برد این کو کو مرا در کوی تو… ۲۲ آذر ۱۴۰۲ - قونیه

چه صمیمی و اصیل و واقعی و دلنشین.

گرچه او در نگنجد در هیچ کویی: تو اندر هیچ کویی درنگنجی و من اندر پی تو کو به کویم اما در آن جذبه هایش که مست فتادست به کوی الست، می سراید: پر وبال ما کمند عشق اوست مو کشانش می کشد تا کوی دوست

چقدر عالی لذت بردیم، و خوشا به حال شما که در بزرگداشت مولانا در مقبره ی این شاعر بزرگ حضور داشتین. 🤍 اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من دل من داند و من دانم و دل داند و من

بی نظیر بود نیلوفر عزیزم. بیش از پیش دلتنگ شدم براتون❣️

@melowombre

نفستون گرم و گیرا💯

خدایا... خیلی قشنگه.. خیلی!💛

زنده‌باد

گر نبودی جذب های‌وهو‌یِ تو. «های‌و‌هوی» باید کسره بخوره اضافه بشه به «تو». با سپاس از آوای زیبا.

@codeine1376 چه صدائی وچه حالی. به به، احساس کردم دوباره برگشتم پیش مولانام.