آخر اون هفته کذایی، اِلِکتِرا خونه نبود...

یه سکانسه که مورفی پشت در داره داد میزنه گریه میکنه الکترا اون ور در هست و در رو باز نمیکنه اونم جیغ میزنه و گریه میکنه سکانس عجیبی بود میدونی هردوشون مقصرن که رابطشون رو نابود کردن و همزمان دلت برا جفتشون میسوزه

Our best-seller is available for #iPhone16! Over 13 million Impact Cases sold around the world. Get yours today! #CASETiFY

واقعا سینمای گاسپارنوئه رو دوست دارم. به دلم میشینه. با اینکه از دید خیلی از منتقدا چرک و خشن و ....

این فیلم تری سام خیلی قوی هستش، فیلم بسیار موضوع خوبی داره و به نظرم دیدنش برای نوجوانان خیلی عبرت انگیز هستش، لذت های شهوانی لحظه ای چطور میتونه روند زندگی انسان‌ها رو تغییر بده و اینکه لذایذ آتشین لحظه ایشون را کنترل کنن

مورفی خودش قربانی بود، شخصیت‌هایی مثل مورفی پس از ارتکاب خیانت و از هم پاشیدن رابطه شروع می‌کنند به خودتنبیهی. این قضیه اونجایی بغرنج میشه که الکترا اولین خیانتکار بود، شخصیت مورفی رو متزلزل کرد و زمانی که لغزید فاز کسی که بهش خیانت شده رو گرفت.

در «عشق» کاسپر نوئه، دوربین نه تماشاگر که معشوق است؛ با حرکاتی نرم، بی‌واسطه، و بی‌پروایانه، جسم را می‌کاود و روح را برهنه می‌کند. عشقی که نوئه تصویر می‌کند، میان لذت و درد در نوسان است—مثل شعله‌ای که هم گرم می‌کند و هم می‌سوزاند.

موزیک این صحنه داره همه چی رو توضیح میده. یک حس عاشقانه و اروتیک همراه با یک لایه دیگه که خبر از یک فاجعه رو میده.

خیلی ارتباط نگرفتم با این فیلم. گفتم یه فیلم دیگه از نوئه می‌بینم توقعم چیزی بالاتر از این بود، تو ذوقم خورد

این فیلم ویران کننده هست اعصابم نمیکشه حتی درباره اش بخونم

خیانت😅

حتی فکر کردن به این فیلم هم چند هفته حالمو بد میکنه