正在加载视频...

视频加载失败

加载此视频时出现问题。这可能是由于临时网络问题，或视频可能不可用。

بخت بلند دم تخت سلامت تاج تیڈے سر عشق امامت

Samina Hafeez Malik

40,709 subscribers

21,240 次观看 • 10 个月前 •via X (Twitter)

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 条评论

暂无评论

原始帖子的评论将显示在这里

相关视频

اے خاک نشینو اٹھ بیٹھو وہ وقت قریب آ پہنچا ہے جب تخت گرائے جائیں گے جب تاج اچھالے جائیں گے ۔ کٹتے بھی چلو بڑھتے بھی چلو بازو بھی بہت ہیں سر بھی بہت چلتے بھی چلو کہ اب ڈیرے منزل ہی پہ ڈالیں جائینگے

اے خاک نشینو اٹھ بیٹھو وہ وقت قریب آ پہنچا ہے جب تخت گرائے جائیں گے جب تاج اچھالے جائیں گے ۔ کٹتے بھی چلو بڑھتے بھی چلو بازو بھی بہت ہیں سر بھی بہت چلتے بھی چلو کہ اب ڈیرے منزل ہی پہ ڈالیں جائینگے

Shahid Khattak

42,204 次观看 • 7 个月前

لاالہ کے دیس میں کشورِ حسین پر المیہ ہی المیہ پاک سر زمین پر دُور تک اندھیرے ہیں یاس کے بسیرے ہیں گھات میں لُٹیرے ہیں غاصبوں کے ڈیرے ہیں کیسی رات چھا گئی صُبحِ آفرین پر المیہ ہی المیہ پاک سر زمین پر اہلِ زَرکا راج ہے جبر تخت و تاج ہے ظُلم کا سماج ہے روگ لا علاج ہے

لاالہ کے دیس میں کشورِ حسین پر المیہ ہی المیہ پاک سر زمین پر دُور تک اندھیرے ہیں یاس کے بسیرے ہیں گھات میں لُٹیرے ہیں غاصبوں کے ڈیرے ہیں کیسی رات چھا گئی صُبحِ آفرین پر المیہ ہی المیہ پاک سر زمین پر اہلِ زَرکا راج ہے جبر تخت و تاج ہے ظُلم کا سماج ہے روگ لا علاج ہے

PTI

10,441 次观看 • 11 个月前

باوقار سر بلند ہم نگہبان ہم پاسبان ہم ہمالیہ میں کوہ گراں ہم بہر طلاطم کے شناور ہم کوہستانوں میں سینہ سپر ہم صبح دم تازہ اور تاریکیوں میں مستعد ہم سندھ ہم بلوچستان ہم خیبر پختونخوا ہم گلگت بلتستان ہم پنجاب کشمیر بھی ہم ہم شہیدوں کے وارث ہم ہیں پاکستان 🇵🇰 #Youm_e_Tashakur #یوم_تشکر

باوقار سر بلند ہم نگہبان ہم پاسبان ہم ہمالیہ میں کوہ گراں ہم بہر طلاطم کے شناور ہم کوہستانوں میں سینہ سپر ہم صبح دم تازہ اور تاریکیوں میں مستعد ہم سندھ ہم بلوچستان ہم خیبر پختونخوا ہم گلگت بلتستان ہم پنجاب کشمیر بھی ہم ہم شہیدوں کے وارث ہم ہیں پاکستان 🇵🇰 #Youm_e_Tashakur #یوم_تشکر

Government of Pakistan

14,223 次观看 • 1 年前

مهم‌ترین قسمت صحبتهای #کاترین_شکدم: شما یه رهبر دارید، #رضاشاه_دوم‌ که وارث مشروع تاج و تخت ایرانه، پشت سر اون بایستید، برید و آزادی خودتون رو پس بگیرید. اگر میخواهید موسی شما باشه، حتماً ازش پیروی کنید. (اینترنشنال رضاشاه رو شاهزاده رضا ترجمه کرد)

مهم‌ترین قسمت صحبتهای #کاترین_شکدم: شما یه رهبر دارید، #رضاشاه_دوم‌ که وارث مشروع تاج و تخت ایرانه، پشت سر اون بایستید، برید و آزادی خودتون رو پس بگیرید. اگر میخواهید موسی شما باشه، حتماً ازش پیروی کنید. (اینترنشنال رضاشاه رو شاهزاده رضا ترجمه کرد)

𝐒𝐨𝐡𝐞𝐢𝐥

86,964 次观看 • 7 个月前

علینہ عامر نے اپنے لیکیڈ ویڈیو کو اے ای قرار دیااور مریم نواز سے انصاف کی اپیل کر دی ہے ۔ کیا سچ ہے کیا جھوٹ ہے یہ تو اس کی کہانی اس کی زبانی سن لجیے ۔ مگر یہ بات حقیقت ہے جب تک اس ملک میں ٹک ٹاک کا کت خانہ کھولا رہے گا یہ سب ہوتا رہے گا ۔۔ لگتا ہے عشق محبت سچے جذبے اور سچے لوگ وصال کر گے ہیں ۔اخلاقی دیوالیہ پن کی نئی داستانیں رقم ہو رہی ہیں۔ ورنہ تو ہیرا سنگھ کی منڈی کے شور میں دبے وہ سچے حرفِ وفا اور مہاراجہ رنجیت سنگھ کے عشق کی تڑپ آج بھی دیواروں سے لپٹی سسکیاں بھرتی محسوس ہوتی ہے جب مکان کچے تھے تب محبتیں اتنی کھری تھیں کہ شاہی درباروں کی رونقیں ایک طوائف کی سچی پکار پر قربان ہو جاتی تھیں تاریخ کے اوراق پلٹیں تو معلوم ہوتا ہے کہ عشق جسموں کا سودا نہیں بلکہ دو روحوں کے اس ملاپ کا نام تھا جس نے تخت و تاج کو بھی خاک کر دیا تھا کیا آپ اس عشق کی وہ چھپی ہوئی داستان سننا چاہیں گے جس نے رنجیت سنگھ کو بے بس کر دیا تھا؟ اک طوائف جو تخت لاہور کی ملکہ بنی ۔۔ اس ویڈیو کے نیچے ارٹیکل موجود ہے ۔۔

علینہ عامر نے اپنے لیکیڈ ویڈیو کو اے ای قرار دیااور مریم نواز سے انصاف کی اپیل کر دی ہے ۔ کیا سچ ہے کیا جھوٹ ہے یہ تو اس کی کہانی اس کی زبانی سن لجیے ۔ مگر یہ بات حقیقت ہے جب تک اس ملک میں ٹک ٹاک کا کت خانہ کھولا رہے گا یہ سب ہوتا رہے گا ۔۔ لگتا ہے عشق محبت سچے جذبے اور سچے لوگ وصال کر گے ہیں ۔اخلاقی دیوالیہ پن کی نئی داستانیں رقم ہو رہی ہیں۔ ورنہ تو ہیرا سنگھ کی منڈی کے شور میں دبے وہ سچے حرفِ وفا اور مہاراجہ رنجیت سنگھ کے عشق کی تڑپ آج بھی دیواروں سے لپٹی سسکیاں بھرتی محسوس ہوتی ہے جب مکان کچے تھے تب محبتیں اتنی کھری تھیں کہ شاہی درباروں کی رونقیں ایک طوائف کی سچی پکار پر قربان ہو جاتی تھیں تاریخ کے اوراق پلٹیں تو معلوم ہوتا ہے کہ عشق جسموں کا سودا نہیں بلکہ دو روحوں کے اس ملاپ کا نام تھا جس نے تخت و تاج کو بھی خاک کر دیا تھا کیا آپ اس عشق کی وہ چھپی ہوئی داستان سننا چاہیں گے جس نے رنجیت سنگھ کو بے بس کر دیا تھا؟ اک طوائف جو تخت لاہور کی ملکہ بنی ۔۔ اس ویڈیو کے نیچے ارٹیکل موجود ہے ۔۔

Saleem Speaks

21,122 次观看 • 5 个月前

ہر چاہت کا عنوان وطن ہے شان وطن شایان وطن دل زندہ کا ایمان وطن اے جان وطن جاناں وطن ہے گلگت بلتستان وطن میں کیوں نہ تمہیں سے پیار کروں اس مٹی کو گلزار کروں ہے تجھ سے میری پہچان وطن ہے عشق و وفا کے اصولوں سے گل رنگ و لہو کے پھولوں سے رنگین تیرا گلزار وطن تم تاج کی صورت سر پر ہو تم اس مٹی کا جھومر ہو تم پاکستان کا شان وطن اے جان وطن جاناں وطن ہے گلگت بلتستان وطن ۔ 💚🇵🇰 #نہ_چھوڑا_نہ_چھوڑیں_گے

ہر چاہت کا عنوان وطن ہے شان وطن شایان وطن دل زندہ کا ایمان وطن اے جان وطن جاناں وطن ہے گلگت بلتستان وطن میں کیوں نہ تمہیں سے پیار کروں اس مٹی کو گلزار کروں ہے تجھ سے میری پہچان وطن ہے عشق و وفا کے اصولوں سے گل رنگ و لہو کے پھولوں سے رنگین تیرا گلزار وطن تم تاج کی صورت سر پر ہو تم اس مٹی کا جھومر ہو تم پاکستان کا شان وطن اے جان وطن جاناں وطن ہے گلگت بلتستان وطن ۔ 💚🇵🇰 #نہ_چھوڑا_نہ_چھوڑیں_گے

سيدة شفق فاطمة

132,961 次观看 • 2 年前

خداداد عزیزی، مدیر تراکتور، در اعتراض به فحاشی علیه خانواده بازیکنان تیمش در ورزشگاه یزد، گفت: «آقای تاج، آقای وزیر! درش را ببندید و تخته کنید. بچه‌های مردم مادر و ناموس‌شان را از سر راه نیاوردند. این‌قدر دم از فرهنگ می‌زنید، جای مهرهای‌تان همه جا را ترکانده، ۹۰ دقیقه به بازیکن فحش مادر می‌دهند، نمی‌فهمید یعنی چه؟» عزیزی همچنین گفت: «آقای تاج شما فکری به حال این وضع کنید. دیگر عادی شده. هیات فوتبال یزد می‌گوید همه جا همین است. آقایان رئیس فدراسیون که آن بالا نشستید اگر نمی‌توانید جلوی فحش را بگیرید، درش را تخته کنید. من یک عده را جمع می‌کنم دم فدراسیون به مادر مسئولان فحش بدهند. عکس‌العمل شما چیست آقای تاج اگر ۴۰ نفر به مادرت فحش بدهند؟»

خداداد عزیزی، مدیر تراکتور، در اعتراض به فحاشی علیه خانواده بازیکنان تیمش در ورزشگاه یزد، گفت: «آقای تاج، آقای وزیر! درش را ببندید و تخته کنید. بچه‌های مردم مادر و ناموس‌شان را از سر راه نیاوردند. این‌قدر دم از فرهنگ می‌زنید، جای مهرهای‌تان همه جا را ترکانده، ۹۰ دقیقه به بازیکن فحش مادر می‌دهند، نمی‌فهمید یعنی چه؟» عزیزی همچنین گفت: «آقای تاج شما فکری به حال این وضع کنید. دیگر عادی شده. هیات فوتبال یزد می‌گوید همه جا همین است. آقایان رئیس فدراسیون که آن بالا نشستید اگر نمی‌توانید جلوی فحش را بگیرید، درش را تخته کنید. من یک عده را جمع می‌کنم دم فدراسیون به مادر مسئولان فحش بدهند. عکس‌العمل شما چیست آقای تاج اگر ۴۰ نفر به مادرت فحش بدهند؟»

ایران اینترنشنال ورزشی

49,531 次观看 • 1 年前

اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس ساڈی جِند نماݨی کُوکدی اسیں رُݪ گئے وِچ پردیس ساڈا ہر دم جی کُرلاوندا، ساڈی نِیر وگاوے اَکّھ- اساں جیوندی جانے مرگئے، ساڈا مادھو ہویا وَکھ سانوں سپّ سمے دا ڈنّگدا، سانوں پَل پَل چَڑھدا زہر ساڈے اندر بیلے خوف دے، ساڈے جنگݪ بݨ گئے شہر اساں شوہ غماں وِچ ڈُبدے، ساڈی رُڑھ گئی ناؤ پتوار ساڈے بولݨ تے پابندیاں، ساڈے سِر لٹکے تلوار اساں نیناں دے کھوہ گیڑ کے کِیتی وتّر دل دی بھوں ایہ بنجر رہ نماننڑی، سانوں سجّݨ تیری سَونھ اساں اُتوں شانت جاپدے، ساڈے اندر لگی جنگ سانوں چُپ چپیتا ویکھ کے، پئے آکھݨ لوک ملنگ اساں کُھبھے غم دے کھوبڑے، ساڈے لمے ہو گئے کیس پا تاݨے باݨے سوچدے، اساں بُݨدے رہندے کھیس ہُݨ چھیتی دوڑیں بُلھیا، ساڈی سوݪی ٹنگی جان تینوں واسطہ شاہ عنایت دا، نہ توڑیں ساڈا ماݨ اساں پیریں پا لئے کُعھنگرو، ساڈی پاوے جِند دھمال ساڈی جان لباں تے اپّڑی، ہُݨ چھیتی مُکھ وِکھاݪ ساڈے سر تے سورج ہاڑھ دا، ساڈے اندر سِیت سیال بَݨ چھاں ہُݨ چیتر رُکھ دی، ساڈے اندر بھانبڑ باݪ اساں مچ مچایا عشق دا، ساڈا لُوسیا اِک اِک لُوں اساں خُود نوں بُھلّے سانوݪا، اساں ہر دم جپیا توں سانوں چِنتا چِخا چڑھاوݨ دی، ساڈے تِڑکݨ لَگے ہَڈّ پَھڑ لیکھاں برچھی دُکھ دی ساڈے سینے دتی گَڈ اساں دُھر تُوں دُکھڑے چاکدے ساڈے لیکھیں لکھیا سوگ ساڈی واٹ لمیری دُکھ دی، ساڈے عُمروں لمے روگ ساڈے ویہڑے پھوہڑی دُکھ دی، ساڈا رو رو چویا نور ایہ اوکڑ ساڈی ٹاݪ دے، تیرا جیوے شہر قصور آ ویکھ سُخن دیا وارثا، تیرے جنڈیالے دی خیر اَج پُتر بولی ماں دے پئے ماں ناݪ رکھݨ وَیر اَج ہیر تیری پئی سہکدی، اَج کَیدو چڑھیا رنگ اَج تخت ہزارے ڈھے گئے، اَج اُجڑیا تیرا جَھنگ اَج بیلے ہو گئے سُنجڑے، اَج سُکیا ویکھ چنھاب اَج پِھرن آزُردہ رانجھڑے، اَج کھیڑے کر دے چاء اَج ٹُٹی ونجݪی پریت دی، اَج مُکے سُکھ دے گِیت بَݨ جوگی دَر دَر ٹوݪھیا، سانوں کوئی نہ مِݪیا مِیت (بابا غلام حسین ندیمؔ)

اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس ساڈی جِند نماݨی کُوکدی اسیں رُݪ گئے وِچ پردیس ساڈا ہر دم جی کُرلاوندا، ساڈی نِیر وگاوے اَکّھ- اساں جیوندی جانے مرگئے، ساڈا مادھو ہویا وَکھ سانوں سپّ سمے دا ڈنّگدا، سانوں پَل پَل چَڑھدا زہر ساڈے اندر بیلے خوف دے، ساڈے جنگݪ بݨ گئے شہر اساں شوہ غماں وِچ ڈُبدے، ساڈی رُڑھ گئی ناؤ پتوار ساڈے بولݨ تے پابندیاں، ساڈے سِر لٹکے تلوار اساں نیناں دے کھوہ گیڑ کے کِیتی وتّر دل دی بھوں ایہ بنجر رہ نماننڑی، سانوں سجّݨ تیری سَونھ اساں اُتوں شانت جاپدے، ساڈے اندر لگی جنگ سانوں چُپ چپیتا ویکھ کے، پئے آکھݨ لوک ملنگ اساں کُھبھے غم دے کھوبڑے، ساڈے لمے ہو گئے کیس پا تاݨے باݨے سوچدے، اساں بُݨدے رہندے کھیس ہُݨ چھیتی دوڑیں بُلھیا، ساڈی سوݪی ٹنگی جان تینوں واسطہ شاہ عنایت دا، نہ توڑیں ساڈا ماݨ اساں پیریں پا لئے کُعھنگرو، ساڈی پاوے جِند دھمال ساڈی جان لباں تے اپّڑی، ہُݨ چھیتی مُکھ وِکھاݪ ساڈے سر تے سورج ہاڑھ دا، ساڈے اندر سِیت سیال بَݨ چھاں ہُݨ چیتر رُکھ دی، ساڈے اندر بھانبڑ باݪ اساں مچ مچایا عشق دا، ساڈا لُوسیا اِک اِک لُوں اساں خُود نوں بُھلّے سانوݪا، اساں ہر دم جپیا توں سانوں چِنتا چِخا چڑھاوݨ دی، ساڈے تِڑکݨ لَگے ہَڈّ پَھڑ لیکھاں برچھی دُکھ دی ساڈے سینے دتی گَڈ اساں دُھر تُوں دُکھڑے چاکدے ساڈے لیکھیں لکھیا سوگ ساڈی واٹ لمیری دُکھ دی، ساڈے عُمروں لمے روگ ساڈے ویہڑے پھوہڑی دُکھ دی، ساڈا رو رو چویا نور ایہ اوکڑ ساڈی ٹاݪ دے، تیرا جیوے شہر قصور آ ویکھ سُخن دیا وارثا، تیرے جنڈیالے دی خیر اَج پُتر بولی ماں دے پئے ماں ناݪ رکھݨ وَیر اَج ہیر تیری پئی سہکدی، اَج کَیدو چڑھیا رنگ اَج تخت ہزارے ڈھے گئے، اَج اُجڑیا تیرا جَھنگ اَج بیلے ہو گئے سُنجڑے، اَج سُکیا ویکھ چنھاب اَج پِھرن آزُردہ رانجھڑے، اَج کھیڑے کر دے چاء اَج ٹُٹی ونجݪی پریت دی، اَج مُکے سُکھ دے گِیت بَݨ جوگی دَر دَر ٹوݪھیا، سانوں کوئی نہ مِݪیا مِیت (بابا غلام حسین ندیمؔ)

KHURRAM

292,217 次观看 • 2 年前

اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ کلام بابا غلام حسین ندیم بزبانِ شاعر اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس ساڈی جِند نماݨی کُوکدی اسیں رُݪ گئے وِچ پردیس ساڈا ہر دم جی کُرلاوندا، ساڈی نِیر وگاوے اَکّھ- اساں جیوندی جانے مرگئے، ساڈا مادھو ہویا وَکھ سانوں سپّ سمے دا ڈنّگدا، سانوں پَل پَل چَڑھدا زہر ساڈے اندر بیلے خوف دے، ساڈے جنگݪ بݨ گئے شہر اساں شوہ غماں وِچ ڈُبدے، ساڈی رُڑھ گئی ناؤ پتوار ساڈے بولݨ تے پابندیاں، ساڈے سِر لٹکے تلوار اساں نیناں دے کھوہ گیڑ کے کِیتی وتّر دل دی بھوں ایہ بنجر رہ نماننڑی، سانوں سجّݨ تیری سَونھ اساں اُتوں شانت جاپدے، ساڈے اندر لگی جنگ سانوں چُپ چپیتا ویکھ کے، پئے آکھݨ لوک ملنگ اساں کُھبھے غم دے کھوبڑے، ساڈے لمے ہو گئے کیس پا تاݨے باݨے سوچدے، اساں بُݨدے رہندے کھیس ہُݨ چھیتی دوڑیں بُلھیا، ساڈی سوݪی ٹنگی جان تینوں واسطہ شاہ عنایت دا، نہ توڑیں ساڈا ماݨ اساں پیریں پا لئے کُعھنگرو، ساڈی پاوے جِند دھمال ساڈی جان لباں تے اپّڑی، ہُݨ چھیتی مُکھ وِکھاݪ ساڈے سر تے سورج ہاڑھ دا، ساڈے اندر سِیت سیال بَݨ چھاں ہُݨ چیتر رُکھ دی، ساڈے اندر بھانبڑ باݪ اساں مچ مچایا عشق دا، ساڈا لُوسیا اِک اِک لُوں اساں خُود نوں بُھلّے سانوݪا، اساں ہر دم جپیا توں سانوں چِنتا چِخا چڑھاوݨ دی، ساڈے تِڑکݨ لَگے ہَڈّ پَھڑ لیکھاں برچھی دُکھ دی ساڈے سینے دتی گَڈ اساں دُھر تُوں دُکھڑے چاکدے ساڈے لیکھیں لکھیا سوگ ساڈی واٹ لمیری دُکھ دی، ساڈے عُمروں لمے روگ ساڈے ویہڑے پھوہڑی دُکھ دی، ساڈا رو رو چویا نور ایہ اوکڑ ساڈی ٹاݪ دے، تیرا جیوے شہر قصور آ ویکھ سُخن دیا وارثا، تیرے جنڈیالے دی خیر اَج پُتر بولی ماں دے پئے ماں ناݪ رکھݨ وَیر اَج ہیر تیری پئی سہکدی، اَج کَیدو چڑھیا رنگ اَج تخت ہزارے ڈھے گئے، اَج اُجڑیا تیرا جَھنگ اَج بیلے ہو گئے سُنجڑے، اَج سُکیا ویکھ چنھاب اَج پِھرن آزُردہ رانجھڑے، اَج کھیڑے کر دے چاء اَج ٹُٹی ونجݪی پریت دی، اَج مُکے سُکھ دے گِیت بَݨ جوگی دَر دَر ٹوݪھیا، سانوں کوئی نہ مِݪیا مِیت ۔۔۔۔۔۔۔

Sensitive content

اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ کلام بابا غلام حسین ندیم بزبانِ شاعر اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس ساڈی جِند نماݨی کُوکدی اسیں رُݪ گئے وِچ پردیس ساڈا ہر دم جی کُرلاوندا، ساڈی نِیر وگاوے اَکّھ- اساں جیوندی جانے مرگئے، ساڈا مادھو ہویا وَکھ سانوں سپّ سمے دا ڈنّگدا، سانوں پَل پَل چَڑھدا زہر ساڈے اندر بیلے خوف دے، ساڈے جنگݪ بݨ گئے شہر اساں شوہ غماں وِچ ڈُبدے، ساڈی رُڑھ گئی ناؤ پتوار ساڈے بولݨ تے پابندیاں، ساڈے سِر لٹکے تلوار اساں نیناں دے کھوہ گیڑ کے کِیتی وتّر دل دی بھوں ایہ بنجر رہ نماننڑی، سانوں سجّݨ تیری سَونھ اساں اُتوں شانت جاپدے، ساڈے اندر لگی جنگ سانوں چُپ چپیتا ویکھ کے، پئے آکھݨ لوک ملنگ اساں کُھبھے غم دے کھوبڑے، ساڈے لمے ہو گئے کیس پا تاݨے باݨے سوچدے، اساں بُݨدے رہندے کھیس ہُݨ چھیتی دوڑیں بُلھیا، ساڈی سوݪی ٹنگی جان تینوں واسطہ شاہ عنایت دا، نہ توڑیں ساڈا ماݨ اساں پیریں پا لئے کُعھنگرو، ساڈی پاوے جِند دھمال ساڈی جان لباں تے اپّڑی، ہُݨ چھیتی مُکھ وِکھاݪ ساڈے سر تے سورج ہاڑھ دا، ساڈے اندر سِیت سیال بَݨ چھاں ہُݨ چیتر رُکھ دی، ساڈے اندر بھانبڑ باݪ اساں مچ مچایا عشق دا، ساڈا لُوسیا اِک اِک لُوں اساں خُود نوں بُھلّے سانوݪا، اساں ہر دم جپیا توں سانوں چِنتا چِخا چڑھاوݨ دی، ساڈے تِڑکݨ لَگے ہَڈّ پَھڑ لیکھاں برچھی دُکھ دی ساڈے سینے دتی گَڈ اساں دُھر تُوں دُکھڑے چاکدے ساڈے لیکھیں لکھیا سوگ ساڈی واٹ لمیری دُکھ دی، ساڈے عُمروں لمے روگ ساڈے ویہڑے پھوہڑی دُکھ دی، ساڈا رو رو چویا نور ایہ اوکڑ ساڈی ٹاݪ دے، تیرا جیوے شہر قصور آ ویکھ سُخن دیا وارثا، تیرے جنڈیالے دی خیر اَج پُتر بولی ماں دے پئے ماں ناݪ رکھݨ وَیر اَج ہیر تیری پئی سہکدی، اَج کَیدو چڑھیا رنگ اَج تخت ہزارے ڈھے گئے، اَج اُجڑیا تیرا جَھنگ اَج بیلے ہو گئے سُنجڑے، اَج سُکیا ویکھ چنھاب اَج پِھرن آزُردہ رانجھڑے، اَج کھیڑے کر دے چاء اَج ٹُٹی ونجݪی پریت دی، اَج مُکے سُکھ دے گِیت بَݨ جوگی دَر دَر ٹوݪھیا، سانوں کوئی نہ مِݪیا مِیت ۔۔۔۔۔۔۔

اردو ورثہ

16,980 次观看 • 1 年前

اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس..... بہت ہی مشہور کلام.... شاعر کی زبانی سنیں بابا غلام حسین ندیمؔ اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس ساڈی جِند نماݨی کُوکدی اسیں رُݪ گئے وِچ پردیس ساڈا ہر دم جی کُرلاوندا، ساڈی نِیر وگاوے اَکّھ- اساں جیوندی جانے مرگئے، ساڈا مادھو ہویا وَکھ سانوں سپّ سمے دا ڈنّگدا، سانوں پَل پَل چَڑھدا زہر ساڈے اندر بیلے خوف دے، ساڈے جنگݪ بݨ گئے شہر اساں شوہ غماں وِچ ڈُبدے، ساڈی رُڑھ گئی ناؤ پتوار ساڈے بولݨ تے پابندیاں، ساڈے سِر لٹکے تلوار اساں نیناں دے کھوہ گیڑ کے کِیتی وتّر دل دی بھوں ایہ بنجر رہ نماننڑی، سانوں سجّݨ تیری سَونھ اساں اُتوں شانت جاپدے، ساڈے اندر لگی جنگ سانوں چُپ چپیتا ویکھ کے، پئے آکھݨ لوک ملنگ اساں کُھبھے غم دے کھوبڑے، ساڈے لمے ہو گئے کیس پا تاݨے باݨے سوچدے، اساں بُݨدے رہندے کھیس ہُݨ چھیتی دوڑیں بُلھیا، ساڈی سوݪی ٹنگی جان تینوں واسطہ شاہ عنایت دا، نہ توڑیں ساڈا ماݨ اساں پیریں پا لئے کُعھنگرو، ساڈی پاوے جِند دھمال ساڈی جان لباں تے اپّڑی، ہُݨ چھیتی مُکھ وِکھاݪ ساڈے سر تے سورج ہاڑھ دا، ساڈے اندر سِیت سیال بَݨ چھاں ہُݨ چیتر رُکھ دی، ساڈے اندر بھانبڑ باݪ اساں مچ مچایا عشق دا، ساڈا لُوسیا اِک اِک لُوں اساں خُود نوں بُھلّے سانوݪا، اساں ہر دم جپیا توں سانوں چِنتا چِخا چڑھاوݨ دی، ساڈے تِڑکݨ لَگے ہَڈّ پَھڑ لیکھاں برچھی دُکھ دی ساڈے سینے دتی گَڈ اساں دُھر تُوں دُکھڑے چاکدے ساڈے لیکھیں لکھیا سوگ ساڈی واٹ لمیری دُکھ دی، ساڈے عُمروں لمے روگ ساڈے ویہڑے پھوہڑی دُکھ دی، ساڈا رو رو چویا نور ایہ اوکڑ ساڈی ٹاݪ دے، تیرا جیوے شہر قصور آ ویکھ سُخن دیا وارثا، تیرے جنڈیالے دی خیر اَج پُتر بولی ماں دے پئے ماں ناݪ رکھݨ وَیر اَج ہیر تیری پئی سہکدی، اَج کَیدو چڑھیا رنگ اَج تخت ہزارے ڈھے گئے، اَج اُجڑیا تیرا جَھنگ اَج بیلے ہو گئے سُنجڑے، اَج سُکیا ویکھ چنھاب اَج پِھرن آزُردہ رانجھڑے، اَج کھیڑے کر دے چاء اَج ٹُٹی ونجݪی پریت دی، اَج مُکے سُکھ دے گِیت بَݨ جوگی دَر دَر ٹوݪھیا، سانوں کوئی نہ مِݪیا مِیت بابا غلام حسین ندیمؔ

اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس..... بہت ہی مشہور کلام.... شاعر کی زبانی سنیں بابا غلام حسین ندیمؔ اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس ساڈی جِند نماݨی کُوکدی اسیں رُݪ گئے وِچ پردیس ساڈا ہر دم جی کُرلاوندا، ساڈی نِیر وگاوے اَکّھ- اساں جیوندی جانے مرگئے، ساڈا مادھو ہویا وَکھ سانوں سپّ سمے دا ڈنّگدا، سانوں پَل پَل چَڑھدا زہر ساڈے اندر بیلے خوف دے، ساڈے جنگݪ بݨ گئے شہر اساں شوہ غماں وِچ ڈُبدے، ساڈی رُڑھ گئی ناؤ پتوار ساڈے بولݨ تے پابندیاں، ساڈے سِر لٹکے تلوار اساں نیناں دے کھوہ گیڑ کے کِیتی وتّر دل دی بھوں ایہ بنجر رہ نماننڑی، سانوں سجّݨ تیری سَونھ اساں اُتوں شانت جاپدے، ساڈے اندر لگی جنگ سانوں چُپ چپیتا ویکھ کے، پئے آکھݨ لوک ملنگ اساں کُھبھے غم دے کھوبڑے، ساڈے لمے ہو گئے کیس پا تاݨے باݨے سوچدے، اساں بُݨدے رہندے کھیس ہُݨ چھیتی دوڑیں بُلھیا، ساڈی سوݪی ٹنگی جان تینوں واسطہ شاہ عنایت دا، نہ توڑیں ساڈا ماݨ اساں پیریں پا لئے کُعھنگرو، ساڈی پاوے جِند دھمال ساڈی جان لباں تے اپّڑی، ہُݨ چھیتی مُکھ وِکھاݪ ساڈے سر تے سورج ہاڑھ دا، ساڈے اندر سِیت سیال بَݨ چھاں ہُݨ چیتر رُکھ دی، ساڈے اندر بھانبڑ باݪ اساں مچ مچایا عشق دا، ساڈا لُوسیا اِک اِک لُوں اساں خُود نوں بُھلّے سانوݪا، اساں ہر دم جپیا توں سانوں چِنتا چِخا چڑھاوݨ دی، ساڈے تِڑکݨ لَگے ہَڈّ پَھڑ لیکھاں برچھی دُکھ دی ساڈے سینے دتی گَڈ اساں دُھر تُوں دُکھڑے چاکدے ساڈے لیکھیں لکھیا سوگ ساڈی واٹ لمیری دُکھ دی، ساڈے عُمروں لمے روگ ساڈے ویہڑے پھوہڑی دُکھ دی، ساڈا رو رو چویا نور ایہ اوکڑ ساڈی ٹاݪ دے، تیرا جیوے شہر قصور آ ویکھ سُخن دیا وارثا، تیرے جنڈیالے دی خیر اَج پُتر بولی ماں دے پئے ماں ناݪ رکھݨ وَیر اَج ہیر تیری پئی سہکدی، اَج کَیدو چڑھیا رنگ اَج تخت ہزارے ڈھے گئے، اَج اُجڑیا تیرا جَھنگ اَج بیلے ہو گئے سُنجڑے، اَج سُکیا ویکھ چنھاب اَج پِھرن آزُردہ رانجھڑے، اَج کھیڑے کر دے چاء اَج ٹُٹی ونجݪی پریت دی، اَج مُکے سُکھ دے گِیت بَݨ جوگی دَر دَر ٹوݪھیا، سانوں کوئی نہ مِݪیا مِیت بابا غلام حسین ندیمؔ

اردو ورثہ

13,648 次观看 • 4 个月前

اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ بزبانِ شاعر بابا غلام حسین ندیم اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس ساڈی جِند نماݨی کُوکدی اسیں رُݪ گئے وِچ پردیس ساڈا ہر دم جی کُرلاوندا، ساڈی نِیر وگاوے اَکّھ- اساں جیوندی جانے مرگئے، ساڈا مادھو ہویا وَکھ سانوں سپّ سمے دا ڈنّگدا، سانوں پَل پَل چَڑھدا زہر ساڈے اندر بیلے خوف دے، ساڈے جنگݪ بݨ گئے شہر اساں شوہ غماں وِچ ڈُبدے، ساڈی رُڑھ گئی ناؤ پتوار ساڈے بولݨ تے پابندیاں، ساڈے سِر لٹکے تلوار اساں نیناں دے کھوہ گیڑ کے کِیتی وتّر دل دی بھوں ایہ بنجر رہ نماننڑی، سانوں سجّݨ تیری سَونھ اساں اُتوں شانت جاپدے، ساڈے اندر لگی جنگ سانوں چُپ چپیتا ویکھ کے، پئے آکھݨ لوک ملنگ اساں کُھبھے غم دے کھوبڑے، ساڈے لمے ہو گئے کیس پا تاݨے باݨے سوچدے، اساں بُݨدے رہندے کھیس ہُݨ چھیتی دوڑیں بُلھیا، ساڈی سوݪی ٹنگی جان تینوں واسطہ شاہ عنایت دا، نہ توڑیں ساڈا ماݨ اساں پیریں پا لئے کُعھنگرو، ساڈی پاوے جِند دھمال ساڈی جان لباں تے اپّڑی، ہُݨ چھیتی مُکھ وِکھاݪ ساڈے سر تے سورج ہاڑھ دا، ساڈے اندر سِیت سیال بَݨ چھاں ہُݨ چیتر رُکھ دی، ساڈے اندر بھانبڑ باݪ اساں مچ مچایا عشق دا، ساڈا لُوسیا اِک اِک لُوں اساں خُود نوں بُھلّے سانوݪا، اساں ہر دم جپیا توں سانوں چِنتا چِخا چڑھاوݨ دی، ساڈے تِڑکݨ لَگے ہَڈّ پَھڑ لیکھاں برچھی دُکھ دی ساڈے سینے دتی گَڈ اساں دُھر تُوں دُکھڑے چاکدے ساڈے لیکھیں لکھیا سوگ ساڈی واٹ لمیری دُکھ دی، ساڈے عُمروں لمے روگ ساڈے ویہڑے پھوہڑی دُکھ دی، ساڈا رو رو چویا نور ایہ اوکڑ ساڈی ٹاݪ دے، تیرا جیوے شہر قصور آ ویکھ سُخن دیا وارثا، تیرے جنڈیالے دی خیر اَج پُتر بولی ماں دے پئے ماں ناݪ رکھݨ وَیر اَج ہیر تیری پئی سہکدی، اَج کَیدو چڑھیا رنگ اَج تخت ہزارے ڈھے گئے، اَج اُجڑیا تیرا جَھنگ اَج بیلے ہو گئے سُنجڑے، اَج سُکیا ویکھ چنھاب اَج پِھرن آزُردہ رانجھڑے، اَج کھیڑے کر دے چاء اَج ٹُٹی ونجݪی پریت دی، اَج مُکے سُکھ دے گِیت بَݨ جوگی دَر دَر ٹوݪھیا، سانوں کوئی نہ مِݪیا مِیت (بابا غلام حسین ندیمؔ)

اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ بزبانِ شاعر بابا غلام حسین ندیم اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسیں بدلی بیٹھے بھیس ساڈی جِند نماݨی کُوکدی اسیں رُݪ گئے وِچ پردیس ساڈا ہر دم جی کُرلاوندا، ساڈی نِیر وگاوے اَکّھ- اساں جیوندی جانے مرگئے، ساڈا مادھو ہویا وَکھ سانوں سپّ سمے دا ڈنّگدا، سانوں پَل پَل چَڑھدا زہر ساڈے اندر بیلے خوف دے، ساڈے جنگݪ بݨ گئے شہر اساں شوہ غماں وِچ ڈُبدے، ساڈی رُڑھ گئی ناؤ پتوار ساڈے بولݨ تے پابندیاں، ساڈے سِر لٹکے تلوار اساں نیناں دے کھوہ گیڑ کے کِیتی وتّر دل دی بھوں ایہ بنجر رہ نماننڑی، سانوں سجّݨ تیری سَونھ اساں اُتوں شانت جاپدے، ساڈے اندر لگی جنگ سانوں چُپ چپیتا ویکھ کے، پئے آکھݨ لوک ملنگ اساں کُھبھے غم دے کھوبڑے، ساڈے لمے ہو گئے کیس پا تاݨے باݨے سوچدے، اساں بُݨدے رہندے کھیس ہُݨ چھیتی دوڑیں بُلھیا، ساڈی سوݪی ٹنگی جان تینوں واسطہ شاہ عنایت دا، نہ توڑیں ساڈا ماݨ اساں پیریں پا لئے کُعھنگرو، ساڈی پاوے جِند دھمال ساڈی جان لباں تے اپّڑی، ہُݨ چھیتی مُکھ وِکھاݪ ساڈے سر تے سورج ہاڑھ دا، ساڈے اندر سِیت سیال بَݨ چھاں ہُݨ چیتر رُکھ دی، ساڈے اندر بھانبڑ باݪ اساں مچ مچایا عشق دا، ساڈا لُوسیا اِک اِک لُوں اساں خُود نوں بُھلّے سانوݪا، اساں ہر دم جپیا توں سانوں چِنتا چِخا چڑھاوݨ دی، ساڈے تِڑکݨ لَگے ہَڈّ پَھڑ لیکھاں برچھی دُکھ دی ساڈے سینے دتی گَڈ اساں دُھر تُوں دُکھڑے چاکدے ساڈے لیکھیں لکھیا سوگ ساڈی واٹ لمیری دُکھ دی، ساڈے عُمروں لمے روگ ساڈے ویہڑے پھوہڑی دُکھ دی، ساڈا رو رو چویا نور ایہ اوکڑ ساڈی ٹاݪ دے، تیرا جیوے شہر قصور آ ویکھ سُخن دیا وارثا، تیرے جنڈیالے دی خیر اَج پُتر بولی ماں دے پئے ماں ناݪ رکھݨ وَیر اَج ہیر تیری پئی سہکدی، اَج کَیدو چڑھیا رنگ اَج تخت ہزارے ڈھے گئے، اَج اُجڑیا تیرا جَھنگ اَج بیلے ہو گئے سُنجڑے، اَج سُکیا ویکھ چنھاب اَج پِھرن آزُردہ رانجھڑے، اَج کھیڑے کر دے چاء اَج ٹُٹی ونجݪی پریت دی، اَج مُکے سُکھ دے گِیت بَݨ جوگی دَر دَر ٹوݪھیا، سانوں کوئی نہ مِݪیا مِیت (بابا غلام حسین ندیمؔ)

اردو ورثہ

24,967 次观看 • 1 年前

دو جوان ارزشمند و هدفمند از حوزه تمدنی و مردمی‌مان، یکی در جایگاه گرداننده و دیگری کارشناس ظاهر شدند، واقعا هر دو موفق و عالی درخشیدند و بحثشان قابل شنود هست. تاج الدین سروش جوان هدفمند و ارزشگرا همچنان حبیب الرحمان پدرام، این دو جوان هدفمند و ارزش گرای‌مان از دو مرکز تمدنی و فرهنگی مان سر بلند کردند بلخ و هرات. برای هر دو برادر عزیز و باعزتم موفقیت و سربلندی بیشتر آرزو دارم. من زمانی که این گونه شخصیت‌ها را که زیور علم و دانش آراسته‌اند در میان نسل خود می‌بینم نسبت به آینده سرزمین و مردم خود امیدوار می‌شوم. روحانی

دو جوان ارزشمند و هدفمند از حوزه تمدنی و مردمی‌مان، یکی در جایگاه گرداننده و دیگری کارشناس ظاهر شدند، واقعا هر دو موفق و عالی درخشیدند و بحثشان قابل شنود هست. تاج الدین سروش جوان هدفمند و ارزشگرا همچنان حبیب الرحمان پدرام، این دو جوان هدفمند و ارزش گرای‌مان از دو مرکز تمدنی و فرهنگی مان سر بلند کردند بلخ و هرات. برای هر دو برادر عزیز و باعزتم موفقیت و سربلندی بیشتر آرزو دارم. من زمانی که این گونه شخصیت‌ها را که زیور علم و دانش آراسته‌اند در میان نسل خود می‌بینم نسبت به آینده سرزمین و مردم خود امیدوار می‌شوم. روحانی

روحانی🦅

14,896 次观看 • 2 年前

محاصرہ مِرے غنیم نے مجھکو پیام بھیجا ہے کہ حلقہ زن ہیں مِرے گرد لشکری اُسکے فصیل شہر کے ہر برج، ہر مینارے پر کماں بدست ستادہ ہیں عسکری اُسکے وہ برقِ لہر بجھا دی گئی ہے جسکی تپش وجودِ خاک میں آتش فشاں جگاتی تھی بچھا دیا گیا بارود اسکے پانی میں وہ جوئے آب جو میری گلی کو آتی تھی سبھی دریدہ دہن اب بدن دریدہ ہوئے سپرد ِدار و رسن سارے سر کشیدہ ہوئے تمام صوفی و سالک، سبھی شیوخ و امام امید ِلطف پہ ایوان ِکجکلاہ میں ہیں معززین ِعدالت حلف اٹھانے کو مثال سائلِ مبرم نشستہ راہ میں ہیں تم اہلِ حرف کے پندار کے ثنا گر تھے وہ آسمان ِہنر کے نجوم سامنے ہیں بس اس قدر تھا کہ دربار سے بلاوا تھا گداگرانِ سخن کے ہجوم سامنے ہیں قلندرانِ وفا کی اساس تو دیکھو تمھارے ساتھ ہے کون؟‌آس پاس تو دیکھو تو شرط یہ ہے جو جاں کی امان چاہتے ہو تو اپنے لوح و قلم قتل گاہ میں رکھ دو وگرنہ اب کہ نشانہ کمان داروں کا بس ایک تم ہو، تو غیرت کو راہ میں رکھ دو یہ شرط نامہ جو دیکھا، تو ایلچی سے کہا اسے خبر نہیں تاریخ کیا سکھاتی ہے کہ رات جب کسی خورشید کو شہید کرے تو صبح اک نیا سورج تراش لاتی ہے تو یہ جواب ہے میرا مِرے عدو کے لیے کہ مجھکو حرصِ کرم ہے نہ خوفِ خمیازہ اسے ہے سطوتِ شمشیر پہ گھمنڈ بہت اسے شکوہِ قلم کا نہیں ہے اندازہ مِرا قلم نہیں کردار اس محافظ کا جو اپنے شہر کو محصور کر کے ناز کرے مِرا قلم نہیں کاسہ کسی سبک سر کا جو غاصبوں کو قصیدوں سے سرفراز کرے مِرا قلم نہیں اوزار اس نقب زن کا جو اپنے گھر کی ہی چھت میں شگاف ڈالتا ہے مِرا قلم نہیں اس دزدِنیم شب کا رفیق جو بے چراغ گھروں پر کمند اچھالتا ہے مِرا قلم نہیں تسبیح اس مبلغ کی جو بندگی کا بھی ہر دم حساب رکھتا ہے مِرا قلم نہیں میزان ایسے عادل کی جو اپنے چہرے پہ دوہرا نقاب رکھتا ہے مِرا قلم تو امانت ہے میرے لوگوں کی مِرا قلم تو عدالت مِرے ضمیر کی ہے اسی لیے تو جو لکھا تپاکِ جاں سے لکھا جبھی تو لوچ کماں کا، زبان تیر کی ہے میں کٹ گروں یا سلامت رہوں، یقیں ہے مجھے کہ یہ حصارِ ستم کوئی تو گرائے گا تمام عمر کی ایذا نصیبیوں کی قسم مِرے قلم کا سفر رائیگاں نہ جائے گا #احمد_فراز

محاصرہ مِرے غنیم نے مجھکو پیام بھیجا ہے کہ حلقہ زن ہیں مِرے گرد لشکری اُسکے فصیل شہر کے ہر برج، ہر مینارے پر کماں بدست ستادہ ہیں عسکری اُسکے وہ برقِ لہر بجھا دی گئی ہے جسکی تپش وجودِ خاک میں آتش فشاں جگاتی تھی بچھا دیا گیا بارود اسکے پانی میں وہ جوئے آب جو میری گلی کو آتی تھی سبھی دریدہ دہن اب بدن دریدہ ہوئے سپرد ِدار و رسن سارے سر کشیدہ ہوئے تمام صوفی و سالک، سبھی شیوخ و امام امید ِلطف پہ ایوان ِکجکلاہ میں ہیں معززین ِعدالت حلف اٹھانے کو مثال سائلِ مبرم نشستہ راہ میں ہیں تم اہلِ حرف کے پندار کے ثنا گر تھے وہ آسمان ِہنر کے نجوم سامنے ہیں بس اس قدر تھا کہ دربار سے بلاوا تھا گداگرانِ سخن کے ہجوم سامنے ہیں قلندرانِ وفا کی اساس تو دیکھو تمھارے ساتھ ہے کون؟‌آس پاس تو دیکھو تو شرط یہ ہے جو جاں کی امان چاہتے ہو تو اپنے لوح و قلم قتل گاہ میں رکھ دو وگرنہ اب کہ نشانہ کمان داروں کا بس ایک تم ہو، تو غیرت کو راہ میں رکھ دو یہ شرط نامہ جو دیکھا، تو ایلچی سے کہا اسے خبر نہیں تاریخ کیا سکھاتی ہے کہ رات جب کسی خورشید کو شہید کرے تو صبح اک نیا سورج تراش لاتی ہے تو یہ جواب ہے میرا مِرے عدو کے لیے کہ مجھکو حرصِ کرم ہے نہ خوفِ خمیازہ اسے ہے سطوتِ شمشیر پہ گھمنڈ بہت اسے شکوہِ قلم کا نہیں ہے اندازہ مِرا قلم نہیں کردار اس محافظ کا جو اپنے شہر کو محصور کر کے ناز کرے مِرا قلم نہیں کاسہ کسی سبک سر کا جو غاصبوں کو قصیدوں سے سرفراز کرے مِرا قلم نہیں اوزار اس نقب زن کا جو اپنے گھر کی ہی چھت میں شگاف ڈالتا ہے مِرا قلم نہیں اس دزدِنیم شب کا رفیق جو بے چراغ گھروں پر کمند اچھالتا ہے مِرا قلم نہیں تسبیح اس مبلغ کی جو بندگی کا بھی ہر دم حساب رکھتا ہے مِرا قلم نہیں میزان ایسے عادل کی جو اپنے چہرے پہ دوہرا نقاب رکھتا ہے مِرا قلم تو امانت ہے میرے لوگوں کی مِرا قلم تو عدالت مِرے ضمیر کی ہے اسی لیے تو جو لکھا تپاکِ جاں سے لکھا جبھی تو لوچ کماں کا، زبان تیر کی ہے میں کٹ گروں یا سلامت رہوں، یقیں ہے مجھے کہ یہ حصارِ ستم کوئی تو گرائے گا تمام عمر کی ایذا نصیبیوں کی قسم مِرے قلم کا سفر رائیگاں نہ جائے گا #احمد_فراز

Asad Ali Toor

30,450 次观看 • 1 年前

پیشہ ور قاتلو! تم سپاہی نہیں میں نے اب تک تمھارے قصیدے لکھے اورآج اپنے نغموں سے شرمندہ ہوں اپنے شعروں کی حرمت سے ہوں منفعل اپنے فن کے تقاضوں سے شرمندہ ہوں اپنےدل گیر پیاروں سےشرمندہ ہوں جب کبھی مری دل ذرہ خاک پر سایہ غیر یا دست دشمن پڑا جب بھی قاتل مقابل صف آرا ہوئے سرحدوں پر میری جب کبھی رن پڑا میراخون جگر تھا کہ حرف ہنر نذر میں نے کیا مجھ سے جو بن پڑا آنسوؤں سے تمھیں الوداعیں کہیں رزم گاہوں نے جب بھی پکارا تمھیں تم ظفر مند تو خیر کیا لوٹتے ہار نے بھی نہ جی سے اتارا تمھیں تم نے جاں کے عوض آبرو بیچ دی ہم نے پھر بھی کیا ہےگوارا تمھیں سینہ چاکان مشرق بھی اپنے ہی تھے جن کا خوں منہ پہ ملنے کو تم آئے تھے مامتاؤں کی تقدیس کو لوٹنے یا بغاوت کچلنے کو تم آئے تھے ان کی تقدیر تم کیا بدلتے مگر ان کی نسلیں بدلنے کو تم آئے تھے اس کا انجام جو کچھ ہوا سو ہوا شب گئی خواب تم سے پریشاں گئے کس جلال و رعونت سے وارد ہوئے کس خجالت سے تم سوئے زنداں گئے تیغ در دست و کف در وہاں آئے تھے طوق در گردن و پابجولاں گئے جیسے برطانوی راج میں گورکھے وحشتوں کے چلن عام ان کے بھی تھے جیسے سفاک گورے تھے ویت نام میں حق پرستوں پہ الزام ان کے بھی تھے تم بھی آج ان سے کچھ مختلف تو نہیں رائفلیں وردیاں نام ان کے بھی تھے پھر بھی میں نے تمھیں بے خطا ہی کہا خلقت شہر کی دل دہی کےلیئے گو میرے شعر زخموں کے مرہم نہ تھے پھر بھی ایک سعی چارہ گری کیلئے اپنے بے آس لوگوں کے جی کیلئے یاد ہوں گے تمھیں پھر وہ ایام بھی تم اسیری سے جب لوٹ کر آئے تھے ہم دریدہ جگر راستوں میں کھڑے اپنے دل اپنی آنکھوں میں بھر لائے تھے اپنی تحقیر کی تلخیاں بھول کر تم پہ توقیر کے پھول برسائے تھے جنکے جبڑوں کو اپنوں کا خوں لگ گیا ظلم کی سب حدیں پاٹنے آگئے مرگ بنگال کے بعد بولان میں شہریوں کے گلے کاٹنے آگئے ٓاج سرحد سے پنجاب و مہران تک تم نے مقتل سجائے ہیں کیوں غازیو اتنی غارتگری کس کی ایما پہ ہے کس کے آگے ہو تم سر نگوں غازیو کس شہنشاہ عالی کا فرمان ہے کس کی خاطر ہے یہ کشت و خوں غازیو کیا خبر تھی کہ اے شپرک زادگاں تم ملامت بنو گے شب تار کی کل بھی غا صب کے تم تخت پردار تھے آج بھی پاسداری ہے دربار کی ایک آمر کی دستار کے واسطے سب کی شہ رگ پہ ہے نوک تلوار کی تم نے دیکھے ہیں جمہور کے قافلے ان کے ہاتھوں میں پرچم بغاوت کے ہیں پپڑیوں پر جمی پپڑیاں خون کی کہ رہی ہیں یہ منظر قیامت کے ہیں کل تمھارے لیئے پیار سینوں میں تھا اب جو شعلے اٹھے ہیں وہ نفرت کے ہیں آج شاعر پہ بھی قرض مٹی کا ہے اب قلم میں لہو ہے سیاہی نہیں خون اترا تمھاراتو ثابت ہوا پیشہ ور قاتلوں تم سپاہی نہیں اب سبھی بے ضمیروں کے سر چاہیئے اب فقط مسئلہ تاج شاہی نہیں #IslamabadMassacre

پیشہ ور قاتلو! تم سپاہی نہیں میں نے اب تک تمھارے قصیدے لکھے اورآج اپنے نغموں سے شرمندہ ہوں اپنے شعروں کی حرمت سے ہوں منفعل اپنے فن کے تقاضوں سے شرمندہ ہوں اپنےدل گیر پیاروں سےشرمندہ ہوں جب کبھی مری دل ذرہ خاک پر سایہ غیر یا دست دشمن پڑا جب بھی قاتل مقابل صف آرا ہوئے سرحدوں پر میری جب کبھی رن پڑا میراخون جگر تھا کہ حرف ہنر نذر میں نے کیا مجھ سے جو بن پڑا آنسوؤں سے تمھیں الوداعیں کہیں رزم گاہوں نے جب بھی پکارا تمھیں تم ظفر مند تو خیر کیا لوٹتے ہار نے بھی نہ جی سے اتارا تمھیں تم نے جاں کے عوض آبرو بیچ دی ہم نے پھر بھی کیا ہےگوارا تمھیں سینہ چاکان مشرق بھی اپنے ہی تھے جن کا خوں منہ پہ ملنے کو تم آئے تھے مامتاؤں کی تقدیس کو لوٹنے یا بغاوت کچلنے کو تم آئے تھے ان کی تقدیر تم کیا بدلتے مگر ان کی نسلیں بدلنے کو تم آئے تھے اس کا انجام جو کچھ ہوا سو ہوا شب گئی خواب تم سے پریشاں گئے کس جلال و رعونت سے وارد ہوئے کس خجالت سے تم سوئے زنداں گئے تیغ در دست و کف در وہاں آئے تھے طوق در گردن و پابجولاں گئے جیسے برطانوی راج میں گورکھے وحشتوں کے چلن عام ان کے بھی تھے جیسے سفاک گورے تھے ویت نام میں حق پرستوں پہ الزام ان کے بھی تھے تم بھی آج ان سے کچھ مختلف تو نہیں رائفلیں وردیاں نام ان کے بھی تھے پھر بھی میں نے تمھیں بے خطا ہی کہا خلقت شہر کی دل دہی کےلیئے گو میرے شعر زخموں کے مرہم نہ تھے پھر بھی ایک سعی چارہ گری کیلئے اپنے بے آس لوگوں کے جی کیلئے یاد ہوں گے تمھیں پھر وہ ایام بھی تم اسیری سے جب لوٹ کر آئے تھے ہم دریدہ جگر راستوں میں کھڑے اپنے دل اپنی آنکھوں میں بھر لائے تھے اپنی تحقیر کی تلخیاں بھول کر تم پہ توقیر کے پھول برسائے تھے جنکے جبڑوں کو اپنوں کا خوں لگ گیا ظلم کی سب حدیں پاٹنے آگئے مرگ بنگال کے بعد بولان میں شہریوں کے گلے کاٹنے آگئے ٓاج سرحد سے پنجاب و مہران تک تم نے مقتل سجائے ہیں کیوں غازیو اتنی غارتگری کس کی ایما پہ ہے کس کے آگے ہو تم سر نگوں غازیو کس شہنشاہ عالی کا فرمان ہے کس کی خاطر ہے یہ کشت و خوں غازیو کیا خبر تھی کہ اے شپرک زادگاں تم ملامت بنو گے شب تار کی کل بھی غا صب کے تم تخت پردار تھے آج بھی پاسداری ہے دربار کی ایک آمر کی دستار کے واسطے سب کی شہ رگ پہ ہے نوک تلوار کی تم نے دیکھے ہیں جمہور کے قافلے ان کے ہاتھوں میں پرچم بغاوت کے ہیں پپڑیوں پر جمی پپڑیاں خون کی کہ رہی ہیں یہ منظر قیامت کے ہیں کل تمھارے لیئے پیار سینوں میں تھا اب جو شعلے اٹھے ہیں وہ نفرت کے ہیں آج شاعر پہ بھی قرض مٹی کا ہے اب قلم میں لہو ہے سیاہی نہیں خون اترا تمھاراتو ثابت ہوا پیشہ ور قاتلوں تم سپاہی نہیں اب سبھی بے ضمیروں کے سر چاہیئے اب فقط مسئلہ تاج شاہی نہیں #IslamabadMassacre

Qasim Khan Suri

25,741 次观看 • 1 年前

د عاخه بچه Qنی، Ali Ebrahimzadeh تو که حتی نمیتونی یه دقیقه چشم تو چشم #مجتبی_محرمی نگاه کنی، گه زیادی نخور تو با خوندن همینا شلوارتو خیس میکنی: ۱- محرومیت ۲ هفته قبل از بازی با چین، انتخابی جام جهانی ۱۹۹۰ که به خاطر فوتبال نبود. ۲- محرومیت یکساله به خاطر لگدی که به جمال شریف (داور بازی ایران و ژاپن) تو جام ملتهای ۱۹۹۲ هیروشیما زد. ۳- محرومیت ۳ ساله که البته بعداً به یکسال و نیم تقلیل پیدا کرد به خاطر مشتی که تو صورت امیر شهرنویی (قلعه نویی) تو دربی ۳۰ دیماه ۱۳۷۳ زد. اونم به خاطر فحشی که امیر داد و مجتبی بهش گفت «با من بودی؟» و در جواب شنید «با همه‌تون بودم». مجتبی، استعداد نابی در فوتبال ایران بود که اگه سیاست داشت (بله قربانگو نبود) به خیلی جاهای بالاتر میرسید. در اصل راست پا بود ولی به عنوان یکی از بهترین دفاع چپهای تاریخ فوتبال ایران میشناسنش. علاوه بر اون تو پستهای دفاع آخر و هافبک وسط و توپ پخش کن هم هر وقت بازی کرد، خوب بود. این دو تا پاسی که فیلماشون رو گذاشتم، به خصوص اولی که به میراحمدیان در مقابل تاج (استقلال) میده، هنوز تو فوتبال ایران تکرار نشده. تو دربی ۱۷ آذر ۱۳۶۸، محسن عاشوری ۲ اخطاره و محروم بود و از طرفی هم تاج (استقلال)، روی کاغذ بهتر و پرمهره‌تر از پرسپولیس بود ولی اون روز مجتبی و در اون بازی حساس، برای اولین بار در هافبک وسط بازی کرد و پرسپولیس با تک گل رضا عابدیان، بازی رو برد. وقتی تیم کشاورز شکل گرفت، مجتبی فقط به عشق پرسپولیسیهایی که شبانه رفتن دم در خونه‌اش، فرداش با کشاورز قرارداد نبست و به جای رفتن به هیات فوتبال استان تهران برای امضا و ثبت قرارداد با کشاورز، رفت سر تمرین پرسپولیس. مجتبی محرمی حتی قبل از رونمایی از این خالکوبی، محبوب بود و حالا محبوبیتش ۱۰۰۰ برابر شد.

د عاخه بچه Qنی، Ali Ebrahimzadeh تو که حتی نمیتونی یه دقیقه چشم تو چشم #مجتبی_محرمی نگاه کنی، گه زیادی نخور تو با خوندن همینا شلوارتو خیس میکنی: ۱- محرومیت ۲ هفته قبل از بازی با چین، انتخابی جام جهانی ۱۹۹۰ که به خاطر فوتبال نبود. ۲- محرومیت یکساله به خاطر لگدی که به جمال شریف (داور بازی ایران و ژاپن) تو جام ملتهای ۱۹۹۲ هیروشیما زد. ۳- محرومیت ۳ ساله که البته بعداً به یکسال و نیم تقلیل پیدا کرد به خاطر مشتی که تو صورت امیر شهرنویی (قلعه نویی) تو دربی ۳۰ دیماه ۱۳۷۳ زد. اونم به خاطر فحشی که امیر داد و مجتبی بهش گفت «با من بودی؟» و در جواب شنید «با همه‌تون بودم». مجتبی، استعداد نابی در فوتبال ایران بود که اگه سیاست داشت (بله قربانگو نبود) به خیلی جاهای بالاتر میرسید. در اصل راست پا بود ولی به عنوان یکی از بهترین دفاع چپهای تاریخ فوتبال ایران میشناسنش. علاوه بر اون تو پستهای دفاع آخر و هافبک وسط و توپ پخش کن هم هر وقت بازی کرد، خوب بود. این دو تا پاسی که فیلماشون رو گذاشتم، به خصوص اولی که به میراحمدیان در مقابل تاج (استقلال) میده، هنوز تو فوتبال ایران تکرار نشده. تو دربی ۱۷ آذر ۱۳۶۸، محسن عاشوری ۲ اخطاره و محروم بود و از طرفی هم تاج (استقلال)، روی کاغذ بهتر و پرمهره‌تر از پرسپولیس بود ولی اون روز مجتبی و در اون بازی حساس، برای اولین بار در هافبک وسط بازی کرد و پرسپولیس با تک گل رضا عابدیان، بازی رو برد. وقتی تیم کشاورز شکل گرفت، مجتبی فقط به عشق پرسپولیسیهایی که شبانه رفتن دم در خونه‌اش، فرداش با کشاورز قرارداد نبست و به جای رفتن به هیات فوتبال استان تهران برای امضا و ثبت قرارداد با کشاورز، رفت سر تمرین پرسپولیس. مجتبی محرمی حتی قبل از رونمایی از این خالکوبی، محبوب بود و حالا محبوبیتش ۱۰۰۰ برابر شد.

 Amir🎗𓃬☼

52,130 次观看 • 7 个月前

اصلا مسئله رو درك نكردی تو برادر، من دارم میگم،دارم مبارزه میکنم که یه روزی تو این حقو پیدا کنی بر علیه ی من رای بدی،چرا اینو نمیخوای بفهمی؟تا کی میخوای اینحرفها رو بزنی؟ سی سال قبل!!! #شاهزاده_رضا_پهلوى پ ن: این توییت رو اینجا میگذارم برای آنانکه به تازگی پادشاهی خواه شده اند و از بخت بد ایران،از پادشاه،پادشاه تر و تداعی گر همان شاه قلی که در پس بخشش شاه،هرگز نبخشید(رجوع به ضرب المثل:شاه میبخشه،شاه قلی نمیبخشه) اما قلم نقد ما ،همواره فعال است و هرکجا که لازم باشد،ورود میکنیم به ادب و انصاف و نقد را بخش کمک رسان بر ترمیم رفتار موجود میدانیم،سیاست ما با پاچه خواری و توهین و تهمت و افترا و مفت بَری در تضاد است،برای فردا کیسه ای ندوخته ایم و ازبرای مصادره به مطلوب،لای درب نایستاده ایم و در بیان نظرات ،همچو خانباجی های پاچه ورمالیده،به اقتضای زمان و مکان تغییر لحن و مسیر نمیدهیم و همواره شاه-میهن-خدا بر زبان و دل و جانمان جاریست. ( شعار رسمی دوران پهلوی،شاه،خدا،میهن)نمادی والا از ایمان، اقتدار و میهن‌دوستی ایرانی بود. این سه واژه، ستون‌های استوار جامعه‌ای را می‌ساختند که در آن، شاه تجسم اقتدار و وحدت،خدا مظهر معنویت و وجدان ملی، و میهن نماد عشق و سربلندی ایران بود. ریشه‌های این شعار به دوران نوسازی و اقتدار رضاشاه بازمی‌گردد، اما در عهد محمدرضا شاه پهلوی، به نشانه‌ای باشکوه از نظم، پیشرفت و افتخار ملی بدل شد ،فریادی از عشق به سرزمین، وفاداری به تاج و ایمان به آینده‌ای روشن برای ایران. #پسرعاقل_نوح

اصلا مسئله رو درك نكردی تو برادر، من دارم میگم،دارم مبارزه میکنم که یه روزی تو این حقو پیدا کنی بر علیه ی من رای بدی،چرا اینو نمیخوای بفهمی؟تا کی میخوای اینحرفها رو بزنی؟ سی سال قبل!!! #شاهزاده_رضا_پهلوى پ ن: این توییت رو اینجا میگذارم برای آنانکه به تازگی پادشاهی خواه شده اند و از بخت بد ایران،از پادشاه،پادشاه تر و تداعی گر همان شاه قلی که در پس بخشش شاه،هرگز نبخشید(رجوع به ضرب المثل:شاه میبخشه،شاه قلی نمیبخشه) اما قلم نقد ما ،همواره فعال است و هرکجا که لازم باشد،ورود میکنیم به ادب و انصاف و نقد را بخش کمک رسان بر ترمیم رفتار موجود میدانیم،سیاست ما با پاچه خواری و توهین و تهمت و افترا و مفت بَری در تضاد است،برای فردا کیسه ای ندوخته ایم و ازبرای مصادره به مطلوب،لای درب نایستاده ایم و در بیان نظرات ،همچو خانباجی های پاچه ورمالیده،به اقتضای زمان و مکان تغییر لحن و مسیر نمیدهیم و همواره شاه-میهن-خدا بر زبان و دل و جانمان جاریست. ( شعار رسمی دوران پهلوی،شاه،خدا،میهن)نمادی والا از ایمان، اقتدار و میهن‌دوستی ایرانی بود. این سه واژه، ستون‌های استوار جامعه‌ای را می‌ساختند که در آن، شاه تجسم اقتدار و وحدت،خدا مظهر معنویت و وجدان ملی، و میهن نماد عشق و سربلندی ایران بود. ریشه‌های این شعار به دوران نوسازی و اقتدار رضاشاه بازمی‌گردد، اما در عهد محمدرضا شاه پهلوی، به نشانه‌ای باشکوه از نظم، پیشرفت و افتخار ملی بدل شد ،فریادی از عشق به سرزمین، وفاداری به تاج و ایمان به آینده‌ای روشن برای ایران. #پسرعاقل_نوح

پسر عاقل نوح

18,669 次观看 • 8 个月前

ایک سپہ سالار (چیف آف آرمی اسٹاف) اور ایک وزیرِاعلیٰ (چیف منسٹر): دونوں عہدے اپنی عظمت، اپنے فرض اور اپنی خدمتِ وطن سے پہچان رکھتے ہیں، نہ کہ“مرد” یا “عورت” کے تعارف سے، اور نہ ہی “بھائی” یا “بہن” جیسے نمائشی القاب سے۔ ایسے القاب قیادت کے تاج نہیں بنتے، بلکہ معاشرتی دباؤ کے خاموش اقرار اور دشمن کے پروپیگنڈے کی مدھم سرگوشی کو بے نقاب کرتے ہیں۔ اگر ایک عورت کو، اقتدار کے تخت پر بیٹھ کر بھی، مردانہ ارینا میں اپنی جائزیت کو پروپیگنڈے اور تعصب کا مقابلہ کرنے کے لیے “بھائی چارے” کے سکے سے خریدنا پڑے: تو یہ جیت نہیں، بلکہ شائستگی میں لپٹی ہوئی شکست ہے، جس کا ہر دھاگہ کمزوری اور سمجھوتے کے کپڑے سے بُنا گیا ہو۔ ایک خود ساختہ اور باوقار عورت ہونے کے ناطے ہمیں یہ دیکھ کر گہرا دکھ ہوا کہ مریم نواز صاحبہ Maryam Nawaz Sharif نہ صرف ایک عورت کے طور پر بلکہ بطور وزیرِاعلیٰ پنجاب: دشمنوں اور جاہل لوگوں کی گھٹیا افواہوں کا جواب دینے کے لیے اس حد تک جھکنے پر مجبور ہو گئیں💔 ہمارے محترم چیف آف آرمی اسٹاف فیلڈ مارشل #جنرل_عاصم_منیر نے آج تک کبھی سیاسی گندگی یا ذاتی سازشوں کے بوجھ تلے سر نہیں جھکایا۔ انہوں نے اپنی قابلیت، بصیرت، حب الوطنی اور فتوحات کو بولنے دیا: اور یوں اپنے دشمنوں، ناقدین اور پوری دنیا کو دلیل سے نہیں بلکہ ناقابلِ تردید ثبوت سے خاموش کر دیا 💐 یہ اس دنیا کی تلخ حقیقت ہے، (کم از کم ابھی تک)، اور ہم اس کی سب سے بڑی مثال ہیں: جب کسی عورت کا کیریئر: چاہے وہ سیاست کا ہو یا کسی اور میدان کا: بلندی کو چھونے لگتا ہے، تو کامیابی کی روشنی کے ساتھ ساتھ صدیوں سے جمی تعصب کی جڑیں بھی ہل جاتی ہیں۔ ایسے وقت میں مخالفین اُس کے منصوبوں یا قابلیت پر نہیں، بلکہ اُس کے کردار پر وار کرتے ہیں۔ گرد اور کیچڑ اُچھالتے ہیں: حقیقت کی بنیاد پر نہیں، بلکہ اُس پرانے اور آزمودہ ہتھیار سے جو ہمیشہ عورت کی کامیابی اور قیادت سے ڈرتے دماغوں کے ہاتھ میں رہا ہے۔ پھر بھی، ہماری نظر میں ناانصافی کا مقابلہ کرنے کا طریقہ جنس سے بہت کم اور انسان کے خود سکھائے ہوئے بنیادی اصولوں، اخلاقی جرات، ذہنی ضبط، صلاحیت اور کسی حد تک پرورش سے تشکیل پاتا ہے۔ بطور عورت، ہم نسوانیت کو برتری کا شور نہیں بلکہ مرد و عورت کے برابر حقوق پر غیر متزلزل ایمان سمجھتے ہیں۔ اسی یقین کے ساتھ، ہماری توقع ہے کہ #مریم_نواز صاحبہ: ایک سیاستدان کے طور پر، نہ کہ بطور عورت: اپنے نظریے کی خدمت جرات، بصیرت اور استقلال سے کریں، اور تنقید کو صرف اس وقت سنجیدگی سے لیں جب وہ ان کی کارکردگی کو بطور وزیرِاعلیٰ پرکھے، نہ کہ اس جنس کو جو قدرت نے ان کے وجود میں رکھی ہے۔ اصل عزت مستعار رشتوں سے نہیں جنم لیتی، بلکہ کردار اور عمل کی سچائی، صلاحیت کی روشنی، انفرادیت کی خوشبو، عدل کی پاسداری اور فرض کی بے لوث تکمیل کے ہاتھوں تراشی جاتی ہے۔ اللہ تعالیٰ اپنے کلام میں فرماتے ہیں: إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللّٰهِ أَتْقَاكُمْ بے شک اللہ کے نزدیک تم میں سب سے زیادہ عزت والا وہ ہے جو سب سے زیادہ پرہیزگار ہے۔ (سورۃ الحجرات، آیت 13) یہی اسلام کا معیار ہے: عزت نہ جنس کی بنیاد پر ہے، نہ رشتوں کے سہارے پر، بلکہ تقویٰ، کردار اور عمل کی بنیاد پر✌️ #ہماری_ریڈلائن_پاکستان_تھا_ہے_اور_رہے_گا #پاکستان_فوج_زندہ_باد #پاکستان_عدلیہ_زندہ_باد #پاکستان_زندہ_باد 🇵🇰 💫👸🏻✨

ایک سپہ سالار (چیف آف آرمی اسٹاف) اور ایک وزیرِاعلیٰ (چیف منسٹر): دونوں عہدے اپنی عظمت، اپنے فرض اور اپنی خدمتِ وطن سے پہچان رکھتے ہیں، نہ کہ“مرد” یا “عورت” کے تعارف سے، اور نہ ہی “بھائی” یا “بہن” جیسے نمائشی القاب سے۔ ایسے القاب قیادت کے تاج نہیں بنتے، بلکہ معاشرتی دباؤ کے خاموش اقرار اور دشمن کے پروپیگنڈے کی مدھم سرگوشی کو بے نقاب کرتے ہیں۔ اگر ایک عورت کو، اقتدار کے تخت پر بیٹھ کر بھی، مردانہ ارینا میں اپنی جائزیت کو پروپیگنڈے اور تعصب کا مقابلہ کرنے کے لیے “بھائی چارے” کے سکے سے خریدنا پڑے: تو یہ جیت نہیں، بلکہ شائستگی میں لپٹی ہوئی شکست ہے، جس کا ہر دھاگہ کمزوری اور سمجھوتے کے کپڑے سے بُنا گیا ہو۔ ایک خود ساختہ اور باوقار عورت ہونے کے ناطے ہمیں یہ دیکھ کر گہرا دکھ ہوا کہ مریم نواز صاحبہ Maryam Nawaz Sharif نہ صرف ایک عورت کے طور پر بلکہ بطور وزیرِاعلیٰ پنجاب: دشمنوں اور جاہل لوگوں کی گھٹیا افواہوں کا جواب دینے کے لیے اس حد تک جھکنے پر مجبور ہو گئیں💔 ہمارے محترم چیف آف آرمی اسٹاف فیلڈ مارشل #جنرل_عاصم_منیر نے آج تک کبھی سیاسی گندگی یا ذاتی سازشوں کے بوجھ تلے سر نہیں جھکایا۔ انہوں نے اپنی قابلیت، بصیرت، حب الوطنی اور فتوحات کو بولنے دیا: اور یوں اپنے دشمنوں، ناقدین اور پوری دنیا کو دلیل سے نہیں بلکہ ناقابلِ تردید ثبوت سے خاموش کر دیا 💐 یہ اس دنیا کی تلخ حقیقت ہے، (کم از کم ابھی تک)، اور ہم اس کی سب سے بڑی مثال ہیں: جب کسی عورت کا کیریئر: چاہے وہ سیاست کا ہو یا کسی اور میدان کا: بلندی کو چھونے لگتا ہے، تو کامیابی کی روشنی کے ساتھ ساتھ صدیوں سے جمی تعصب کی جڑیں بھی ہل جاتی ہیں۔ ایسے وقت میں مخالفین اُس کے منصوبوں یا قابلیت پر نہیں، بلکہ اُس کے کردار پر وار کرتے ہیں۔ گرد اور کیچڑ اُچھالتے ہیں: حقیقت کی بنیاد پر نہیں، بلکہ اُس پرانے اور آزمودہ ہتھیار سے جو ہمیشہ عورت کی کامیابی اور قیادت سے ڈرتے دماغوں کے ہاتھ میں رہا ہے۔ پھر بھی، ہماری نظر میں ناانصافی کا مقابلہ کرنے کا طریقہ جنس سے بہت کم اور انسان کے خود سکھائے ہوئے بنیادی اصولوں، اخلاقی جرات، ذہنی ضبط، صلاحیت اور کسی حد تک پرورش سے تشکیل پاتا ہے۔ بطور عورت، ہم نسوانیت کو برتری کا شور نہیں بلکہ مرد و عورت کے برابر حقوق پر غیر متزلزل ایمان سمجھتے ہیں۔ اسی یقین کے ساتھ، ہماری توقع ہے کہ #مریم_نواز صاحبہ: ایک سیاستدان کے طور پر، نہ کہ بطور عورت: اپنے نظریے کی خدمت جرات، بصیرت اور استقلال سے کریں، اور تنقید کو صرف اس وقت سنجیدگی سے لیں جب وہ ان کی کارکردگی کو بطور وزیرِاعلیٰ پرکھے، نہ کہ اس جنس کو جو قدرت نے ان کے وجود میں رکھی ہے۔ اصل عزت مستعار رشتوں سے نہیں جنم لیتی، بلکہ کردار اور عمل کی سچائی، صلاحیت کی روشنی، انفرادیت کی خوشبو، عدل کی پاسداری اور فرض کی بے لوث تکمیل کے ہاتھوں تراشی جاتی ہے۔ اللہ تعالیٰ اپنے کلام میں فرماتے ہیں: إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللّٰهِ أَتْقَاكُمْ بے شک اللہ کے نزدیک تم میں سب سے زیادہ عزت والا وہ ہے جو سب سے زیادہ پرہیزگار ہے۔ (سورۃ الحجرات، آیت 13) یہی اسلام کا معیار ہے: عزت نہ جنس کی بنیاد پر ہے، نہ رشتوں کے سہارے پر، بلکہ تقویٰ، کردار اور عمل کی بنیاد پر✌️ #ہماری_ریڈلائن_پاکستان_تھا_ہے_اور_رہے_گا #پاکستان_فوج_زندہ_باد #پاکستان_عدلیہ_زندہ_باد #پاکستان_زندہ_باد 🇵🇰 💫👸🏻✨

Ayyan

11,091 次观看 • 11 个月前

دروغ فاشیست‌های پهلوی؛ از تونل مترو تا تاریکی ذهنشان صبح سه‌شنبه، #قطار_مترو از کرج به تهران در میانه‌ی راه متوقف شد. گفتند: «برق قطع شده» و مسافران را میان تونل، در تاریکی و بی‌خبری، پیاده کردند. باز همان جمله‌ی تکراری مسئولان: «نقص فنی در تأمین برق» اما مردمی که هر روز با تأخیر، خشم و خطر روبه‌رو هستند، دیگر این دروغ‌ها را باور ندارند. گلایه‌ها به فریاد بدل شد و صدای اعتراض از دل تونل‌های مترو برخاست. و آنگاه فاشیسم دروغگوی #پهلوی، با تمام وقاحت، صدای این مردم را جعل کرد! بر روی فیلم، صداگذاری کردند تا وانمود کنند مردم فریاد می‌زنند: «رضا شاه، روحت شاد!» اما در حقیقت، در فیلم اصلی، مردم تنها یک شعار سر دادند شعاری که از عمق رنج، از عمق آزادی‌خواهی، و از دل میلیون‌ها انسان برمی‌خاست: 🔴 مرگ بر خامنه‌ای 🔴 این حقیقت است، نه آن‌چه فاشیست‌های دروغ‌گو می‌خواهند بسازند. دروغ‌پردازان پهلوی هرگز صدای ملت را درک نکرده‌اند؛ چون مردمی که در تاریکی تونل‌ها فریاد آزادی می‌زنند، هرگز دلشان برای سایه‌ی تاج و تخت تنگ نمی‌شود. فاشیسم می‌تواند صدا جعل کند، اما نمی‌تواند حقیقت را خاموش کند. زیرا حقیقت، صدای همان مردم است؛ مردمی که در تاریکی ماندند، اما دروغ را روشن کردند. مردمی که نه نام شاه را فریاد زدند، بلکه نام دشمن آزادی را به مرگ محکوم کردند. #مرگ_بر_خامنەای

دروغ فاشیست‌های پهلوی؛ از تونل مترو تا تاریکی ذهنشان صبح سه‌شنبه، #قطار_مترو از کرج به تهران در میانه‌ی راه متوقف شد. گفتند: «برق قطع شده» و مسافران را میان تونل، در تاریکی و بی‌خبری، پیاده کردند. باز همان جمله‌ی تکراری مسئولان: «نقص فنی در تأمین برق» اما مردمی که هر روز با تأخیر، خشم و خطر روبه‌رو هستند، دیگر این دروغ‌ها را باور ندارند. گلایه‌ها به فریاد بدل شد و صدای اعتراض از دل تونل‌های مترو برخاست. و آنگاه فاشیسم دروغگوی #پهلوی، با تمام وقاحت، صدای این مردم را جعل کرد! بر روی فیلم، صداگذاری کردند تا وانمود کنند مردم فریاد می‌زنند: «رضا شاه، روحت شاد!» اما در حقیقت، در فیلم اصلی، مردم تنها یک شعار سر دادند شعاری که از عمق رنج، از عمق آزادی‌خواهی، و از دل میلیون‌ها انسان برمی‌خاست: 🔴 مرگ بر خامنه‌ای 🔴 این حقیقت است، نه آن‌چه فاشیست‌های دروغ‌گو می‌خواهند بسازند. دروغ‌پردازان پهلوی هرگز صدای ملت را درک نکرده‌اند؛ چون مردمی که در تاریکی تونل‌ها فریاد آزادی می‌زنند، هرگز دلشان برای سایه‌ی تاج و تخت تنگ نمی‌شود. فاشیسم می‌تواند صدا جعل کند، اما نمی‌تواند حقیقت را خاموش کند. زیرا حقیقت، صدای همان مردم است؛ مردمی که در تاریکی ماندند، اما دروغ را روشن کردند. مردمی که نه نام شاه را فریاد زدند، بلکه نام دشمن آزادی را به مرگ محکوم کردند. #مرگ_بر_خامنەای

Chia Aliyar

19,175 次观看 • 9 个月前

یک دو سه چهار… «حبیب. اینا دروغ میگن مگه ممکنه اجازه بدن زندونی بدونه به کجا برده میشه؟» نیمه‌شبِ بیست و دوم شهریور هزار و چهارصد و چهار در خواب و بیداری‌، دست‌هایم بسته‌ست، چشم‌هایم چیزی نمی‌بینند. با این حال از این کابوس، لذت غریبی می‌برم. اینجا در این سیاهی مطلق، نوید هنوز زنده است. نوید هنوز کنار من، نفس می‌کشد. پنج شیش هفت… صدای وحید را از سلول کناری می‌شنوم: «صبح که بشه سه تاییمون رو اعدام می‌کنن....» روی چمن‌ها می‌دوم. نوید پشت سرم می‌دود. باز کودک میشویم. صدای نفس‌هایش را می‌شنوم. هنوز نمی‌دانستم خوشبختی چیست اما قطعا تعریف دیگری جز آن لحظه نداشت. زمین به دور سرم میچرخد. چمن‌ها زرد میشوند و بر روی زمین سرد سلول می‌افتم. هشت نه ده یازده… به صدای نفس‌های نوید گوش میدهم. صدایم را بلند می‌کنم تا به گوش وحید برسد: «نه. فقط نویدو اعدام میکنن.» دیگر هیچکداممان هیچ چیز نمی‌گوییم، هیچ کلمه‌ای نمیتواند سنگینی آن لحظه را بر دوش بکشد. دوازده سیزده چهارده… نفس‌ بکش نوید. پلک‌هایم سنگین می‌شود. درد زخم‌هایمان، توان بیداری را می‌گیرند. در خیابان ایستاده‌ام. میان شعارها و فریادهای مردم، چشمهایم به دنبال نوید می‌گردد. کمی جلوتر ایستاده است. به چهره‌ی سرخ تک تک مردم اطرافم، نگاه میکنم. چقدر شبیه همیم. خسته، مبهوت. اینجا کجاست؟ چرا فریاد میزنیم، چرا اینجا ایستاده‌ایم؟ جوانیمان کو؟ چه بر سر آرزوهایمان آمد؟ مامورها حمله میکنند. باتوم‌ها بلند میشوند. فریاد میزنم. به سمت نوید می‌دوم، با صدای در سلول از خواب میپرم. باتوم، بر بدنهایمان فرود می‌آید. سرهایمان را به زمین میچسبانند:‌ خفه شید، صداتون درنیاد، فقط میخوایم یکی یکی آماده‌تون کنیم برای انتقال به تهران. مهرماه هزار و سیصد و هفتاد و نه. امروز، اولین روز مدرسه‌ی نوید است. نوید دم در ایستاده. مادرم دست مرا میگیرد. دو نارنگی در دستهای من و نوید می‌گذارد. نگاهم میکند: ‌حبیب. مواظب داداشت هستی دیگه؟ بهت‌زده، نگاهش میکنم. پاهای نوید بر روی زمین کشیده میشود. نوید را میبرند ‌نوید... خدافظی نکردی. چهار صبح. عرق کرده، از خواب میپرم. مادرم گوشه‌ی خانه نشسته است. باز نگاهم میکند:‌ تو هم صدارو شنیدی؟ گوشهایم را با دو دست میگیرم. صدای کشیده شدن صفحه‌ی اعدام، سلول را، گذشته و آینده را، پر میکند. هنوز سرم به زمین چسبانده شده. صدای نزدیک شدن پاهایی را میشنوم. باز شروع به شمارش می‌کنم. اما صدا، صدای پاهای نوید، نفس، نفس‌های نوید نیست. رییس گارد زندان به سمتم می‌آید. سرش را به گوشم میچسباند:‌ نوید اعدام شد. مادرم دوباره دستم را می‌فشرد. حبیب؟ مواظب داداشت هستی دیگه؟ زمان ایستاده. مادرم هنوز خیره به چهره‌ام مانده است. نوید دیگر نفس نمیکشد. ثانیه‌ها دیگر حرکت نمیکنند. از طرف حبیب

یک دو سه چهار… «حبیب. اینا دروغ میگن مگه ممکنه اجازه بدن زندونی بدونه به کجا برده میشه؟» نیمه‌شبِ بیست و دوم شهریور هزار و چهارصد و چهار در خواب و بیداری‌، دست‌هایم بسته‌ست، چشم‌هایم چیزی نمی‌بینند. با این حال از این کابوس، لذت غریبی می‌برم. اینجا در این سیاهی مطلق، نوید هنوز زنده است. نوید هنوز کنار من، نفس می‌کشد. پنج شیش هفت… صدای وحید را از سلول کناری می‌شنوم: «صبح که بشه سه تاییمون رو اعدام می‌کنن....» روی چمن‌ها می‌دوم. نوید پشت سرم می‌دود. باز کودک میشویم. صدای نفس‌هایش را می‌شنوم. هنوز نمی‌دانستم خوشبختی چیست اما قطعا تعریف دیگری جز آن لحظه نداشت. زمین به دور سرم میچرخد. چمن‌ها زرد میشوند و بر روی زمین سرد سلول می‌افتم. هشت نه ده یازده… به صدای نفس‌های نوید گوش میدهم. صدایم را بلند می‌کنم تا به گوش وحید برسد: «نه. فقط نویدو اعدام میکنن.» دیگر هیچکداممان هیچ چیز نمی‌گوییم، هیچ کلمه‌ای نمیتواند سنگینی آن لحظه را بر دوش بکشد. دوازده سیزده چهارده… نفس‌ بکش نوید. پلک‌هایم سنگین می‌شود. درد زخم‌هایمان، توان بیداری را می‌گیرند. در خیابان ایستاده‌ام. میان شعارها و فریادهای مردم، چشمهایم به دنبال نوید می‌گردد. کمی جلوتر ایستاده است. به چهره‌ی سرخ تک تک مردم اطرافم، نگاه میکنم. چقدر شبیه همیم. خسته، مبهوت. اینجا کجاست؟ چرا فریاد میزنیم، چرا اینجا ایستاده‌ایم؟ جوانیمان کو؟ چه بر سر آرزوهایمان آمد؟ مامورها حمله میکنند. باتوم‌ها بلند میشوند. فریاد میزنم. به سمت نوید می‌دوم، با صدای در سلول از خواب میپرم. باتوم، بر بدنهایمان فرود می‌آید. سرهایمان را به زمین میچسبانند:‌ خفه شید، صداتون درنیاد، فقط میخوایم یکی یکی آماده‌تون کنیم برای انتقال به تهران. مهرماه هزار و سیصد و هفتاد و نه. امروز، اولین روز مدرسه‌ی نوید است. نوید دم در ایستاده. مادرم دست مرا میگیرد. دو نارنگی در دستهای من و نوید می‌گذارد. نگاهم میکند: ‌حبیب. مواظب داداشت هستی دیگه؟ بهت‌زده، نگاهش میکنم. پاهای نوید بر روی زمین کشیده میشود. نوید را میبرند ‌نوید... خدافظی نکردی. چهار صبح. عرق کرده، از خواب میپرم. مادرم گوشه‌ی خانه نشسته است. باز نگاهم میکند:‌ تو هم صدارو شنیدی؟ گوشهایم را با دو دست میگیرم. صدای کشیده شدن صفحه‌ی اعدام، سلول را، گذشته و آینده را، پر میکند. هنوز سرم به زمین چسبانده شده. صدای نزدیک شدن پاهایی را میشنوم. باز شروع به شمارش می‌کنم. اما صدا، صدای پاهای نوید، نفس، نفس‌های نوید نیست. رییس گارد زندان به سمتم می‌آید. سرش را به گوشم میچسباند:‌ نوید اعدام شد. مادرم دوباره دستم را می‌فشرد. حبیب؟ مواظب داداشت هستی دیگه؟ زمان ایستاده. مادرم هنوز خیره به چهره‌ام مانده است. نوید دیگر نفس نمیکشد. ثانیه‌ها دیگر حرکت نمیکنند. از طرف حبیب

سعید افکاری

124,483 次观看 • 10 个月前