Σκέψεις του δρόμου και η τέταρτη ελληνική κοινωνική τάξη.

Δεν θα ενέτασσα την έννοια της «παρασιτικής τάξης» στο ίδιο εννοιολογικό πλαίσιο με τις κοινωνικές τάξεις που διακρίνει ο Μαρξ (καπιταλιστές – ιδιοκτήτες μέσων παραγωγής, αστοί και προλετάριοι). Άλλωστε, ο ίδιος ο Μαρξ χαρακτηρίζει ως «παράσιτα» την καπιταλιστική τάξη ή/και συγκεκριμένες οικονομικές πρακτικές, όπως την ενοικίαση κεφαλαίου ή ακίνητης περιουσίας. Το κρίσιμο ζήτημα αφορά τον ίδιο τον ορισμό της «παρασιτικής τάξης». Δεν μπορεί να θεωρηθεί αυτομάτως άεργος κάποιος που κατέχει θέση στο δημόσιο χωρίς να έχει διοριστεί μέσω ΑΣΕΠ, όπως επίσης δεν είναι δεδομένο ότι όσοι έχουν προσληφθεί μέσω ΑΣΕΠ παράγουν έργο. Σε πολλές περιπτώσεις, η ίδια η υπηρεσία δεν παράγει ουσιαστικό έργο, γεγονός που καθιστά δυσχερή την αξιολόγηση της συνεισφοράς των εργαζομένων της. Το ζήτημα που ανακύπτει είναι πώς μια τέτοια τάξη μπορεί να μετατραπεί από κοινωνικά ελκυστική σε απορριπτέα. Στην ελληνική κοινωνία, η απάντηση σε αυτό το ερώτημα συνδέεται κατά την γνώμη μου με την ευρύτερη νοοτροπία μας απέναντι στα κοινά, τα οποία θεωρούμε ως κάτι ξένο, κάτι που αφορά «άλλους» και όχι τον εαυτό μας. Η αποξένωση από τα δημόσια αγαθά και τους θεσμούς ενισχύει την ανοχή σε τέτοια φαινόμενα. Δεν θεωρούμε πως απαιτούν τη δική μας συμμετοχή. Αν οι φίλοι & η τοπική κοινωνία προσπαθούσε να απομονώσει αύρα που περιγράφεις τότε δεν θα ήταν τόσο διαδεδομένο το φαινόμενο. Εδώ όμως, συμβαίνει το αντίθετο - αν ξέρεις κάποιον που ξέρει κάποιον και μπορείς να διευκολύνει μια κατάσταση, είσαι κοινωνικά χρήσιμος & θελκτικός στον κοινωνικό περίγυρο.

(Προφανώς)

Εγώ αυτούς τους αποκαλώ «εφαψίες». - Τι δουλειά κάνεις; - Έχω επαφές. - Α, μάλιστα.

Είναι το λούμπεν προλεταριάτο που έλεγε ο Μαρξ συν την λούμπεν αστική τάξη όπως την ονόμασε για πρώτη φορά η 17Ν τη 10ετια του 80. Αυτοί που από το ‘21 ως σήμερα ζουν με εθνικά δάνεια, σχέδια Μάρσαλ, Κοινοτικές επιδοτήσεις χωρίς να παράγουν και να προσφέρουν απολύτως τίποτα

Η παρασιτική τάξη όπως τη χαρακτηρίζεις, πωλείται σε αυτόν που θα δώσει το πιο υψηλό τίμημα. Ποια από τις άλλες τάξεις μπορεί να το κάνει αυτό; Το φαινόμενο δεν είναι ελληνικό, το βλέπουμε παγκοσμίως. Για παράδειγμα, high speed railway στην Καλιφόρνια. Η θεωρία του Μαρξ ισχύει.

Δεν έχεις άδικο και δεν βλέπω την Μαρξιστική θεωρία παρωχημένη. Λέω απλά ότι η παρασιτική τάξη πλέον δεν πουλιέται. Εκβιάζει.

Αυτό το παράσιτο είναι στάδιο του άκρατου νεοφιλελευθερισμού. Με την έννοια ότι δεν είναι σύμπτωμα κάποιας ασθένειας του συστήματος, αλλά ένα στάδιο του συστήματος. Π.χ. Η motor oil παράγει έργο, είχε και παρασιτικά κέρδη. Ποια η διαφορά μεταξύ αστών και παράσιτων, ταξικά ; Καμία

[6] A “polis” comprises the two aspects described above, the settlement and the community. But, quite early on in Greek thought, a polis becomes not “just a walled city but rather a community of men ready to defend their society.” [7] In the Greek democratic mentality...

Top

Έκανες διάλεξη πανεπιστημιακου επιπεδου με απλά και κατανοητά λόγια.