Video yükleniyor...

Video Yüklenemedi

Ana Sayfaya Dön

ترجمه کردم که ببینید…👇🏼 مشکل ما فقط ، خلع سلاح مقاومت نیست. ما با باورها و عقاید اونها مشکل داریم. هدف اصلی این است که باید ایدئولوژی را از بین ببریم. (پولا یعقوبیان ، نماینده ی وقیح و غرب گدای پارلمان لبنان) پ.ن: سلاح بهانه است. اینها با کربلا...

51,199 görüntüleme • 1 yıl önce •via X (Twitter)

0 Yorum

Yorum bulunmuyor

Orijinal gönderinin yorumları burada görünecek

Benzer Videolar

در تمام این ماه‌ها، در مورد آتش شاکرمی سکوت کردم. نه با هدف «وسط‌بازی»، بلکه چون فکر کردم ممکن است حمله‌های او، ریشه در مشکلات روحی یا راهی بیمارگونه برای فرار از حقیقت کشته شدن نیکا داشته‌ باشد... تا این که نوشته‌‌های چند روز گذاشته‌اش در اینستاگرام را دیدم، که به جای گفتن از خواهرش نسرین که به ناحق بازداشت شده است، نیکا را «جوجه اردک زشت» می‌نامد و می‌گوید نسرین، می‌گفته آیدا زیبا است و نیکا جوجه اردک زشت... تا به حال،‌ نوشت‌های من همیشه در جهت حمایت از کسانی بوده است که عزیزانشان را از دست داده‌اند. این اولین باری است که از یک شخص «دادخواه» انتقاد می‌کنم‌. برای من، جهت سیاسی خانواده‌های دادخواه و‌ خصوصاً اینکه پادشاهی‌خواه یا طرفدار پهلوی هستند یا نه، هیچ نقشی در پوشش درد و رنجشان نداشته، ندارد و نخواهد داشت. تحمل و تجربه‌‌ی دردی که جمهوری اسلامی به خانواده‌های دادخواه و ایرانیان وارد کرده است، نقطه‌ی مشترکی است که به ما در جنگ با این رژیم کمک می‌کند و می‌تواند به ما جهت و انگیزه‌ بدهد. مشکل اما این است که آتش شاکرمی از دید آیدا و نسرین شاکرمی دادخواه نیست. مشکل این است که جنگ آتش شاکرمی، با جمهوری اسلامی نیست. مشکل این است که هدف آتش، در ماه‌های اخیر، تنها تخریب خانواده‌‌اش بوده است. مشکل این است که آتش،‌ برای دشمنان جمهوری اسلامی که با او هم‌سو نیستند، پرونده‌سازی می‌کند. از انجا که بزرگترین دشمن ما، جمهوری اسلامی است، کسانی که به صورت حقیقی با این رژیم می‌جنگند، خصومت‌های شخصی را کنار می‌گذارند و از جنایات این رژیم می‌گویند. مشکلات شخصی و خانوادگی ما، در برابر جنایات این رژیم ناچیز است. اگر مشکل اصلی آتش شاکرمی، خصومت‌های خانوادگی بود، اگر جمهوری اسلامی، دشمن اصلی آتش شاکرمی بود، اگر آتش شاکرمی به معنای واقعی دادخواه خون نیکا بود، به جای حمله به خواهر و خواهر زاده‌اش، از بازداشت شدن خواهرش نسرین، می‌نوشت‌‌، نه به دلیل حمایت از خواهرش، بلکه به عنوان یک فرد دادخواه که برای نشان دادن جنایات جمهوری اسلامی،‌ فارغ از کینه و کدورت، از قربانیان رژیم نام می‌برد. خصومت‌های شخصی در جنگ با جمهوری اسلامی بی‌معنی هستند...مگر اینکه هدف اصلی، نابودی جمهوری اسلامی نباشد‌. به گفته‌های آیدا شاکرمی گوش کنید و از #نسرین_شاکرمی که کماکان در بند ضحاک است و اجازه‌ی تماس و ملاقات با خانواده‌اش را ندارد بنویسید. ویدیوی اول - سمت چپ ، ۷ دقیقه و ۳۹ ثانیه ویدیوی دوم - سمت راست ۷ دقیقه و ۵۸ ثانیه

Tired Kitten

142,946 görüntüleme • 1 yıl önce

مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا: ما اختلافات بسیار عمیق و ساختاری با حکومت ایران داریم و این کشور بخشی از تحریم‌شده‌ترین کشورها در جهان است؛ اگر نگوییم تحریم‌شده‌ترین. مشکل ما با حکومت ایران صرفا تمایل آن‌ها برای دستیابی به سلاح اتمی و حمایت از تروریسم نیست، بلکه به نحوه رفتار آن‌ها با مردم خودشان مربوط می‌شود. من کشوری در جهان نمی‌شناسم که چنین فاصله‌ای میان حکومتی که کشور را اداره می‌کند و مردمی که هر روز در آن زندگی می‌کنند وجود داشته باشد. این حکومت بازتاب‌ مردم ایران نیست؛ مردمی که وارث یک میراث فرهنگی دیرینه و پرافتخار و تاریخی پرغرور هستند. شما با یک حکومت روحانی و افراطی روبه‌رو هستید که ثروت آن کشور را به دست گرفته و آن را نه برای رفاه مردم و تضمین آینده آن‌ها، نه برای تامین آب و برق کافی، بلکه برای حمایت مالی از سازمان‌های تروریستی در سراسر جهان هزینه کرده است. این کاری است که آن‌ها با پول کشورشان کرده‌اند.

Maryam Rahmati

138,983 görüntüleme • 8 ay önce

رقص سوگ یعنی ما هنوز زنده‌ایم… هنوز خیلی‌ها نمی‌دانند و شاید نمی‌خواهند بدانند که سوگ، فقط زاری و گریه نیست. برای ما که عادت کرده‌ایم سوگ را فقط با سکوت و سیاهی ببینیم، این صحنه‌ها ممکن است عجیب یا حتی شوک‌آور باشد. اما از نظر انسان‌شناسی، اصلاً عجیب نیست. در بعضی فرهنگ‌ها، مرگ فقط فقدان نیست؛ گذار است. و گذار را با حرکت، موسیقی و بدن بیان می‌کنند. برای خانواده‌هایی که عزیزشان در شرایط خشونت‌آمیز کشته شده، رقص می‌تواند شکل خاصی از اعتراض باشد: شما می‌خواستید ما را بشکنید، ما ایستاده‌ایم. این تبدیل کردن شوک به حرکت است، اعلام جمعی این پیام است که «ما هنوز زنده‌ایم» و البته نوعی مقاومت در برابر مرگی‌ست که سیاسی یا خشونت‌بار بوده است. سوگ همیشه فقط اشک نیست. گاهی لرزش شانه‌‌ها و گاهی کوبیدن پا به زمین است. غم اگر فقط درون بماند، می‌پوساند. حرکت دادن آن، راهی است برای اینکه آدم زیرش دفن نشود. این نکته را هم برای ارزشی‌ها و حکومتی‌هایی می‌گویم که مغزشان پاره‌سنگ برداشته و با دیدن صحنه‌های رقص سوگ مزخرفات‌شان را در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی تفت می‌دهند: بعد از واقعهٔ کربلا و شهادت حسین‌بن علی وقتی کاروان اسرا را به کوفه بردند، در مجلس عبیدالله‌بن زیاد او با لحنی طعنه‌آمیز پرسید: «کار خدا را با برادرت چگونه دیدی؟» پاسخ زینب این بود: «ما رأیتُ إلا جمیلاً» یعنی: «جز زیبایی ندیدم.» این تحسین و تمجید و شادی از مرگ نیست؛ #رقص_سوگ است. #انقلاب_شیروخورشید

Rouhollah Rahimpour

11,928 görüntüleme • 6 ay önce