Video yükleniyor...

Video Yüklenemedi

Ana Sayfaya Dön

به نظرتون آیا یک اسب می‌تونه تمام خونه‌های صفحه شطرنج رو بگرده بدون اینکه دو بار از یه خونه رد بشه؟♟🔃 حل این معما چند صدسال زمان برد، در نهایت هم نه شطرنج‌بازها بلکه یک ریاضی‌دان جواب اون رو کشف کرد. خوب کیا مسیر رو حفظ شدن؟👀🙂‍↕️

MitraHejazipour's profile picture

Mitra Hejazipour

53,969 subscribers

39,000 görüntüleme • 1 ay önce •via X (Twitter)

LIVE

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 Yorum

Yorum bulunmuyor

Orijinal gönderinin yorumları burada görünecek

Benzer Videolar

افتضاح پشت افتضاح ادعای رهبری یک کشور رو دارن، ولی همه جا تقلب می‌کنن. یه عده گفتن من دروغ می‌گم و امکان نداره بشه دو بار رای داد. این ویدئو رو ببینین که گرفتم. 4 تا پنجره گوگل کروم همزمان باز کردم (هر پنجره یه پروفایل جدید هست برای همین رنگ پنجره‌ها فرق داره - اینکه پروفایل مختلف باشن مهمه). در کمتر از 2 دقیقه 4 بار رای دادم. نیازی به دو دقیقه نبود البته و تو 10 ثانیه هم می‌شد 4 بار رای داد. فقط چون روند رو نشون می‌دادم و نتیجه رفرش رو هم می‌خواستم بهتون نشون بدم کمی طولانی‌تر شد. تو پنجره دوم و چهارم چند بار رفرش هم کردم که تو پنجره چهارم آپدیت شدن اعداد رو هم ببینین و بعدش امضا هم زدم. دلیل این کار ضعف فنی نیست. فردی که کوچک‌ترین آشنایی با سیستم‌های کامپیوتری و وبسایت و اینترت داشته باشه می‌تونه جلوی این قضیه رو بگیره ولی نگرفتن. چون می‌خوان از هر سیستم ده‌ها و صدها بار رای رو ثبت کنن که نتیجه عدد بزرگ‌تری باشه. ما یه مدت امضا کنندگان کارزار رفتن به غزه رو مسخره می‌کردیم نگو اینا از اونا شارلاتان‌ترن! این کاری که امیر اعتمادی و قاسمی‌نژاد دارن می‌کنن چوب حراج زدن به همون نیمچه آبروی باقیمانده رضا پهلویه. تهش می‌خوان یه گزارش بدن بگن 20 میلیون امضا کردن و پول خوبی به جیب بزنن. سال‌هاست دارن یه سری از مردم رو با این بازی‌ها سرگرم می‌کنن. بدون هیچ خروجی مشخصی. از این پروژه به اون پروژه. از این کارزار به اون کارزار. اما نتیجه صفر. این وسط فقط پول‌های میلیون دلاری جمع شده و هیچوقت حتی یک گزارش یک خطی از نحوه خرج کردن پول‌های جمع شده داده نشده. خوش به حال جمهوری اسلامی که این اپوزسیون رو داره به عنوان اپوزسیون خودش می‌فروشه.
1:56

افتضاح پشت افتضاح ادعای رهبری یک کشور رو دارن، ولی همه جا تقلب می‌کنن. یه عده گفتن من دروغ می‌گم و امکان نداره بشه دو بار رای داد. این ویدئو رو ببینین که گرفتم. 4 تا پنجره گوگل کروم همزمان باز کردم (هر پنجره یه پروفایل جدید هست برای همین رنگ پنجره‌ها فرق داره - اینکه پروفایل مختلف باشن مهمه). در کمتر از 2 دقیقه 4 بار رای دادم. نیازی به دو دقیقه نبود البته و تو 10 ثانیه هم می‌شد 4 بار رای داد. فقط چون روند رو نشون می‌دادم و نتیجه رفرش رو هم می‌خواستم بهتون نشون بدم کمی طولانی‌تر شد. تو پنجره دوم و چهارم چند بار رفرش هم کردم که تو پنجره چهارم آپدیت شدن اعداد رو هم ببینین و بعدش امضا هم زدم. دلیل این کار ضعف فنی نیست. فردی که کوچک‌ترین آشنایی با سیستم‌های کامپیوتری و وبسایت و اینترت داشته باشه می‌تونه جلوی این قضیه رو بگیره ولی نگرفتن. چون می‌خوان از هر سیستم ده‌ها و صدها بار رای رو ثبت کنن که نتیجه عدد بزرگ‌تری باشه. ما یه مدت امضا کنندگان کارزار رفتن به غزه رو مسخره می‌کردیم نگو اینا از اونا شارلاتان‌ترن! این کاری که امیر اعتمادی و قاسمی‌نژاد دارن می‌کنن چوب حراج زدن به همون نیمچه آبروی باقیمانده رضا پهلویه. تهش می‌خوان یه گزارش بدن بگن 20 میلیون امضا کردن و پول خوبی به جیب بزنن. سال‌هاست دارن یه سری از مردم رو با این بازی‌ها سرگرم می‌کنن. بدون هیچ خروجی مشخصی. از این پروژه به اون پروژه. از این کارزار به اون کارزار. اما نتیجه صفر. این وسط فقط پول‌های میلیون دلاری جمع شده و هیچوقت حتی یک گزارش یک خطی از نحوه خرج کردن پول‌های جمع شده داده نشده. خوش به حال جمهوری اسلامی که این اپوزسیون رو داره به عنوان اپوزسیون خودش می‌فروشه.

نفوذی‌ها

285,725 görüntüleme • 11 ay önce

چیزی که تو این دو دقیقه برای من عجیب بود، محتوای حرف رهبر شهید درباره مذاکره با آمریکا نبود٬ تسلط ذهنیش روی مساله بود. بدون مکث، بدون لکنت، بدون اینکه دنبال کلمه بگرده، مشخصن داره از دل یک تجربه‌ ی هضم‌ شده حرف میزنه. به این دقت٬ داره یک ضعف روانی در بخشی از سیاست ایران رو توضیح میده. برای من این سطح از تسلط، نشونه‌ ی ذهنیه که سالها با دشمن، با خطاهای داخلی، با توهم مذاکره، و با حافظه‌ ی تاریخی یک ملت درگیر بوده. یک ذهنی که مساله رو نمیخونه، از درونش عبور میکنه. ذهنی که اجازه نمیده هیچ چیزی اون رو از هدفش دور کنه. امروز با تمام کاستی ها همه چیز رو مدیون این مرد بزرگ هستیم وگرنه الان امثال غربگرایان گدا صفت چهل بار تو این چهل سال مملکت رو عروس کرده بودن!
2:19

چیزی که تو این دو دقیقه برای من عجیب بود، محتوای حرف رهبر شهید درباره مذاکره با آمریکا نبود٬ تسلط ذهنیش روی مساله بود. بدون مکث، بدون لکنت، بدون اینکه دنبال کلمه بگرده، مشخصن داره از دل یک تجربه‌ ی هضم‌ شده حرف میزنه. به این دقت٬ داره یک ضعف روانی در بخشی از سیاست ایران رو توضیح میده. برای من این سطح از تسلط، نشونه‌ ی ذهنیه که سالها با دشمن، با خطاهای داخلی، با توهم مذاکره، و با حافظه‌ ی تاریخی یک ملت درگیر بوده. یک ذهنی که مساله رو نمیخونه، از درونش عبور میکنه. ذهنی که اجازه نمیده هیچ چیزی اون رو از هدفش دور کنه. امروز با تمام کاستی ها همه چیز رو مدیون این مرد بزرگ هستیم وگرنه الان امثال غربگرایان گدا صفت چهل بار تو این چهل سال مملکت رو عروس کرده بودن!

bysam🎒#168

13,493 görüntüleme • 2 ay önce

جاداره از سرنوشت دو برادر بگم، اولی ابراهیم گلستان که ضد شاه بود و بعد از شورش۵۷، وضعیتی که خودشم در اون نقش داشت رو مناسب ندید و به انگلیس پادشاهی مهاجرت کرد تا ۱۰۰سالگی در کاخ خودش که نمیدونم سرمایه و هزینه نگهداریش رو از کجا ‌آورد زندگی کرد و واسه آخوند لال شد، غم کارگر رو هم فقط زمان شاه خورد دومی شاهرخ، که شاهدوست بود و سال۵۷ وقتی از سفر تفریحی فرانسه قصد برگشت به ایران رو داشت، پاسپورتش رو سفارت ازش گرفت، و اون با یه چمدون برای همیشه اونجا موند.. تمام هست و نیستش رو هم مصادره کردن حالا اختلاف این دو برادر سر چی بود؟ اینکه اولی فیلم دومی رو زد به نام خودشو جایزه گرفت شما شاید سر یه سفره بزرگ بشید و از یه پستون شیر بخورید اما شرافت گوهر گرانبهایست در وجود شما که باید قدرش را بدانید❤️❤️❤️
0:37

جاداره از سرنوشت دو برادر بگم، اولی ابراهیم گلستان که ضد شاه بود و بعد از شورش۵۷، وضعیتی که خودشم در اون نقش داشت رو مناسب ندید و به انگلیس پادشاهی مهاجرت کرد تا ۱۰۰سالگی در کاخ خودش که نمیدونم سرمایه و هزینه نگهداریش رو از کجا ‌آورد زندگی کرد و واسه آخوند لال شد، غم کارگر رو هم فقط زمان شاه خورد دومی شاهرخ، که شاهدوست بود و سال۵۷ وقتی از سفر تفریحی فرانسه قصد برگشت به ایران رو داشت، پاسپورتش رو سفارت ازش گرفت، و اون با یه چمدون برای همیشه اونجا موند.. تمام هست و نیستش رو هم مصادره کردن حالا اختلاف این دو برادر سر چی بود؟ اینکه اولی فیلم دومی رو زد به نام خودشو جایزه گرفت شما شاید سر یه سفره بزرگ بشید و از یه پستون شیر بخورید اما شرافت گوهر گرانبهایست در وجود شما که باید قدرش را بدانید❤️❤️❤️

🪽رسولپوست

68,690 görüntüleme • 2 ay önce

همین الان ۱۴ نفر هم‌وطن از داخل ایران از طریق اینترنت من وصل شدن به اینترنت آزاد و ۵ نفر دیگه هم دارن وصل می‌شن. این فقط یک عدد نیست. ۱۹ نفر دارن برای چند دقیقه هم که شده، بدون سانسور نفس می‌کشن. اگه خارج از ایران زندگی می‌کنی، فقط با نصب Conduit (از Psiphon) می‌تونی گوشی‌ت رو به یک Internet Freedom gateway تبدیل کنی. یعنی هر بار که کسی داخل ایران تلاش می‌کنه وصل بشه، احتمالاً از تونل تو رد می‌شه و سانسور رو دور می‌زنه. این برنامه طوری طراحی شده که ترافیک کاربرها رمزنگاری‌شده و ناشناس از روی دستگاه تو رد می‌شه. تو نمی‌دونی کیه یا چی می‌خونه، فقط راه رو براش باز می‌کنی. هر ایستگاه جدید، شبکه Psiphon رو قوی‌تر و فیلتر رو شکننده‌تر می‌کنه. #جاویدشاه #اين_آخرين_نبرده_پهلوى_برميگرده
0:26

همین الان ۱۴ نفر هم‌وطن از داخل ایران از طریق اینترنت من وصل شدن به اینترنت آزاد و ۵ نفر دیگه هم دارن وصل می‌شن. این فقط یک عدد نیست. ۱۹ نفر دارن برای چند دقیقه هم که شده، بدون سانسور نفس می‌کشن. اگه خارج از ایران زندگی می‌کنی، فقط با نصب Conduit (از Psiphon) می‌تونی گوشی‌ت رو به یک Internet Freedom gateway تبدیل کنی. یعنی هر بار که کسی داخل ایران تلاش می‌کنه وصل بشه، احتمالاً از تونل تو رد می‌شه و سانسور رو دور می‌زنه. این برنامه طوری طراحی شده که ترافیک کاربرها رمزنگاری‌شده و ناشناس از روی دستگاه تو رد می‌شه. تو نمی‌دونی کیه یا چی می‌خونه، فقط راه رو براش باز می‌کنی. هر ایستگاه جدید، شبکه Psiphon رو قوی‌تر و فیلتر رو شکننده‌تر می‌کنه. #جاویدشاه #اين_آخرين_نبرده_پهلوى_برميگرده

Dr. Mehrdad Ashabi

53,306 görüntüleme • 8 ay önce

برای نابودی یک تمدن چندین هزارساله فقط یک خانعلی‌زاده کافیست! + جالبه که انتظار داره فرماندهان نظامی بشن عمله اجرای طراحی‌های متخصصین سیاست خارجی مثل ایشون! دیدگاه ایشون که فرماندهان نظامی نباید به پاسخ دشمن توجه کنن و فقط دستورات سیاستمداران رو اجرا کنن، اشکالات جدی داره. اولا، نادیده گرفتن واکنش دشمن (مثل حمله به نیروگاه‌ها) می‌تونه خسارات جبران‌ناپذیری به زیرساخت‌ها وارد کنه. ثانیا محدود کردن فرماندهان به اجرای کورکورانه، ابتکار عمل و انعطاف‌پذیری اونها رو توی میدان نبرد از بین می‌بره. ثالثا این رویکرد ریسک استراتژیک رو افزایش می‌ده، چون پیامدهای اقدامات نظامی نادیده گرفته می‌شه. رابعا جدایی غیرواقعی سیاست و عملیات نظامی، تصمیم‌گیری رو غیرمنطقی می‌کنه، چون این دو حوزه به هم وابسته‌اند. خامسا بی‌توجهی به پاسخ دشمن اصل بازدارندگی رو تضعیف کرده و می‌تونه تنش رو تشدید کنه. سادسا اجرای دستورات بدون تحلیل ممکنه به اقدامات غیرمسئولانه منجر بشه که مشروعیت داخلی و بین‌المللی ره به خطر بندازه. در نهایت، این دیدگاه انگیزه و خلاقیت فرماندهان رو کاهش داده و کارایی نظامی رو پایین میاره. این رویکرد ساده‌انگارانه می‌تونه به تصمیم‌گیری‌های پرهزینه و ناکارآمد منجر بشه.
1:34

برای نابودی یک تمدن چندین هزارساله فقط یک خانعلی‌زاده کافیست! + جالبه که انتظار داره فرماندهان نظامی بشن عمله اجرای طراحی‌های متخصصین سیاست خارجی مثل ایشون! دیدگاه ایشون که فرماندهان نظامی نباید به پاسخ دشمن توجه کنن و فقط دستورات سیاستمداران رو اجرا کنن، اشکالات جدی داره. اولا، نادیده گرفتن واکنش دشمن (مثل حمله به نیروگاه‌ها) می‌تونه خسارات جبران‌ناپذیری به زیرساخت‌ها وارد کنه. ثانیا محدود کردن فرماندهان به اجرای کورکورانه، ابتکار عمل و انعطاف‌پذیری اونها رو توی میدان نبرد از بین می‌بره. ثالثا این رویکرد ریسک استراتژیک رو افزایش می‌ده، چون پیامدهای اقدامات نظامی نادیده گرفته می‌شه. رابعا جدایی غیرواقعی سیاست و عملیات نظامی، تصمیم‌گیری رو غیرمنطقی می‌کنه، چون این دو حوزه به هم وابسته‌اند. خامسا بی‌توجهی به پاسخ دشمن اصل بازدارندگی رو تضعیف کرده و می‌تونه تنش رو تشدید کنه. سادسا اجرای دستورات بدون تحلیل ممکنه به اقدامات غیرمسئولانه منجر بشه که مشروعیت داخلی و بین‌المللی ره به خطر بندازه. در نهایت، این دیدگاه انگیزه و خلاقیت فرماندهان رو کاهش داده و کارایی نظامی رو پایین میاره. این رویکرد ساده‌انگارانه می‌تونه به تصمیم‌گیری‌های پرهزینه و ناکارآمد منجر بشه.

احمد جانجان

34,292 görüntüleme • 1 yıl önce

بخش هایی از مصاحبه ی صدیقه وسمقی: ‼️‼️‼️‼️‼️‼️‼️ مجری: الان آقای پهلوی به عنوان چهره آلترناتیو در خارج از ایران مطرح شده و در داخل ایران هم پایگاه اجتماعی داره؛ حالا کم یا زیاد اندازه‌اش، درصدش رو نمی‌دونیم، ولی به هر حال صحبت‌های خود ایشونم اینه که منو در خیابان‌های ایران صدا کردن و خب به هر حال شعارهایی هم بود که در حمایت از ایشون بود. این چقدر این هم‌بستگی می‌تونه در بین داخل و آقای پهلوی اصلاً اتفاق بیفته؟ وسمقی: ببینید مشکلی که وجود داره این هست که جریان طرفدار آقای پهلوی، جریان پادشاهی‌خواهه‌. ببینید نظام پادشاهی، ما ازش سال ۵۷ عبور کردیم. نهاد پادشاهی و نهاد روحانیت، دو نهاد سنتی هستند که همیشه در طول قرن‌ها و هزاره‌ها با همدیگه رقابت داشتن. دو تا قدرت بودن که همیشه با همدیگه رقابت کردن، گاهی با هم سازش کردن، قدرتو تقسیم کردن، گاهی یکی قدرتو به دست آورده. خب ما به نظرم دیگه الان بعد از جمهوری اسلامی باید از این دو نهاد سنتی که هر دو هم در واقع نهادهای استبدادی هستن، باید بتونیم عبور بکنیم.ما سال ۵۷ از نهاد سلطنت عبور کردیم، گذاشتیمش کنار؛ هرچند از استبداد عبور نکردیم. خب نهاد روحانیت که در کمین بود و رقیب نهاد پادشاهی بود، قدرتو به دست گرفت و مردم ایران در اون زمان هنوز اون توانمندی رو برای اینکه نهاد روحانیت رو هم مثل نهاد سلطنت کنار بذارن و پس بزنن، نداشتن. این توانمندی به تدریج به وجود اومده و الان مردم می‌خوان که این نهاد سنتی استبدادی رو هم کنار بذارن. حالا طرفداران آقای پهلوی پادشاهی‌خواهند. نهاد پادشاهی یک نهاد سنتیست؛ هیچ‌وقت انتخابی نبوده، هیچ‌وقت دموکراتیک نبوده. یک نهادیست که خب می‌دونین، شما در تاریخ نگاه کنین در ایران و همه نقاط جهان، پادشاهان با زور اومدن. هر سلسله‌ای اومده، سلسله دیگری رو با زور کنار گذاشته و خودش نشسته و هیچ‌وقت مردم دخالتی نداشتن که مثلاً بیان و پادشاهان رو انتخاب بکنن. من تعجب می‌کنم که بعد از این تجربه‌های فراوان و رنج‌های فراوان، خون‌های زیادی که ما دادیم، ما می‌خوایم دوباره به جای پیدا کردن یک راه سوم و بنیان گذاشتن یک نهاد سوم، باز بیاییم برگردیم به نهاد پادشاهی که یک نهاد به هر حال کهنه و قدیمیست و ذاتشم استبداد داره. چرا؟ چون متمرکز بر فرده. ما مردم در دوره‌ای الان داریم زندگی می‌کنیم که خواهان حقوق بشریم، خواهان به رسمیت شناختن حقوق فردی هستیم، برای خودمون حق انتخاب قائلیم. چرا باید با اعطای یک قدرت مادام‌العمر به یک فرد، به یک خانواده و به یک خاندان، حق انتخاب رو برای همیشه از خودمون و از آیندگانمون سلب بکنیم؟ اگه نسل بعدی اومدن و گفتن که چرا شما این کارو کردید؟ ما نمی‌خوایم مثلاً این حکومت رو، حکومت فردی رو، چه بهش خواهیم گفت؟ اگر که سال ۵۷ مردم نهاد سلطنت رو کنار گذاشتن و از اون چاه افتادن تو چاه بعدی یعنی باز هم نهاد روحانیت، و حالا می‌خوان اونو کنار بذارن، آیا ما نباید از این تجربه‌ها درس بگیریم؟ به نظر من مردم به خاطر اینکه به استیصال رسیدن، مردم به خاطر عملکرد بسیار ناگوار و ناهنجار جمهوری اسلامی، دنبال یک مفری می‌گردن، دنبال یک راه نجات می‌گردن و خب سرمایه‌گذاری زیادی شده روی آقای پهلوی از لحاظ تبلیغاتی و غیره که ایشون به یک آلترناتیو و بدیل تبدیل بشه. حالا خیلی‌ها هم تصورشون اینه که میشه به این ترتیب از جمهوری اسلامی گذر کرد. اما کسانی که نظام پادشاهی رو نظام مناسبی برای آینده ایران نمی‌دونن، نمی‌تونن کنار این جریان بایستن. کسانی که خواهان استقلال ایرانن و نمی‌خوان که یک حکومت به وسیله قدرت‌های خارجی بر مردم ایران تحمیل بشه، نمی‌تونن کنار این جریان بایستن. این جریان متأسفانه این مشکلات رو داره. من می‌دونم ممکنه از این حرفای من هم این افراد ناراحت بشن، اما ما به فکر ایران و نجات ایران هستیم. به نظر من ما همهمون سرمایه‌هامون رو باید صرف ایران بکنیم نه اشخاص. خب اگر اشخاصی به آقای پهلوی علاقه دارن، در آینده وقتی که نظامی برای ایران، به قد و قواره ایران برای دموکراسی و آزادی در ایران به وسیله اندیشمندان و نخبگان این کشور ترسیم شد، تعیین شد، هر کسی بیاد انتخاب بشه توسط مردم برای یک مدت موقتی اداره کشور رو به دست بگیره، ولو آقای پهلوی باشه، دیگران باشن، به انتخاب ملت. خب این اشکالی نداره. ولی اینکه به خاطر علاقه به یک شخص یا به یک خانواده ما بیاییم یک نظام سیاسی برای ایران تعریف بکنیم که ممکنه آیندگان باز هم مخالفت بکنن و ایراد بگیرن و اونا به دردسر بیفتن، من این رو مناسب نمی‌دونم. من همیشه این جمله رو میگم که ما باید ساختار سیاسی آینده ایران رو به قد و قواره این کشور ببریم و بدوزیم، نه به قد و قواره یک شخص و فرد. ۱/۲
9:03

بخش هایی از مصاحبه ی صدیقه وسمقی: ‼️‼️‼️‼️‼️‼️‼️ مجری: الان آقای پهلوی به عنوان چهره آلترناتیو در خارج از ایران مطرح شده و در داخل ایران هم پایگاه اجتماعی داره؛ حالا کم یا زیاد اندازه‌اش، درصدش رو نمی‌دونیم، ولی به هر حال صحبت‌های خود ایشونم اینه که منو در خیابان‌های ایران صدا کردن و خب به هر حال شعارهایی هم بود که در حمایت از ایشون بود. این چقدر این هم‌بستگی می‌تونه در بین داخل و آقای پهلوی اصلاً اتفاق بیفته؟ وسمقی: ببینید مشکلی که وجود داره این هست که جریان طرفدار آقای پهلوی، جریان پادشاهی‌خواهه‌. ببینید نظام پادشاهی، ما ازش سال ۵۷ عبور کردیم. نهاد پادشاهی و نهاد روحانیت، دو نهاد سنتی هستند که همیشه در طول قرن‌ها و هزاره‌ها با همدیگه رقابت داشتن. دو تا قدرت بودن که همیشه با همدیگه رقابت کردن، گاهی با هم سازش کردن، قدرتو تقسیم کردن، گاهی یکی قدرتو به دست آورده. خب ما به نظرم دیگه الان بعد از جمهوری اسلامی باید از این دو نهاد سنتی که هر دو هم در واقع نهادهای استبدادی هستن، باید بتونیم عبور بکنیم.ما سال ۵۷ از نهاد سلطنت عبور کردیم، گذاشتیمش کنار؛ هرچند از استبداد عبور نکردیم. خب نهاد روحانیت که در کمین بود و رقیب نهاد پادشاهی بود، قدرتو به دست گرفت و مردم ایران در اون زمان هنوز اون توانمندی رو برای اینکه نهاد روحانیت رو هم مثل نهاد سلطنت کنار بذارن و پس بزنن، نداشتن. این توانمندی به تدریج به وجود اومده و الان مردم می‌خوان که این نهاد سنتی استبدادی رو هم کنار بذارن. حالا طرفداران آقای پهلوی پادشاهی‌خواهند. نهاد پادشاهی یک نهاد سنتیست؛ هیچ‌وقت انتخابی نبوده، هیچ‌وقت دموکراتیک نبوده. یک نهادیست که خب می‌دونین، شما در تاریخ نگاه کنین در ایران و همه نقاط جهان، پادشاهان با زور اومدن. هر سلسله‌ای اومده، سلسله دیگری رو با زور کنار گذاشته و خودش نشسته و هیچ‌وقت مردم دخالتی نداشتن که مثلاً بیان و پادشاهان رو انتخاب بکنن. من تعجب می‌کنم که بعد از این تجربه‌های فراوان و رنج‌های فراوان، خون‌های زیادی که ما دادیم، ما می‌خوایم دوباره به جای پیدا کردن یک راه سوم و بنیان گذاشتن یک نهاد سوم، باز بیاییم برگردیم به نهاد پادشاهی که یک نهاد به هر حال کهنه و قدیمیست و ذاتشم استبداد داره. چرا؟ چون متمرکز بر فرده. ما مردم در دوره‌ای الان داریم زندگی می‌کنیم که خواهان حقوق بشریم، خواهان به رسمیت شناختن حقوق فردی هستیم، برای خودمون حق انتخاب قائلیم. چرا باید با اعطای یک قدرت مادام‌العمر به یک فرد، به یک خانواده و به یک خاندان، حق انتخاب رو برای همیشه از خودمون و از آیندگانمون سلب بکنیم؟ اگه نسل بعدی اومدن و گفتن که چرا شما این کارو کردید؟ ما نمی‌خوایم مثلاً این حکومت رو، حکومت فردی رو، چه بهش خواهیم گفت؟ اگر که سال ۵۷ مردم نهاد سلطنت رو کنار گذاشتن و از اون چاه افتادن تو چاه بعدی یعنی باز هم نهاد روحانیت، و حالا می‌خوان اونو کنار بذارن، آیا ما نباید از این تجربه‌ها درس بگیریم؟ به نظر من مردم به خاطر اینکه به استیصال رسیدن، مردم به خاطر عملکرد بسیار ناگوار و ناهنجار جمهوری اسلامی، دنبال یک مفری می‌گردن، دنبال یک راه نجات می‌گردن و خب سرمایه‌گذاری زیادی شده روی آقای پهلوی از لحاظ تبلیغاتی و غیره که ایشون به یک آلترناتیو و بدیل تبدیل بشه. حالا خیلی‌ها هم تصورشون اینه که میشه به این ترتیب از جمهوری اسلامی گذر کرد. اما کسانی که نظام پادشاهی رو نظام مناسبی برای آینده ایران نمی‌دونن، نمی‌تونن کنار این جریان بایستن. کسانی که خواهان استقلال ایرانن و نمی‌خوان که یک حکومت به وسیله قدرت‌های خارجی بر مردم ایران تحمیل بشه، نمی‌تونن کنار این جریان بایستن. این جریان متأسفانه این مشکلات رو داره. من می‌دونم ممکنه از این حرفای من هم این افراد ناراحت بشن، اما ما به فکر ایران و نجات ایران هستیم. به نظر من ما همهمون سرمایه‌هامون رو باید صرف ایران بکنیم نه اشخاص. خب اگر اشخاصی به آقای پهلوی علاقه دارن، در آینده وقتی که نظامی برای ایران، به قد و قواره ایران برای دموکراسی و آزادی در ایران به وسیله اندیشمندان و نخبگان این کشور ترسیم شد، تعیین شد، هر کسی بیاد انتخاب بشه توسط مردم برای یک مدت موقتی اداره کشور رو به دست بگیره، ولو آقای پهلوی باشه، دیگران باشن، به انتخاب ملت. خب این اشکالی نداره. ولی اینکه به خاطر علاقه به یک شخص یا به یک خانواده ما بیاییم یک نظام سیاسی برای ایران تعریف بکنیم که ممکنه آیندگان باز هم مخالفت بکنن و ایراد بگیرن و اونا به دردسر بیفتن، من این رو مناسب نمی‌دونم. من همیشه این جمله رو میگم که ما باید ساختار سیاسی آینده ایران رو به قد و قواره این کشور ببریم و بدوزیم، نه به قد و قواره یک شخص و فرد. ۱/۲

آرش یوسفی -ARASH

32,920 görüntüleme • 7 ay önce

مجید شاکری: من یه چیزی فقط بگم خیلی مهمه آدما بشنون از من. ممکنه بعضیا فکر کنن که یه سری تو تهران نشسته بودن گفتن آقا ما این MOU رو به هم بزنیم، شلیک بکنیم به کشتی‌ها که MOU به هم بخوره. اینجور نیستا. با وجود اینکه کریدور جنوبی کاملاً نقض همه این‌ها بود، ایران تا جای ممکن کوشید با ابزارهای هشدار مانع ایجاد کریدور جنوبی بشه تا حد خوبی هم موفق بود. ما یه گفتگویی اخیراً با خط انرژی داریم روز به روز میزان خروجی نفت از تنگه رو بررسی کردیم با همدیگه. در شب تشییع، طرف آمریکایی یک جنگ تمام عیار در جنوب به راه میندازه. شب تشییع آقا در تهران. یک جنگ تمام عیار به راه میندازه، یک کاروان بزرگ کشتی آماده می‌کنه از امارات، از پایگاه‌های خودش در امارات حملات نظامی گسترده‌ای رو آغاز می‌کنه به ترتیبات ایرانی. یعنی ایرانی‌ها با همون روش قبلی وقتی کشتی نزدیک شده اومده تیر اخطار زده، نزده، سعی نکرده تنش رو ببره بالا. طرف آمریکایی تنش رو برده بالا. قایق‌های سپاه رو زده، تاسیسات ایران رو زده. تازه اون لحظه ایران شروع کرده واکنش نشون دادن. یعنی طرف آمریکایی جنگ راه انداخته. خب؟ اصلاً این نبوده که ایران مثلاً چون می‌خواسته کریدور جنوبی رو کنترل بکنن... همین الان که با هم داریم صحبت می‌کنیم، به صراحت در بالاترین سطح آمریکایی‌ها از MOU خارج شدن. مگه غیر از اینه؟ آیا ایرانی‌ها همچین چیزی گفتن؟ گفتن ما تعهداتمون در MOU رو تا زمانی که طرف مقابل تعهداتشو اجرا نمی‌کنه نمی‌کنیم. پس این نیستش که بگیم ایران چون می‌خواسته کنترل بکنه پس وارد جنگ شدیم. نه، بدیهیه... ببینید طرف معافیت‌های نفتی رو که باطل کرده. برخلاف بند ۹ نیرو آورده... برای ایجاد این کریدور نیرو آورده دیگه درست شد؟ بند ۵ رو کامل زیر پا گذاشته. بند ۱ موضوع لبنان رو انجام نداده. بعد حالا آخرش بگیم به اینکه چون در داخل ایران می‌خواستن کریدور جنوبی رو کنترل بکنن... به هر ترتیبی که می‌رسیم...
1:30

مجید شاکری: من یه چیزی فقط بگم خیلی مهمه آدما بشنون از من. ممکنه بعضیا فکر کنن که یه سری تو تهران نشسته بودن گفتن آقا ما این MOU رو به هم بزنیم، شلیک بکنیم به کشتی‌ها که MOU به هم بخوره. اینجور نیستا. با وجود اینکه کریدور جنوبی کاملاً نقض همه این‌ها بود، ایران تا جای ممکن کوشید با ابزارهای هشدار مانع ایجاد کریدور جنوبی بشه تا حد خوبی هم موفق بود. ما یه گفتگویی اخیراً با خط انرژی داریم روز به روز میزان خروجی نفت از تنگه رو بررسی کردیم با همدیگه. در شب تشییع، طرف آمریکایی یک جنگ تمام عیار در جنوب به راه میندازه. شب تشییع آقا در تهران. یک جنگ تمام عیار به راه میندازه، یک کاروان بزرگ کشتی آماده می‌کنه از امارات، از پایگاه‌های خودش در امارات حملات نظامی گسترده‌ای رو آغاز می‌کنه به ترتیبات ایرانی. یعنی ایرانی‌ها با همون روش قبلی وقتی کشتی نزدیک شده اومده تیر اخطار زده، نزده، سعی نکرده تنش رو ببره بالا. طرف آمریکایی تنش رو برده بالا. قایق‌های سپاه رو زده، تاسیسات ایران رو زده. تازه اون لحظه ایران شروع کرده واکنش نشون دادن. یعنی طرف آمریکایی جنگ راه انداخته. خب؟ اصلاً این نبوده که ایران مثلاً چون می‌خواسته کریدور جنوبی رو کنترل بکنن... همین الان که با هم داریم صحبت می‌کنیم، به صراحت در بالاترین سطح آمریکایی‌ها از MOU خارج شدن. مگه غیر از اینه؟ آیا ایرانی‌ها همچین چیزی گفتن؟ گفتن ما تعهداتمون در MOU رو تا زمانی که طرف مقابل تعهداتشو اجرا نمی‌کنه نمی‌کنیم. پس این نیستش که بگیم ایران چون می‌خواسته کنترل بکنه پس وارد جنگ شدیم. نه، بدیهیه... ببینید طرف معافیت‌های نفتی رو که باطل کرده. برخلاف بند ۹ نیرو آورده... برای ایجاد این کریدور نیرو آورده دیگه درست شد؟ بند ۵ رو کامل زیر پا گذاشته. بند ۱ موضوع لبنان رو انجام نداده. بعد حالا آخرش بگیم به اینکه چون در داخل ایران می‌خواستن کریدور جنوبی رو کنترل بکنن... به هر ترتیبی که می‌رسیم...

آرش یوسفی -ARASH

29,218 görüntüleme • 1 ay önce

‼️‼️‼️‼️‼️‼️‼️ مجری: مثلاً ۴۰۱ و ۴۰۴ رو نگاه می‌کنید، ۴۰۱ حتماً مدنی‌تر و انجمنی‌تره به نسبت ۴۰۴. نیست این‌طوری؟ سعید مدنی: نه. نه، به نظر من، اولاً که این پیوند و مسیر تحولات اجتماعی، درسته که افت‌وخیز داره، درسته که سینوسیه، اما یک سوگیری عمده‌ای هم داره. چرا باید ۴۰۴ رو، یعنی اعتراضات دی‌ماه رو می‌گی؟ اعتراضات دی‌ماه رو مثلاً در مقایسه با اعتراضات مهسا، چرا باید تفکیکش کرد؟ در وهله اول، وقتی از اعتراضات دی‌ماه صحبت می‌کنیم، باید ششم تا ۱۷ دی‌ماه رو از ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه متمایز کنیم. اگه اعتراضاتِ به‌اصطلاح ۴۰۱، یعنی «زن، زندگی، آزادی» و جنبش «زن، زندگی، آزادی» رو به جان‌باختن مهسا تقلیل بدیم، همون‌قدر هم می‌تونیم اعتراضات دی‌ماه رو به فراخوان ۱۸ و ۱۹ دی تقلیل بدیم. در حالی که اعتراضات مهسا، جنبش مهسا، حاصل یک منازعه و یک ناجنبش زنان در ایران بود که اونجا خودش رو به نحو احسن نشون داد. تونست ۱۰۰ روز توی خیابون مقاومت کنه. تاکتیک‌هاش تا حد زیادی از تاکتیک جنبش‌های قبلی، اعم از جنبش ۹۶ و جنبش سبز تبعیت می‌کرد. شعارهاش بر مبنای نوعی خردگرایی و تجربه تاریخی سوار شده بود و بنابراین تونست این مسیر رو ۱۰۰ روز هم ادامه بده. توی دی‌ماه هم، از ۶ تا ۱۷ دی، شما همون خصلت‌ها و همون تاکتیک‌ها رو می‌بینید. جمعیت میاد توی خیابون. حالا این دفعه مثلاً از جمهوری شروع میشه، پاساژ علاءالدین و اون منطقه، که ترکیبی از طبقه متوسط و دست‌فروش‌هاست، و بعد آرام‌آرام گسترش پیدا می‌کنه. خود اینکه چجوری این‌ها توی اون فضای جنگی و امنیتی یک‌دفعه جمع میشن و بعد بلافاصله به‌صورت وسیع در سطح ملی گسترش پیدا می‌کنه، قابل توجهه. حتی خیلی بیشتر از مهسا، تقریباً دو برابر مهسا. این اتفاق تا ۱۷ دی چجوری میفته؟ این رو باید مرتبط بدونیم با پتانسیل‌هایی که جنبش‌های قبلی ایجاد کردن، شبکه‌های اجتماعی‌ای که از اون موقع شکل گرفته، نقش نیروها و گروه‌های غیررسمی‌ای که از اون زمان وجود داشتن و حتی ذهنیتی که از اون تجربه باقی مونده بود؛ اینکه میشه آمد، اعتراض کرد و توی خیابون حضور پیدا کرد. همه این‌ها ظرفیتی ایجاد کرده بود که توی ۶ تا ۱۷ دی تقریباً همون مسیر طی بشه. اما توی ۱۸ و ۱۹ دی یه اتفاقی میفته؛ یه فراخوان داده میشه. این فراخوان مبتنی بر فهم واقعی از وضعیت ایران نیست، فهم واقعی از جنبش‌های اجتماعی ایران نیست، فهم واقعی از ساختار حاکمیتی ایران نیست و مبتنی بر خرد جمعی داخل هم نیست. بر اساس یک تحلیل غلط و به‌صورت غیرمسئولانه فراخوان داده میشه. اون فراخوان همراه خودش فرهنگ خودش رو هم میاره. یعنی تاکتیک‌هایی رو ترویج می‌کنه که در امتداد تاکتیک‌های قبلی نیست؛ مثل اینکه حمله کنید به مراکز نظامی، مساجد رو آتش بزنید یا چیزهایی از این قبیل. حتی من نمی‌خوام بگم سطحی که این تاکتیک‌ها تونستن عملی بشن خیلی گسترده بود. اتفاقاً خیلی محدود بود و اصلاً قابل توجه نیست. اما چیزی که تونست ایجاد کنه، یک گسست در ۱۸ و ۱۹ دی با قبل از اون بود. چون به نظر من، اگر با همون منطق ۶ تا ۱۷ دی اون اعتراضات ادامه پیدا می‌کرد، حتی می‌تونست روی جنگ تأثیر بذاره، روی تحولات آینده ایران تأثیر بذاره و حتی روی تصمیمات موجود اثرگذار باشه. ولی انگار از طریق اون فراخوان، یک پاس گل به اقتدارگرایی ایران داده شد و این گسست در نهایت مشکلاتی ایجاد کرد.
3:14

‼️‼️‼️‼️‼️‼️‼️ مجری: مثلاً ۴۰۱ و ۴۰۴ رو نگاه می‌کنید، ۴۰۱ حتماً مدنی‌تر و انجمنی‌تره به نسبت ۴۰۴. نیست این‌طوری؟ سعید مدنی: نه. نه، به نظر من، اولاً که این پیوند و مسیر تحولات اجتماعی، درسته که افت‌وخیز داره، درسته که سینوسیه، اما یک سوگیری عمده‌ای هم داره. چرا باید ۴۰۴ رو، یعنی اعتراضات دی‌ماه رو می‌گی؟ اعتراضات دی‌ماه رو مثلاً در مقایسه با اعتراضات مهسا، چرا باید تفکیکش کرد؟ در وهله اول، وقتی از اعتراضات دی‌ماه صحبت می‌کنیم، باید ششم تا ۱۷ دی‌ماه رو از ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه متمایز کنیم. اگه اعتراضاتِ به‌اصطلاح ۴۰۱، یعنی «زن، زندگی، آزادی» و جنبش «زن، زندگی، آزادی» رو به جان‌باختن مهسا تقلیل بدیم، همون‌قدر هم می‌تونیم اعتراضات دی‌ماه رو به فراخوان ۱۸ و ۱۹ دی تقلیل بدیم. در حالی که اعتراضات مهسا، جنبش مهسا، حاصل یک منازعه و یک ناجنبش زنان در ایران بود که اونجا خودش رو به نحو احسن نشون داد. تونست ۱۰۰ روز توی خیابون مقاومت کنه. تاکتیک‌هاش تا حد زیادی از تاکتیک جنبش‌های قبلی، اعم از جنبش ۹۶ و جنبش سبز تبعیت می‌کرد. شعارهاش بر مبنای نوعی خردگرایی و تجربه تاریخی سوار شده بود و بنابراین تونست این مسیر رو ۱۰۰ روز هم ادامه بده. توی دی‌ماه هم، از ۶ تا ۱۷ دی، شما همون خصلت‌ها و همون تاکتیک‌ها رو می‌بینید. جمعیت میاد توی خیابون. حالا این دفعه مثلاً از جمهوری شروع میشه، پاساژ علاءالدین و اون منطقه، که ترکیبی از طبقه متوسط و دست‌فروش‌هاست، و بعد آرام‌آرام گسترش پیدا می‌کنه. خود اینکه چجوری این‌ها توی اون فضای جنگی و امنیتی یک‌دفعه جمع میشن و بعد بلافاصله به‌صورت وسیع در سطح ملی گسترش پیدا می‌کنه، قابل توجهه. حتی خیلی بیشتر از مهسا، تقریباً دو برابر مهسا. این اتفاق تا ۱۷ دی چجوری میفته؟ این رو باید مرتبط بدونیم با پتانسیل‌هایی که جنبش‌های قبلی ایجاد کردن، شبکه‌های اجتماعی‌ای که از اون موقع شکل گرفته، نقش نیروها و گروه‌های غیررسمی‌ای که از اون زمان وجود داشتن و حتی ذهنیتی که از اون تجربه باقی مونده بود؛ اینکه میشه آمد، اعتراض کرد و توی خیابون حضور پیدا کرد. همه این‌ها ظرفیتی ایجاد کرده بود که توی ۶ تا ۱۷ دی تقریباً همون مسیر طی بشه. اما توی ۱۸ و ۱۹ دی یه اتفاقی میفته؛ یه فراخوان داده میشه. این فراخوان مبتنی بر فهم واقعی از وضعیت ایران نیست، فهم واقعی از جنبش‌های اجتماعی ایران نیست، فهم واقعی از ساختار حاکمیتی ایران نیست و مبتنی بر خرد جمعی داخل هم نیست. بر اساس یک تحلیل غلط و به‌صورت غیرمسئولانه فراخوان داده میشه. اون فراخوان همراه خودش فرهنگ خودش رو هم میاره. یعنی تاکتیک‌هایی رو ترویج می‌کنه که در امتداد تاکتیک‌های قبلی نیست؛ مثل اینکه حمله کنید به مراکز نظامی، مساجد رو آتش بزنید یا چیزهایی از این قبیل. حتی من نمی‌خوام بگم سطحی که این تاکتیک‌ها تونستن عملی بشن خیلی گسترده بود. اتفاقاً خیلی محدود بود و اصلاً قابل توجه نیست. اما چیزی که تونست ایجاد کنه، یک گسست در ۱۸ و ۱۹ دی با قبل از اون بود. چون به نظر من، اگر با همون منطق ۶ تا ۱۷ دی اون اعتراضات ادامه پیدا می‌کرد، حتی می‌تونست روی جنگ تأثیر بذاره، روی تحولات آینده ایران تأثیر بذاره و حتی روی تصمیمات موجود اثرگذار باشه. ولی انگار از طریق اون فراخوان، یک پاس گل به اقتدارگرایی ایران داده شد و این گسست در نهایت مشکلاتی ایجاد کرد.

آرش یوسفی -ARASH

72,134 görüntüleme • 1 ay önce

سال ۹۸ این گزارش رو در مورد هزینه‌های زندگی در ترکیه نوشتم (لینک در ادامه) که البته یک قسمت از یک گزارش چند قسمتی بود درباره زندگی در ترکیه. امروز این گزارش یکی از تلویزیونهای ترکیه رو دیدم که عملا اسکناس ۲۰۰ لیری که درشت ترین اسکناس ترکیه است دیگه ارزشی نداره. برام سواله آیا اون زمان که پایه حقوق ۲۰۰۰ لیر و هر یک دلار ۲۱۰۰ لیر بوده ایا قدرت خرید مردم نسبت به الان تفاوت کرده؟ یعنی اگر اون زمان با پایه حقوق یک ماه مثلا میشد ۱۷ کیلو گوشت گوسفند خرید الان هم با پایه حقوق میشه همینقدر خرید کرد؟ کسی که ترکیه‌ست اگر مقایسه کنه قیمتهای فعلی رو با این گزارش که نرخ خیلی از مایحتاج روزانه درش هست خیلی چیزها روشن میشه که زندگی سخت‌تر شده در ترکیه یا نه. این لینک اون گزارش هست و ویدیو رو هم همینجا گذاشتم. پ.ن: دنبال زیر بغل مار نگردین. صرفا کنجکاوی شخصیه و این سوال اساسا هیچ ربطی به شرایط ایران نداره. الان باز یه عده حمله میکنن منظورت چیه و میخوای بگی گرونی اگه هست همه جا هست و آره آخوند خوبه و...و.... به خدا از وقتی اینترنت ایران قطع شده اکانتهای ناشناس طلبکار زیادتر شدن! فکر کن بیرون ایران نشسته یک ابسیلون حتی از اسم و هویت خودش نمیخواد هزینه بده بعد ادعاش ماتحت خر رو پاره میکنه و شده پیشوای مبارزه و پریدن به همه! والا از نظر من اکثرا تخم و ترکه همون آخوندها و سپاهی‌ها هستند که به روش گرده‌افشانی در تمام دنیا پخش شدند!
2:47

سال ۹۸ این گزارش رو در مورد هزینه‌های زندگی در ترکیه نوشتم (لینک در ادامه) که البته یک قسمت از یک گزارش چند قسمتی بود درباره زندگی در ترکیه. امروز این گزارش یکی از تلویزیونهای ترکیه رو دیدم که عملا اسکناس ۲۰۰ لیری که درشت ترین اسکناس ترکیه است دیگه ارزشی نداره. برام سواله آیا اون زمان که پایه حقوق ۲۰۰۰ لیر و هر یک دلار ۲۱۰۰ لیر بوده ایا قدرت خرید مردم نسبت به الان تفاوت کرده؟ یعنی اگر اون زمان با پایه حقوق یک ماه مثلا میشد ۱۷ کیلو گوشت گوسفند خرید الان هم با پایه حقوق میشه همینقدر خرید کرد؟ کسی که ترکیه‌ست اگر مقایسه کنه قیمتهای فعلی رو با این گزارش که نرخ خیلی از مایحتاج روزانه درش هست خیلی چیزها روشن میشه که زندگی سخت‌تر شده در ترکیه یا نه. این لینک اون گزارش هست و ویدیو رو هم همینجا گذاشتم. پ.ن: دنبال زیر بغل مار نگردین. صرفا کنجکاوی شخصیه و این سوال اساسا هیچ ربطی به شرایط ایران نداره. الان باز یه عده حمله میکنن منظورت چیه و میخوای بگی گرونی اگه هست همه جا هست و آره آخوند خوبه و...و.... به خدا از وقتی اینترنت ایران قطع شده اکانتهای ناشناس طلبکار زیادتر شدن! فکر کن بیرون ایران نشسته یک ابسیلون حتی از اسم و هویت خودش نمیخواد هزینه بده بعد ادعاش ماتحت خر رو پاره میکنه و شده پیشوای مبارزه و پریدن به همه! والا از نظر من اکثرا تخم و ترکه همون آخوندها و سپاهی‌ها هستند که به روش گرده‌افشانی در تمام دنیا پخش شدند!

شراگیم زند

13,472 görüntüleme • 5 ay önce

نسخه‌ی جدید Pocket TTS Farsi v2 منتشر شد! تبدیل متن فارسی به گفتار که روی CPU اجرا می‌شه؛ بدون GPU و بدون API. فقط حدود ۱۰۰ مگابایت، چند برابر سریع‌تر از زمان واقعی، و با امکان کلون کردن هر صدایی فقط با ۵ ثانیه فایل صوتی. این نسخه با ۹۷۳ ساعت داده و ۲,۹۷۸ گوینده آموزش داده شده و در تمام معیارها از v1 بهتره. حتی در تست شنیداری blind هم عملکرد بهتری داشت. توی ویدیوی پایین توضیح دادم یک سری چیزها را. با صدا ببینید.👇 اما جالب‌ترین چیزی که در این مسیر یاد گرفتم (۱۰۰۰ دلار بیشتر هزینه آموزش😅 ) این بود که benchmark من در واقع داشت مدلی رو ارزیابی می‌کرد که تقریباً درعمل اینجوری نبود. به خاطر ۴ تا باگ مهم که توی کدی پنهان شده بود و evaluation من حتی یک بار هم اجراشون نکرده بود. از جمله یک خط کد که بی‌سروصدا اولین کلمه‌ی هر جمله رو حذف می‌کرد! توی پست جدید، کل این مسیر رو نوشتم؛ از مشکلات benchmark گرفته تا چیزهایی که یک benchmark اساساً نمی‌تونه در زبانی مثل فارسی بشنوه، زبانی که Vowels / مصوت‌ها رو به‌صورت کامل در نوشتار نمایش نمی‌ده. لینک بلاگ: 🤗 مدل: 💻 کد: کانال تلگرام:
6:05

نسخه‌ی جدید Pocket TTS Farsi v2 منتشر شد! تبدیل متن فارسی به گفتار که روی CPU اجرا می‌شه؛ بدون GPU و بدون API. فقط حدود ۱۰۰ مگابایت، چند برابر سریع‌تر از زمان واقعی، و با امکان کلون کردن هر صدایی فقط با ۵ ثانیه فایل صوتی. این نسخه با ۹۷۳ ساعت داده و ۲,۹۷۸ گوینده آموزش داده شده و در تمام معیارها از v1 بهتره. حتی در تست شنیداری blind هم عملکرد بهتری داشت. توی ویدیوی پایین توضیح دادم یک سری چیزها را. با صدا ببینید.👇 اما جالب‌ترین چیزی که در این مسیر یاد گرفتم (۱۰۰۰ دلار بیشتر هزینه آموزش😅 ) این بود که benchmark من در واقع داشت مدلی رو ارزیابی می‌کرد که تقریباً درعمل اینجوری نبود. به خاطر ۴ تا باگ مهم که توی کدی پنهان شده بود و evaluation من حتی یک بار هم اجراشون نکرده بود. از جمله یک خط کد که بی‌سروصدا اولین کلمه‌ی هر جمله رو حذف می‌کرد! توی پست جدید، کل این مسیر رو نوشتم؛ از مشکلات benchmark گرفته تا چیزهایی که یک benchmark اساساً نمی‌تونه در زبانی مثل فارسی بشنوه، زبانی که Vowels / مصوت‌ها رو به‌صورت کامل در نوشتار نمایش نمی‌ده. لینک بلاگ: 🤗 مدل: 💻 کد: کانال تلگرام:

Mehdi Allahyari

25,441 görüntüleme • 11 gün önce

یه چیزی می‌خوام بگم. احتمالاً روشنفکرها می‌خندند و بقیه فحش می‌دن؛ ولی می‌گم. من فکر می‌کنم ما اگر یه روزی قراره هرگونه «گذار» به دموکراسی داشته باشیم، اگه یه روزی قراره به آشتی ملی فکر کنیم، اگر یه روز قراره یک ائتلاف، هم‌گرایی‌، هم‌افزایی، شکل بگیره، به کسی مثل داریوش اقبالی نیاز داریم. نه لزوماً به‌عنوان یک چهره سیاسی. اتفاقاً شاید مهم‌ترین ویژگی‌ش اینه که هیچ‌وقت یک چهره سیاسی به معنای متعارفش نبوده و در عین حالز هیچ‌وقت فقط خواننده هم نبوده؛ و احساس تعهد اجتماعی خودش به مردم ایران رو ثابت کرده. کسی که در هر دو حکومت، صدای مستقل خودش رو داشته و بابتش در هر دو حکومت هزینه داده. در عین این‌که موضع سیاسی خودش رو داشته و داره، تا جایی که من دیده‌ام، کمتر وارد بازی نفی دیگران شده. با اندکی ضریب خطا، زیر پرچم هیچ دسته و گروهی نرفته. در ترانه‌هاش ظلم، تمامیت‌خواهی و تحجر رو هدف قرار داده، از هر جنس و لباس. و به نظرم این دقیقاً همون چیزی‌یه که برای آشتی ملی بهش نیاز داریم. آشتی ملی فقط کنار هم نشستن چند گروه و چهره سیاسی نیست. به آدم‌هایی نیاز داره که اعتبارشون رو بیرون از قبیله‌های سیاسی ساخته‌اند؛ آدم‌هایی که هنوز می‌تونن با چند ایرانِ متفاوت حرف بزنن، بدون این‌که برای شنیده شدن، اول از مخاطب بخوان هویت و گذشته خودش رو انکار کنه. بدون طلبِ اعلامِ وفاداری. داریوش، غایبِ همیشه‌حاضرِ فضای سیاسی و اجتماعی ایرانه. کمتر کسی رو سراغ دارم که به اندازه داریوش تلنگر زده باشه که ما اگر به دنبال تغییریم، باید از خودمون شروع کنیم. در کارهاش، دیکتاتور درونمون رو هنرمندانه و صریح به رومون آورده. نقدش ارزشمنده؛ چون خودش، نقد رو از نقد خودش شروع کرده. در مورد گذشته‌اش شفاف، و شاید سخت‌گیرترین منتقدِ خودش بوده. دیگران رو نقد کرده، اما شهامت پذیرش اشتباهات خودش رو هم داشته. و مهم‌تر از همه، رنج شخصی خودش رو فقط روایت نکرده؛ سعی کرده اون رنج رو با محبوبیت عمومی‌ش پیوند بده و از توش به دنبال کاهش درد بقیه باشه. . اینجاست که ماجرای اعتیادش برای من فقط یک داستان شخصی یا قصه «سقوط و بازگشت» نیست. سال‌ها پیش، معاون وزیر بهداشت می‌گفت ابعاد و عمق کمکی که داریوش به ترک و مبارزه با اعتیاد کرده، خیلی از نهادهای مسئول جمهوری اسلامی نکرده‌اند. محبوبیت داریوش، البته، محصول چیزی که خودش بهش «تولد دوباره» می‌گه، نیست. در روزهای اوج اعتیادش هم، در طبقات مختلف اجتماعی، نه فقط محبوب که برای خیلی‌ها اسطوره بود. مبارزه‌اش با اعتیاد احترامش رو بیشتر کرد و بهش کاریزمای تازه‌ای داد، اما مهم‌تر از اون، چیزی رو که سال‌ها در ترانه‌هاش گفته بود، در زندگی خودش به محک گذاشت: این‌که تغییر، قبل از هر جا، باید از خود آدم شروع بشه. داریوش در این سال‌ها، بی‌ادعا و در حد بضاعت خودش، نهادسازی کرد. شبکه‌سازی کرد. باورش به کار جمعی رو در عمل ثابت کرد. اشتباهاتش رو به رسمیت شناخت، روی باورهاش ایستاد و در همه سال‌هایی که در اوج بوده، کماکان رشد کرده. این ترانه جدید هم برای من مثال و نشونه روشنی از جایگاه داریوشه و پنجره‌ای که از اون، به ایران نگاه می‌کنه. و شاید یکی از رازهای موندن، و اسطوره شدن، همین باشه: قدرت انتخاب همراهان درست در هر پیچ مسیر. همراه داریوش در این ترانه، فرزاد فتاحی عزیزه. ولی ورای این ترانه، چیزی که برای من مهم‌تره همون حرف اوله. اگر یه روز واقعاً قرار باشه از حذف همدیگه عبور کنیم، اگر قرار باشه آدم‌هایی با گذشته‌ها، باورها و روایت‌های متفاوت دوباره بتونن کنار هم بایستن، فقط به سیاستمدار احتیاج نداریم. به سرمایه اجتماعی آدم‌هایی هم احتیاج داریم که سال‌هاست، بی‌اون‌که از ما بخوان شبیه‌شون فکر کنیم، دارن یادمون می‌ندازن که تغییر از خودمون شروع می‌شه. برای من، داریوش یکی از اون آدم‌هاست.
0:41

یه چیزی می‌خوام بگم. احتمالاً روشنفکرها می‌خندند و بقیه فحش می‌دن؛ ولی می‌گم. من فکر می‌کنم ما اگر یه روزی قراره هرگونه «گذار» به دموکراسی داشته باشیم، اگه یه روزی قراره به آشتی ملی فکر کنیم، اگر یه روز قراره یک ائتلاف، هم‌گرایی‌، هم‌افزایی، شکل بگیره، به کسی مثل داریوش اقبالی نیاز داریم. نه لزوماً به‌عنوان یک چهره سیاسی. اتفاقاً شاید مهم‌ترین ویژگی‌ش اینه که هیچ‌وقت یک چهره سیاسی به معنای متعارفش نبوده و در عین حالز هیچ‌وقت فقط خواننده هم نبوده؛ و احساس تعهد اجتماعی خودش به مردم ایران رو ثابت کرده. کسی که در هر دو حکومت، صدای مستقل خودش رو داشته و بابتش در هر دو حکومت هزینه داده. در عین این‌که موضع سیاسی خودش رو داشته و داره، تا جایی که من دیده‌ام، کمتر وارد بازی نفی دیگران شده. با اندکی ضریب خطا، زیر پرچم هیچ دسته و گروهی نرفته. در ترانه‌هاش ظلم، تمامیت‌خواهی و تحجر رو هدف قرار داده، از هر جنس و لباس. و به نظرم این دقیقاً همون چیزی‌یه که برای آشتی ملی بهش نیاز داریم. آشتی ملی فقط کنار هم نشستن چند گروه و چهره سیاسی نیست. به آدم‌هایی نیاز داره که اعتبارشون رو بیرون از قبیله‌های سیاسی ساخته‌اند؛ آدم‌هایی که هنوز می‌تونن با چند ایرانِ متفاوت حرف بزنن، بدون این‌که برای شنیده شدن، اول از مخاطب بخوان هویت و گذشته خودش رو انکار کنه. بدون طلبِ اعلامِ وفاداری. داریوش، غایبِ همیشه‌حاضرِ فضای سیاسی و اجتماعی ایرانه. کمتر کسی رو سراغ دارم که به اندازه داریوش تلنگر زده باشه که ما اگر به دنبال تغییریم، باید از خودمون شروع کنیم. در کارهاش، دیکتاتور درونمون رو هنرمندانه و صریح به رومون آورده. نقدش ارزشمنده؛ چون خودش، نقد رو از نقد خودش شروع کرده. در مورد گذشته‌اش شفاف، و شاید سخت‌گیرترین منتقدِ خودش بوده. دیگران رو نقد کرده، اما شهامت پذیرش اشتباهات خودش رو هم داشته. و مهم‌تر از همه، رنج شخصی خودش رو فقط روایت نکرده؛ سعی کرده اون رنج رو با محبوبیت عمومی‌ش پیوند بده و از توش به دنبال کاهش درد بقیه باشه. . اینجاست که ماجرای اعتیادش برای من فقط یک داستان شخصی یا قصه «سقوط و بازگشت» نیست. سال‌ها پیش، معاون وزیر بهداشت می‌گفت ابعاد و عمق کمکی که داریوش به ترک و مبارزه با اعتیاد کرده، خیلی از نهادهای مسئول جمهوری اسلامی نکرده‌اند. محبوبیت داریوش، البته، محصول چیزی که خودش بهش «تولد دوباره» می‌گه، نیست. در روزهای اوج اعتیادش هم، در طبقات مختلف اجتماعی، نه فقط محبوب که برای خیلی‌ها اسطوره بود. مبارزه‌اش با اعتیاد احترامش رو بیشتر کرد و بهش کاریزمای تازه‌ای داد، اما مهم‌تر از اون، چیزی رو که سال‌ها در ترانه‌هاش گفته بود، در زندگی خودش به محک گذاشت: این‌که تغییر، قبل از هر جا، باید از خود آدم شروع بشه. داریوش در این سال‌ها، بی‌ادعا و در حد بضاعت خودش، نهادسازی کرد. شبکه‌سازی کرد. باورش به کار جمعی رو در عمل ثابت کرد. اشتباهاتش رو به رسمیت شناخت، روی باورهاش ایستاد و در همه سال‌هایی که در اوج بوده، کماکان رشد کرده. این ترانه جدید هم برای من مثال و نشونه روشنی از جایگاه داریوشه و پنجره‌ای که از اون، به ایران نگاه می‌کنه. و شاید یکی از رازهای موندن، و اسطوره شدن، همین باشه: قدرت انتخاب همراهان درست در هر پیچ مسیر. همراه داریوش در این ترانه، فرزاد فتاحی عزیزه. ولی ورای این ترانه، چیزی که برای من مهم‌تره همون حرف اوله. اگر یه روز واقعاً قرار باشه از حذف همدیگه عبور کنیم، اگر قرار باشه آدم‌هایی با گذشته‌ها، باورها و روایت‌های متفاوت دوباره بتونن کنار هم بایستن، فقط به سیاستمدار احتیاج نداریم. به سرمایه اجتماعی آدم‌هایی هم احتیاج داریم که سال‌هاست، بی‌اون‌که از ما بخوان شبیه‌شون فکر کنیم، دارن یادمون می‌ندازن که تغییر از خودمون شروع می‌شه. برای من، داریوش یکی از اون آدم‌هاست.

Panah Farhadbahman 🎒

23,505 görüntüleme • 1 ay önce

خانم نازنین بنیادی، بخشی از سخنرانی‌اش در پارلمان کانادا را به خواندن پیام توماج صالحی اختصاص داد. بخشی که در اینستاگرام استوری کرد و خانم نور پهلوی هم آن را بازنشر کرد. می‌خوام با یک پیام به پایان برسونم، چون پیامی از یک نفر در ایران براتون آوردم. این پیام نهایی از یکی از شجاع‌ترین مخالفان، توماج صالحی است که خواست این رو با شما در میان بذارم: «سال‌هاست که ما به خیابان‌ها اومدیم تا حقوق خود را مطالبه کنیم، برای آزادی و برابری، برای دموکراسی، تا زخمی رو ببندیم که دهه‌هاست منبع خونریزی بوده. ما به هم نگاه می‌کنیم و به یکدیگر تکیه می‌کنیم، اما تا کی می‌تونیم با دست خالی در برابر گلوله‌ها بایستیم؟ آیا خانواده صلح‌طلب ما قراره ما رو تنها بذارن تا با این مشکل روبرو بشیم؟ اگر این جنبش شکست بخوره، به این دلیل نیست که ایرانی‌ها شجاعت نداشتن. بلکه به این دلیله که جهان بار دیگر نتونست در لبه تاریخ با اونها همراه بشه.» Nazanin Boniadi توماج صالحی🌋 Noor Pahlavi
0:38

خانم نازنین بنیادی، بخشی از سخنرانی‌اش در پارلمان کانادا را به خواندن پیام توماج صالحی اختصاص داد. بخشی که در اینستاگرام استوری کرد و خانم نور پهلوی هم آن را بازنشر کرد. می‌خوام با یک پیام به پایان برسونم، چون پیامی از یک نفر در ایران براتون آوردم. این پیام نهایی از یکی از شجاع‌ترین مخالفان، توماج صالحی است که خواست این رو با شما در میان بذارم: «سال‌هاست که ما به خیابان‌ها اومدیم تا حقوق خود را مطالبه کنیم، برای آزادی و برابری، برای دموکراسی، تا زخمی رو ببندیم که دهه‌هاست منبع خونریزی بوده. ما به هم نگاه می‌کنیم و به یکدیگر تکیه می‌کنیم، اما تا کی می‌تونیم با دست خالی در برابر گلوله‌ها بایستیم؟ آیا خانواده صلح‌طلب ما قراره ما رو تنها بذارن تا با این مشکل روبرو بشیم؟ اگر این جنبش شکست بخوره، به این دلیل نیست که ایرانی‌ها شجاعت نداشتن. بلکه به این دلیله که جهان بار دیگر نتونست در لبه تاریخ با اونها همراه بشه.» Nazanin Boniadi توماج صالحی🌋 Noor Pahlavi

Javad Tavvaf

89,639 görüntüleme • 7 ay önce

یک هیئتی در جمهوری اسلامی نشسته بودن و برای هر هیئتی که برای ادای احترام می‌رفت، یک آیه خاص قرآن انتخاب کرده بودن! یک تئاتر و شوی آخوندی! مثلا برای گروه‌های تروریستی حماس و حزب‌الله این آیه‌ها بود که آفرین به شما! کارتون عالیه! ادامه بدید! برای عربستان این بود که مسلمین دو گروه شدن، خوب‌هاشون (جمهوری اسلامی) مبارزه میکنن و بدهاش (عربستان) کافر شدن! برای حسن خمینی هم یک صحنه‌آرایی کرده بودن و یه آیه‌ای بود که مثلا تو به اندازه کافی جهاد نکردی! (خامنه‌ای خیلی جهاد کرده بود!) و…. ولی از اونجایی که این خودش نوه خمینیه و خودشون این درس‌ها و مکرها رو به بقیه یاد داده بودن، وسط خوندن آیه ، احترامش رو جمع کرد و با خودش برد!
0:30

یک هیئتی در جمهوری اسلامی نشسته بودن و برای هر هیئتی که برای ادای احترام می‌رفت، یک آیه خاص قرآن انتخاب کرده بودن! یک تئاتر و شوی آخوندی! مثلا برای گروه‌های تروریستی حماس و حزب‌الله این آیه‌ها بود که آفرین به شما! کارتون عالیه! ادامه بدید! برای عربستان این بود که مسلمین دو گروه شدن، خوب‌هاشون (جمهوری اسلامی) مبارزه میکنن و بدهاش (عربستان) کافر شدن! برای حسن خمینی هم یک صحنه‌آرایی کرده بودن و یه آیه‌ای بود که مثلا تو به اندازه کافی جهاد نکردی! (خامنه‌ای خیلی جهاد کرده بود!) و…. ولی از اونجایی که این خودش نوه خمینیه و خودشون این درس‌ها و مکرها رو به بقیه یاد داده بودن، وسط خوندن آیه ، احترامش رو جمع کرد و با خودش برد!

Farahmand

54,422 görüntüleme • 2 ay önce

تحلیل شخصی من گزاره شماره ۱: ژنرال متیس ۲۶ امین وزیر دفاع آمریکا و فرمانده سابق سنت‌کام، در ویدیو شماره ۱ که پیوست کردم نکته کلیدی و تعیین کننده‌ای رو میگه، او ادعا می‌کنه که CIA برای ارزیابی احتمال سقوط دولت‌ها ۷۰ پارامتر رو می‌سنجد، ولی ۱ پارامتر در مورد ایران از همه مهمتره، و اونم اینه که آیا نظام برای حفظ خودش حاضره در ابعاد وسیع دست به کشتار کردم خودش بزنه؟ پاسخ این سوال الان برای من و شما روشنه، بله جمهوری اسلامی چنین کاری رو انجام داده و به احتمال نزدیک به یقین دوباره هم این کار رو خواهد کرد. بدین ترتیب جمهوری اسلامی با ماشین کشتار خودش مخالفین رو خفه می‌کنه تا باقی بمونه. گزاره شماره ۲: ریموند گیوس در کتاب فلسفه و سیاست واقعی میگه شما باید ابتدا نگاه کنید قدرت دست چه فرد یا گروهی هست و این گروه برای حفظ قدرت چه می‌کنه و پیامد عملکرد اون چیه، بعد می‌تونید تشخیص بدید آیا مبارزات مدنی نتیجه بخش هست یا نه، و اگر بی‌نتیجه هست، یعنی حکومت با خشونت بی حد و حصر داخلی و بین‌المللی می‌خواد حفظ بشه، اصولاً دیگه مبارزه مدنی به خودی خود اخلاقی نیست! زیرا فقط منجر به کشتار وسیع میشه ولی تأثیری در سرنگونی این حکومت نداره. در چنین وضعیتی یک حکومت فاسد فقط با دخالت خارجی، جنگ، کودتا و چنین سناریوهایی سرنگون خواهد شد. گزاره شماره ۳: این سوال پیش میاد که آیا چنین وضعیتی قبلاً هم در دنیا رخ داده؟ جواب مثبته، بله حکومت شوروی سابق در ابعاد بسیار وسیع بازها به قتل عام مردم پرداخت و چون قدرت مطلق نظامی داشت، مردم هیچ وقت موفق به سرنگونی اون نمی‌شدند. از طرفی حمله نظامی به شوروی ممکن نبود، چون شوروی برخلاف جمهوری اسلامی یک قدرت اتمی بود. ------ من معتقد هستم آمریکا و اسرائیل با دونستن این موضوعات اقدام به حمله به جمهوری اسلامی کردن، و یک سناریو چیدن که در ادامه برای شما شرح خواهم داد. حمله به جمهوری اسلامی در این مرحله از جنگ فقط یک هدف رو دنبال می‌کنه: وادار کردن ج.ا به تغییر ساختار و معرفی یک چهره جدید برای مذاکره با دنیا، دقیقاً مشابه کاری که با شوروی کردند و بعد از گورباچف، بوریس یلتسین رهبری رو بر عده گرفت، او فردی ضعیف النفس، الکلی و فاسد بود. نتیجه این اقدام این خواهد بود که یا همین مجتبی، یا افرادی مثل قالیباف، حسن روحانی، حسن خمینی یا هر کس دیگری امور رو به دست بگیره (آدمش اصلا مهم نیست) و هدف نهایی اینه که بیاد پای مذاکره با آمریکا و دنیا. در این مرحله یه آتش بس اتفاق میفته که ممکنه از دو سه هفته دیگه بشه در نظر گرفت، بعد از اینکه زیرساخت‌های کشور به صورت جدی آسیب ببینند. چرا چنین چیزی لازمه؟ چون با وضعیت فعلی مردم ایران نخواهند توانست با اعتراضات مدنی حکومت رو عوض کنند، پس باید حکومت به شکلی تغییر کنه و تضعیف بشه که امکان اعتراضات مردمی و به دست گرفتن حکومت فراهم بشه. زدن فولاد، نیروگاه‌های برق و سایر زیرساخت‌ها هم در همین راستا هست، چون همین طرفداران ج.ا که به اعتقاد من نزدیک به ۳ الی ۵ میلیون هستند، وقتی سفره‌هاشون خالی بشه، به فلاکت و بدبختی دچار بشن، و سیستم هم امکانی برای تأمین مایحتاج اونها نداشته باشه، دیگه به شکل وحشیانه خشونت رو راه حل نخواهند دید. در این مرحله هست که نقش رهبری رضا پهلوی خودشو نشون خواهد داد و با حضور در میدان می‌تونه امور رو به دست بگیره. اگر چنین اتفاقی افتاد، در اون زمان تحلیل تکمیلی خودمو ارائه خواهم داد. پس جمع بندی: ۱- این مرحله از جنگ برای وادار کردن جمهوری اسلامی به آمدن به میز مذاکره و یک رهبری ملایمتر خواهد بود. ۲- وضعیت اقتصادی و اجتماعی به شدت رو به وخامت خواهد رفت، خیلی بدتر از الان. ۳- اواسط سال ۱۴۰۵ به بعد، احتمالا آبان و آذر و دی، اعتراضات شدت میگیره و احتمالاً درگیری‌ها داخلی + خارجی همزمان خواهد بود. خلاصه کلام اینکه خیلی بدبختی پیش رو خواهیم داشت. طبق معمول میگم اینا تحلیل‌های شخصی منه، ادعایی ندارم و تحلیلگر نظامی یا سیاسی هم نیستم، بخونید و رد بشید، اگر فحاشی کنید یا دری‌وری بگید بلاکتون می‌کنم، اینا رو هم نوشتم چون چندنفر خواستن نظرمو بگم، این نظرات من هم منطبق با تحلیل قبلی ام است که قبلاً نوشته بودم.
1:02

تحلیل شخصی من گزاره شماره ۱: ژنرال متیس ۲۶ امین وزیر دفاع آمریکا و فرمانده سابق سنت‌کام، در ویدیو شماره ۱ که پیوست کردم نکته کلیدی و تعیین کننده‌ای رو میگه، او ادعا می‌کنه که CIA برای ارزیابی احتمال سقوط دولت‌ها ۷۰ پارامتر رو می‌سنجد، ولی ۱ پارامتر در مورد ایران از همه مهمتره، و اونم اینه که آیا نظام برای حفظ خودش حاضره در ابعاد وسیع دست به کشتار کردم خودش بزنه؟ پاسخ این سوال الان برای من و شما روشنه، بله جمهوری اسلامی چنین کاری رو انجام داده و به احتمال نزدیک به یقین دوباره هم این کار رو خواهد کرد. بدین ترتیب جمهوری اسلامی با ماشین کشتار خودش مخالفین رو خفه می‌کنه تا باقی بمونه. گزاره شماره ۲: ریموند گیوس در کتاب فلسفه و سیاست واقعی میگه شما باید ابتدا نگاه کنید قدرت دست چه فرد یا گروهی هست و این گروه برای حفظ قدرت چه می‌کنه و پیامد عملکرد اون چیه، بعد می‌تونید تشخیص بدید آیا مبارزات مدنی نتیجه بخش هست یا نه، و اگر بی‌نتیجه هست، یعنی حکومت با خشونت بی حد و حصر داخلی و بین‌المللی می‌خواد حفظ بشه، اصولاً دیگه مبارزه مدنی به خودی خود اخلاقی نیست! زیرا فقط منجر به کشتار وسیع میشه ولی تأثیری در سرنگونی این حکومت نداره. در چنین وضعیتی یک حکومت فاسد فقط با دخالت خارجی، جنگ، کودتا و چنین سناریوهایی سرنگون خواهد شد. گزاره شماره ۳: این سوال پیش میاد که آیا چنین وضعیتی قبلاً هم در دنیا رخ داده؟ جواب مثبته، بله حکومت شوروی سابق در ابعاد بسیار وسیع بازها به قتل عام مردم پرداخت و چون قدرت مطلق نظامی داشت، مردم هیچ وقت موفق به سرنگونی اون نمی‌شدند. از طرفی حمله نظامی به شوروی ممکن نبود، چون شوروی برخلاف جمهوری اسلامی یک قدرت اتمی بود. ------ من معتقد هستم آمریکا و اسرائیل با دونستن این موضوعات اقدام به حمله به جمهوری اسلامی کردن، و یک سناریو چیدن که در ادامه برای شما شرح خواهم داد. حمله به جمهوری اسلامی در این مرحله از جنگ فقط یک هدف رو دنبال می‌کنه: وادار کردن ج.ا به تغییر ساختار و معرفی یک چهره جدید برای مذاکره با دنیا، دقیقاً مشابه کاری که با شوروی کردند و بعد از گورباچف، بوریس یلتسین رهبری رو بر عده گرفت، او فردی ضعیف النفس، الکلی و فاسد بود. نتیجه این اقدام این خواهد بود که یا همین مجتبی، یا افرادی مثل قالیباف، حسن روحانی، حسن خمینی یا هر کس دیگری امور رو به دست بگیره (آدمش اصلا مهم نیست) و هدف نهایی اینه که بیاد پای مذاکره با آمریکا و دنیا. در این مرحله یه آتش بس اتفاق میفته که ممکنه از دو سه هفته دیگه بشه در نظر گرفت، بعد از اینکه زیرساخت‌های کشور به صورت جدی آسیب ببینند. چرا چنین چیزی لازمه؟ چون با وضعیت فعلی مردم ایران نخواهند توانست با اعتراضات مدنی حکومت رو عوض کنند، پس باید حکومت به شکلی تغییر کنه و تضعیف بشه که امکان اعتراضات مردمی و به دست گرفتن حکومت فراهم بشه. زدن فولاد، نیروگاه‌های برق و سایر زیرساخت‌ها هم در همین راستا هست، چون همین طرفداران ج.ا که به اعتقاد من نزدیک به ۳ الی ۵ میلیون هستند، وقتی سفره‌هاشون خالی بشه، به فلاکت و بدبختی دچار بشن، و سیستم هم امکانی برای تأمین مایحتاج اونها نداشته باشه، دیگه به شکل وحشیانه خشونت رو راه حل نخواهند دید. در این مرحله هست که نقش رهبری رضا پهلوی خودشو نشون خواهد داد و با حضور در میدان می‌تونه امور رو به دست بگیره. اگر چنین اتفاقی افتاد، در اون زمان تحلیل تکمیلی خودمو ارائه خواهم داد. پس جمع بندی: ۱- این مرحله از جنگ برای وادار کردن جمهوری اسلامی به آمدن به میز مذاکره و یک رهبری ملایمتر خواهد بود. ۲- وضعیت اقتصادی و اجتماعی به شدت رو به وخامت خواهد رفت، خیلی بدتر از الان. ۳- اواسط سال ۱۴۰۵ به بعد، احتمالا آبان و آذر و دی، اعتراضات شدت میگیره و احتمالاً درگیری‌ها داخلی + خارجی همزمان خواهد بود. خلاصه کلام اینکه خیلی بدبختی پیش رو خواهیم داشت. طبق معمول میگم اینا تحلیل‌های شخصی منه، ادعایی ندارم و تحلیلگر نظامی یا سیاسی هم نیستم، بخونید و رد بشید، اگر فحاشی کنید یا دری‌وری بگید بلاکتون می‌کنم، اینا رو هم نوشتم چون چندنفر خواستن نظرمو بگم، این نظرات من هم منطبق با تحلیل قبلی ام است که قبلاً نوشته بودم.

تنسی‌تاکسیدو 

77,042 görüntüleme • 5 ay önce

آمریکایی‌ها تجربه موفقی در مورد ژاپن داشتند، در نظم جهانی آمریکایی بهش یه جایگاه داد که مشکلی از آمریکا حل بشه و وقتی هم نیاز داشت به راحتی ترمز ژاپن رو کشید(همون قصه ین و بدهی آمریکا و ...که چند روز پیش یه رشتو در موردش ترجمه کردم). با این تجربه فکر می‌کردند می‌تونن بنا به نیازشون به چین هم یه نقش بدهند و هر وقت خواستند با همون روش ترمز چین رو هم بکشند. چین در آن زمان همه مولفه‌های لازم برای یک جهش رو داشت(زیرساخت، نیروی جوان و متخصص زیاد، جمعیت و ..‌) اما تفاوتهایی هم با ژاپن داشت، چین بازدارندگی نظامی-هسته‌ای داشت و از نظر سیاسی وابسته به غرب نبود. چین از این فرصت و پتانسیلی که داشت به خوبی استفاده کرد. آمریکا وقتی از چین احساس خطر کرد خواست با همان شیوه ژاپنی ترمز چین را هم بکشد که نتوانست. این تجربه چین برای آمریکا درس بزرگی بود. الان ایران از نظر پتانسیلهای لازم برای یک جهش مانند چین در آن زمان شرایط آماده‌ای دارد اما آمریکا دیگر چنین اشتباهی را تکرار نخواهد کرد. امروز هم شرایط جهانی و شرایط آمریکا تغییر کرده و هم آمریکا چنین تجربه پرهزینه‌ای را در قضیه چین بدست آورده است. این جماعتی خجسته دلی که در ایران می‌گن یک توافق نمی‌کنیم بعد آمریکا چند هزار میلیارد دلار سرمایه می‌فرسته توی ایران یا توی توافق اخیر ۳۰۰ میلیارد دلار بهمون پول می‌ده و دیگه بعدش همش پیشرفت و توسعه در همکاری با آمریکا اصلا تو باغ نیستن. دنیا عوض شده و این جماعت کاملا ازش عقب افتاده‌اند.
3:00

آمریکایی‌ها تجربه موفقی در مورد ژاپن داشتند، در نظم جهانی آمریکایی بهش یه جایگاه داد که مشکلی از آمریکا حل بشه و وقتی هم نیاز داشت به راحتی ترمز ژاپن رو کشید(همون قصه ین و بدهی آمریکا و ...که چند روز پیش یه رشتو در موردش ترجمه کردم). با این تجربه فکر می‌کردند می‌تونن بنا به نیازشون به چین هم یه نقش بدهند و هر وقت خواستند با همون روش ترمز چین رو هم بکشند. چین در آن زمان همه مولفه‌های لازم برای یک جهش رو داشت(زیرساخت، نیروی جوان و متخصص زیاد، جمعیت و ..‌) اما تفاوتهایی هم با ژاپن داشت، چین بازدارندگی نظامی-هسته‌ای داشت و از نظر سیاسی وابسته به غرب نبود. چین از این فرصت و پتانسیلی که داشت به خوبی استفاده کرد. آمریکا وقتی از چین احساس خطر کرد خواست با همان شیوه ژاپنی ترمز چین را هم بکشد که نتوانست. این تجربه چین برای آمریکا درس بزرگی بود. الان ایران از نظر پتانسیلهای لازم برای یک جهش مانند چین در آن زمان شرایط آماده‌ای دارد اما آمریکا دیگر چنین اشتباهی را تکرار نخواهد کرد. امروز هم شرایط جهانی و شرایط آمریکا تغییر کرده و هم آمریکا چنین تجربه پرهزینه‌ای را در قضیه چین بدست آورده است. این جماعتی خجسته دلی که در ایران می‌گن یک توافق نمی‌کنیم بعد آمریکا چند هزار میلیارد دلار سرمایه می‌فرسته توی ایران یا توی توافق اخیر ۳۰۰ میلیارد دلار بهمون پول می‌ده و دیگه بعدش همش پیشرفت و توسعه در همکاری با آمریکا اصلا تو باغ نیستن. دنیا عوض شده و این جماعت کاملا ازش عقب افتاده‌اند.

ebrahim

34,213 görüntüleme • 1 ay önce

این مدل جدید خیلی کوچک و سبک که گوگل معرفی کرد به اسم FunctionGemma را دست کم نگیرید. یه مدل فوق‌العاده سبک (فقط ۲۷۰ میلیون پارامتر!) دارید که انقدر کوچیکه که روی گوشی‌های معمولی هم راحت اجرا میشه، اما تخصصش فقط یک چیزه: تبدیل حرف‌های ما به دستورات برنامه‌نویسی (Function Calling). میتونید به صورت کاملا رایگان fine tune ش کنید برای کارهای مختلف. اما این مدل به چه دردی می‌خوره؟ بیاین چندتا مورد جذاب رو بررسی کنیم: ۱. دستیار شخصی کاملاً آفلاین و امن: تا حالا شده بخواین با فرمان صوتی چراغ خونه رو خاموش کنید یا یه تایمر بذارید، ولی چون اینترنت قطع بوده کار نکرده؟ با FunctionGemma، اپلیکیشن‌ها می‌تونن بدون نیاز به سرور و کاملاً روی خود گوشی، حرف شما رو بفهمن و دقیقاً دکمه یا تابع مربوطه رو اجرا کنن. امنیتش هم عالیه چون هیچ داده‌ای از گوشی خارج نمیشه. ۲. بازی‌های تعاملی نسل جدید: تصور کنید توی یه بازی نقش‌آفرینی (RPG)، به جای اینکه فقط از بین گزینه‌ها انتخاب کنید، به کاراکتر بگید: «برو از توی صندوقچه اون معجون قرمز رو بردار و بده به سرباز کناری.» این مدل می‌تونه این جمله رو به کدهای بازی ترجمه کنه و اکشن‌ها رو بلافاصله انجام بده. ۳. اتوماسیون کارهای سیستم: توسعه‌دهنده‌ها می‌تونن ابزارهایی بسازن که کارهای تکراری سیستم‌عامل رو برامون انجام بده. مثلاً بگید: «فایل‌های PDF توی پوشه دانلود رو که حجمشون بالای ۱۰ مگه زیپ کن و بفرست به ایمیل علی.» مدل دقیقاً توابع مربوط به مدیریت فایل و ایمیل رو فراخوانی می‌کنه. ۴. اینترنت اشیاء (IoT) هوشمندتر: توی گجت‌های هوشمند که رم و پردازنده خیلی محدودی دارن، FunctionGemma مثل یک جادوگر عمل می‌کنه. چون فقط به ۵۵۰ مگابایت رم نیاز داره، می‌تونه مستقیم روی سخت‌افزار لوازم خانگی یا ابزارهای صنعتی نصب بشه تا دستورات پیچیده انسانی رو به زبان ماشین ترجمه کنه. برای fine tune کردنش این بلاگ کامل توضیح میده به همراه کد. Blog:
0:29

این مدل جدید خیلی کوچک و سبک که گوگل معرفی کرد به اسم FunctionGemma را دست کم نگیرید. یه مدل فوق‌العاده سبک (فقط ۲۷۰ میلیون پارامتر!) دارید که انقدر کوچیکه که روی گوشی‌های معمولی هم راحت اجرا میشه، اما تخصصش فقط یک چیزه: تبدیل حرف‌های ما به دستورات برنامه‌نویسی (Function Calling). میتونید به صورت کاملا رایگان fine tune ش کنید برای کارهای مختلف. اما این مدل به چه دردی می‌خوره؟ بیاین چندتا مورد جذاب رو بررسی کنیم: ۱. دستیار شخصی کاملاً آفلاین و امن: تا حالا شده بخواین با فرمان صوتی چراغ خونه رو خاموش کنید یا یه تایمر بذارید، ولی چون اینترنت قطع بوده کار نکرده؟ با FunctionGemma، اپلیکیشن‌ها می‌تونن بدون نیاز به سرور و کاملاً روی خود گوشی، حرف شما رو بفهمن و دقیقاً دکمه یا تابع مربوطه رو اجرا کنن. امنیتش هم عالیه چون هیچ داده‌ای از گوشی خارج نمیشه. ۲. بازی‌های تعاملی نسل جدید: تصور کنید توی یه بازی نقش‌آفرینی (RPG)، به جای اینکه فقط از بین گزینه‌ها انتخاب کنید، به کاراکتر بگید: «برو از توی صندوقچه اون معجون قرمز رو بردار و بده به سرباز کناری.» این مدل می‌تونه این جمله رو به کدهای بازی ترجمه کنه و اکشن‌ها رو بلافاصله انجام بده. ۳. اتوماسیون کارهای سیستم: توسعه‌دهنده‌ها می‌تونن ابزارهایی بسازن که کارهای تکراری سیستم‌عامل رو برامون انجام بده. مثلاً بگید: «فایل‌های PDF توی پوشه دانلود رو که حجمشون بالای ۱۰ مگه زیپ کن و بفرست به ایمیل علی.» مدل دقیقاً توابع مربوط به مدیریت فایل و ایمیل رو فراخوانی می‌کنه. ۴. اینترنت اشیاء (IoT) هوشمندتر: توی گجت‌های هوشمند که رم و پردازنده خیلی محدودی دارن، FunctionGemma مثل یک جادوگر عمل می‌کنه. چون فقط به ۵۵۰ مگابایت رم نیاز داره، می‌تونه مستقیم روی سخت‌افزار لوازم خانگی یا ابزارهای صنعتی نصب بشه تا دستورات پیچیده انسانی رو به زبان ماشین ترجمه کنه. برای fine tune کردنش این بلاگ کامل توضیح میده به همراه کد. Blog:

Mehdi Allahyari

27,080 görüntüleme • 9 ay önce