Loading video...

Video Failed to Load

Go Home

تفاوت آمریکا و کانادا در یک عکس 🇺🇸🇨🇦 ترامپ از پایین بودن صندلی‌اش برای دوربین‌ها شکایت دارد و نمی‌تواند بفهمد چگونه آن را بالا ببرد. در همین حال، نخست‌وزیر کارنی بی‌سروصدا به سمت او می‌آید و صندلی خودش را با او عوض می‌کند. بدون هیچ جنجالی. بدون هیچ هیاهویی.

75,346 views • 3 months ago •via X (Twitter)

0 Comments

No comments available

Comments from the original post will appear here

Related Videos

اگر حتما باید از غربی‌ها تقلید کنید، حداقل از سبک کانادایی بیاموزید: نخست‌وزیر #کانادا: بهار گذشته هشدار دادم که آمریکا می‌کوشد ما را در هم بشکند تا بتواند مالک ما شود؛ و قول دادم که این اتفاق هرگز و به هیچ وجه رخ نخواهد داد. ما به آن وعده پایبندیم. کانادا در حال قوی‌تر شدن و کاهش وابستگی به آمریکاست. ما همین حالا هم بیش از آنچه آن‌ها بتوانند از ما بگیرند، خودمان را قوی می‌کنیم؛ و تازه اول راه هستیم. ما آماده بودیم و به دستیابی به توافقی جامع که برای هر دو کشور منصفانه باشد، بسیار نزدیک شده بودیم. اما آن‌ها تغییراتی اعمال کردند، از جمله تهدیدهایی علیه زبان فرانسوی، فرهنگ کبک و فرهنگ کانادا. این امر قابل قبول نیست. این هرگز قابل قبول نخواهد بود. استاندار انتاریوی کانادا: به رئیس‌جمهور ترامپ نمی‌توان اعتماد کرد؛ به همین سادگی. او توافق را تغییر می‌دهد و مدام قواعد بازی را عوض می‌کند. رئیس‌جمهور ترامپ از آن دسته آدم‌هایی است که همان روز اول، پول ناهارت را بالا می‌کشد. روز دوم کلاهت را از سرت برمی‌دارد و روز سوم، کفش‌های ورزشی‌ات را می‌دزدد. اصلاً و ابداً نمی‌توان به او اعتماد کرد.

فواد ایزدی Foad Izadi

42,284 views • 1 month ago

ترامپ هیچ چاره‌ای جز آغاز دوباره عملیات نظامی ندارد؛ مساله فقط دولت ترامپ نیست، موضوع حیثیت، ابهت و آبروی آمریکا در جهان است. بدون دستیابی به ذخایر اورانیوم و بدون برچیده شدن کامل برنامه‌های هسته‌ای، موشکی و نیابتی، توافق احتمالی ترامپ از پیمان اوباما نیز ضعیف‌تر و خفت‌بارتر خواهد بود. در واقع، ترامپ به خوبی می‌داند که «مرد معامله» بودن در نظام بین‌الملل، بدون پشتوانه‌ی «مرد میدان» بودن، تنها لفاظی توخالی است. اگر او نتواند با ترکیبی از فشار حداکثری و نمایش قدرت سخت، توازن قوا را به نفع واشنگتن تغییر دهد، نه تنها در برابر رقبای داخلی، که در نگاه متحدان منطقه‌ای و رقبای استراتژیک شرقی نیز بازنده‌ای تمام‌عیار خواهد بود. شکست در بازگرداندن بازدارندگی، برای ترامپ به معنای پذیرش رسمی افول هژمونی آمریکا در حساس‌ترین نقطه جهان است. او نمی‌تواند با یک توافق نمایشی و صرفاً «متفاوت از برجام»، پیروزی خود را جشن بگیرد؛ چرا که هرگونه انعطاف در برابر اضلاع مثلثِ تهدید، به مثابه امضای داوطلبانه سند عقب‌نشینی آمریکا از خاورمیانه تلقی خواهد شد. او که برجام را «بدترین توافق تاریخ» می‌خواند، حالا در موقعیتی است که یا باید با تکیه بر اهرم نظامی، زیرساخت‌های چالش‌گر را به کلی ریشه‌کن کند و یا تن به توافقی بدهد که در بهترین حالت، کپی‌برداری ناشیانه‌ای از مسیرهای شکست‌خورده گذشته است. بنابراین، صدای طبل جنگی که امروز به گوش می‌رسد، صرفاً یک تاکتیک مذاکراتی نیست؛ بلکه استراتژی گریزناپذیری برای جلوگیری از فروپاشی تصویر «آمریکای مقتدر» است. برای ترامپ، عبور از خط قرمزهای نظامی، تنها راه فرار از کابوس یک توافق ذلیلانه است که می‌تواند میراث سیاسی او را برای همیشه زیر آوارِ «سازش نابرابر» دفن کند. در این قمار بزرگ، او یا باید ماشه را بچکاند و نظم مورد نظرش را تحمیل کند، یا شاهد استحاله ایالات متحده به یک قدرت میان‌مایه در هندسه جدید جهانی باشد.

سیروس پارسا

61,722 views • 4 months ago