Loading video...

Video Failed to Load

Go Home

Уран нугараач охидын талаарх энэ баримтат киног хэдэн сарын үзэж байлаа. Охины гэр бүлийн тэр үеийн нөхцөл байдал тааруу ч өнө их хүсэл мөрөөдөлтэй байгааг нь их л харуулсан... Одоо хаа яваа бол гэж бодогдож байсан чинь ингээд гараад ирлээ. Хөдөлмөрлөж байгаа хүний амьдрал үргэлж ахиж дэвшиж байдгийн жишээ...

16,596 views • 10 months ago •via X (Twitter)

0 Comments

No comments available

Comments from the original post will appear here

Related Videos

4,5 сая дагагчтай Дэлхийгээр аялдаг блоггер нөхөр Монгол улсад ирээд явахдаа Багануур, Дархан, Эрдэнэт, Хөтөл, Булган, Хөвсгөл гээд газруудаар аялаад буцаж.. Блогийг нь 4 сая орчим хүн үзэж. За ёстой хэцүүхэн л үзэж дуусгалаа, маш их ичлээ🫣 Жишээ нь энэ Эрдэнэтэд буудалд буусан хэсгээ буудалд буух хамгийн хэцүү нь энэ байлаа гээд тэр буудал доторх байгаа байдалд сэтгэл дундуур байгаагаа хэлж цагаан хэрэглэлд хүрч чадахгүй сэжиглэж хувцастайгаа унтаж байна гэх зэргээр ярьж байгааг нь сонсоод ёстой ёоо яаанаа л боллоо🤧 Бас тэр Хөвсгөлд очоод энэ нуур, эвдэрсэн том усан онгоцыг л үзэх гэж 3 өдөр явсан юм уу гээд халаглаж байгаа зэрэг бол ёстой уйлах инээх хоёрын голоор л байх шиг болно лээ.. Энэ блогийг үзсэн хүн Монголд лав ирэхгүй, батаараа шүү 🫣😆 Дарга нар сошиалаар л аялал жуулчлал гээд л сүр, сүр юм яриад байдаг үнэндээ амьдрал дээр үнэхээр тэс өөр байгааг анхаарч үзээсэй!

NaNa

87,606 views • 1 year ago

Би 54 настай. Өмнө нь мужаанаар ажилладаг байлаа. Амьдрал амаргүй байсан ч би гомдоллодоггүй байсан. Надад эхнэр, хүү хоёр байсан. Тэд миний бүх ертөнц байлаа. Би бүхнээ хүүдээ зориулсан. Хоолны мөнгөө хэмнэж, илүү цагаар ажиллаж, зөвхөн хүүгээ их сургууль төгсгөхийн төлөө зүтгэсэн. Тэр төгсөх өдөр би уйлсан. Бидний шинэ амьдрал эхэлж байна гэж бодсон.Гэхдээ бүх зүйл өөрчлөгдсөн. Эхнэр маань хөндий болсон. Хүү маань завгүй болсон. Тэд над руу залгахаа больсон. Нэг л өдөр хоёулаа явсан. Үдэлгүйгээр. Би хүлээсэн. Өдрүүд жил болон урссан. Хэн ч эргэж ирээгүй. Би гэрээ алдсан. Амьдрах зорилгоо ч алдсан. Гудамжинд унтдаг болсон. Мартагдсан. Хүмүүс нүд буруулдаг байв.Гэхдээ миний дотор нэг зүйл үлдсэн нь миний хоолой. Бас тэд сонсож магадгүй гэсэн найдвар. Би одоо энэ тайзан дээр зогсож байна. Ялахын төлөө биш. Алдар нэрийн төлөө ч биш. Зүгээр л нэг дуу дуулах гэж. Тэдний төлөө. Тэд сонсож магадгүй. Санаж магадгүй. Би тэднийг хайрлахаа хэзээ ч больж байгаагүй. Тиймээс энэ бол тэдэнд зориулсан миний дуу. Дууны үг: Би цусаар бүрхсэн гараараа бидний гэрийг барьсан Хайр, итгэл дүүрэн тоосго бүрийг эвлүүлсэн. Чи миний гэрэл байсан, амьдралын минь утга учир байсан Одоо би зүгээр л хоосон тэнгэртэй ярьдаг боллоо.,, Эхнэртээ хандсан: Би одоо ч хаалганы өмнө хүлээсээр Чиний инээд нэгэн цагт цуурч байсан тэр хаалга. Шөнө бүр шивнэн гуйлга тавьдаг: “Гэртээ ирээч… Намайг бүү орхиоч…” Гэвч надад үлдсэн нь зөвхөн нам гүм… Дуугуй бүхнийг орлодог Хүүдээ хандсан: Чи малгайгаа өмсөж, зангиагаа засаад, Мөрөөдлөө хөөж нисэн одохыг чинь Би ажиглан зогссон.... Би чамд далавч өгөөд, би чиний ард үлдсэн. Харин одоо чи явсан... цаг хугацаа ч бас хамт алга болсон. Би одоо ч хаалганы өмнө хүлээсээр, Чиний алхам энэ шалыг мэдрүүлж байсан тэр л хаалга. Өвдөлт хүртэл бүдгэрч эхэлдэг юм байна...Харин хайр — тэр хэзээ ч бүдгэрдэггүй. Би одоо ч ганцаараа... одоо ч айдастай. Надад их зүйл хэрэггүй — зүгээр л нэг өдөр дуудахыг л хүлээнэ Чамайг намайг дуудаж, “Би санаж байна...” гэж хэлэхийг сонсохсон. Гэвч хүслийн хил хязгаар тэнд хүрдэггүй юм байна. Энд, энэ тайзан дээр хуучирч ядарсан биеэрээ.. Өвдөлтөөр дүүрэн зогсож байна. Алтны төлөө биш... алдрын төлөө ч биш. Зүгээр л нэрийг чинь дуудах гэж...Би одоо ч хүлээсээр... Одоо ч хэвээрээ...

Chinzilla🇲🇳🇺🇦

21,704 views • 10 months ago