκας με το Τρίκυκλο» (1972) και «Ο κυρ Γιώργης Εκπαιδεύεται» (1977). Αξίζει να σημειωθεί πως το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το οφείλει σε ένα βαθμό στην Ελένη Ζαφειρίου. Η μεγάλη αυτή ηθοποιός που είχε διακρίνει το ταλέντο της νεαρής μαθήτριας του Εθνικού κάλεσε τον Φίνο στις εξετάσεις της σχολής για να την δει. Εκείνος εντυπωσιάστηκε και λίγες μέρες αργότερα την κάλεσε στο γραφείο του για να υπογράψουν συμβόλαιο συνεργασίας. Το αποτέλεσμα ήταν στις 17 Οκτωβρίου 1966 να κάνει πρεμιέρα στους κινηματογράφους η ταινία «Πέντε Χιλιάδες Ψέμματα» με το όνομα της Τόνιας Καζιάνη να εμφανίζεται ανάμεσα σε αυτά των πρωταγωνιστών. Στη μικρή οθόνη έγινε γνώριμη και αγαπητή μέσα από εμβληματικές σειρές, από τον «Άγνωστο Πόλεμο» έως την «Καλημέρα Ζωή», ενώ παράλληλα υπήρξε και μια από τις πρώτες γυναίκες που στάθηκαν με φυσικότητα και φινέτσα μπροστά στην κάμερα ως παρουσιάστρια. Η Τόνια Καζιάνη έφυγε από τη ζωή στις 5 Ιανουαρίου, σε ηλικία 81 ετών, αφήνοντας πίσω της ρόλους, εικόνες και μια αίσθηση ευγένειας που σήμερα μοιάζει πιο πολύτιμη από ποτέ. Καλό ταξίδι, Τόνια. Σε ευχαριστούμε ❤️

Finos Film

20,224 просмотров • 8 месяцев назад

Αντίο σε μια μεγάλη Κυρία. 💔 Η Μάρω Κοντού ήταν ο ορισμός της φινέτσας, της θετικής ενέργειας, της καλοσύνης και της δύναμης. Μια γυναίκα που συνδύαζε την ευγένεια με την πυγμή, και το ταλέντο με την εργατικότητα, κερδίζοντας την αγάπη του κόσμου από την πρώτη κιόλας εμφάνισή της στο πανί, το 1954, ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια του Εθνικού Θεάτρου. Μια βουβή εμφάνιση, στην ταινία «Χαρούμενο Ξεκίνημα» της Φίνος Φιλμ, ήταν αρκετή για να σε μαγνητίσει με τη γοητεία, τη λάμψη και το ελαφίσιο βλέμμα της, και να εξελιχθεί σε μια λαμπερή καριέρα 70 ετών. Η Μάρω Κοντού δεν μπήκε τυχαία στην καρδιά μας. Με ρόλους που έγραψαν ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο, με το χαμόγελο, το ταλέντο και την αξεπέραστη κομψότητά της, έγινε μια από τις πιο αγαπημένες πρωταγωνίστριες του ελληνικού σινεμά. Η πιο κομψή Ιταλίδα από την Κυψέλη θα συνεχίσει να λάμπει μέσα από τις ταινίες της και να μας κλείνει πονηρά το μάτι κάθε φορά που θα την ξανασυναντάμε στη μεγάλη οθόνη. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους της. Αντίο Μάρω. ❤️ #RIP #ΜάρωΚοντού

Finos Film

22,909 просмотров • 2 месяцев назад

Το χαμόγελο, που έκρυβε αποφασιστικότητα, η αποφασιστικότητα που δεν αγνοούσε τη μετριοπάθεια, η διαρκής εγρήγορση της εντιμότητας και της αφοσίωσης στα συμφέροντα των απλών ανθρώπων. Των ανθρώπων που ζουν, δημιουργούν και παλεύουν στα νησιά μας κυρίως. Αυτός ήταν ο δικός μας Νεκτάριος. Ο Νεκτάριος Σαντορινιός. Ο φίλος, ο σύντροφος, ο παρών στα μικρά και τα μεγάλα. Στα δύσκολα του αγώνα και τα ακόμα πιο δύσκολα της εξουσίας. Στην προσπάθεια της Αριστεράς, τα δίσεκτα χρόνια, να υπάρχει ως καταλύτης της προόδου. Και αργότερα, της κυβερνώσας Αριστεράς, με τη σκληρή αναμέτρησή της με τους δανειστές, στα πάνω και τα κάτω της διαπραγμάτευσης, ο Νεκτάριος ήταν ένα νησί σταθερότητας μέσα σε ένα πέλαγος από ταλαντεύσεις, δισταγμούς, εχθρότητα και αμηχανία. Η μνήμη του συνοδεύει πάντα τα βήματά μας. Μας λείπει όμως. Λείπει από το πλάι μας το χαμόγελό του, ο καλός λόγος, η ετοιμότητά του να συμβάλει όπου χρειαστεί. Και κυρίως το αποτύπωμά του στα μικρά και μεγάλα έργα, όταν είχε την ευθύνη του υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. Η έμπνευση και η λαχτάρα του να κάνουμε πράξη το μεταφορικό ισοδύναμο, για να γίνει λίγο πιο εύκολη τη ζωή των ανθρώπων του Αιγαίου. Ίσως μια από τις πιο εμβληματικές μεταρρυθμίσεις για τον νησιωτικό τόπο μας, που δυστυχώς εγκατέλειψε η σημερινή κυβέρνηση. Η σημερινή μέρα, όμως, είναι για όλους όσους τον γνωρίσαμε μια μέρα δικαίωσης και συγκίνησης. Που αποδεικνύει ότι τίποτε δεν πήγε χαμένο από τη σύντομη ζωή του. Θυμάμαι με συγκίνηση, με πόσο συγκλονιστικό θάρρος έδινε τη μάχη με την ασθένεια, που τελικά τον κατέβαλε. Πώς, ενώ πάλευε με τον καρκίνο, δεν σταματούσε να παλεύει και για όσα πίστευε. Μέχρι την τελευταία στιγμή. Είμαι ευτυχής που ταξιδέψαμε μαζί του στη ρότα της Αριστεράς. Περήφανος που δώσαμε πλάι - πλάι τη μάχη για την απαλλαγή της πατρίδας μας από τη μνημονιακή επιτροπεία. Και πολύ χαρούμενος που ο δήμαρχος της Σύμης, το νησί που τόσο πολύ αγαπούσε, έκανε την υπόσχεσή του πράξη και δίνει σήμερα το όνομά του στο λιμάνι του νησιού. Έτσι, ο Νεκτάριος, πέρα από τη μνήμη και τις καρδιές μας, θα μείνει για πάντα και δίπλα στους ανθρώπους και στις θάλασσες που τόσο αγάπησε, στα Δωδεκάνησα. Αυτή τη πολύ σημαντική ημέρα, λοιπόν, θέλω με μια υπόσχεση να τιμήσω τη μνήμη του: Θα επιμείνουμε στον δικό του δρόμο. Τον δρόμο της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Και, όταν θα ταξιδεύουμε στη ρότα του αγώνα για μια δικαιότερη κοινωνία, θα τον έχουμε πάντα μαζί μας, στη πλώρη μας. Δήλωση στο Συμπόσιο για τη Νησιωτικότητα "Νεκτάριος Σαντορινιός: Βιώσιμες πολιτικές για το μέλλον των νησιών", με αφορμή την ονοματοδοσία του λιμανιού της Σύμης ως "Λιμένας Σύμης Νεκτάριος Σαντορινιός".

Αλέξης Τσίπρας - Alexis Tsipras

28,390 просмотров • 1 год назад