Loading video...

Video Failed to Load

Go Home

از بی‌پناه و تنهاترین شخصیت‌های سینمایی یا تلویزیونی بنویسید که استیصالش احساسا‌ت‌تون رو جریحه‌دار کرده. ما شروع می‌کنیم: لوکاس (با بازی مس میکلسن) در فیلم «شکار»، محصول ۲۰۱۲ دانمارک، به کارگردانی تامس وینتربرگ. The Hunt 2012

HalghehMag's profile picture

فصلنامه سینمایی حلقه

42,561 subscribers

172,632 views • 1 year ago •via X (Twitter)

Health & WellnessEducationArts
LIVE

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 Comments

No comments available

Comments from the original post will appear here

Related Videos

وضعیت ما سینمادوستان در جمعی غیر سینمایی، وقتی به فیلمی یا سریالی اشاره می‌کنیم. (دوستان غیر سینمایی رابین داره به فیلم ۷ از فینچر اشاره می‌کنه)
0:15

وضعیت ما سینمادوستان در جمعی غیر سینمایی، وقتی به فیلمی یا سریالی اشاره می‌کنیم. (دوستان غیر سینمایی رابین داره به فیلم ۷ از فینچر اشاره می‌کنه)

mojgan.k

22,609 views • 10 months ago

لطفاً این فیلم چند ثانیه‌ای رو تا آخر نگاه کنید. موشک‌های تام‌هاوک امریکایی باله ندارند، این فیلم بسیار کوتاه و مستند ثابت می‌کنه حمله به مدرسه‌ی میناب کار امریکا نبوده و‌ جمهوری اسلامی خودش با پهپاد یا موشک‌های چینی به مدرسه حمله کرده تا با کشته‌سازی، ادای مظلومیت در بیاره و آمریکا رو در مجامع عمومی سرشکسته کنه. حق با جناب عباس فخرآور و سایر دوستانیه که از همون روز اول این واقعیت رو بارها و بارها اعلام کردند، اما متاسفانه ما به‌خاطر شرایط جنگی و آخوند به کون بودن ذاتی‌مون باز هم اسیر پروپاگاندای رژیم شدیم. انقدر شریف هستم که عذرخواهی کنم.
0:10

لطفاً این فیلم چند ثانیه‌ای رو تا آخر نگاه کنید. موشک‌های تام‌هاوک امریکایی باله ندارند، این فیلم بسیار کوتاه و مستند ثابت می‌کنه حمله به مدرسه‌ی میناب کار امریکا نبوده و‌ جمهوری اسلامی خودش با پهپاد یا موشک‌های چینی به مدرسه حمله کرده تا با کشته‌سازی، ادای مظلومیت در بیاره و آمریکا رو در مجامع عمومی سرشکسته کنه. حق با جناب عباس فخرآور و سایر دوستانیه که از همون روز اول این واقعیت رو بارها و بارها اعلام کردند، اما متاسفانه ما به‌خاطر شرایط جنگی و آخوند به کون بودن ذاتی‌مون باز هم اسیر پروپاگاندای رژیم شدیم. انقدر شریف هستم که عذرخواهی کنم.

بهرنگ سهرابى

36,252 views • 3 months ago

تلگرام باشگاه النصر این فیلم رو منتشر کرده که مقایسه کاروان النصر در ژاپن و ایرانه. همونطور که میشه دید، اشتیاق هواداران همه‌جا هست، و تفاوت دقیقاً در وجود جمهوری‌اسلامیه. حکومتی که به گلوله و باتوم و اشک‌آور عادت کرده و در حالت عادی توانایی نظم‌دهی به مسیر یک اتوبوس رو هم نداره!
0:16

تلگرام باشگاه النصر این فیلم رو منتشر کرده که مقایسه کاروان النصر در ژاپن و ایرانه. همونطور که میشه دید، اشتیاق هواداران همه‌جا هست، و تفاوت دقیقاً در وجود جمهوری‌اسلامیه. حکومتی که به گلوله و باتوم و اشک‌آور عادت کرده و در حالت عادی توانایی نظم‌دهی به مسیر یک اتوبوس رو هم نداره!

اسماعیل

131,377 views • 2 years ago

اگه میخواهید بدونید یک واژه یا عبارت انگلیسی در چه فیلم ها و نمایش‌هایی استفاده شده یک سایت خیلی جالب هست که هم لیست فیلم ها رو پیدا می کنه هم اون بخش از فیلم رو در لحظه با زیرنویس براتون بخش می کنه. مثلا من سرچ زدم: on purpose یعنی از قصد، با منظور:
0:11

اگه میخواهید بدونید یک واژه یا عبارت انگلیسی در چه فیلم ها و نمایش‌هایی استفاده شده یک سایت خیلی جالب هست که هم لیست فیلم ها رو پیدا می کنه هم اون بخش از فیلم رو در لحظه با زیرنویس براتون بخش می کنه. مثلا من سرچ زدم: on purpose یعنی از قصد، با منظور:

Ali Naderi | علی نادری

36,292 views • 2 years ago

می‌دونید چرا تو هیچ فیلم سینمایی و تلویزیونی چنین تصاویری از ایران نشون داده نمیشه؟
0:13

می‌دونید چرا تو هیچ فیلم سینمایی و تلویزیونی چنین تصاویری از ایران نشون داده نمیشه؟

حسین‌عباسی‌فر

94,509 views • 1 year ago

سلام دوستان با کمک Tuby از این به بعد میتونید ویدیوهای یوتوب رو با زیرنویس روان فارسی ببینید! هر ویدیویی که دوست دارید با یک کلیک زیرنویس‌دار میشه و بدون نیاز به دانلود ویدیو، فایل زیرنویس یا برنامه جانبی، در همان محیطِ یوتوب زیرنویس، روی ویدیو ظاهر میشه. با ثبت‌نام، کردیت هدیه برای زیرنویس ۱۵ دقیقه ویدیو رو دریافت میکنید. ممنون میشم اگر تست کنید و نظراتتون رو در مورد کارکرد تیوبی برام بنویسید.
0:10

سلام دوستان با کمک Tuby از این به بعد میتونید ویدیوهای یوتوب رو با زیرنویس روان فارسی ببینید! هر ویدیویی که دوست دارید با یک کلیک زیرنویس‌دار میشه و بدون نیاز به دانلود ویدیو، فایل زیرنویس یا برنامه جانبی، در همان محیطِ یوتوب زیرنویس، روی ویدیو ظاهر میشه. با ثبت‌نام، کردیت هدیه برای زیرنویس ۱۵ دقیقه ویدیو رو دریافت میکنید. ممنون میشم اگر تست کنید و نظراتتون رو در مورد کارکرد تیوبی برام بنویسید.

Shahriar

12,496 views • 1 month ago

صدا و سیمای جمهوری‌اسلامی، ترانه‌ای با اشعار آشکارا یهودستیزانه پخش می‌کنه: «پشت سر سید علی گوش به فرمان امر ولی ما همه سربازیم با افتخار ریشه یهودو می‌کنیم با اقتدار» پخش این سرود در حالیه که ایران بزرگ‌ترین جمعیت یهودیان رو در خاورمیانه بعد از اسرائیل داره
0:18

صدا و سیمای جمهوری‌اسلامی، ترانه‌ای با اشعار آشکارا یهودستیزانه پخش می‌کنه: «پشت سر سید علی گوش به فرمان امر ولی ما همه سربازیم با افتخار ریشه یهودو می‌کنیم با اقتدار» پخش این سرود در حالیه که ایران بزرگ‌ترین جمعیت یهودیان رو در خاورمیانه بعد از اسرائیل داره

Fardad Farahzad | فرداد فرحزاد

252,580 views • 1 year ago

نه مثل اینکه افسانه نبوده و گاسپار نوئه از مونیکا بلوچی و ونسان کسل خواسته بود که در فیلم Love هم بازی کنند که این دو عزیز بخاطر حجم صحنه‌های جنسی، قید کار رو می‌زنند. و نکته تکمیلی اینکه ایده Love پیش از ساخت Irréversible به ذهن نوئه رسیده بود. Irréversible 2002 با تشکر از @mojgank2 از همراهان حلقه.
0:13

نه مثل اینکه افسانه نبوده و گاسپار نوئه از مونیکا بلوچی و ونسان کسل خواسته بود که در فیلم Love هم بازی کنند که این دو عزیز بخاطر حجم صحنه‌های جنسی، قید کار رو می‌زنند. و نکته تکمیلی اینکه ایده Love پیش از ساخت Irréversible به ذهن نوئه رسیده بود. Irréversible 2002 با تشکر از @mojgank2 از همراهان حلقه.

فصلنامه سینمایی حلقه

37,639 views • 11 months ago

۱۰ متر دیوار خونه مشتری رو باز کردیم و با تیرآهن وزن سقف رو مهار می‌کنیم که بتونیم براش یک در کشویی بزرگ رو به حیاط نصب کنیم.
0:17

۱۰ متر دیوار خونه مشتری رو باز کردیم و با تیرآهن وزن سقف رو مهار می‌کنیم که بتونیم براش یک در کشویی بزرگ رو به حیاط نصب کنیم.

Ali Ebrahimzadeh

26,803 views • 1 year ago

ببینید ۵۰۰ متری خونه چی پیدا کردییییییم. میخوام برم بالا سر مزرعه دار بگم یا منم بازی یا من میدونم و مزرعه و یه ۴ لیتری. شیرین ۲۰ هکتار بود که من با ۲ هکتارش زندگیم از این‌ رو به اون رو میشه.
0:11

ببینید ۵۰۰ متری خونه چی پیدا کردییییییم. میخوام برم بالا سر مزرعه دار بگم یا منم بازی یا من میدونم و مزرعه و یه ۴ لیتری. شیرین ۲۰ هکتار بود که من با ۲ هکتارش زندگیم از این‌ رو به اون رو میشه.

ماندانا🐊

96,808 views • 1 year ago

در بازار زنی با تعجب به معترضین میگفت چرا جوانی که اشوب کرده را میبرند و ساکتید. اینجا هم مردی از زنی میگوید. ماجرا چیست؟ همه فهمیده اند که آن زن و این مرد هر دو فیلمبردار و مامورند که یااز کتک خوردن سوژه توسط پلیس یا از رشادتش بگویند. خداراشکر دست اوباش برای معترضین هم رو شده...
0:13

در بازار زنی با تعجب به معترضین میگفت چرا جوانی که اشوب کرده را میبرند و ساکتید. اینجا هم مردی از زنی میگوید. ماجرا چیست؟ همه فهمیده اند که آن زن و این مرد هر دو فیلمبردار و مامورند که یااز کتک خوردن سوژه توسط پلیس یا از رشادتش بگویند. خداراشکر دست اوباش برای معترضین هم رو شده...

آقای تحلیلگر 🇮🇷✌️

15,273 views • 8 months ago

خودشیفته، نارسیسیت، نابالغ، اینسکیور، دغل‌باز، لاشی... فرقی نمی‌کنه که اسمش رو چی بذارید. اما اگه اندازه ۵ دقیقه حوصله کنید می‌خوام برای شما از یک لحظه بگم. لحظه‌ای که اولین جرقه‌ی همه دردسرهای بعدی رو می‌زنه. لحظه‌ای که مثل تیغی در گلو هم دردآوره و هم اجازه نمی‌ده غذا بخوری. که اگه فکری به حالش نکنی، باعث می‌شه سوتغذیه نحیفت کنه یا حتی بکشتت. (قبلش ویدیوی این پست رو ببینید) 🔖 پرده اول: کودکی گریه می‌کنه. شاید از گشنگی کلافه شده، شاید از تنهایی ترسیده. شاید پوشکش اذیتش می‌کنه. شاید پرخاش مراقبینش به همدیگه رو دیده. دستانش رو در هوا تکون می‌ده و رد چشمانش به دنبال چهره گرم مامان یا دست حمایتگر بابا می‌گرده. مامان درد مزمنی پیدا کرده. شاید کمرش درد می‌کنه. شاید چند وقتیه درگیر ترفیع شغلی باباست چون بابا پروژه جدیدی گرفته و چند وقتیه دیر وقت به خونه میاد و در دسترس نیست. مامان شاید بعد از زایمان، افسردگی گرفته. شاید مشکل مالی‌ای پیش اومده و بابای تحت فشار، مامان رو هم مضطرب و نگران کرده. شاید مامان و بابا به این‌جای زندگی فکر نکرده بودن و حالا چکه‌های گاه و بی‌گاه سقف رابطه‌شون تبدیل به نم‌گرفتگی همیشگی و پوسیدگی رنگ و گچ شده. هر چه که هست چشم‌های کودک می‌گرده و خط نگاهش به چهره در هم کشیده‌ای می‌خوره. به چشمانی کم‌فروغ. به صورتی عصبانی. به لب‌هایی که گوشه‌هاش پایین افتاده. به ابروهای درهم‌کشیده‌ای که نشانی از محبت در اون‌ها نیست. شاید چشم‌‌های کودک می‌گرده و می‌گرده اما نگاهی پیدا نمی‌کنه. و این نه ماجرای امشب و هفته پیش و ماه گذشته، بلکه پاسخیه که - شاید همیشه، شاید گاه‌به‌گاه - اما مستمر و پیوسته دریافت می‌کنه: ⚡️لحظه‌ای که چشم‌ها به جست‌وجوی چشمه خنک و زلال توجه و محبت رفتن اما تشنه، با مشک خالی و با مُشتی خاک در کام برگشتن. 🔖 پرده دوم: کودک بزرگ‌تر می‌شه. به هر حال شیرین و بامزه‌اس (مگر این که خیلی بدشانس باشه که حتی بامزه و لپ‌دار هم نباشه). اون‌طور که هر کودک ۳-۴ ساله‌ای به توجه و دیده شدن نیاز داره، او هم به دنبال نیازش می‌گرده. مثل ریشه‌ای در خاک به دنبال آب، مثل گرسنه‌ای به دنبال غذا. شاید اگه بچه گربه وحشی رو در جنگل یا صحرا پیدا کنید و نون خشکی جلوش بندازید، حتی بوش هم نکنه. اما گربه‌ی توی کوچه - البته نه کوچه‌های حالا که پر از غذای خشک خارجیه - با دنده‌هایی که از زیر پوستش کمی معلومه و تن نحیفش، همون نون خشک رو هم به دندون می‌کشه و با میو کردن ضعیفی سعی می‌کنه شما رو راضی کنه تا سوسیس وسط نون که بوش بهش خورده رو هم بهش بدید. هر چه که هست، کودک به روشی که نمی‌دونه از کجا میاد ولی براش کار می‌کنه، توجه رو می‌گیره و سیراب می‌شه. شاید چون مودبه، شاید چون همیشه موهاش آب و شونه شده‌اس، شاید چون بلده دست به کنترل تلویزیون نزنه. شاید چون وقتی عصبانیه می‌گه چشم و گریه نمی‌کنه، شاید چون بلده شعری که بچه‌های ۷-۸ ساله با مشکل می‌خونن رو از حفظ بخونه. شاید چون بلده باز هم به چشمان بی‌فروغ و صورت در هم‌کشیده یا لب‌هایی که نمی‌جنبه و شاید حتی چشمی که نیست، نگاه کنه بی آن که خم به ابرو بیاره. در عوض کاری کنه که اون چشم‌ها اندکی برق بزنن و لب‌ها کمی بخندن. ⚡️بالاخره راه‌حل کنار اومدن با اون لحظه پیدا می‌شه. 🔖 پرده سوم: نوجوون ۱۳ ساله در اتاقش نشسته و با خودش فکر می‌کنه - یا شاید حتی فکر نمی‌کنه و بعداً متوجه جریان ناخودآگاه فکرش می‌شه - و می‌گه: «دیدی چه بیابان وحشتی بود؟ دیدی که چه گرسنه و تشنه بودیم؟ اما ما موفق شدیم. نه! یه ذره دیگه تا موفقیت مونده... ولی دیدی چیزی رو ساختیم که دیگه همه چشم‌ها با ذوق و همه لب‌ها با خنده باهاش روبرو می‌شن؟ می‌دونم... همه‌ی همه که نیست. کلی چهره هست که تا حالا ندیدیم. این صورتایی که هر روز می‌بینیم هم به نظر می‌رسه هنوز هم بعضی وقت‌‌ها در‌هم‌کشیده و کم‌فروغه. آخ! دیدی پریروز دو تاشون بهمون لبخند نزدن؟ خیلی تلخ بود. ولی جای نگرانی نیست. چون این چیزی که داریم می‌سازیم یکم دیگه، اگه فقط یکم دیگه روش کار کنیم دیگه به همه چشم‌ها و لب‌ها ذوق و خنده میاره» 🔖 از پرده سوم به بعد، برنامه‌ریزی پیش‌فرض مشخصه: یکم دیگه روی اون چیزی که داریم می‌سازیم کار کنیم تا دیگه همه بپسندنش. تا دیگه از اون جست‌وجو با کام تشنه و پرخاک و مشک خالی برنگردیم. تا دیگه اون لحظه ⚡️ تکرار نشه. اما کیه که ندونه دنیا کارش ناکام کردنه؟ کیه که ندونه آدم‌ها اصلاً به مشک ما نگاه نمی‌کنن که بخوان پرش کنن؟ این رو من و شما می‌دونیم، اما گربه‌ای که با نون خشک سیر شده نمی‌دونه. ریشه‌ای که جون کنده تا خودش رو به آب برسونه نمی‌دونه. و این همون تیغ در گلوست. هر ارتباط جدید با برنامه‌ریزی پیش‌فرض تکرار نشدن اون لحظه آغاز می‌شه و بعد از اندکی - اگه ادامه‌دار بشه - به گروگان گرفته می‌شه تا هیچ وقت باعث رخ دادن دوباره اون لحظه ⚡️ نشه. به هر حال اون لحظه خیلی خیلی دردناکه و ما هم این همه سال زحمت کشیدیم تا این محصول همه‌پسند رو بسازیم. حالا درسته کماکان یکی دو تا جاش گیر و گور داره. اما تیم توسعه قول داده با فیدبک‌های جدید حتماً محصول نهایی رو تا چند ماه دیگه آماده کنه. چیزی که مهمه اینه که تیغ رو دست نزنیم. چون دست زدن بهش درد داره. اما خب این شکم گرسنه نیاز به غذا داره. با هر لقمه هم تیغْ گلو رو خراش می‌ده و درد داره و غذا بهش می‌چسبه. درسته که یکمی درد داره. اما محصول ما قراره درد تیغ رو در نسخه نهایی کاملاً رفع کنه. از طرفی اگه تیغ رو دربیاریم ممکنه گلومون بچسبه بهم و دیگه نتونیم غذا بخوریم. حتی تیم توسعه گفته شاید کل دستگاه گوارش رو از کار بندازه. ما که نمی‌دونیم چی می‌شه. بعد خب معده و روده رو هم نمی‌شناسیم که بخوایم بهشون رسیدگی کنیم. فقط تیغ و گلو رو می‌شناسیم و غذا. ولی این درد گلو باعث می‌شه نه درست طعم غذا رو بفهمیم، نه درست بجویم و قورتش بدیم. بقیه هم تا کی تحمل آخ و اوخ و غذا خوردن خاص ما رو بکنن؟ خسته می‌شن دیگه... البته ما هم می‌تونیم سریع‌تر از سر سفره پاشیم تا کسی متوجه تیغ در گلو و رژیم خاصمون نشه. رژیم غذاییمون هم به خاطر عفونت و زخم‌های مکرر محدود و محدودتر می‌شه. ♻️ و زندگی همین‌طور پیش می‌ره... اگه خوش‌شانس باشیم، با یکی هم‌سفره می‌شیم که بالاخره یه فیدبکی به این محصول و این حقیقت که هنوز بعد از این همه سال تحقیق و توسعه نتونسته مشکل تیغ در گلو رو حل کنه، بده. و سوالی که بعد از اون هر بار تکرار می‌شه و باید بهش جواب بدیم، اینه: آیا جرئت مواجه شدن با اون لحظه⚡️ و در آوردن تیغ و درد و مراقبت‌های بعدش رو داریم... یا به کار روی محصول ادامه می‌دیم؟
0:17

خودشیفته، نارسیسیت، نابالغ، اینسکیور، دغل‌باز، لاشی... فرقی نمی‌کنه که اسمش رو چی بذارید. اما اگه اندازه ۵ دقیقه حوصله کنید می‌خوام برای شما از یک لحظه بگم. لحظه‌ای که اولین جرقه‌ی همه دردسرهای بعدی رو می‌زنه. لحظه‌ای که مثل تیغی در گلو هم دردآوره و هم اجازه نمی‌ده غذا بخوری. که اگه فکری به حالش نکنی، باعث می‌شه سوتغذیه نحیفت کنه یا حتی بکشتت. (قبلش ویدیوی این پست رو ببینید) 🔖 پرده اول: کودکی گریه می‌کنه. شاید از گشنگی کلافه شده، شاید از تنهایی ترسیده. شاید پوشکش اذیتش می‌کنه. شاید پرخاش مراقبینش به همدیگه رو دیده. دستانش رو در هوا تکون می‌ده و رد چشمانش به دنبال چهره گرم مامان یا دست حمایتگر بابا می‌گرده. مامان درد مزمنی پیدا کرده. شاید کمرش درد می‌کنه. شاید چند وقتیه درگیر ترفیع شغلی باباست چون بابا پروژه جدیدی گرفته و چند وقتیه دیر وقت به خونه میاد و در دسترس نیست. مامان شاید بعد از زایمان، افسردگی گرفته. شاید مشکل مالی‌ای پیش اومده و بابای تحت فشار، مامان رو هم مضطرب و نگران کرده. شاید مامان و بابا به این‌جای زندگی فکر نکرده بودن و حالا چکه‌های گاه و بی‌گاه سقف رابطه‌شون تبدیل به نم‌گرفتگی همیشگی و پوسیدگی رنگ و گچ شده. هر چه که هست چشم‌های کودک می‌گرده و خط نگاهش به چهره در هم کشیده‌ای می‌خوره. به چشمانی کم‌فروغ. به صورتی عصبانی. به لب‌هایی که گوشه‌هاش پایین افتاده. به ابروهای درهم‌کشیده‌ای که نشانی از محبت در اون‌ها نیست. شاید چشم‌‌های کودک می‌گرده و می‌گرده اما نگاهی پیدا نمی‌کنه. و این نه ماجرای امشب و هفته پیش و ماه گذشته، بلکه پاسخیه که - شاید همیشه، شاید گاه‌به‌گاه - اما مستمر و پیوسته دریافت می‌کنه: ⚡️لحظه‌ای که چشم‌ها به جست‌وجوی چشمه خنک و زلال توجه و محبت رفتن اما تشنه، با مشک خالی و با مُشتی خاک در کام برگشتن. 🔖 پرده دوم: کودک بزرگ‌تر می‌شه. به هر حال شیرین و بامزه‌اس (مگر این که خیلی بدشانس باشه که حتی بامزه و لپ‌دار هم نباشه). اون‌طور که هر کودک ۳-۴ ساله‌ای به توجه و دیده شدن نیاز داره، او هم به دنبال نیازش می‌گرده. مثل ریشه‌ای در خاک به دنبال آب، مثل گرسنه‌ای به دنبال غذا. شاید اگه بچه گربه وحشی رو در جنگل یا صحرا پیدا کنید و نون خشکی جلوش بندازید، حتی بوش هم نکنه. اما گربه‌ی توی کوچه - البته نه کوچه‌های حالا که پر از غذای خشک خارجیه - با دنده‌هایی که از زیر پوستش کمی معلومه و تن نحیفش، همون نون خشک رو هم به دندون می‌کشه و با میو کردن ضعیفی سعی می‌کنه شما رو راضی کنه تا سوسیس وسط نون که بوش بهش خورده رو هم بهش بدید. هر چه که هست، کودک به روشی که نمی‌دونه از کجا میاد ولی براش کار می‌کنه، توجه رو می‌گیره و سیراب می‌شه. شاید چون مودبه، شاید چون همیشه موهاش آب و شونه شده‌اس، شاید چون بلده دست به کنترل تلویزیون نزنه. شاید چون وقتی عصبانیه می‌گه چشم و گریه نمی‌کنه، شاید چون بلده شعری که بچه‌های ۷-۸ ساله با مشکل می‌خونن رو از حفظ بخونه. شاید چون بلده باز هم به چشمان بی‌فروغ و صورت در هم‌کشیده یا لب‌هایی که نمی‌جنبه و شاید حتی چشمی که نیست، نگاه کنه بی آن که خم به ابرو بیاره. در عوض کاری کنه که اون چشم‌ها اندکی برق بزنن و لب‌ها کمی بخندن. ⚡️بالاخره راه‌حل کنار اومدن با اون لحظه پیدا می‌شه. 🔖 پرده سوم: نوجوون ۱۳ ساله در اتاقش نشسته و با خودش فکر می‌کنه - یا شاید حتی فکر نمی‌کنه و بعداً متوجه جریان ناخودآگاه فکرش می‌شه - و می‌گه: «دیدی چه بیابان وحشتی بود؟ دیدی که چه گرسنه و تشنه بودیم؟ اما ما موفق شدیم. نه! یه ذره دیگه تا موفقیت مونده... ولی دیدی چیزی رو ساختیم که دیگه همه چشم‌ها با ذوق و همه لب‌ها با خنده باهاش روبرو می‌شن؟ می‌دونم... همه‌ی همه که نیست. کلی چهره هست که تا حالا ندیدیم. این صورتایی که هر روز می‌بینیم هم به نظر می‌رسه هنوز هم بعضی وقت‌‌ها در‌هم‌کشیده و کم‌فروغه. آخ! دیدی پریروز دو تاشون بهمون لبخند نزدن؟ خیلی تلخ بود. ولی جای نگرانی نیست. چون این چیزی که داریم می‌سازیم یکم دیگه، اگه فقط یکم دیگه روش کار کنیم دیگه به همه چشم‌ها و لب‌ها ذوق و خنده میاره» 🔖 از پرده سوم به بعد، برنامه‌ریزی پیش‌فرض مشخصه: یکم دیگه روی اون چیزی که داریم می‌سازیم کار کنیم تا دیگه همه بپسندنش. تا دیگه از اون جست‌وجو با کام تشنه و پرخاک و مشک خالی برنگردیم. تا دیگه اون لحظه ⚡️ تکرار نشه. اما کیه که ندونه دنیا کارش ناکام کردنه؟ کیه که ندونه آدم‌ها اصلاً به مشک ما نگاه نمی‌کنن که بخوان پرش کنن؟ این رو من و شما می‌دونیم، اما گربه‌ای که با نون خشک سیر شده نمی‌دونه. ریشه‌ای که جون کنده تا خودش رو به آب برسونه نمی‌دونه. و این همون تیغ در گلوست. هر ارتباط جدید با برنامه‌ریزی پیش‌فرض تکرار نشدن اون لحظه آغاز می‌شه و بعد از اندکی - اگه ادامه‌دار بشه - به گروگان گرفته می‌شه تا هیچ وقت باعث رخ دادن دوباره اون لحظه ⚡️ نشه. به هر حال اون لحظه خیلی خیلی دردناکه و ما هم این همه سال زحمت کشیدیم تا این محصول همه‌پسند رو بسازیم. حالا درسته کماکان یکی دو تا جاش گیر و گور داره. اما تیم توسعه قول داده با فیدبک‌های جدید حتماً محصول نهایی رو تا چند ماه دیگه آماده کنه. چیزی که مهمه اینه که تیغ رو دست نزنیم. چون دست زدن بهش درد داره. اما خب این شکم گرسنه نیاز به غذا داره. با هر لقمه هم تیغْ گلو رو خراش می‌ده و درد داره و غذا بهش می‌چسبه. درسته که یکمی درد داره. اما محصول ما قراره درد تیغ رو در نسخه نهایی کاملاً رفع کنه. از طرفی اگه تیغ رو دربیاریم ممکنه گلومون بچسبه بهم و دیگه نتونیم غذا بخوریم. حتی تیم توسعه گفته شاید کل دستگاه گوارش رو از کار بندازه. ما که نمی‌دونیم چی می‌شه. بعد خب معده و روده رو هم نمی‌شناسیم که بخوایم بهشون رسیدگی کنیم. فقط تیغ و گلو رو می‌شناسیم و غذا. ولی این درد گلو باعث می‌شه نه درست طعم غذا رو بفهمیم، نه درست بجویم و قورتش بدیم. بقیه هم تا کی تحمل آخ و اوخ و غذا خوردن خاص ما رو بکنن؟ خسته می‌شن دیگه... البته ما هم می‌تونیم سریع‌تر از سر سفره پاشیم تا کسی متوجه تیغ در گلو و رژیم خاصمون نشه. رژیم غذاییمون هم به خاطر عفونت و زخم‌های مکرر محدود و محدودتر می‌شه. ♻️ و زندگی همین‌طور پیش می‌ره... اگه خوش‌شانس باشیم، با یکی هم‌سفره می‌شیم که بالاخره یه فیدبکی به این محصول و این حقیقت که هنوز بعد از این همه سال تحقیق و توسعه نتونسته مشکل تیغ در گلو رو حل کنه، بده. و سوالی که بعد از اون هر بار تکرار می‌شه و باید بهش جواب بدیم، اینه: آیا جرئت مواجه شدن با اون لحظه⚡️ و در آوردن تیغ و درد و مراقبت‌های بعدش رو داریم... یا به کار روی محصول ادامه می‌دیم؟

Mehdi Jahani

17,740 views • 8 months ago